35 yaşına geldim, oğlum 6 yaşında. Onu büyütürken anlıyorum ki, bizim jenerasyondaki ebeveynler bizimle ASLA ilgilenmemişler. Bizi büyütmemişler.
Yani bir bitkiye bile su veriliyor, etrafındaki otlar temizleniyor, budama yapılıyor vs.
Bizle bu kadar bile ilgilenmemişler. Ne bir yönlendirme, ne günlük rutin kazandırma, ne hayata dair eğitim, insan ilişkileri vs.
Anneler sadece temizlik yapıp çay içmiş. Babalar işe gidip TV izlemiş.
Hemen hemen herşeyi deneme yanılma ile kendimiz öğrenmişiz.
Bi global toplantıda konuşurken kekelemiştim. Aynı gün takımdaki bi İngiliz müdürle toplantım vardı. Dedim kendimi kötü hissediyorum. Neden dedi. Sabahki toplantıda sen de vardın dedim. İnsanlar bizim hakkımızda sandığımız gibi çok düşünmez unutmuşlardır bile demişti. Öyle evet.