Çok iyi bir insandın, kimseye karşı tek bir kötülüğünü ne gördüm ne duydum. Çok üzgünüm duyduğumdan beri. Mekanın cennet olsun. Allah annene, kardeşine sabır ve dayanma gücü versin inşallah.
Toplumda bir hafiflik var, sanki herkes yerçekimini unutmuş gibi. Sözcükler daha hızlı, ilişkiler daha yüzeysel, kararlar daha rastgele. Herkes uçuşuyor, havada savruluyor. Bu hafiflik bir özgürlük gibi sunuluyor ama aslında köksüzlük.
Canım balkonda bir yaz kahvaltısı çekti. Taze ekmek, limonlu kekikli zeytin olsun, domates ve nane falan koksun ve mis gibi çay demlensin... Acelesi, telaşı olmayan o serin sabahlar.
Tam tersinin de aynıyla geçerli olduğunu unutmayalım:
İnanmak istemedikten sonra hiçbir delil ikna etmez, aklamak istemedikten sonra hiçbir mazeret kâr etmez…
Fuzûlî ne güzel demiş: "İnsanın ar damarı ne zaman çatlar biliyor musun? Birinin gözyaşına sebep olduğun halde, sanki hiçbir şey yokmuş gibi davranmaya başladığında..."