İletişim doğuştan gelen bir yetenek değil. Öğrenilebilir geliştirilebilir.
Zorlanıyorum. Öfke kontrolümü sağlamak adına çok uğraştım. Başarabildiğime inanıyorum. Keşke herkes biraz kendini eleştirebilse. Yoruluyorum.
Nehirler denize değil, unutulmuş bir çocukluğa aktı o gün; taşlar bile susmanın nasıl çiçek açtığını öğrendi.
Adı, bir harften ötekine yürüyen ince bir mucizeydi; söylenince değil, insanın içine yerleşince anlam kazanan… Mina’m …!…
Masumiyet, kendine bir isim aradığında, rüzgârın avucuna bıraktığı ilk heceydi.
İçinden geçen ışığı kimse görmedi; yalnız gölgeler kısaldı, yalnız zaman usulca güzelleşti.
Bir şiir yazdım. Taçsız gelin misali başlığı yok.
Ama bi baksan anlarsın baştan sona sen ! senden ibaret her cümlesi kelimesi hecesi harfi.
Sen ile başladı bu şiir, hayatım gibi zaar..
Eğer bir gün kendini yalnız hissedersen,
gökyüzüne bak.
Aynı ayın altında
bir zamanlar seni uyutmak için
geceleri uykusuz kalan bir kadın vardı.
O kadın bendim.
Ve bil ki…
Dünyada herkes senden vazgeçse bile,
ben senden değil,
ancak nefesimden vazgeçebilirim.
Bir gün büyüyeceksin.
Belki bana kızacaksın,
belki anlamayacaksın bazı susuşlarımı.
Ama yıllar sonra,
bir akşam pencereden dışarı bakarken
şunu hatırla:
Annen hiçbir savaşı kazanmak için yaşamadı.
Sadece senin çocukluğun yenilmesin diye direndi.
Ben seni büyütürken
kendimi de yeniden büyüttüm.
Her düştüğüm yerden
elimi sen tuttun aslında,
haberin bile olmadan.
Sen yürümeyi öğrenirken
ben vazgeçmemeyi öğrendim.
Sen ilk kelimeni ararken
ben sessizliğin de bir dili olduğunu anladım.
Ama bil isterim güzel kızım;
Bir annenin en büyük serveti
altınları değildir,
evleri değildir,
bir gün bitecek maaşı da değildir.
Bir annenin serveti,
çocuğunun gülüşünde sakladığı umuttur.
İmzam
Sen daha adını hecelemeyi bilmezken,
ben kaderi yeniden okumayı öğrendim.
Çünkü sen doğduğunda
hayat bana ilk kez “yeniden” dedi.
Biz ikimiz,
bir masalın rahat sayfalarında büyümedik.
Rüzgârı sertti yolumuzun,
geceleri uzundu,
sabır bazen ekmek kadar kıymetliydi.
Her şeye alıştığın gibi bunada alıştın kızım. Odalarımızı yatağımızı ayırdık. Ama bazen sabaha karşı uyanıyorsun pembe panterini ve suyunu alıp yanıma yatıyorsun🥰 sana kavuştuğum için şansımı inkar edemiyciiiim💜
Ayrı yatmamızın 2. Günü. Sorun sende değil canım kızım sorun bende. Kabullenememek değil bu bağımlılık. En doğrusunu arıyorum. devam edebilecek miyiz bilemem ama başladık bir kez... Hayırlısı olsun. Ss