Blue 🦋

Feed me love. i don't bite | Marvel DC l FB | multi shipper | Developer | AllStrange | Age20⬆ 🦋

[Blue 🦋 @zigext]

🦋 4:16
🦋 Thanos / Stephen Strange
🦋 Hogwarts! AU

https://t.co/sdQdQC84gI

#SupremeTitan #AllStrange #ZigextFic

[Me dicen Drake ❄️ @Dr_akey]

He visto un fenomeno curioso hoy, y es que he visto varios jugadores de ZZZ en Asia si estan tirando por Severian, les juro que en este juego nunca vi algo así por otro hombre a ese nivel

Yo diría que Severian puede ser un punto de inflexión para que traigan mas hombres al juego

[Blue 🦋 @zigext]

กลับมาเล่นเพื่อพี่แมว

[Lockon Starfish @Lockon_starfish]

ชายวัยกลางคนชอบสวมแจ็คเก็ตหนังและมีความสัมพันธ์บางอย่างกับสปายจีน🤔

[Blue 🦋 @zigext]

แต่ก็มีปัญหาคือกล้ามเนื้อส่วนนึงไหว แต่อีกส่วนยังไม่ไหว อย่าง dead lift เพิ่มน้ำหนักไม่สำเร็จสักทีเพราะขาไหว แต่มือจับบาร์ไว้ไม่อยู่ 🥲

[Gordon @GordonAlway]

จากการออกกำลังกายเวทเทรนนิ่งมาหลายหลายปี สังเกตได้ว่า บางช่วงที่ออกกำลังกายโดยใช้น้ำหนักพอประมาณ และใช้จำนวนวอลุ่มที่มากขึ้น แม้ออกกำลังกายวันละหนึ่งถึง 2 ชั่วโมง  แม้จะทานโปรตีนถึงก็ตาม แต่กล้ามเนื้อกลับไม่ค่อยเพิ่มหรือเพิ่มช้า

[Blue 🦋 @zigext]

วันนี้เพิ่งได้พูดเป็นครั้งแรกว่าไม่อยากมีชีวิตอยู่ไปนานๆ เลย

[Blue 🦋 @zigext]

อยากมีอะไรแบบนี้บ้าง ตอนนี้คือไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเราอยากได้อะไร เป็นแบบถ้ามี x ก็ดีนะ แต่ไม่ได้ถึงขึ้นทำทุกอย่างเพื่อให้ได้มา

[cattodata🐱📊 @cattodata]

อันนี้จริงนะ สังเกตว่าอะไรที่เราอยากได้จริงๆ ทุ่มเทเวลากับมันจริงๆ จะประสบความสำเร็จ หรือบางคนเรียกว่า Grit (ความมุ่งมั่นและความพยายามอย่างต่อเนื่อง)

มีส่วนประกอบ 2 อย่าง
1. Passion (ความหลงใหลมั่นคง): มีเป้าหมายที่อยากทำให้สำเร็จในระยะยาว ไม่เปลี่ยนไปมาที่เจอเรื่องยาก
2. Perseverance (ความเพียร): พยายามต่อเนื่อง

แต่ถ้าพูดภาษาเราเองเข้าใจก็คือความทรหด ความกัดไม่ปล่อย ความจริงจังเกมมิ่ง มันต้องจริงจังเท่านั้น (สำหรับเรา555) บางคนอาจจะโชคดี ลัคกี้ฟลุ้ค ของเราคือไม่มีเลย ต้องจริงจังเท่านั้น ต้องมีความอยากได้มากพอให้ไม่ท้อและเลิกไปก่อน

อย่างสัมภาษณ์หรือสอบ บางอันเราจะฟีลรู้เลย ว่าตกแน่ๆ และมีความอยากความพยายามไม่มากพอ ถ้าเริ่มด้วยการปลอบใจตัวเองว่าไม่ผ่านก็เรื่อยๆไปก่อน ไม่รีบ คือ ตกแน่นอน5555 มันก็ตก ก็ท้อ มาเริ่มใหม่ได้แหละ

แต่ตัวเองจะรู้ว่านี่เราจริงจังกับมันมากพอรึยัง มันจะฟีลแบบกัดไม่ปล่อย รอบนี้ไม่ได้ทำไมวะ โครตกาก เราผิดตรงไหน ไม่ดีตรงไหนไปแก้ตรงนั้น รอบหน้าจะผ่านให้ได้ ตามหาทุก Opportunity ทุกจังหวะที่ทำให้มันผ่านให้ได้

ซึ่งจริงๆ แล้วเป็นคนมีความสนใจหลากหลายเป็นเป็ดมาก ก็ต้องพิจารณาเรื่อง Context switching เยอะเหมือนกันว่าจะจริงจังกับอันไหน เวลามีจำกัด

อ่านเรื่อง Grit ได้ที่นี่จ้า
https://t.co/6Pwajk674w

[SaltyAom @saltyAom]

คหสต เราเป็นโปรแกรมเมอร์ที่ทำงาน Open Source เป็นอาชีพ ที่พอวาดรูปได้นิดหน่อย (นิดหน่อยจริงๆ)

1. วัฒนธรรมของฝั่งโปรแกรมเมอร์มีเรื่อง engineering mindset และยอมรับเรื่องการแบ่งปันหรือการหยิบยืมสูงมาก

ฝั่ง software ยอมรับเรื่องการเอา code มาแชร์กันมากๆ ตั้งแต่ใครไม่รู้อะไรก็ไปถามใน stackoverflow แล้วก็มีคนมาตอบ มีคนเป็นแสนๆ คนสร้าง software ที่เปิดเผย source code แล้วให้เอาไปใช้สร้างต่อ

License ของ Open Source ที่คนใช้กันเยอะก็แบบ MIT ที่พี่จะเอา code ไปดัดแปลงหรือทำอะไรก็ทำเลย แต่ก็ไม่ใช่ทุก license ที่จะเอาไปทำอะไรก็ได้ แต่โดยรวมแล้วเป็นวัฒนธรรมการอนุญาตให้คนอื่นเอาผลงานเราไปต่อยอดต่อได้

ไม่มีโปรแกรมไหนเลยที่จะทำงานได้จากการที่เราเป็นเจ้าของ code จริงๆ แบบ 100% สมมติเขียนเว็บ เราก็ใช้ library ของใครซักคนอยู่ดี แต่ให้ไม่ใช่ เราก็ใช้ภาษาที่ใครสักคนเขียน ต่อให้มีภาษาของตัวเอง เราก็ยืนอยู่บน CPU ที่คนอื่นสร้าง มันเลยเป็น culture ที่เน้นก็รวมภูมิปัญญามาแบ่งปันกันสูงมาก

ของที่เราใช้ทุกวันนี้ก็ต่างก็มาจากงานวิจัยที่ตีพิมพ์เพื่อเป็นภูมิปัญญาให้มนุษยชาติ ไม่ใช่ให้คนใดคนหนึ่ง

2. โค้ดเป็นส่วนหนึ่งแต่ไม่ใช่ผลลัพธ์

ที่คนจ้างโปรแกรมเมอร์จริงๆ ไม่ได้จ้างเพราะว่าเขียนโค้ดเก่ง แต่เป็นเพราะวิธีคิดและวิธีการแก้ปัญหาซะมากกว่า

ต่อให้โค้ดโดนก๊อปไป สุดท้ายถ้าจะเอาทำต่อคนที่ไม่มีความสามารถพอที่จะเข้าใจว่าโค้ดตรงนี้ผ่านกระบวนการคิดมาก็จะคงมาตราฐานไว้ไม่ได้

มันก็เลยทำให้คุณค่าของโปรแกรมเมอร์ที่มีประสบการณ์ไม่ได้หายไปไหนแค่เพราะมีเครื่องมือที่สามารถเขียนโค้ดแทนได้

3. เราเชื่อว่า Art is human expression

ฝั่งศิลปะจะมีแนวคิดที่ต่างออกไปคือ

ศิลปะเป็นการแสดงออกของมนุษย์ (คหสต)
Art is human expression

การที่อยู่ๆ มีเครื่องจักรที่ไหนไม่รู้มาผลิตของเลียนแบบที่ไม่ได้มาจากมนุษย์เลยทำให้ถูกเหมารวมไปด้วยกลายเป็นเรื่องที่รับไม่ได้มากๆ

แม้แต่การที่คนเลียนแบบท่าโพสหรือการลอกลายเส้นก็เป็นเรื่องที่ไม่น่ายอมรับได้ของฝั่งศิลป์ทั้งนั้น ซึ่งแตกต่างจาก culture ของฝั่ง engineer มาก

สมมติว่า โปรแกรมเมอร์บอกว่า ตัวเองเป็นคนสร้าง software นี้ คนจะตัดสินที่ว่า software ใช้ได้ไหมมากกว่าที่โปรแกรมเมอร์เป็นคนทำทุกๆ อย่างเองหรือเปล่า

แต่ถ้าเป็นนักวาด คนก็จะคาดหวังว่าเจ้าของผลงานเป็นคนถ่ายทอดความคิด ความรู้สึก และตัดสินใจทางศิลปะในผลงานนั้นด้วยตัวเอง เป็นการแสดงออกเชิงศิลป์ของปัจเจกบุคคล

ยิ่งพออยู่ๆ มีเครื่องจักรที่ไหนไม่รู้เอาผลลัพธ์ที่เราอุตส่าห์ทำมาไปผลิตงานเทียมขายได้ก็ยอมรับไม่ได้หนัก

4. โปรแกรมเมอร์มอง AI เป็นเครื่องมือช่วยเขียนโค้ด ไม่ใช่ทดแทน 100%

ย้อนกลับไปข้อ 2. โปรแกรมเมอร์เป็น engineer driven เน้นเรื่องการจะแก้ไขปัญหาแต่ไม่ยึดติดกับวิธีแก้ขนาดนั้น ขอแค่แก้ปัญหาได้ก็โอเค วิธีไหนที่มีประสิทธิภาพมากกว่าก็จะใช้วิธีนั้น

จริงๆ ยิ่งหน้าที่การงานสูง ตัวเองก็ยิ่งได้เขียนโค้ดน้อยลงเพราะบริษัทจะมองว่าความคิดและเวลาของเรามีค่ามากกว่าที่จะต้องลงไปจัดการปัญหายิบย่อยเอง ให้เป็นคนมองภาพใหญ่ ออกแบบวิธีแก้ปัญหา แล้วให้ engineer ใต้สังกัดไปจัดการแก้เองจะมีประสิทธิภาพมากกว่า

พอเอา AI มา มันเลยไม่ต่างจากการสั่งให้ engineer ใต้สังกัดไปจัดการงานโค้ดขนาดนั้นแถมใช้เวลาน้อยกว่าและมีประสิทธิภาพมากกว่าโดยส่วนมากด้วย

สุดท้ายต่อให้คนหรือ AI เขียน โปรแกรมเมอร์ก็ต้องมานั่งรีวิวเองแล้วส่ง feedback กลับไปขอให้แก้ใหม่อยู่ดี

แต่อันไหนที่ไม่ work หรืออันที่สำคัญมากๆ ก็เขียนเองอ่านเองอยู่ดี ไม่ได้มาทดแทนหน้าที่ขนาดนั้นสำหรับตำแหน่งงานสูงๆ

5. โปรแกรมเมอร์ก็ไม่ได้โอเคกับการก๊อป software ไปแบบหน้าด้านๆ

ก็คงเห็นที่แบบมีคนก๊อปเกมคนนู้นคนนี้หรือแม้แต่ที่ druken goddess reflux ก็ตัด demo ออกไปเลยกลัวคนก๊อปทั้งเกมตัดหน้าไปขายก่อน

แต่ถ้าเป็นแค่ส่วนบางส่วนที่เหมือนกัน เช่น algorithm ที่มีคนตีพิมพ์ไว้เมื่อ 30 ปีที่แล้ว หรือโค้ดธรรมดาๆ ทั่วๆ ไปที่มีโอกาสซ้ำกันได้อยู่แล้วเป็นแค่ส่วนหนึ่งก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรมาก software ที่ทำมาแข่งกันมีวิธีการแก้ปัญหาที่เหมือนกันบ้าง อาจมีโค้ดที่ซ้ำกันบ้างก็ไม่มีปัญหาขนาดนั้น แต่ถ้าพี่เล่นเอาไปทั้งก้อนเลยก็ ค เถอะครับ

ส่วนเรื่อง training data ปัญหาคือเราไม่สามารถรู้ได้แบบ 100% เลยว่าบริษัท AI เอา training data มาจากไหน แต่ด้วย culture open source และ forum ตอบคำถามต่างๆ ถึงจะไม่ได้ถูกต้อง 100% แต่ด้วย culture ของ engineer มันเน้นการรวมภูมิปัญญาอยู่แล้ว ถึงมันจะน่าหงุดงิดที่ของเราอาจถูกเอาไปทำ commericialize product แต่ culture มันพอทำให้ยอมรับได้อยู่ประมาณนึง

แน่นอนว่าโค้ดมีลิขสิทธิ์ของตัวมันเอง แต่ปัญหาคือเราจะตีเส้นแบ่งตรงไหนระหว่างการใช้แนวคิดหรือวิธีแก้ปัญหาเดียวกัน กับการคัดลอกผลงานที่มีลิขสิทธิ์

เพราะลิขสิทธิ์ไม่ได้พิจารณาแค่ว่าโค้ดเหมือนกันกี่เปอร์เซ็นต์ แต่ต้องพิจารณาด้วยว่าส่วนที่เหมือนกันนั้นเป็นการแสดงออกที่ได้รับความคุ้มครองหรือไม่

ถ้าหนังสือสองเล่มอาจมีรูปประโยคบางส่วนเหมือนกัน แต่ก็มีก่อนเล่าเรื่องที่ต่างกันชัดเจน แล้วเราจะตัดสินจากความเหมือนของข้อความบางส่วนว่าละเมิดลิขสิทธิ์ไม่ได้

แต่ยังไงการอนุญาตให้ใช้ผลงาน การนำผลงานไปฝึก AI และการละเมิดลิขสิทธิ์ของผลลัพธ์ ก็เป็นคนละประเด็นกัน เพียงแต่ culture และก็พอที่จะยอมรับได้มันต่างกันมาก

สุดท้าย เราว่าความแตกต่างไม่ได้อยู่ที่ว่าโปรแกรมเมอร์ให้คุณค่ากับผลงานตัวเองน้อยกว่าศิลปิน หรือศิลปินไม่ยอมรับเทคโนโลยี แต่เพราะว่าทั้งสองวงการมี culture และวิธีการให้คุณค่ากับผลงานต่างกันแบบสุดๆ

สำหรับโปรแกรมเมอร์ กระบวรการคิดเป็นวิธีการไปสู่ผลลัพธ์
แต่สำหรับศิลปิน กระบวนการสร้างก็เป็นส่วนหนึ่งของผลลัพธ์นั้นด้วย

ยังไงก็เป็นคหสตคับ สนใจก็คุยหรือแย้งกันได้

[นายอาร์ม 🙋 @castby9arm]

สรุป: CEO เรามีเมียน้อยเป็นสปายจีน เราสืบสวนอยู่ทุกคนสบายใจได้

[บนกาชาไม่ให้เกลือ #☁️☁️ @BlueSoda44]

คือจริงๆ ปัฐหาดีไซน์เกนชินอ่ะ ถ้าพูดแบบทฤษฎีสมคบคิดเลยคือ คนออกแบบอ่ะดี แต่คนเคาะสุดท้ายชอบเลือกอะไรที่ไม่ค่อยสวย /สวยไม่สุดมา (ใครมีดีไซน์ชีทของมาวิก้าคือจะรู้5555) หรือไม่ก็ออกทรงแบบ คนออกแบบทำสวยละ แต่การตลาดกลัววขายไม่ดีพอ เลยเอาง่ายๆ สั่งหั่นกระโปรงแม่มเลย

[murmur @manaetrx]

เห้ยๆๆ คนเซนซิทีฟหยุดอ่านด่วนๆๆ

เคยเป็นไหม พอจะพูดความรู้สึกจริง ๆ ของตัวเองทีไร น้ำตากลับไหลออกมาก่อนทุกที ทั้งที่ไม่ได้อยากร้องไห้เลย

มีคนญี่ปุ่นเล่าว่า เขาเคยถามจิตแพทย์ว่าทำไมบางคนถึงร้องไห้เวลาพยายามพูดความในใจ ตอนแรกคิดว่าเป็นเพราะอ่อนไหวง่ายหรือจิตใจไม่เข้มแข็ง แต่คำตอบที่ได้รับกลับเป็นอีกเรื่องหนึ่ง อาจเป็นเพราะคนคนนั้นเก็บกดความรู้สึกของตัวเองมานาน

เขาอธิบายเป็นลำดับว่า

ตอนเด็ก ๆ เวลาพูดความรู้สึกออกไป กลับถูกปฏิเสธหรือไม่รับฟัง พอพูดสิ่งที่คิดจริง ๆ ก็ทำให้อีกฝ่ายไม่พอใจ เลยเริ่มเรียนรู้ว่าการเงียบและเก็บความรู้สึกไว้ปลอดภัยกว่า เมื่อทำแบบนี้ซ้ำ ๆ จนโต การพูดความในใจจึงกลายเป็นเรื่องยาก และบางครั้งน้ำตาก็ไหลออกมาแทนคำพูด

สิ่งที่น่าคิดคือ บางคนไม่ได้ไม่รู้ว่าตัวเองรู้สึกอะไร แต่ไม่คุ้นเคยกับการแสดงความรู้สึกออกมาโดยไม่ต้องกลัวปฏิกิริยาของคนอื่น

อย่างไรก็ตาม การร้องไห้เวลาพูดเรื่องส่วนตัวเกิดได้จากหลายสาเหตุ ไม่ได้แปลว่าทุกคนเคยถูกกดทับความรู้สึกในวัยเด็ก

บางครั้งน้ำตาไม่ได้หมายถึงความอ่อนแอ แต่อาจเป็นความรู้สึกที่เราไม่เคยมีโอกาสพูดออกมา

#มินนี่แปลให้

[SATRNBOY 🪐 @tohjiro_]

รถมันจะพัง แล้วแทนที่จะได้ใช้กันนาน ๆ มีคนขี่เยอะ ๆ ใช้เยอะ ๆ ส่งเสริมการท่องเที่ยว และส่งเสริมการใช้จักรยานด้วย แต่แม่งก็นะไม่นำพาไรอ่ะ คนไทยแม่งสนุกเกิน แล้วพอเห็นว่าไม่ใช่ของตัวเอง จ่ายตังแล้วทำไรก็ได้ก็เงี้ยแหละ พอพังหมดก็ด่าว่าไม่มีแบบเมืองอื่น

[แอชชี่เป็นมัมหมีร่าเริง 🌈 @PKJourney_]

ทุกคนครับ มันมีอยู่จริง วันที่ผมกินข้าวโต๊ะเดียวกันกับดาราอังกฤษ ดาราที่เราเคยดูหนังเค้าตอนมัธยม ทุกอย่างเปนได้ครับทุกคล มานิเฟส

[Blue 🦋 @zigext]

ตั้งใจจะเอา 50 โรล หาวาเลอรี่แต่น้อง 3 โรลออก 🔥🔥 ส่วนพี่วาได้มาแค่ c0

[祢攝🌙 ไน้คุง #แม่เชนย่างานหลัก🐊 @dancynight]

ao3 นับเป็นปราการสุดท้าย อะไรที่คิดว่าไม่มีดันมี ไอ้ที่ด่าพ่อค้าทองแดงของเมโส ยังมีคนไปแต่งฟิคลงในนั้น กุเหลือจะเชื่อ แต่ถ้าไม่มีจริง ๆ ถึงเวลาของคุณแล้วค่ะ เปิดตัวไรเตอร์

[be𝘱𝘱u✨ @jillstuartx9]

คู่เกย์แก่ที่แต่งงานกันมาสิบปีแล้วมากมาก ชอบว่ะโคตรฟินแฮปปี้ว่ะ

[Blue 🦋 @zigext]

ทำไมพี่นอยไม่ใส่สายรัดต้นขา

[jenny #dunepilled @rauthasdune]

คนที่ไม่ได้อยู่ด้อมตะวันตกจะไม่เก้ตว่า ao3 ล่มมันร้ายแรงขนาดไหน เหมือนไฟดับทั้งเดือน เหมือนหอสมุดถูกปิด

[`‎⎊ น้องสาขามาลิบู. 🍌🍩 @rdj_Starkster]

เหมือนกะเทยเฒ่าสองคนมาก

[คุณฟ้ามุ่ย @thegodfahmuii]

บุคคลที่ไม่เคยตกจากท้อปไฟฟ์ของการโหวต doty สงสัยโคจิม่าซื้อโหวต

[yulia 💫 @FUSHIGUR0]

why is everyone becoming warmer hello