Mooi fragment uit de podcast Open Geesten met Andrea Speyerbach over de ‘laptop-in-Bali’-klasse, oftewel de postmoderne utopiepooiers die vanaf de top van de moraalmarxistische maatschappelijke ladder gewetenloos naar beneden trappen.
Mijn voorspelling: binnen enkele decennia heeft iedere zichzelf respecterende meritocraat, oftewel iedereen die iets van intrinsieke waarde produceert in plaats van betekenisloze deugdiensten, West-Europa verlaten. Uiteindelijk volgt dan onherroepelijk de correctie: de belangrijkste productiefactor voor de graaiconomie, de belastingbetaler, valt weg, de ruif wordt vervolgens blijvend leeggevreten door zowel het importelectoraat als door hun elitair-parasitaire hoeders, en de boel raakt onomkeerbaar verderdewereld. Einde beschaving.
Link: https://t.co/yJIrTkL1f2
Fragment:
"Wordt mogelijk (weer) niet gehaald omdat D66 tegen is"
Dit laat wel weer zien wat voor gestoorde partij D66 is.
Wetsvoorstel tegen verheerlijking van terrorisme naar de Tweede Kamer https://t.co/t2njD9kurC
Amsterdamse ambtenaren benaderen journalisten van Het Parool (Wouter Laumans & Paul Vugts) met de boodschap: “Oei oei oei, als je zo specifiek noemt dat die steeds gewelddadigere winkeldiefstallen in de Amsterdamse binnenstad vooral door jonge asielzoekers (veel Syriërs uit AZC’s) worden gepleegd, dan speel je rechts — en Geert Wilders — in de kaart.”
Dit komt rechtstreeks uit de podcast van Laumans en Vugts zelf. Ambtenaren die betaald worden om problemen op te lossen, proberen journalisten onder druk te zetten om de feiten vaag te houden. Vugts slaat terug in zijn column: we moffelen de harde werkelijkheid niet weg uit angst voor “rechts”.
Dit is actieve waarheidsverzwijging door ambtenaren. Dit is de linkse ziekte in volle glorie: daders beschermen, feiten negeren en Nederlandse burgers laten opdraaien voor de puinhoop.
Walgelijk dit.
Net als met de dood van Tamar het meisje van 14 die door een Irakees werd aangereden. De politie wilde dit ook verzwijgen om “Wilders niet in de kaart spelen”.
Kotsmisselijk van dit zooitje.
Hier de column https://t.co/OdhtIA7c8s
Nederlandse overheid in cijfers:
• Inkomsten 2025: €510 miljard
• Uitgaven 2025: €529 miljard
• Tekort: €19 miljard
• Staatsschuld: €524 miljard
• Werknemers publieke sector: ruim 1,1 miljoen
• Rijksambtenaren: circa 160.000
• Overhead op ministeries: 45 tot 50% van de functies
• Externe inhuur: ruim €3 miljard per jaar
• Apparaatskosten overheid: €173 miljard per jaar
Dus van elke euro die de overheid uitgeeft, gaat ongeveer 33 cent op aan personeel en apparaat.
De moderne staat lijkt steeds meer op een bedrijf waarvan de helft van de werknemers elkaar vergaderverzoeken stuurt en de andere helft KPI’s maakt over waarom de uitvoering achterblijft.
En daarna vragen mensen zich af waar het geld blijft. En de wegen en bruggen.
https://t.co/3Grlb6U80c
Dit. Zo gruwelijk herkenbaar als je in een wijk woont die ‘omgereligieseerd’ is:
“Wat miljoenen Duitsers niet langer willen verdragen, is, om het maar helder te benoemen, de invasie van een diep vijandige macht. Het strijdlustige, monsterlijke, diversiteit verachtende en moorddadig antisemitische en antiwesterse islamisme rukt op in Duitsland. De strijders bevinden zich onder ons. Jonge mannen van militaire leeftijd die nooit iets anders zullen accepteren dan de sharia en die het als hun heilige militaire of demografische missie zien om iedere vierkante meter die zij beheersen te islamiseren en alle andere culturen en religies, dus ook ons, te onderwerpen. Wie hen wil herkennen, kan dat moeiteloos doen aan hun kleding, hun baarden en hun voorkomen. Iedereen die niet ideologisch verblind is, kan bevestigen dat men in dit land nog nooit zoveel gezichtsbedekkende sluiers, niqabs en boerka’s heeft gezien als vandaag. Spoiler: morgen zullen het er nog meer zijn.
Als iemand die als verslaggever een bloedig decennium heeft doorgebracht in de wereld van het islamisme en tussen islamistische strijders, kan ik slechts luid, duidelijk en indringend waarschuwen: de meeste mensen hebben nog geen idee welke barbaren zich plotseling onder ons bevinden, waartoe zij in staat zijn en wat hun geloof hun voorschrijft. Ik weet waarover ik spreek.
Alles wat ik hier zeg, is inmiddels voldoende om in Duitsland in het vizier van de binnenlandse veiligheidsdienst te komen, maar ik zeg het toch, omdat ik persoonlijk alles zal doen wat binnen de kracht van mijn woorden ligt om te voorkomen dat mijn land in handen van islamisten valt. Zij brengen niets anders dan dood en ellende. Ik wil op mijn grond, de grond van mijn ouders en mijn kinderen, geen islamisten en geen sharia. Ik zal mij nooit verbinden aan een links-groene ideologie van vermeende diversiteit die binnen één generatie, door krankzinnige massamigratie, alles zal uitwissen wat dit land zo mooi en leefbaar heeft gemaakt.
Het is geen vreemdelingenhaat of racisme, maar onze historische plicht om juist op dit moment luid en ondubbelzinnig te zeggen dat wij geen enkele islamist op onze bodem wensen of dulden, en al helemaal geen leger van jonge islamisten dat ongehinderd ons land binnenkomt. En ja, het is een leger. En ja, het is een invasie.
Wanneer onze regering spreekt over een weerbaar, verdedigingsbereid of zelfs oorlogsvaardig Duitsland, dan eis ik dat onze regering onze grenzen verdedigt en iedereen uitzet die illegaal naar ons land is gekomen. En ja, ik bedoel iedereen. Ik wil ook geen illegale islamist hier houden alleen omdat hij een bus of een Wolt-fiets kan besturen of omdat hij zogenaamd bijzonder hard werkt. Een hardwerkende islamist blijft boven alles een islamist.
Het gaat niet om een handvol mensen die illegaal zijn binnengekomen. Het zijn er ontelbaar veel, zoals een studie van het Bundeskriminalamt bevestigt. Het islamisme laat zich niet beteugelen en evenmin integreren. Voor ons kent het islamisme slechts onderwerping, slavernij of de dood. De grenzen tussen islam en islamisme zijn vloeiend en de trend is duidelijk: veel meer moslims in Duitsland radicaliseren richting het islamisme dan dat islamisten zich integreren en terugkeren naar een seculiere vorm van islam” - Julian Reichelt
Marokkaanse ‘veilige-lander’ — die ons land onveilig maakt — verbleef op asielboot in Hendrik-Ido-Ambacht👇
Wat een faal is het asieldossier al decennialang.
https://t.co/orRI28jqFq
Opmerkelijk dat ook in Zwitserland de politiek niet doet wat de bevolking wil. Lees de eerste alinea.
Wordt Zwitserland eerste land met bevolkingsmaximum? Inwoners naar stembus https://t.co/qNIXybblVw
Hier ook doen! 15 miljoen.
Opruimen maarrrrr ....
Wordt Zwitserland eerste land met bevolkingsmaximum? Inwoners naar stembus https://t.co/qNIXybblVw via @Nieuwsuur
Elke gemeente moet geïnfecteerd worden.
#spreidingswet
Wijk bij Duurstede krijgt opdracht: binnen enkele weken noodopvang voor 50 tot 75 vluchtelingen https://t.co/zrai2PnpFa #rtvutrecht
Massale remigratie van neppe vluchtelingen en hun aanhang is helaas nodig. Voor de zekerheid: iedere bleekscheet die niet in Multicultistan woont, die graag deugt in het stemhokje en mij een racist/ fascist/ nazi/ extreemrechts noemt, mag óók mee. Ik geloof het wel inmiddels.
“Bij ongewijzigd beleid groeit Nederland volgens prognoses door tot 31 miljoen inwoners in 2100, terwijl nog slechts zes procent van de bevolking autochtoon zal zijn. Een asielstop, die onmiddellijk moet worden ingevoerd, is noodzakelijk.
Maar een asielstop alleen volstaat niet.
Vrijwel alle asielzoekers die de afgelopen decennia in Nederland asiel hebben aangevraagd, stelden dat zij op de vlucht waren voor oorlog en geweld, terwijl het overgrote merendeel eerst door meerdere veilige landen reisde en daar vaak gedurende langere tijd verbleef voordat naar Nederland werd doorgereisd.
De overgrote meerderheid van de Nederlanders wil dat de massale instroom van asielzoekers stopt. Voorafgaand aan de Tweede Kamerverkiezingen hebben vrijwel alle politieke partijen, van de VVD tot partijen die zich nog verder links positioneren, de kiezer beloofd de immigratie fors terug te dringen. Na de verkiezingen blijkt van die politieke bereidheid weinig te zijn overgebleven” - Gidi Markuszower (De Nederlandse Alliantie) in NieuwRechts
https://t.co/hmX9hfzqV0
Een ronduit bizarre kop in het AD na de bijna onthoofding:
Rellen, racisme, extreemrechts, xenofobie, Elon Musk (en natuurlijk X) zijn de schuldigen. De Soedanese koppensneller "verwondde een man met een mes" en is verdachte van een 'steekpartij'. Het is werkelijk ongekend 😒
Nee oen. Voortrekken, bevoordelen en andere positieve discriminatie is altijd slecht.
PRO-Kamerlid dat voorkeurstemmen voor vrouwen hekelde, heeft nu spijt: 'Neem woorden terug’ https://t.co/nJhtBOLblV
Wierd breekt een lans voor nationalisme en patriotisme. Aanleiding is de officiële teamfoto van het Noorse elftal. @wierdduk: 'Elke vorm van Europese trots, mannelijkheid of traditie wordt meteen in de extreem-rechtse hoek geduwd.’ #nieuwsvandedag#wk
Is allemaal te linken aan de idioot hoge kosten van asiel. Geld kan je maar één keer uitgeven. Keuzes, mensen.
Groot onderhoud aan wegen in noorden uitgesteld: 'Zeer onaangename verrassing' https://t.co/6rFfJ4WcCC
Veel Nederlanders kennen Javier Milei vooral als die razend gekke Argentijn met de kettingzaag.
Wat hier zelden of nooit wordt uitgelegd, is waar die kettingzaag eigenlijk voor bedoeld is.
Neem het Garrahan ziekenhuis in Buenos Aires.
Stel dat iemand het Prinses Máxima Centrum, het Sophia Kinderziekenhuis en een nationaal transplantatiecentrum zou samenvoegen tot één instelling. Dat is ongeveer de positie die het Garrahan in Argentinië inneemt. De moeilijkste kinderkankers, transplantaties en operaties van het land komen daar terecht. Jaarlijks behandelt het ziekenhuis honderdduizenden patiënten en verricht het duizenden complexe ingrepen. Voor veel Argentijnen is het een nationale trots.
Toen Milei audits en hervormingen aankondigde, verschenen onmiddellijk verhalen over een president die zou bezuinigen op zieke kinderen met kanker.
Veel normale Argentijnen stelden een andere vraag.
Hoe kan een topkinderarts in het belangrijkste kinderziekenhuis van Argentinië slechts €1.300 tot €1.500 per maand verdienen?
Hoe kan een arts-assistent die werkt in een van de beste kinderziekenhuizen van Latijns-Amerika rond de €600 per maand verdienen?
Hoe kan een instelling met meer dan 4.500 werknemers voortdurend geld tekortkomen?
En waarom bestaat bijna een derde van het personeel uit administratieve functies terwijl artsen en verpleegkundigen blijven klagen over salarissen, personeelstekorten en werkdruk?
Om die vragen te begrijpen moet je een paar Argentijnse woorden kennen.
- Een “ñoqui” is iemand die op de loonlijst van de overheid staat zonder een duidelijke productieve functie te vervullen.
- Een “empleo militante” is een baan die wordt verkregen dankzij politieke loyaliteit, vakbondsactiviteiten of partijactivisme.
- Een “kiosco” is een publieke instelling die door politieke groepen wordt gebruikt als bron van banen, contracten, invloed en inkomsten.
Vrijwel iedere Argentijn begrijpt onmiddellijk waarover je het hebt.
Gedurende tientallen jaren bouwden opeenvolgende regeringen, vooral peronistische regeringen, een systeem op waarin publieke instellingen niet alleen een publieke functie hadden, maar ook een politieke functie. Ministeries, staatsbedrijven, universiteiten, ziekenhuizen en agentschappen werden plekken waar politieke macht werd verdeeld, beloond en gereproduceerd.
De discussie rond het Garrahan ging daardoor over veel meer dan gezondheidszorg. Ze ging over de vraag hoeveel geld daadwerkelijk terechtkomt bij artsen, verpleegkundigen, onderzoekers en patiënten.
En hoeveel geld terechtkomt bij bureaucratische structuren, vakbondsapparaten, politieke benoemingen en cliëntelistische criminele netwerken.
Dat is ook waarom zoveel Argentijnen het conflict anders zagen dan veel Europese media.
Zij zagen geen strijd tussen Milei en artsen of verpleegkundigen.
Zij zagen artsen van wereldniveau die minder verdienen dan veel Nederlandse vakkenvullers bij Albert Heijn. Zij zagen een ziekenhuis dat behoort tot de beste van Latijns-Amerika.
En zij zagen een politieke klasse die onmiddellijk fanatiek begon te schreeuwen zodra iemand vroeg waar het geld eigenlijk bleef.
Interessant genoeg eindigde het verhaal niet met de ineenstorting die door veel critici werd voorspeld.
Het Garrahan bestaat nog steeds. De operaties gaan door. De transplantaties gaan door. De patiënten worden nog steeds behandeld.
De salarissen van echte medewerkers werden stevig verhoogd.
De audits gingen door. En miljoenen Argentijnen kregen voor het eerst inzicht in de schandalige manier waarop publieke instellingen werden beheerd.
Dat is misschien wel de grootste politieke overwinning van Milei in dit dossier.
Hij slaagde het debat te verschuiven van “hoeveel geld geven we uit?” naar “waar gaat het geld eigenlijk naartoe?”
Dat is een vraag waar niet alleen Argentinië iets van kan leren. Ook in Den Haag hebben we dit nodig. Een kettingzaag tegen de maffia.
'Naam moet weg'
Dan noemen ze het toch gewoon anders?
Doen ze hier ook om alles 'kloppend' te maken.
In de Ugandese stad Bundibugyo is ebola nooit ver weg: "Die naam moet weg" https://t.co/K3e7Vlfx9l
Oh dus 'White Lives Matter' is racistisch en black lives matter niet? Gestoord, NOS.
Ye-fans worstelen met beladen concertbezoek: 'Ik ga puur voor de muziek' https://t.co/UtEBHHZfjc via @NOS