Oğuzhan Uğur'un ifadesinden bir kısım: (Çağdaş Evren)
“Ahbap Derneği’nin mali yapısı, toplanan bağış miktarı, bu bağışlarının nasıl kullanıldığına yönelik bilgim yoktur.
Bizi arayarak bağış yapmak isteyen insanların söyledikleri rakamları not almıştık. Buna dair tahminimizce Ahbap, AFAD ve Kızılay’a yaklaşık olarak 60.000.000 TL para bağışlandığını tahmin ediyoruz.
Ancak bu tahmin, bizi arayan insanların söylediği rakamlar üzerinden not alınan rakamlardır. Tabi insanların bu rakamlar miktarında mı bağış yaptığını ya da herhangi bir bağış yapıp yapmadığını bilmemiz mümkün değildir.
Ayrıca bu tahminimizi de yine 2023 yılında kayıt altına alabildiğimiz diğer yardımlarımızla beraber sosyal mecradaki tüm hesaplarımızdan paylaştık.”
bir imtihandan geçiyorum. bunun bir süre devam edeceğini de biliyorum. içimde, aşılması gereken bir eşikte durduğumu iliklerime kadar hissediyorum. dua ediyorum, sabrediyorum. rabbimin benden istediği şeyin ümidimi kaybetmemek olduğunu da biliyorum.
gabor mate der ki: ‘sırf başkasını memnun etmek için kendimizi feda ettiğimizde, ödediğimiz bedel kendi ruhumuz olur.’ belki de bu yüzden, iyileşmenin ilk adımı başkasını değil, kendimizi seçmek ve bu sessiz döngüyü oradan kırmak.
İntikam diye bir şey yok aslında. İnsanların en büyük cezası, kim olduklarıyla yaşamak zorunda kalmalarıdır. Siz yolunuza devam ettikçe, onların karakterleri zaten kendi cehennemini taşır.
Bazı insanlar senin değerini, sen yanlarındayken göremez. Çünkü orada seni “alışılmış”, “hep var” sanırlar. Emeğini, varlığını, sunduğun duygusal alanı masanın doğal bir parçası gibi görürler. Ta ki sen kalkıp başka bir masaya oturana kadar.