Marcin Żurawski

@zurek44

Joined June 2015

294 Following

22 Followers

2.7K Posts

zurek44 retweeted

Tommy Robinson 🇬🇧

@TRobinsonNewEra

4 days ago

Absolute state of this. Young lad purchases a baseball bat in "Modern England". As soon as he leaves the store, police grab him for "carrying a weapon". The bat is literally still in it's plastic covering.

10K

167K

30K

11K

zurek44 retweeted

Fundacja Dobro Wraca MG

@DobroWracaMG

9 days ago

Pomóż mi zachować wzrok ❤️ Nigdy nie przypuszczałam, że będę musiała prosić o pomoc. Dziś jednak walczę o coś bezcennego – o możliwość dalszego widzenia. Link do zbiórki 👇 https://t.co/7y8VUJb6IY Choruję na ekstremalnie rzadką chorobę – kostniaka naczyniówki powikłanego MNV obustronnie. W lewym oku guz jest bardzo duży i niestety lekarze nie są już w stanie uratować tego oka. W prawym oku również znajduje się guz. Jest mniejszy, ale umiejscowiony centralnie – w plamce żółtej siatkówki, która odpowiada za ostre widzenie. Przeszłam już iniekcje doszklistkowe, jednak w moim przypadku nie przyniosły oczekiwanych efektów. Teraz czekam na prywatną konsultację u specjalisty w Krakowie. Każdy kolejny etap leczenia wiąże się z ogromnymi kosztami – wizyt, badań, leków i dojazdów. Jestem mamą czwórki wspaniałych dzieci. To dla nich każdego dnia znajduję w sobie siłę do walki. Każdego wieczoru zasypiam z pytaniem, które rozdziera serce: czy jutro rano nadal będę widzieć? Dlatego proszę o pomoc. Każda, nawet najmniejsza wpłata i każde udostępnienie dają mi szansę na dalsze leczenie i ochronę jedynego oka, które jeszcze mogę uratować. To niezwykle rzadka choroba – nie istnieją nawet dokładne światowe statystyki dotyczące liczby chorych. Szacuje się, że dotyka znacznie mniej niż 0,001% populacji, dlatego tak trudno znaleźć specjalistów i skuteczne metody leczenia. Z całego serca dziękuję wszystkim, którzy już mnie wsparli. Wasza pomoc daje mi nadzieję i przybliża mnie do celu. ❤️ Proszę o udostępnienie i wsparcie. Każda złotówka ma ogromne znaczenie.

DobroWracaMG's tweet photo. Pomóż mi zachować wzrok ❤️

Nigdy nie przypuszczałam, że będę musiała prosić o pomoc. Dziś jednak walczę o coś bezcennego – o możliwość dalszego widzenia.

Link do zbiórki 👇

https://t.co/7y8VUJb6IY

Choruję na ekstremalnie rzadką chorobę – kostniaka naczyniówki powikłanego MNV obustronnie. W lewym oku guz jest bardzo duży i niestety lekarze nie są już w stanie uratować tego oka. W prawym oku również znajduje się guz. Jest mniejszy, ale umiejscowiony centralnie – w plamce żółtej siatkówki, która odpowiada za ostre widzenie.

Przeszłam już iniekcje doszklistkowe, jednak w moim przypadku nie przyniosły oczekiwanych efektów. Teraz czekam na prywatną konsultację u specjalisty w Krakowie. Każdy kolejny etap leczenia wiąże się z ogromnymi kosztami – wizyt, badań, leków i dojazdów.

Jestem mamą czwórki wspaniałych dzieci. To dla nich każdego dnia znajduję w sobie siłę do walki. Każdego wieczoru zasypiam z pytaniem, które rozdziera serce: czy jutro rano nadal będę widzieć?

Dlatego proszę o pomoc. Każda, nawet najmniejsza wpłata i każde udostępnienie dają mi szansę na dalsze leczenie i ochronę jedynego oka, które jeszcze mogę uratować.

To niezwykle rzadka choroba – nie istnieją nawet dokładne światowe statystyki dotyczące liczby chorych. Szacuje się, że dotyka znacznie mniej niż 0,001% populacji, dlatego tak trudno znaleźć specjalistów i skuteczne metody leczenia.

Z całego serca dziękuję wszystkim, którzy już mnie wsparli. Wasza pomoc daje mi nadzieję i przybliża mnie do celu. ❤️

Proszę o udostępnienie i wsparcie. Każda złotówka ma ogromne znaczenie.

205

167

14K

zurek44 retweeted

Bruno Topola

@BrunoTopola

about 1 month ago

🇬🇧 Londyn. Czarnoskóry Simon Levy ma 11 wyroków za napaści seksualne z lat 2022–2025. Ale za każdym razem policja wypuszczała Simona❗️ Więc w styczniu 2025 roku Simon brutalnie pobił i zgwałcił kolejną kobietę. Kobieta cudem przeżyła. Policja znowu wypuściła Simona❗️ Do czasu dalszego postępowania. W kwietniu 2025 roku, Simon został zatrzymany w związku z morderstwem kolejnej kobiety (54-letniej Carmenza Valencia-Trujillo). Na miejscu zbrodni i na ciele ofiary znaleziono DNA Simona. Policja znowu wypuściła Simona❗️ Do czasu dalszego postępowania. W sierpniu 2025 roku Simon zamordował kolejną kobietę (39-letnią Sheryl Wilkins). Sprawa w toku. Dorobek jednego tylko Simona: 🔸Kilkanaście kobiet napastowanych seksualnie 🔸Jedna kobieta brutalnie zgwałcona 🔸Dwie kobiety brutalnie zamordowane #MasowaMigracja #migration

BrunoTopola's tweet photo. 🇬🇧 Londyn. Czarnoskóry Simon Levy ma 11 wyroków za napaści seksualne z lat 2022–2025.

Ale za każdym razem policja wypuszczała Simona❗️

Więc w styczniu 2025 roku Simon brutalnie pobił i zgwałcił kolejną kobietę. Kobieta cudem przeżyła.

Policja znowu wypuściła Simona❗️ Do czasu dalszego postępowania.

W kwietniu 2025 roku, Simon został zatrzymany w związku z morderstwem kolejnej kobiety (54-letniej Carmenza Valencia-Trujillo). Na miejscu zbrodni i na ciele ofiary znaleziono DNA Simona.

Policja znowu wypuściła Simona❗️ Do czasu dalszego postępowania.

W sierpniu 2025 roku Simon zamordował kolejną kobietę (39-letnią Sheryl Wilkins).

Sprawa w toku.

Dorobek jednego tylko Simona:

🔸Kilkanaście kobiet napastowanych seksualnie
🔸Jedna kobieta brutalnie zgwałcona
🔸Dwie kobiety brutalnie zamordowane

#MasowaMigracja #migration

428

184

zurek44 retweeted

Daniel Foubert

@d_foubert

about 1 month ago

Poland's reward for saving Ukraine: AMNESIA. The Ukrainians seem to have forgotten that without Polish pressure, the West — Scholz, Macron, Biden — would have let them down. Remember Scholz's 5,000 helmets, Macron's endless phone calls to Putin? Remember Biden's slow, hedged, incremental reaction, weapons systems approved only after months of Ukrainian pleading and battlefield necessity? Poland decisively changed all of this. It organized the reaction of the West when the West preferred to hesitate. The Poles were everywhere: opening their border to millions of refugees, turning Rzeszów into the logistical spine of Western military aid, pushing NATO to send tanks before Berlin would even discuss it, lobbying for fighter jets while others still calculated the risk of provoking Moscow. Poland did not calculate. It did everything it could. And in return, once the job of mobilizing the West was done, Ukraine decided that Poland was a second-rate player after all, not a partner worth attention, not a power worth sharing common interests with. It has always been only about Ukrainian interests, with Poland's own interests treated as an afterthought at best, an inconvenience at worst. German interests, French interests, American interests, however, were courted with real eagerness, real diplomatic tact, real willingness to compromise. Poland got gratitude in press releases and friction everywhere it mattered: the grain corridor dispute, where Ukrainian exports flooded Polish markets and undercut Polish farmers, met not with negotiation but with Kyiv's indignation that Warsaw would dare protect its own producers. The truckers' blockades that followed were framed by Ukrainian officials as Polish betrayal, not as the predictable consequence of a neighbor absorbing the costs of war with no reciprocal accommodation. Zelensky himself, standing at the UN, could imply that certain unnamed neighbors were playing into Moscow's hands, a remark that landed in Warsaw exactly as intended. Volhynia remains unaddressed. Seventy years of a massacre Poland has been extraordinarily patient in raising diplomatically, and still no Ukrainian government has been willing to treat it as the reckoning it deserves to be, because admitting Polish grievance has never seemed worth the political cost to Kyiv. When Poland finally asks for something in return, it is treated as an unreasonable demand from a junior partner who should simply be grateful to have been allowed to help. Ukraine was sure Poland's only interest was that Ukraine would fight Russia, and that Poland, having no interests of its own worth honoring, had nothing to be owed in exchange. Poland bled goodwill so Ukraine could bank it. That is the whole story, stripped of diplomatic phrasing. Every tank Warsaw sent before Berlin dared to. Every refugee absorbed without a single EU quota forcing the hand. Every border crossing turned into a supply artery running day and night while other capitals debated committees. Poland did not deliberate. Poland moved. And Ukraine watched, took the shipment, and kept its warmth for the countries that made it wait. Ask what Volhynia has earned in seventy years of Polish patience. Silence, mostly. Diplomatic silence dressed up as tact, because admitting a massacre costs Kyiv nothing with Berlin and everything with its own nationalist mythology. Ask what the grain corridor earned Polish farmers. Ruin, and then indignation from Kyiv that Warsaw dared object to its own ruin. Ask what four years of unconditional logistics earned Poland at the table where decisions are actually made. A folding chair, pulled up after France and Germany had already taken the good seats. There is a kind of contempt that only the rescued can show the rescuer, because gratitude implies debt, and no nation likes admitting it owes its survival to the neighbor it has spent a century looking down on. Poland was never the ally. Poland was the tool that worked, and tools do not get consulted, they get used and put back in the shed. Warsaw should remember that the next time Kyiv calls. There is a geography to Ukraine's gratitude, and it runs backward. The farther a capital sits from the Russian border, the more indulgence it receives, the more its hesitations are forgiven, the more its eventual help is treated as a gift rather than an obligation. Washington can arrive late and still be thanked first. Paris can phone Moscow throughout the war and still be received as a statesman. But Warsaw, Vilnius, Riga, Tallinn, the nations that actually share a fence line with the Russian threat, that live with the same fear pressing on their own borders, are expected to help simply because they exist next door. Their assistance is not a choice to be honored. It is a natural feature of the terrain, like weather. This is the logic Kyiv has never said aloud but has practiced consistently: if you fear Russia the way Ukraine fears Russia, if the threat sitting on your border is the same threat sitting on Ukraine's, then your help was never really a gift, it was self-interest wearing the costume of solidarity, and self-interest does not require gratitude. Only the distant, the safe, the countries who could have stayed comfortably uninvolved and chose otherwise, only they get treated as benefactors. Poland's proximity to Russia, the very thing that should have made its solidarity more credible, more urgent, more deserving of trust, became instead the reason that solidarity was assumed rather than earned. Nobody thanks the neighbor for putting out a fire that could have reached his own house next. And so the arrangement settles into something almost administrative. Poland's help gets taken, filed, consumed, and the relationship moves on without adjustment, without priority, without a single Ukrainian concession ever weighed against it. Ask for movement on Volhynia, and the answer is silence. Ask for consideration on the grain corridor, and the answer is indignation. Ask, simply, to be treated as a partner whose interests matter as much as Berlin's or Washington's, and the answer is a folding chair. Fear of Russia, it turns out, is not a currency Kyiv values in its neighbors. It is simply the price of admission, paid in advance, and never redeemed. There is a word for a relationship where proximity to power obligates assistance but confers no standing, where the neighbor's role is fixed in advance and cannot be renegotiated no matter what is given. That word is not alliance. It is empire, and empires have always organized their peripheries this way. This is, surprisingly and paradoxically, the shape of what Ukraine has constructed with Poland, whether or not Kyiv would ever use the word for it. Poland's tanks, Poland's border, Poland's logistics, Poland's political capital spent in Berlin and Brussels, none of it was received as the discretionary act of a sovereign equal choosing to stand with a friend. It was received as tribute, the expected offering of a smaller neighbor to the cause that mattered more, collected without negotiation and without the courtesy of treating the giver as someone whose own demands might now be owed a hearing in return. Tribute does not buy influence. That is precisely what distinguishes it from investment, from partnership, from any relationship between equals. What makes this arrangement particularly bitter is that Ukraine is not even the empire in the classical sense, it is itself the smaller power fighting for survival against one. And yet it has absorbed, perhaps unconsciously, the exact reflex of empire toward its own periphery: the assumption that those closest to the danger owe the most and are owed the least, that proximity is a debt rather than a claim, that the neighbor who cannot afford to look away has therefore already committed to helping regardless of how he is treated.

d_foubert's tweet photo. Poland's reward for saving Ukraine: AMNESIA.

The Ukrainians seem to have forgotten that without Polish pressure, the West — Scholz, Macron, Biden — would have let them down.

Remember Scholz's 5,000 helmets, Macron's endless phone calls to Putin? Remember Biden's slow, hedged, incremental reaction, weapons systems approved only after months of Ukrainian pleading and battlefield necessity?

Poland decisively changed all of this. It organized the reaction of the West when the West preferred to hesitate. The Poles were everywhere: opening their border to millions of refugees, turning Rzeszów into the logistical spine of Western military aid, pushing NATO to send tanks before Berlin would even discuss it, lobbying for fighter jets while others still calculated the risk of provoking Moscow. Poland did not calculate. It did everything it could.

And in return, once the job of mobilizing the West was done, Ukraine decided that Poland was a second-rate player after all, not a partner worth attention, not a power worth sharing common interests with.

It has always been only about Ukrainian interests, with Poland's own interests treated as an afterthought at best, an inconvenience at worst. German interests, French interests, American interests, however, were courted with real eagerness, real diplomatic tact, real willingness to compromise.

Poland got gratitude in press releases and friction everywhere it mattered: the grain corridor dispute, where Ukrainian exports flooded Polish markets and undercut Polish farmers, met not with negotiation but with Kyiv's indignation that Warsaw would dare protect its own producers. The truckers' blockades that followed were framed by Ukrainian officials as Polish betrayal, not as the predictable consequence of a neighbor absorbing the costs of war with no reciprocal accommodation. Zelensky himself, standing at the UN, could imply that certain unnamed neighbors were playing into Moscow's hands, a remark that landed in Warsaw exactly as intended.

Volhynia remains unaddressed. Seventy years of a massacre Poland has been extraordinarily patient in raising diplomatically, and still no Ukrainian government has been willing to treat it as the reckoning it deserves to be, because admitting Polish grievance has never seemed worth the political cost to Kyiv.

When Poland finally asks for something in return, it is treated as an unreasonable demand from a junior partner who should simply be grateful to have been allowed to help. Ukraine was sure Poland's only interest was that Ukraine would fight Russia, and that Poland, having no interests of its own worth honoring, had nothing to be owed in exchange.

Poland bled goodwill so Ukraine could bank it. That is the whole story, stripped of diplomatic phrasing. Every tank Warsaw sent before Berlin dared to. Every refugee absorbed without a single EU quota forcing the hand. Every border crossing turned into a supply artery running day and night while other capitals debated committees. Poland did not deliberate. Poland moved. And Ukraine watched, took the shipment, and kept its warmth for the countries that made it wait.

Ask what Volhynia has earned in seventy years of Polish patience. Silence, mostly. Diplomatic silence dressed up as tact, because admitting a massacre costs Kyiv nothing with Berlin and everything with its own nationalist mythology. Ask what the grain corridor earned Polish farmers. Ruin, and then indignation from Kyiv that Warsaw dared object to its own ruin. Ask what four years of unconditional logistics earned Poland at the table where decisions are actually made. A folding chair, pulled up after France and Germany had already taken the good seats.

There is a kind of contempt that only the rescued can show the rescuer, because gratitude implies debt, and no nation likes admitting it owes its survival to the neighbor it has spent a century looking down on. Poland was never the ally. Poland was the tool that worked, and tools do not get consulted, they get used and put back in the shed. Warsaw should remember that the next time Kyiv calls.

There is a geography to Ukraine's gratitude, and it runs backward. The farther a capital sits from the Russian border, the more indulgence it receives, the more its hesitations are forgiven, the more its eventual help is treated as a gift rather than an obligation. Washington can arrive late and still be thanked first. Paris can phone Moscow throughout the war and still be received as a statesman. But Warsaw, Vilnius, Riga, Tallinn, the nations that actually share a fence line with the Russian threat, that live with the same fear pressing on their own borders, are expected to help simply because they exist next door. Their assistance is not a choice to be honored. It is a natural feature of the terrain, like weather.

This is the logic Kyiv has never said aloud but has practiced consistently: if you fear Russia the way Ukraine fears Russia, if the threat sitting on your border is the same threat sitting on Ukraine's, then your help was never really a gift, it was self-interest wearing the costume of solidarity, and self-interest does not require gratitude. Only the distant, the safe, the countries who could have stayed comfortably uninvolved and chose otherwise, only they get treated as benefactors. Poland's proximity to Russia, the very thing that should have made its solidarity more credible, more urgent, more deserving of trust, became instead the reason that solidarity was assumed rather than earned. Nobody thanks the neighbor for putting out a fire that could have reached his own house next.

And so the arrangement settles into something almost administrative. Poland's help gets taken, filed, consumed, and the relationship moves on without adjustment, without priority, without a single Ukrainian concession ever weighed against it. Ask for movement on Volhynia, and the answer is silence. Ask for consideration on the grain corridor, and the answer is indignation. Ask, simply, to be treated as a partner whose interests matter as much as Berlin's or Washington's, and the answer is a folding chair. Fear of Russia, it turns out, is not a currency Kyiv values in its neighbors. It is simply the price of admission, paid in advance, and never redeemed.

There is a word for a relationship where proximity to power obligates assistance but confers no standing, where the neighbor's role is fixed in advance and cannot be renegotiated no matter what is given. That word is not alliance. It is empire, and empires have always organized their peripheries this way.

This is, surprisingly and paradoxically, the shape of what Ukraine has constructed with Poland, whether or not Kyiv would ever use the word for it. Poland's tanks, Poland's border, Poland's logistics, Poland's political capital spent in Berlin and Brussels, none of it was received as the discretionary act of a sovereign equal choosing to stand with a friend. It was received as tribute, the expected offering of a smaller neighbor to the cause that mattered more, collected without negotiation and without the courtesy of treating the giver as someone whose own demands might now be owed a hearing in return. Tribute does not buy influence. That is precisely what distinguishes it from investment, from partnership, from any relationship between equals.

What makes this arrangement particularly bitter is that Ukraine is not even the empire in the classical sense, it is itself the smaller power fighting for survival against one. And yet it has absorbed, perhaps unconsciously, the exact reflex of empire toward its own periphery: the assumption that those closest to the danger owe the most and are owed the least, that proximity is a debt rather than a claim, that the neighbor who cannot afford to look away has therefore already committed to helping regardless of how he is treated.

498

144

76K

Who to follow

zurek44 retweeted

about 1 month ago

Zastanawialiście się kiedyś, jak to jest, że premier uroczyście ogłasza zablokowanie paktu migracyjnego, a liczba śniadych przybyszów z odległych kultur rośnie dosłownie w oczach z każdym dniem? Odpowiedź jest prosta: pakt migracyjny wcale nie musi działać. Od lat działa za to machina tzw. "legalnej" migracji, którą na masową skalę rozkręcili "patrioci" z PiS, a obecny rząd z powodzeniem kontynuuje. Kryzys na granicy z Białorusią to dla władzy idealna zasłona dymna i polityczne złoto. Cała uwaga mediów i opinii publicznej skupia się na płocie na Podlasiu, gdzie rząd może prężyć muskuły i pokazywać "skuteczność" po zatrzymaniu kilkunastu osób. W tym samym czasie tylnymi drzwiami, głównie przez urzędy wojewódzkie, do Polski wjeżdżają setki tysięcy ludzi z państw Trzeciego Świata. I to w pełni "legalnie", choć bez żadnej realnej weryfikacji, co dla bezpieczeństwa wewnętrznego stanowi znacznie większe ryzyko niż bosi migranci w lasach. Żyjemy w czasach kompletnej "wolnej amerykanki" migracyjnej. Rząd stwarza tylko pozory - głównie przez "sukcesy" na granicy z Białorusią - podczas gdy kompletnie stracił kontrolę nad tą "legalną" migracją. Prywatne, a nawet państwowe uczelnie są aktywnie zaangażowane w cały proceder, mimo pełnej świadomości, że to patologia niosąca fatalne konsekwencje dla naszego społeczeństwa. Winny jest również biznes spod znaku "Januszex PPHU", który bezrefleksyjnie chłonie tanią siłę roboczą z państw, gdzie porządek prawny ustąpił miejsca prawu dżungli, byle tylko ciąć koszty. Ukraińskie agencje pośrednictwa pracy uczyniły z legalizacji pobytu żyłę złota, wykonując przy tym większy plan swoich tajnych służb (o czym kiedyś napiszę). Wachlarz patentów jest szeroki: fikcyjne studia online, naciąganie procedur tzw. ochrony międzynarodowej, ustawiane małżeństwa czy zwykłe łapówki od agencji dla urzędników (🇺🇦->🇺🇦). Ukraińscy pośrednicy poruszają się w tym bezbłędnie, a państwo polskie wobec tego procederu kompletnie abdykowało. Pomiędzy tym wszystkim mamy jeszcze szemrane organizacje typu Glovo, o których pisałem tu już nie raz. Spójrzcie na Lublin: 8300 "studentów" cudzoziemców ze 110 państw, z czego ponad 1300 to samo Zimbabwe. Przemnóżcie to teraz przez całą Polskę. Skala poraża. Z każdym dniem na ulicach widać coraz więcej tzw. "fake asylum seekers", a meczety i "centra kultury islamskiej" wyrastają jak grzyby po deszczu, budząc uzasadniony opór. Polacy przecierają oczy ze zdumienia i wściekłości, gdy w środku dnia na chodniku widzą "księcia Persji" odprawiającego modły na swoim magicznym dywanie. To nie jest nasza kultura, to nie jest nasza normalność i to ma prawo głęboko szokować. To, czego globaliści nie potrafili osiągnąć przez lata - czyli zalanie konserwatywnej Polski śniadymi migrantami - udaje im się właśnie podstępem. Najpierw zalano Polskę przesiedleńcami ekonomicznymi z Ukrainy, a teraz Ukraińcy posłusznie wypełniają pierwotny plan rozwadniania naszej tkanki narodowej przez import odpadów z peryferii cywilizacyjnego chaosu. Krótko mówiąc: procesy migracyjne działają w trybie turbodoładowania i trwa wielki wyścig z czasem, by przepchnąć przez system jak najwięcej ludzi przed zbliżającymi się wyborami w 2027 roku, choć wcale nie jest powiedziane, że cokolwiek się po nich zmieni. Polecam kontent kol. Klary (@klarasoltan). W temacie obnażania tej patologii robi znacznie lepszą, bardziej drobiazgową robotę śledczą niż ABW i Straż Graniczna razem wzięte.

petenucci's tweet photo. Zastanawialiście się kiedyś, jak to jest, że premier uroczyście ogłasza zablokowanie paktu migracyjnego, a liczba śniadych przybyszów z odległych kultur rośnie dosłownie w oczach z każdym dniem?

Odpowiedź jest prosta: pakt migracyjny wcale nie musi działać. Od lat działa za to machina tzw. "legalnej" migracji, którą na masową skalę rozkręcili "patrioci" z PiS, a obecny rząd z powodzeniem kontynuuje.

Kryzys na granicy z Białorusią to dla władzy idealna zasłona dymna i polityczne złoto. Cała uwaga mediów i opinii publicznej skupia się na płocie na Podlasiu, gdzie rząd może prężyć muskuły i pokazywać "skuteczność" po zatrzymaniu kilkunastu osób. W tym samym czasie tylnymi drzwiami, głównie przez urzędy wojewódzkie, do Polski wjeżdżają setki tysięcy ludzi z państw Trzeciego Świata. I to w pełni "legalnie", choć bez żadnej realnej weryfikacji, co dla bezpieczeństwa wewnętrznego stanowi znacznie większe ryzyko niż bosi migranci w lasach.

Żyjemy w czasach kompletnej "wolnej amerykanki" migracyjnej. Rząd stwarza tylko pozory - głównie przez "sukcesy" na granicy z Białorusią - podczas gdy kompletnie stracił kontrolę nad tą "legalną" migracją. Prywatne, a nawet państwowe uczelnie są aktywnie zaangażowane w cały proceder, mimo pełnej świadomości, że to patologia niosąca fatalne konsekwencje dla naszego społeczeństwa.

Winny jest również biznes spod znaku "Januszex PPHU", który bezrefleksyjnie chłonie tanią siłę roboczą z państw, gdzie porządek prawny ustąpił miejsca prawu dżungli, byle tylko ciąć koszty. Ukraińskie agencje pośrednictwa pracy uczyniły z legalizacji pobytu żyłę złota, wykonując przy tym większy plan swoich tajnych służb (o czym kiedyś napiszę). Wachlarz patentów jest szeroki: fikcyjne studia online, naciąganie procedur tzw. ochrony międzynarodowej, ustawiane małżeństwa czy zwykłe łapówki od agencji dla urzędników (🇺🇦->🇺🇦). Ukraińscy pośrednicy poruszają się w tym bezbłędnie, a państwo polskie wobec tego procederu kompletnie abdykowało. Pomiędzy tym wszystkim mamy jeszcze szemrane organizacje typu Glovo, o których pisałem tu już nie raz.

Spójrzcie na Lublin: 8300 "studentów" cudzoziemców ze 110 państw, z czego ponad 1300 to samo Zimbabwe. Przemnóżcie to teraz przez całą Polskę. Skala poraża.

Z każdym dniem na ulicach widać coraz więcej tzw. "fake asylum seekers", a meczety i "centra kultury islamskiej" wyrastają jak grzyby po deszczu, budząc uzasadniony opór. Polacy przecierają oczy ze zdumienia i wściekłości, gdy w środku dnia na chodniku widzą "księcia Persji" odprawiającego modły na swoim magicznym dywanie. To nie jest nasza kultura, to nie jest nasza normalność i to ma prawo głęboko szokować.

To, czego globaliści nie potrafili osiągnąć przez lata - czyli zalanie konserwatywnej Polski śniadymi migrantami - udaje im się właśnie podstępem. Najpierw zalano Polskę przesiedleńcami ekonomicznymi z Ukrainy, a teraz Ukraińcy posłusznie wypełniają pierwotny plan rozwadniania naszej tkanki narodowej przez import odpadów z peryferii cywilizacyjnego chaosu.

Krótko mówiąc: procesy migracyjne działają w trybie turbodoładowania i trwa wielki wyścig z czasem, by przepchnąć przez system jak najwięcej ludzi przed zbliżającymi się wyborami w 2027 roku, choć wcale nie jest powiedziane, że cokolwiek się po nich zmieni.

Polecam kontent kol. Klary (@klarasoltan). W temacie obnażania tej patologii robi znacznie lepszą, bardziej drobiazgową robotę śledczą niż ABW i Straż Graniczna razem wzięte.

523

234

42K

zurek44 retweeted

Olga Srokarczuk

@WolnaRadio

about 2 months ago

Dwa dni temu chodziło po necie nagranie bardzo brutalnego pobicia młodego Francuza przez ubogadzaczy kulturowych. Chłopak nie żyje. Niemcy regularnie podrzucają ich do Polski, a policja szuka Polaka za wpis z użyciem słowa "murzyn". Idziemy w kierunku przepaści. Nie idziemy! Biegniemy!

WolnaRadio's tweet photo. Dwa dni temu chodziło po necie nagranie bardzo brutalnego pobicia młodego Francuza przez ubogadzaczy kulturowych. Chłopak nie żyje.
Niemcy regularnie podrzucają ich do Polski, a policja szuka Polaka za wpis z użyciem słowa "murzyn".
Idziemy w kierunku przepaści.
Nie idziemy! Biegniemy!

584

zurek44 retweeted

Jean MESSIHA

@JeanMessiha

about 2 months ago

Je vous présente la petite Maria Shahbaz une fille chrétienne de 13 ans originaire de Lahore (Pakistan). Maria a été enlevée par son voisin musulman de 30 ans, nommé Shaheryar Ahmad, qui l’a forcée à se convertir à l’islam et l’a épousée. Pendant ses 6 mois de captivité, Maria a été violée, frappée et violentée. Quand la police l’a enfin retrouvée, son bourreau islamique a été jugé. Et là tenez-vous bien. Le tribunal a tranché en faveur du ravisseur ! Le 25 mars 2026, la Cour constitutionnelle fédérale a validé le mariage selon la loi islamique (Sharia). Il a considéré Maria 13 ans comme une fille « d’âge mature », malgré les documents prouvant le contraire, et lui a accordé la garde. Des juges ont rejeté les preuves d’âge en disant qu’elle « paraissait plus âgée » ! Voilà ce qu’on importe en France quand on encourage l’islamisation.

584

23K

704K

zurek44 retweeted

chrzanik

@chrzanikx

2 months ago

Słuchajcie nie proszę o to nigdy ale podawajcie to dalej. Absolutny, obrzydliwy skandal w TVP! „AK to UPA! Polacy też nabijali na widły!” Mam dość, przyrzekam chyba sam usiądę i napisze skargę do @KRRiT__

783

739

723K

zurek44 retweeted

Kerakles

@dwolosiuk

2 months ago

"W okresie służby w SB UPA osobiście zabiłem 15 osób." Bohater Zbrojnych Sił Ukrainy Działacz SB UPA Arsenij Bożewśkyj, tak zeznawał: "W okresie służby w SB UPA osobiście zabiłem 15 osób. Pamiętam, w lipcu 1943 nasz oddział przybył do byłej posiadłości hrabiego Koszewskiego, gdzie mieszkało około 100 Polaków, których zlikwidowaliśmy bezlitośnie przy użyciu broni palnej i białej. Zlikwidowaliśmy całe rodziny, nie oszczędzając starców, kobiet i dzieci. Dzieci płakały, kobiety - matki prosiły aby pozostawić ich dzieci przy życiu. Ale nie zwracaliśmy na te prośby uwagi i zabijali je używając do tego broni i noży. Osobiście zastrzeliłem z karabinu w tej rozprawie 8 ludzi..." 1/4

353

166K

zurek44 retweeted

Pan Cezary Krysztopa #BabiesLivesMatter

@cezarykrysztopa

2 months ago

Na to się nie da patrzeć. Brytyjska policja opublikowała nagranie z policyjnej kamerki dokumentującej zatrzymanie Henry'ego Nowaka - Zostałem dźgnięty - mówi Nowak - Nie sądzę kolego - odpowiada policjant. Niedługo potem Nowak już nie żył. Nikt nie klęka

169

333

95K

zurek44 retweeted

Adam Gwiazda

@delestoile

2 months ago

🇧🇪 Oto Junior Pashi Kabunda, "Potwór z Brukseli". Kongijczyk ur. 6 maja 1990 r. w wieku 16 lat zamordował pianistę, w wieku 19 - babcię swojej dziewczyny, swoją córkę oraz próbował zabić partnerkę. Skazany na dożywocie, ale właśnie wyszedł na warunkowe. Oto jego historia. Zapnijcie pasy. 🧵

delestoile's tweet photo. 🇧🇪 Oto Junior Pashi Kabunda, "Potwór z Brukseli". Kongijczyk ur. 6 maja 1990 r. w wieku 16 lat zamordował pianistę, w wieku 19 - babcię swojej dziewczyny, swoją córkę oraz próbował zabić partnerkę. Skazany na dożywocie, ale właśnie wyszedł na warunkowe. Oto jego historia. Zapnijcie pasy. 🧵

565

122

19K

zurek44 retweeted

Fundacja Dobro Wraca MG

@DobroWracaMG

3 months ago

❗️PILNY APEL Jeśli nie możesz pomóc finansowo — udostępnij. RT nic nie kosztuje. Dla tych dzieci może znaczyć wszystko. ❤ 140 ciężko chorych dzieci czeka na Twoje wsparcie. Musimy PILNIE opłacić rezerwację ośrodka na dwa turnusy wakacyjne. Brakuje jeszcze 130 tys. zł. Dołóż swoją cegiełkę tutaj 👇 https://t.co/GYnN2X7szq Naprawdę walczymy o to, żeby nie zawieść tych dzieci. Dla wielu z nich to jedyna szansa na chwilę normalnego dzieciństwa — bez szpitala, bólu i strachu. 💔 140 dzieci. 2 turnusy. Jedna szansa. ❤️ Dołóż swoją cegiełkę tutaj 👇 https://t.co/GYnN2X7szq

414

459

25K

zurek44 retweeted

Codziennik z Mordoru

@mordownik4u

3 months ago

Ukraińska drużyna, której zawodnikiem jest agresor wydała oświadczenie.

257

495

115

67K

zurek44 retweeted

Maciej Pawlicki @MaciejRPawlicki

3 months ago

Polscy jurorzy najwiecej 12 pkt przyznali Izraelowi, polscy widzowie najwiecej, 12 pkt przyznali Ukrainie. Izraelscy jurorzy przyznali Polsce 0 pkt, izraelscy widzowie 0 pkt. ukraińscy jurorzy przyznali Polsce 0 pkt, ukraińscy widzowie 0 pkt.

405

893

280

170K

zurek44 retweeted

GDams

@Gdams70

3 months ago

🚨 URGENCE À AMSTERDAM : Des musulmans enragés, armés de bâtons et de planches, tabassent sauvagement des étudiants blancs à l’Université d’Amsterdam ! Ils hurlent que les Pays-Bas 🇳🇱 sont désormais un pays musulman et que les Blancs/non-musulmans n’ont plus rien à y faire. Vidéo choc : fumée, coups de matraque, jeunes à terre… l’Europe se fait piétiner sous nos yeux ! 😡🔥 #ImmigrationDeMasse #Insécurité #Islamisation #RéveilleToiFrance

43K

24K

zurek44 retweeted

IronSkiesStudio

@artur_jonczyk

3 months ago

Czy wiecie, jak powstała Polska? Nie, nie jako kraj, jako krajobraz i architektura terenu? Wiem, że nie każdemu ten film się spodoba, ale to też część naszej tożsamości..#Polacy #historiaPolski #Polskaduma #Polska @EwaP48044703 @ewairmina @Jary1644779 @drsajgon @malgorzata0710 @AgataAgatellaa @cezarykrysztopa @IrekMatak

245

402

29K

zurek44 retweeted

Michał Janczura

@jan_czura

3 months ago

‼️Kamilek spacerował sam w piżamce po Olkuszu. Były 2 stopnie. 8,00 rano. Policja, karetka, szpital. Dr Jarosław Szczurek dostrzega zasinienia. Zleca opinię psychologiczną, robi wszystko, żeby nie oddawać rodzicom dziecka. Kamilek rysuje sceny seksu. Lekarz DZWONI do sędzi! Raz, drugi, Wysyła pismo. Decyzja: Kamilek wraca do "rodziny".. Nie uruchamiają nawet niebieskiej karty! Chcemy zapytać: dlaczego? Poganiają nas z sądu w Olkuszu. Sąd okręgowy? Nic nie powie, bo nie ma akt. To był listopad. W maju Kamilek umiera! Z @MagdaMiesnik wracamy dziś do sprawy Kamilka z Częstochowy. Od czasów jego śmierci praktycznie nic się nie zmieniło! https://t.co/AYWnV3wlbm

jan_czura's tweet photo. ‼️Kamilek spacerował sam w piżamce po Olkuszu. Były 2 stopnie. 8,00 rano. Policja, karetka, szpital. Dr Jarosław Szczurek dostrzega zasinienia. Zleca opinię psychologiczną, robi wszystko, żeby nie oddawać rodzicom dziecka. Kamilek rysuje sceny seksu.

Lekarz DZWONI do sędzi! Raz, drugi, Wysyła pismo.

Decyzja: Kamilek wraca do "rodziny".. Nie uruchamiają nawet niebieskiej karty!

Chcemy zapytać: dlaczego? Poganiają nas z sądu w Olkuszu.

Sąd okręgowy? Nic nie powie, bo nie ma akt.

To był listopad. W maju Kamilek umiera!

Z @MagdaMiesnik wracamy dziś do sprawy Kamilka z Częstochowy. Od czasów jego śmierci praktycznie nic się nie zmieniło!

https://t.co/AYWnV3wlbm

114

934

135

170K

zurek44 retweeted

Olga Srokarczuk

@WolnaRadio

3 months ago

Ciężarna kobieta zostaje wyrzucona na bruk przez imigranta. Taki świat stworzyli swoim obywatelom Niemcy. A teraz chcą w podobny sposób urządzić Europę!

704

359

12K

zurek44 retweeted

chrzanik

@chrzanikx

3 months ago

Jak nie siedzicie to usiądźcie… Wiecie czemu skała gwałtów w Europie wzrosła dziesięciokrotnie? Joński tłumaczy, że dlatego… BO WIĘCEJ OSÓB TO ZGŁASZA XD To wcale nie ma związku z migracją, po prostu kobiety są odważniejsze i częściej zgłaszają hahaha nie do wiary

218

233

81K

zurek44 retweeted

Maciej @Maciej1909

4 months ago

PILNA ZBIÓRKA DLA ALUSI ❤️ 2-letnia Alusia ma śmiertelną miopatię mitochondrialną NBIA. Jedyna szansa: terapia genowa w USA! Każde 5 zł i udostępnienie ratuje jej życie! Wpłać: https://t.co/1bAvFMbqZg Bardzo proszę o RT @BMikolajewska @Bart_Wielinski @Renata_Grochal

331

277

89K

Last Seen Users on Sotwe

Trends for you

Most Popular Users

Olivia

Online

✨

⭐

💫