Boynu bükük bir şekilde geliyor.
Cebinden çok sevdiği kızının vesikalık fotoğrafını çıkartıyor.
“Onu öldürdüler, örtbas ediyorlar” diyor.
Aldığı cevap şu: “Ateş düştüğü yeri yakar!”
Hayır, ateş nereye düşerse düşsün hepimizi yakar!
Rojin’i UNUTMA!
watching your potential fade away due to your mental health is a different type of grief ’cause you can only imagine what could’ve been while watching yourself slowly die inside
I hate how ADHD has been sensationalized as the fun mental illness but having it literally feels like walking around with some very specific kind of dementia that is actively ruining your life at every step and the culprit is always you.
Hiperleksi profili gösteriyor 5 yaşında kursa gitmeden tek başına video izleyerek İngilizce öğrenmiş. Dil sosyal kanaldan değil örüntü kanalından edinilmiş. Bu genellikle otizm spektrumuyla birlikte görülür.
Otizm spektrumundaki bireylerde örüntü tanıma güçlü olduğu için IQ testlerinde de yüksek puan çıkar. Çocuk 130 IQ'ya sevinir, altındaki sosyal beceri eksikliğini görmez. Çocuk kendini dahi ve diğerlerinden farklı ilan eder, sosyal gelişim, aidiyet ve topluluk hissi hiç desteklenmez.
Kategorik düşünme bu profillerde sık görülür. Çocuk "ben gerçek insanım, diğerleri hayvan" diyor, belirsizliği tolere edemeyen beyin dünyayı keskin kategorilere böler. İnternete girince hazır kategoriler bulur "true human vs NPC" "chad vs incel" İncel forumlarının bu profildeki gençleri orantısız oranda çekmesinin sebebi tam olarak bu.
GİTMİYORLAR GİTMİYORLAR VELİLER ÇOCUKLARI PSİKİYATRİYE TANI ALIR KORKUSUYLA GİTMİYORLAR!!! Siciline işler korkusu yüzünden GİTMİYORLAR! ÇÜNKÜ ÇOCUKLARINDA TERSLİK OLDUĞUNUN ONLAR DA FARKINDA!
Bu çocuğun geride bıraktığı manifestoyu okudum. Temelde bir reddedilme yarası ve yalnızlık var. Otizm ve cinsiyet disforisi işaretleri var.
Anaokulundan atılmış, el yazısıyla dalga geçilmiş, fiziksel olarak zorbalığa uğramış, arkadaşı yok. Çok erken yaşta toplumsal aidiyet duygusu gelişememiş. Dünyaya "ben buraya aitim" hissiyle değil, "ben buraya ait değilim ve bu onların suçu" hissiyle tutunmuş.
Bu yaralar sağlıklı telafiyle kapatılmamış. Yerine kurgusal bir üstünlük inşa edilmiş "true human," "130 IQ" "ultimate human" "better than everyone" Aşağılık duygusunun üstünlük kompleksine dönüşümünün textbook örneği. Gerçek yetersizliğin yerini kurgusal üstünlük alıyor. Erken aşırı dil gelişimi, sosyal kod okuyamama, yoğun özel ilgi alanı olarak anime gibi otizm spektrumu işaretleri var.
Sorumluluk tamamen reddedilmiş. "Loneliness is not a reason. It is pretty dumb." Yalnızlığının sebebinin kendi davranışları olduğunu kabul edemiyor, sebep-sonuç ilişkisini koparıyor. Adler'in dediği "private logic", yani birey gerçeklikle bağını koparıp kendi iç mantığında yaşamaya başlar.
Tüm olumsuz sonuçlar dış faktörlere yükleniyor Jews, kadınlar ("foids" incel jargonu), toplum. Kendi başarısızlığı dışarı projekte ediliyor ve düşman kategorileri inşa ediliyor.
Kimlik çözülmüş. "Konata is me. I love her very very much." Bu basit bir anime karakterine hayranlık değil, kimlik füzyonu. Gerçek dünyada bir benlik inşa edemediği için kurgusal bir karakterle kimliğini birleştirmiş. Gerçek insanlarla bağ kuramamanın yerine konmuş bir protez. Cinsiyet disforisi olması çok muhtemel.
Çocuk metnin içinde hala kendini iyi biri olarak görmek istiyor. "I care for animals, I care for people, I don't like violence." Aynı metinde "I want to kill you if you disagree with me" ve yahudilerin "re-educated or killed" olması gerektiği var. Parçalanmış benlik. Aynı anda iki kişi, ve ikisini birleştirememiş.
Sağlıklı insan kendini katkıyla kanıtlar. Cesareti kırılmış insan kendini yıkımla kanıtlar. İkisinin de ortak özelliği "varım, görünüyorum" demektir. Bu çocuk yıllarca görünmediğini hissetti ve varlığını kanıtlamak için seçtiği son yol yıkım oldu.
Bu tür olaylarda pattern hep aynı. Manifesto yazılır, biri görür ciddiye almaz. Aile garipleştiğini fark eder, "ergenlik" der. Okul disiplin verir, psikiyatriye sevk etmez. İnternet geçmişi kimse kontrol etmez. Radikalleşme internet erişimiyle artık 14 yaşa indi. Algoritma ve sosyal izolasyon birleşince süreç hızlandı.
Öğretmen Fatma Nur Çelik'in öldürülmesine ilişkin bir öğretmenin tepkisi:
“Öğretmenlik biterse toplumda her şey biter.
Nasıl geldi çocuk? Eğilerek geldi. Bir şey söyleyecek diye önce kulak veririz.
Şimdi bana bir öğrencim yaklaşsa korkarım ben.”