Bunun birçok nedeni var.Sermaye siyasi iktidar ile doğrudan ilişkili bir yapıdır.Özellikle bizim gibi üretim ve tüketim politikaları çalkantılı ülkelerde her dönem iktidarlarının kendi iş insanları çıkar, bu kimi gün Anadolu kaplanları olarak adlandırılır, kimi gün başka bir isimle dönemin konjonktürüne uygun olarak anılırlar.Elbette yeni bir ekip gelince eskilerin hepsi tasfiye olmaz kimi klasik burjuvazi mantığıyla yeni döneme adapte olmaya çalışır kimi kendini geri çekmek durumunda kalır burada en kontrollü yatırım mülktür.Yatırım alanları siyasi güçlere göre değişkenlik gösterebilir ki mevcut siyasi zeminde bu maalesef böyle işler, şimdi şöyle düşünelim bir alan belirleyelim mesela kereste olsun siz orta halli ama büyümeye meyilli bir kereste üretim tesisi sahibisiniz ve var gücünüzle bir partinin iktidar olması için kampanyalarını destekliyorsunuz paranızı, enerjinizi, çevrenizi oraya kanalize ediyorsunuz.Gün geliyor o parti seçiliyor siz teşekkür edip yerinize oturup alkışlamayacaksınız elbette o kadar enerji gitti, para gitti, e çevrenizdeki insanları oraya yığdınız bunun bir dönüşü olacak!E ülkede birdenbire kereste hamlesi yapıp mevcut ihracatı yüzde bin arttırıp miktarı büyütemeyeceğine göre eskilerin yeri bir tık kısılacak ve yerine siz geleceksiniz , sektörde eski çalışanlar bir tık değişecek yerine sizin o partinin seçilmesine destek verdirttiğiniz “yeğenler” gelecek ve bu öyle metazori ile değil gayet kuralına uygun şekilde olacak ne demiş ünlü Türk Siyasetçisi Demirel ; “Demokrasilerde çareler tükenmez.” Bir şekilde işler düzene uygun hale getirilir siz de “hakkınızı”(!?) alırsınız.Peki kendi konfor ve güç alanını kaybetmek istemeyen eski kereste tüccarı ne yapar o zamana kadar edindiği mülklerle yine kendi güç eksenini korur artık ticaretten 10 değil bir kazanır ama kendi nüfuzunu kaybetmez.Hırslıysa yeni döneme adapte olmanın yollarını arar ya da alternatif parti ekseninde bir siyasi rota çizer.Bu anlattıklarımı olumlu bulduğum için değil gerçekte böyle geliştiği için anlattım, bu anlattığım sistemde özellikle vekil seçimleri dahi büyük kampanyalara dayandığı için sonrasında bu işin sıkıntısını çeken halk olur, çok sivri ve alanında tanınmış siyasi idealistler partiler tarafından desteklenmediği sürece seçimler, bizim gibi ülkelerde yine döner dolaşır “ekonomik nüfuza” dayanır, tabi sadece seçimler değil tüm sosyal hayatın dengesi de, bu yüzden de isterse mükemmel bir ekonomik sihirbaz olsun ekseriyetle muhakkak bir mülk garantisi edinmek durumunda kalır.
Bu aralar gündemin stresi ile çok ciddileştik, şahsi hayatımızla ilgili de birçok sıkıntı var. O havayı bozmak adına bugün aklıma gelen bir @CMYLMZ eserini paylaşacağım 🙂 https://t.co/KMKPsNd45j
Yeni kanalımız OffTheRecordTv'deki ilk videomuz üç günde 20 bin izlenmiş! @EmrahBirgl48117 ile birlikte ilginize çok teşekkür ederiz. Devamı gelecek, şahane muhabbetler yolda! Bon pour l'Orient, Orhan Pamuk, Sanat ve Ödül Mekanizmaları Üzerine https://t.co/EKvIsmTQ0c
YENİ BİR YILA GİRERKEN;
İnsan daima yeni başlangıçlardan medet uman bir yaşam formudur.Yeni bir gün, yeni bir hafta, yeni bir ay ve elbette yeni bir yıl...
Hususiyetle bizim gibi zorlu coğrafyalarda dile getirilmese dahi umut etmek önemli bir varoluş biçimidir.
Şöyle bir düşününce her yıl neler atlatarak geçiriyoruz seneleri.İbn Haldûn 21.yüzyılda yaşasaydı coğrafya kaderdir yaklaşımına şöyle bir ekleme yapardı muhtemelen; ve ''yer yer kederdir''.
Zorlukların arasında yaşanan güzellikler de olmuyor değil elbette, zaten umudun temel motivasyonunda da bu var belki de...Olan iyi bir şeyin daha güzel ve kuvvetle gerçekleşebilme ihtimali.
Zorlu coğrafyalar demiştim ya yukarıda bu coğrafyaların umuda ihtiyacı gerçekten artıyor her yıl ve
mücadele azmi yıpranıyor.Birlikte güçlü hissetmemizi sağlayan ortak paydalar hasar görüyor.
Biz çocukken milli maçlarda ya da ülke takımlarımızın katıldığı Uluslar arası turnuvalarda, Eurovision'da, bayramlarda vb. daha fazla kenetlenirdi insanlar...
Galatasaray UEFA kupasını kazandığında ben ilkokul 5.sınıf öğrencisiydim, o geceki kontrolsüz sevincimiz bir kenara ertesi gün okul bahçesinde çıldırmış gibi sevinen bir okul dolusu çocuk ve dahi öğretmenlerin coşkusunu iyi hatırlıyorum hatta yanılmıyorsam Fenerbahçeliydi bir arkadaşımız kendi boyuna yakın bir davulla gelmişti okula, böyle anlatınca o zaman taraftar kavgası yoktu demek değil elbette hatta yeri geldiğinde daha sert olduğu da olmuştur ama şu nefret dilini kamçılayan sosyal medyanın yokluğundan mı dersiniz, ülkenin ortak paydalarının daha kuvvetli olduğundan mı birlikte sevinebileceğimiz ve sevindiğimiz meseleler daha belirgindi.
Ve elbette acılar da...Deprem olduğunda dalga geçen ''espriler'' yapan kimseye kolay kolay rastlanılmazdı, rastlanılsa da tepki belli olurdu, zamansız ölümler ya da benzer acılar yaşandığında daha sıkı bir ortak hissiyatta kenetlerdi insanları.
Bazen eskiye dair bu ortak paydaları anınca refleks gibi bir tutumla eskiden olan kötü olayları örnek gösteriyor kimileri, oysa bu coğrafyada ve dahi dünyada kimse eskiden her şey gül bahçesiydi, demiyor, diyemez de ancak sevince ve acıya kolektif bir tavır koymak insanlığın kudretidir, bu azaldıkça insanlık azalır, umutlar azalır, yaşama daha gevşemiş ellerle tutunur insan...
Şimdi yeni bir yılın daha eşiğindeyiz yine acılar, yine sevinçler, yine ölümler ve doğumlar olacak.
Benim şahsi olarak yeni yıldan birçok beklentim var, dünya için de ve özellikle tarihin sahnesinde bir fırtına gibi yaşam sürmüş ancak şimdi yorgun bir savaşçı misali yaşayan milletim için de elbette...
Umuyorum tüm olacak olumsuzluklara rağmen o birlikte mücadele etme ruhunu daha kuvvetli bir şekilde yakalarız, görünen o ki önümüzdeki yıllarda buna çok daha fazla ihtiyacımız olacak.
Herkese mutlu bir yıl, mutlu bir başlangıç vesilesi ve güzellikler diliyorum.
İlkokul panosuna astığımız yıl dönümü yazılarında denildiği gibi ;
Güle güle 2025, Hoş geldin 2026…
Mutlu Yıllar!
Sene 2004 Yaş 16 yer Rock’N Coke bu siyahi arkadaşlar sahneye çıktıklarında bir fırtına koptu (mecaz değil) ortalık birbirine girdi, konser yarıda kaldı.Millet o kalabalıkta kendini ortamdan atacak diye büyük karıştı ortalık.Bir araba o karışıklıkta çok da mantıklı olmayan bir hamleyle geri geri geldi bizim araca bindirdi, sonra çeşitli aksiyonlar…Zaten yaş oldu 37 kendimi bildim bileli aksiyonumuz bir bitmedi.Sadece böyle küçük aksiyonlarda değil hakikaten klişe vari olmasın lakin çok enteresan ve fantastik anılar oldu hep hayatımda, kimi iyi kimi kötü ama oldukça orijinal…Bazen burada bir kısmını anlatayım diyorum, lakin sürekli kapanan bir X hesabı sahibiyim hem anılar kayboluyor hem de eski Twitter dostları da iyice azaldı bu hesapta, şimdi anlatacağım oradan hayattan bezmiş bir vatandaş bana “he ihtiyar he” diyecek kendi kendime kurulacağım.Neyse benim ve hayat içerisindeki enteresan gidişatıma sık sık şahit olan en sonunda sabaha karşı bir muhabbet dönüşü “Artık sen ne anlatsan hayatta şaşırmam” diyen aziz dostum @SonGulyabani ile yakında hepinizin seveceğine inandığım bir sosyal medya projesi gelecek kısmetse e artık orada paylaşırız bakarsınız ufak ufak birşeyler🙂