tam selalar okunurken komşumuz veysel abi sokakta havai fişek attı art arda. on yıllık travmam bir gecede ortalığa saçıldı. aklım yerinde değil artık. geçmiş olsun.
bunu yazdıktan 5 yıl sonra akademiyi bıraktım, bir seneden fazla dergimizin dükkanını işlettim, çikolata şerbet limonata yapıp sattım, kapının önünde oturup sağı solu izleyerek çay içtim. söz ne acayip.
akademiyi edebiyatı yazıyı çiziyi bırakıp bi dükkan açmak istiyorum ya. yemek yapıp satayım. kapının önünde oturup sağa solu izleyim, boyna çay içeyim filan. isim, menü, dekorasyon hazır
şimdi bu arkadaşın hesabındaki bütün twitleri tarayalım, yargılayacak hiçbir şey çıkmaz mı zannediyorsunuz. yapmayın güzel kardeşlerim. çok gaza gelip müthiş büyük konuşuyorsunuz. hoş değil. kimseye yakışmıyor bu zehirli ve saygısız tavır
ya böyle şeyleri önceden görüp geçiyordum ama bunu neden yapıyorsunuz allah aşkına? günlük hayatta karşılaşsak şu üslupla kim kiminle konuşur? sosyal medya nasıl bir özgüven veriyor sizlere? karşısındaki kişi tesettürlü, neyi nasıl ve ne kadar yaptığı hakkında yorum yapamazsınız