Memy jako obrona narodowa. To nasza największa siła rażenia wrogów.
Szybkość, z jaką po każdym ataku w izraelskim internecie pojawiają się memy, przewyższa prędkość rakiet systemu Żelazna Kopuła. Jeśli jakaś rakieta przedrze się przez obronę i zrobi dziurę w asfalcie pośrodku ulicy, pięć minut później w sieci wisi już zdjęcie tego krateru z podpisem: „Wreszcie władze miasta zabiorą się za remont dróg” albo „Kolejna próba wykopania dołka pod stację metra zakończona sukcesem”.
Izrael bardzo szybko wraca do „normalności” (Prowokacja kawiarniana)
Najlepszą izraelską ripostą na terroryzm jest całkowita odmowa zmiany planów. Jeśli na danej ulicy rano doszło do incydentu, to po południu kawiarnie w tym samym miejscu są znowu pełne. Izraelczycy wracają do stolików z miną pod tytułem: „Myślisz, że twój zamach powstrzyma mnie przed zjedzeniem tego croissanta? Niedoczekanie”. Lokalne przysłowie mówi, że terroryści mogą zniszczyć budynek, ale nie są w stanie sprawić, by kelner w Tel Avivie zaczął szybciej przynosić rachunek.
Dla telawiwskich pracowników sektora high-tech alarmy i zamieszanie to genialna wymówka operacyjna. W tutejszych biurach krążą dowcipy o tym, że nic tak nie ratuje przed nudnym, dwugodzinnym zebraniem na Zoomie z korporacją z USA, jak wycie syren. „Słuchaj, John, bardzo chciałbym omówić te tabelki w Excelu, ale właśnie lecą na nas rakiety, muszę iść pić wino do schronu, zgłoś się w przyszłym tygodniu”.
Krótko mówiąc: izraelscy komicy i zwykli obywatele wychodzą z założenia, że terroryści chcą ich widzieć płaczących i załamanych. Dlatego najlepszą bronią odwetową jest śmiech, totalna ignorancja intencji zamachowców i ostentacyjne zamawianie kolejnej porcji hummusu dokładnie tam, gdzie przed chwilą było niespokojnie.
Większość naszych szmoncesów nie powstała dlatego że taki z nas zabawny naród ale dlatego że wszystkie nieszczęścia i stres zamieniamy na kpinę i żarty.
@NGoldschneider To zaawansowane „wyjebongo” na rakiety, na wojnę, na zamachy itp jest bardzo trudne do zrozumienia dla świata zewnętrznego. Prowadzi często wręcz do groźnych, błędnych i mylnych wniosków w ocenie zachowania Izraelczyków. Opisz to właściwie, drogi Natanie.
Często słyszę w Polsce, a bo Izraelczycy nie lubią Polaków. 🤣 no to jak naprawdę wyglada Polak w oczach Izraelczyka.
Izraelczyk patrzy na turystę lub nowego imigranta z Polski jak na unikalny, genetyczny i kulturowy prototyp, z którego – po dodaniu słońca, bezczelności i kuminu – powstaje współczesny Izraelczyk.
Dla mieszkańców Bliskiego Wschodu Polak to nie jest po prostu obcokrajowiec. To człowiek, który przyniósł na pustynię fundamenty izraelskiej państwowości: narodową neurozę, aszkenazyjskie jedzenie w kolorze betonu, bezgraniczną miłość do narzekania oraz matkę, która potrafi wpędzić w poczucie winy z odległości trzech tysięcy kilometrów.
A turysta? Syndrom „Zimnego Człowieka z Północy”
Izraelczyk uważa Polskę za mityczną krainę wiecznego lodu, gdzie niedźwiedzie polarne podają ludziom wódkę na przystankach tramwajowych. Dlatego widok Polaka w Izraelu wywołuje u tubylców głęboki niepokój.
W praktyce: Jest środek listopada, temperatura w Tel Avivie spada do „arktycznych” 24 stopni. Izraelczycy chodzą po ulicach w puchowych kurtkach North Face, wełnianych czapkach i grubych butach. Nagle z plaży wyłania się Polak – ma na sobie krótkie spodenki, hawajską koszulę, w ręku trzyma loda i głośno narzeka, że „dzisiaj straszny upał, aż pot się leje”. Izraelczyk patrzy na niego jak na mutanta z innej planety i robi w jego stronę gest Rega (Czekaj chwilę!), sprawdzając, czy chłopak nie potrzebuje natychmiastowej pomocy psychiatrycznej.
Kiedy Polak wchodzi do tradycyjnej izraelskiej restauracji, lokalsi natychmiast przechodzą w tryb ochrony humanitarnej. Izraelczyk uważa polską kuchnię za kulinarną formę ascezy.
W restauracji Polak zamawia falafela i nieśmiało pyta, czy sos nie jest za ostry. Obsługujący go Mizrahijczyk patrzy na niego z ojcowską czułością, po czym krzyczy do kuchni: „Eti! Daj temu chłopakowi wersję 'Europejskie Niemowlę'. Żadnej harissy, żadnego ostrego amba, po prostu polej to wodą i daj mu dużo pity, bo on z Polski, jego żołądek zna tylko rozgotowane ziemniaki i lęk egzystencjalny!”.
Dla Izraelczyka europejska, a zwłaszcza polska kultura osobista to urocza, ale potwornie nieefektywna strata czasu. Zwroty takie jak „przepraszam”, „proszę pana”, „czy byłby pan uprzejmy” wywołują na Bliskim Wschodzie paraliż systemu komunikacyjnego.
Zderzenie w sklepie - Polak podchodzi do kasy, uśmiecha się nieśmiało i mówi: „Dzień dobry, przepraszam bardzo, czy mógłbym prosić o reklamówkę, jeśli to nie problem?”. Kasjer – zahartowany w bojach Sefardyjczyk – patrzy na niego zszokowany, odkłada telefon, robi potrójne gesty Ma la’asot? (Co poradzę?) i myśli: „Dlaczego on mnie przeprasza? Czy ja mu coś zrobiłem? Czy on ukradł tego arbuza? Co to za podejrzany typ?!”. Dla Izraelczyka brak krzyku i bezczelności (Chutzpah) to oznaka słabości lub głębokiej konspiracji.
Mimo tych wszystkich różnic, istnieje jedna platforma, na której Polak i Izraelczyk osiągają absolutną, metafizyczną jedność: narzekanie na wszystko.
Kiedy Polak zaczyna narzekać na wysokie ceny mieszkań, na to, że rząd znowu podniósł podatki, że w urzędach jest bałagan, a pogoda jest albo za gorąca, albo za zimna – przeciętny Aszkenazyjczyk w Izraelu czuje, jak po jego policzku spływa łza wzruszenia. Łapie Polaka za ramię i mówi: „Ty nie jesteś turystą. Ty jesteś nasz! Twój pradziadek na pewno mieszkał w Łodzi albo Warszawie. Masz dokładnie tę samą zgryzotę i neurozę, z której zbudowaliśmy ten kraj! Chodź, napijemy się wódki i wspólnie pogniewamy się na świat!”.
Osoby chcące w geście solidarności oddać krew dla poszkodowanych mogą zgłaszać się do Regionalnego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Krakowie przy ul. Rzeźniczej 11. Centrum jest dzisiaj otwarte do godziny 14:00.
Jestem Żołnierzem od wielu wielu lat, przeżyłem wiele różnych rządów, prezydentur itd, ale nigdy nawet nie pomyślałem, żeby wystąpić na zorganizowanej manifestacji przeciw komukolwiek ani za kimkolwiek. Ci młodzi ludzie jako żywo nie nadają się do służby w jakiejkolwiek służbie
Ogromny szacunek dla policjanta, który mimo odniesionych ran nie przerwał interwencji i zdołał unieszkodliwić napastnika. Dopiero gdy upewnił się, że zagrożenie minęło, sam upadł. Do końca myślał o bezpieczeństwie innych, nie o sobie. Tak wygląda prawdziwe poświęcenie i odwaga w służbie drugiemu człowiekowi.
@grzywacz_mar@ArturRodawski serwisant ogólnie, specjalizacje zrobi później jak znowu zmienią źródła - wejdzie to co najtańsze po to żeby było najdroższe.
Kilkanaście tysięcy lekarzy zarabiających ponad milion złotych z NFZ!!!
Potwierdzają się najgorsze obawy dotyczące powodów dziury w NFZ idącej w kilkadziesiąt miliardów rocznie.
Potwierdza się także, jak bardzo rozminęła się z prawdą @NaczelnaL, że takie przypadki są jednostkowe.
To jest nie do zaakceptowania. W budżecie nie ma pieniędzy na znaczące zwiększenie kwoty wolnej i drugiego progu podatkowego dla 17 milionów Polaków, ale za to mamy kilkadziesiąt miliardów złotych na dopłacanie rok w rok do pensji lekarzy milionerów?
To się musi skończyć.