Það brjótast í mér tvær hugsanir á morgnana þess dagana:
ég þarf að njóta þess að sofa út og sofa eins lengi og ég get!
Og: nei nú þarf ég að fara að æfa mig i að vakna snemma.
🙄
Fékk deyfingu hjá tannsa í fyrsta sinn áðan. Fékk mini kvíðakast þegar ég fann efnið sprautast inn í holdið, annars gekk allt vel. Núna líður mér eins og ég sé lasin eða þunn. Er það normal?