bazen tipimin hayatimi mahvettigini dusunuyorum. fakat tipim diil. davranislarim mahvetti. ve aslinda davranislarimdan ziyade. duygularim. hatta hissetmek, bi sey, her durumda. yardimci olmadi. sonuc olarak dogmanin actigi yaralari saramadim. SARACAK BİRİNİ HENÜZ BULAMADIM
canim sa olsun. yanlis yaptim. ama dogruyu bilmiyordum. bildigimin dogrusunu yaptim. gerisi zaman. onun da kimin yaptiginin dogru oldugunu gosterecegi belli olmuyor zaten. bi insanim. onemli olan da bu. daha da onemli olansa benim insanimim
Sadece 2025 yılında 94 ÇOCUK İŞÇİ öldü. Anneleri babaları sefalet şartlarında yaşarken, işçi olduklarını bile kavramadan işçi öldüler. Bakanlıkların ve şirketlerin reklamlarda sattığı, gerçekleşmeyecek o hayalleri kuramadan öldüler. Bu 1 Mayıs’ta öfke en büyük yoldaşımız olmalı
açık iletişime inanmiyorum, duyguların dogası itibariyle açık ifade edilebilecek türden şeyler oldugunu dusunmuyorum. bi ihtiyacın olur bi şey lazım olur çekinme yaz onun dısında artık iletisebildigimiz kadar
kendini yetiştirme sancısı. yirmilerinin başıyla sonu aynı olmasın diye çırpınış. kendini kendine karşı kanıtlama sorumluluğu. ait olmadığın yerden kurtulma çabası. bitmeyen bir büyüme ağrısı.