AAIRIA

Alliance Against Islamic Regime of Iran Apologists- #AAIRIA, #1988Massacre,#FireMousavian, FireMahallati, کمپین عدالت برای قربانیان محلاتی و موسویان

[AAIRIA @AAIRIA_Org]

اتحاد علیه مهره‌های رژیم اسلامی (AAIRIA) یک مجموعه کوچک و داوطلب‌محور است و ما صمیمانه از حمایت‌هایی که دریافت می‌کنیم سپاسگزاریم. صدها نفر از حامیان ما تاکنون اطلاعات ارزشمندی درباره افراد، شبکه‌ها و فعالیت‌های مرتبط با جمهوری اسلامی در خارج از کشور برای ما ارسال کرده‌اند.

برای اینکه بتوانیم روند بررسی و پیگیری را سریع‌تر و مؤثرتر پیش ببریم، لطفاً چند دقیقه زمان بگذارید و فرم گزارش ما را تکمیل کنید. ثبت اطلاعات به‌صورت ساختاریافته به ما کمک می‌کند تا آنها را بهتر سازماندهی، بررسی، اولویت‌بندی و در صورت لزوم سریع‌تر به مراجع مرتبط منتقل کنیم.

هر اطلاعاتی می‌تواند اهمیت داشته باشد.
#StopIRILobby
لینک فرم گزارش:
https://t.co/seO5eNSw6n

[Nima Far @nima__far]

🔍 افشای نفوذ پنهان: مسئولیت مدنی در برابر شبکه‌های رژیم اسلامی

🌐 جمهوری اسلامی فقط درون مرزهای ایران عمل نمی‌کند.

برای دهه‌ها، شبکه‌ای از وابستگان، لابیست‌ها، سخنگویان و مهره های این رژیم از طریق نهادهای دانشگاهی، رسانه‌ها، سازمان‌های مذهبی، شبکه‌های تجاری، ابتکارات فرهنگی و محافل سیاسی در سطح بین‌الملل فعالیت کرده‌اند؛ اغلب در سایه، بی‌سروصدا، و بدون هیچ پاسخگویی.

✊ اینجاست که هر شهروند نقش پیدا می‌کند.

اگر اطلاعاتی درباره‌ی افراد، سازمان‌ها یا فعالیت‌هایی دارید که ممکن است به جمهوری اسلامی مرتبط باشند، AAIRIA این بستر را فراهم ساخته تا همین اطلاعات را مستند و افشا کند. چند دقیقه وقت بگذارید و فرم را پر کنید؛ این یک کنش واقعی است، نه شعار

اطلاعات قابل گزارش:
▪️ وابستگی‌های عمومی و نهادی
▪️ ارتباطات مالی
▪️ فعالیت‌های سازمان‌یافته و تبلیغاتی
▪️ روابط رسانه‌ای و شبکه‌سازی سیاسی

💡 هر اطلاعاتی می‌تواند اهمیت داشته باشد.
هر سند و مدرکی، هرچند کوچک، می‌تواند حلقه‌ی گمشده‌ی یک پازل بزرگتر باشد؛ پازلی که وقتی کامل شود، راه را برای پیگیری حقوقی، پوشش رسانه‌ای و پاسخگویی نهادی هموار می‌کند.

این کارزار نه علیه ملیت یا عقیده‌ی افراد است، بلکه علیه نفوذ پنهان و لابی‌گری ثبت‌نشده‌ی یک حکومت سرکوبگر. 🚫

📋 فرم گزارش را پر کنید:

🔗 https://t.co/3HNTeBgbNy

#StopIRILobby

[AAIRIA @AAIRIA_Org]

ویدیوهای خانم دکتر قلابی شیرین سعیدی علیه عالم و آدم
#FireSaeidi

https://t.co/aoT9SdE7JO

[AAIRIA @AAIRIA_Org]

ما در @AAIRIA_Org از «انجمن ایران پژوهی» (@AIS_1967) به خاطر درک این نکته که کمپین #FireSaeidi از ابتدا درباره چه بوده است، تشکر می‌کنیم.

اختلاف ما با شیرین سعیدی هرگز بر سر آزادی بیان نبوده است. هرگز درباره حق او برای مخالفت با جنگ، مخالفت با تحریم‌ها، حمایت از خامنه‌ای، حمایت از لاریجانی، یا داشتن هر عقیده سیاسی دیگری نبوده است.

مردم آزادند که دیدگاه‌های سیاسی خود را داشته باشند و آزادی آکادمیک نیز برای حمایت از بیان همین دیدگاه‌ها وجود دارد.

نگرانی‌های ما کاملاً از جنس دیگری بود.

نگرانی‌های اولیه ما زمانی آغاز شد که سعیدی نامه‌ای در حمایت از مجرم محکوم‌شده #حمید_نوری به دادگاه فرجام خواهی او در سوئد ارائه کرد و در آن، اسناد و شواهد تثبیت‌شده مربوط به #کشتار۶۷ زندانیان سیاسی، از جمله وجود فتوای آیت‌الله خمینی برای اعدام زندانیان سیاسی را زیر سؤال برد.

پس از آن، شماری از زندانیان سیاسی سابق نگرانی‌های جدی درباره رساله دکتری و کتاب سعیدی مطرح کردند. چندین نفر به‌طور علنی اعلام کردند که هرگز با «خانم دکتر قلابی سعیدی» مصاحبه‌ای نداشته‌اند و هیچ‌گاه ارتباط معناداری با او برقرار نکرده‌اند. بنا بر گفته آنان، سعیدی از منابع عمومی در دسترس، از جمله خاطرات، نوشته‌های منتشرشده و مطالب موجود در اینترنت استفاده کرده و سپس برخی اظهارات و روایت‌ها تحریف کرده و آنها را به گونه‌ای ارائه کرده که گویی در مصاحبه‌های مستقیم با آنان به دست آمده‌اند. این افراد به‌طور رسمی این روایت‌ها را مورد اعتراض قرار داده و شکایت‌های خود را به دانشگاه کمبریج و انتشارات دانشگاه کمبریج ارائه کرده‌اند.

به همین دلیل است که اکنون یک روند بررسی و تحقیق در جریان است.

این موضوع هرگز بحثی درباره طرفداری یا مخالفت با جنگ، حکومت، مذهب، سکولاریسم، چپ یا راست نبوده است. پرسش‌های اصلی همیشه درباره پژوهش، اخلاق تحقیق، نحوه بازنمایی منابع، رضایت آگاهانه، دقت علمی و پاسخگویی بوده‌اند.

آزادی آکادمیک ضروری است. همان‌طور که حقیقت، صداقت، و رفتار اخلاقی با بازماندگان و قربانیانی که تجربه‌هایشان مبنای پژوهش‌های دانشگاهی قرار می‌گیرد نیز ضروری است.

ویدئوهای سعیدی که در آنها علیه AAIRIA، دانشگاه آرکانزاس، مسئولان ایالت آرکانزاس و انجمن مطالعات ایران سخن می‌گوید، در لینک موجود در بخش نظرات قابل مشاهده است.

[AAIRIA @AAIRIA_Org]

Videos of Fake Doctor Shirin Saeidi’s rants
#FireSaeidi

https://t.co/aoT9SdE7JO

[AAIRIA @AAIRIA_Org]

We @AAIRIA_Org would like to thank the Iranian Studies Association (@AIS_1967) for recognizing what the #FireSaeidi campaign has always been about.

Our disagreement with Shirin Saeidi was never about freedom of speech. It was never about her right to oppose war, oppose sanctions, support Khamenei, support Larijani, or hold any other political opinion.

People are free to hold political views, and academic freedom exists to protect the expression of those views.

Our concerns were entirely different.

Our original concerns arose after Saeidi submitted a letter in support of convicted criminal #HamidNouri, in which she challenged long-established documentation regarding the #1988Massacre of Political Prisoners, including the existence of Ayatollah Khomeini's fatwa ordering the executions.

Subsequently, multiple former political prisoners raised serious concerns regarding Saeidi's dissertation and book. Several individuals publicly stated that they had never given interviews to Fake Doctor Saeidi and had never had meaningful interactions with her. According to their accounts, Saeidi relied on publicly available sources, including memoirs, published writings, and online materials, while presenting certain statements and narratives as though they had been obtained through direct interviews with them. These individuals have formally disputed those representations and brought their concerns to Cambridge University and Cambridge University Press for review.

That is why there is an ongoing review process.

This has never been a debate about whether someone is pro-war, anti-war, pro-government, anti-government, religious, secular, left, or right.

The questions have always been about scholarship, research ethics, source representation, consent, accuracy, and accountability.

Academic freedom is essential. So are truth, integrity, and the ethical treatment of survivors whose experiences form the basis of academic research.

The videos of Saeidi ranting against AAIRIA, the University of Arkansas, the leadership of the State of Arkansas, and the Iranian Studies Association are linked in the comments.

[AAIRIA @AAIRIA_Org]

We @AAIRIA_Org would like to thank the Iranian Studies Association (@AIS_1967) for recognizing what the #FireSaeidi campaign has always been about.

Our disagreement with Shirin Saeidi was never about freedom of speech. It was never about her right to oppose war, oppose sanctions, support Khamenei, support Larijani, or hold any other political opinion.

People are free to hold political views, and academic freedom exists to protect the expression of those views.

Our concerns were entirely different.

Our original concerns arose after Saeidi submitted a letter in support of convicted criminal #HamidNouri, in which she challenged long-established documentation regarding the #1988Massacre of Political Prisoners, including the existence of Ayatollah Khomeini's fatwa ordering the executions.

Subsequently, multiple former political prisoners raised serious concerns regarding Saeidi's dissertation and book. Several individuals publicly stated that they had never given interviews to Fake Doctor Saeidi and had never had meaningful interactions with her. According to their accounts, Saeidi relied on publicly available sources, including memoirs, published writings, and online materials, while presenting certain statements and narratives as though they had been obtained through direct interviews with them. These individuals have formally disputed those representations and brought their concerns to Cambridge University and Cambridge University Press for review.

That is why there is an ongoing review process.

This has never been a debate about whether someone is pro-war, anti-war, pro-government, anti-government, religious, secular, left, or right.

The questions have always been about scholarship, research ethics, source representation, consent, accuracy, and accountability.

Academic freedom is essential. So are truth, integrity, and the ethical treatment of survivors whose experiences form the basis of academic research.

The videos of Saeidi ranting against AAIRIA, the University of Arkansas, the leadership of the State of Arkansas, and the Iranian Studies Association are linked in the comments.

[AAIRIA @AAIRIA_Org]

ما در @AAIRIA_Org از «انجمن ایران پژوهی» (@AIS_1967) به خاطر درک این نکته که کمپین #FireSaeidi از ابتدا درباره چه بوده است، تشکر می‌کنیم.

اختلاف ما با شیرین سعیدی هرگز بر سر آزادی بیان نبوده است. هرگز درباره حق او برای مخالفت با جنگ، مخالفت با تحریم‌ها، حمایت از خامنه‌ای، حمایت از لاریجانی، یا داشتن هر عقیده سیاسی دیگری نبوده است.

مردم آزادند که دیدگاه‌های سیاسی خود را داشته باشند و آزادی آکادمیک نیز برای حمایت از بیان همین دیدگاه‌ها وجود دارد.

نگرانی‌های ما کاملاً از جنس دیگری بود.

نگرانی‌های اولیه ما زمانی آغاز شد که سعیدی نامه‌ای در حمایت از مجرم محکوم‌شده #حمید_نوری به دادگاه فرجام خواهی او در سوئد ارائه کرد و در آن، اسناد و شواهد تثبیت‌شده مربوط به #کشتار۶۷ زندانیان سیاسی، از جمله وجود فتوای آیت‌الله خمینی برای اعدام زندانیان سیاسی را زیر سؤال برد.

پس از آن، شماری از زندانیان سیاسی سابق نگرانی‌های جدی درباره رساله دکتری و کتاب سعیدی مطرح کردند. چندین نفر به‌طور علنی اعلام کردند که هرگز با «خانم دکتر قلابی سعیدی» مصاحبه‌ای نداشته‌اند و هیچ‌گاه ارتباط معناداری با او برقرار نکرده‌اند. بنا بر گفته آنان، سعیدی از منابع عمومی در دسترس، از جمله خاطرات، نوشته‌های منتشرشده و مطالب موجود در اینترنت استفاده کرده و سپس برخی اظهارات و روایت‌ها تحریف کرده و آنها را به گونه‌ای ارائه کرده که گویی در مصاحبه‌های مستقیم با آنان به دست آمده‌اند. این افراد به‌طور رسمی این روایت‌ها را مورد اعتراض قرار داده و شکایت‌های خود را به دانشگاه کمبریج و انتشارات دانشگاه کمبریج ارائه کرده‌اند.

به همین دلیل است که اکنون یک روند بررسی و تحقیق در جریان است.

این موضوع هرگز بحثی درباره طرفداری یا مخالفت با جنگ، حکومت، مذهب، سکولاریسم، چپ یا راست نبوده است. پرسش‌های اصلی همیشه درباره پژوهش، اخلاق تحقیق، نحوه بازنمایی منابع، رضایت آگاهانه، دقت علمی و پاسخگویی بوده‌اند.

آزادی آکادمیک ضروری است. همان‌طور که حقیقت، صداقت، و رفتار اخلاقی با بازماندگان و قربانیانی که تجربه‌هایشان مبنای پژوهش‌های دانشگاهی قرار می‌گیرد نیز ضروری است.

ویدئوهای سعیدی که در آنها علیه AAIRIA، دانشگاه آرکانزاس، مسئولان ایالت آرکانزاس و انجمن مطالعات ایران سخن می‌گوید، در لینک موجود در بخش نظرات قابل مشاهده است.

[AAIRIA @AAIRIA_Org]

@HeidMbs Bingo. Very well said. Most Middle Eastern Studies professors these days, are activists not scholars.

[AAIRIA @AAIRIA_Org]

دعوت از شیرین سعیدی به‌عنوان نماد «آزادی آکادمیک» توهینی است به بسیاری از ایرانیان، زندانیان سیاسی سابق و خانواده‌های دادخواهی که به‌صورت علنی اخلاق حرفه‌ای و دقت علمی آثار او را زیر سؤال برده‌اند.

موضوع فقط اختلاف سیاسی یا آزادی بیان نیست. افراد متعددی سعیدی را متهم کرده‌اند که روایت‌ها را تحریف کرده، هویت‌ها و خاطرات را نادرست بازنمایی کرده و دیدگاه‌هایی را به نام افرادی منتشر کرده که می‌گویند هرگز اجازه استفاده از روایت‌هایشان را به او نداده‌اند.

آزادی آکادمیک مهم است. اما آزادی آکادمیک بدون پاسخگویی، اخلاق و مسئولیت‌پذیری، به‌جای عدالت، به سپر حفاظتی نهادها تبدیل می‌شود.

تِنور و جایگاه دانشگاهی، مجوز نادیده گرفتن مقررات دانشگاه، اصول اخلاق پژوهش و کرامت انسان‌هایی نیست که درد و رنجشان در آثار آکادمیک مورد استفاده قرار می‌گیرد.

وقتی برگزارکنندگان فقط سعیدی را به‌عنوان «قربانی» معرفی می‌کنند، صدای ایرانیانی را پاک می‌کنند که می‌گویند مورد سوءاستفاده، تحریف و بهره‌برداری قرار گرفته‌اند.

بازماندگان و خانواده‌های قربانیان ایرانی، مواد خام پروژه‌های ایدئولوژیک یا مسیر پیشرفت حرفه‌ای دانشگاهی نیستند.

حقیقت مهم است. اخلاق مهم است. پاسخگویی مهم است.

#FireSaeidi
@UW
@AAUP
@OHaaup
@TexasAaup
@UConnAAUP
@EMUAAUP
@aaupwsu
@WMUAAUP
@AAUPUC
@osuaaup

[AAIRIA @AAIRIA_Org]

دعوت از شیرین سعیدی به‌عنوان نماد «آزادی آکادمیک» توهینی است به بسیاری از ایرانیان، زندانیان سیاسی سابق و خانواده‌های دادخواهی که به‌صورت علنی اخلاق حرفه‌ای و دقت علمی آثار او را زیر سؤال برده‌اند.

موضوع فقط اختلاف سیاسی یا آزادی بیان نیست. افراد متعددی سعیدی را متهم کرده‌اند که روایت‌ها را تحریف کرده، هویت‌ها و خاطرات را نادرست بازنمایی کرده و دیدگاه‌هایی را به نام افرادی منتشر کرده که می‌گویند هرگز اجازه استفاده از روایت‌هایشان را به او نداده‌اند.

آزادی آکادمیک مهم است. اما آزادی آکادمیک بدون پاسخگویی، اخلاق و مسئولیت‌پذیری، به‌جای عدالت، به سپر حفاظتی نهادها تبدیل می‌شود.

تِنور و جایگاه دانشگاهی، مجوز نادیده گرفتن مقررات دانشگاه، اصول اخلاق پژوهش و کرامت انسان‌هایی نیست که درد و رنجشان در آثار آکادمیک مورد استفاده قرار می‌گیرد.

وقتی برگزارکنندگان فقط سعیدی را به‌عنوان «قربانی» معرفی می‌کنند، صدای ایرانیانی را پاک می‌کنند که می‌گویند مورد سوءاستفاده، تحریف و بهره‌برداری قرار گرفته‌اند.

بازماندگان و خانواده‌های قربانیان ایرانی، مواد خام پروژه‌های ایدئولوژیک یا مسیر پیشرفت حرفه‌ای دانشگاهی نیستند.

حقیقت مهم است. اخلاق مهم است. پاسخگویی مهم است.

#FireSaeidi
@UW
@AAUP
@OHaaup
@TexasAaup
@UConnAAUP
@EMUAAUP
@aaupwsu
@WMUAAUP
@AAUPUC
@osuaaup

[AAIRIA @AAIRIA_Org]

Inviting Shirin Saeidi to speak as a symbol of “academic freedom” is a slap in the face to many Iranians, former political prisoners, and victims’ families who have publicly challenged the ethics and accuracy of her work.

This is not simply about political disagreement or free speech. Multiple individuals have accused Saeidi of distorting testimonies, misrepresenting identities and memoirs, and presenting views to the public that they strongly dispute ever giving her permission to use.

Academic freedom matters. But academic freedom without accountability, ethics, and responsibility becomes institutional protection rather than justice.

Tenure is not a license to ignore university regulations, research ethics, or the dignity of the people whose pain and experiences are used in academic work.

By framing Saeidi solely as a victim, organizers erase the voices of Iranians who say they were harmed, misrepresented, and exploited.

Iranian survivors and victims’ families are not raw material for ideological projects or academic careers.

Truth matters. Ethics matter. Accountability matters.
#FireSaeidi
@UW
@AAUP
@OHaaup
@TexasAaup
@UConnAAUP
@EMUAAUP
@aaupwsu
@WMUAAUP
@AAUPUC
@osuaaup

[AAIRIA @AAIRIA_Org]

Inviting Shirin Saeidi to speak as a symbol of “academic freedom” is a slap in the face to many Iranians, former political prisoners, and victims’ families who have publicly challenged the ethics and accuracy of her work.

This is not simply about political disagreement or free speech. Multiple individuals have accused Saeidi of distorting testimonies, misrepresenting identities and memoirs, and presenting views to the public that they strongly dispute ever giving her permission to use.

Academic freedom matters. But academic freedom without accountability, ethics, and responsibility becomes institutional protection rather than justice.

Tenure is not a license to ignore university regulations, research ethics, or the dignity of the people whose pain and experiences are used in academic work.

By framing Saeidi solely as a victim, organizers erase the voices of Iranians who say they were harmed, misrepresented, and exploited.

Iranian survivors and victims’ families are not raw material for ideological projects or academic careers.

Truth matters. Ethics matter. Accountability matters.
#FireSaeidi
@UW
@AAUP
@OHaaup
@TexasAaup
@UConnAAUP
@EMUAAUP
@aaupwsu
@WMUAAUP
@AAUPUC
@osuaaup

[Masih Alinejad 🏳️ @AlinejadMasih]

این زنی که پرچم جمهوری اسلامی دستش است، شیرین سعیدی نام دارد و استاد دانشگاه آرکانزاس آمریکاست. یا بهتر بگویم بود!
او حامی همان رژیمی‌ست که زنان ایران را با شلیک به چشمهایشان نابینا می‌کند، آدم می‌کشد، اعدام می‌کند، تجاوز می‌کند و به مجروحان تیر خلاص می‌زند.
این خانم از سربرگ رسمی دانشگاه آمریکایی‌اش استفاده کرد تا برای حمید نوری لابی کند همان کسی که دادگاه سوئد او را به خاطر نقش مستقیم در قتل‌عام زندانیان سیاسی ۱۳۶۷ محکوم کرد.
از خامنه‌ای دفاع کرد. با تروریست خواندن سپاه پاسداران مخالفت کرد. و حالا انتشارات دانشگاه کمبریج در حال تحقیق درباره جعل مصاحبه با زندانیان سیاسی سابق در کتابش است. زنانی که می‌گویند هرگز با او صحبت نکرده‌اند!
دانشگاه آرکانزاس او را اخراج کرد.
این اتفاق خودبه‌خود نیفتاد.
این نتیجه بیش از یک سال تلاش، مستندسازی و پیگیری خستگی‌ناپذیر ایرانیان آزادیخواه به‌ویژه لادن بازرگان و گروهی از خستگی‌ناپذیران در کنارش بود.
وقتی از من می‌پرسند از اینجا، از خارج از ایران، چه می‌توانیم بکنیم _ این است که می‌توانیم بکنیم!
جمهوری اسلامی فقط با اسلحه و زندان حکومت نمی‌کند. با آدم‌هایی مثل این خانم هم حکومت می‌کند. کسانی که در دانشگاه‌های کشورهای آزاد برایش مشروعیت می‌خرند.
می‌بینیمتان و ساکت نخواهیم نشست.
@LawdanBazargan ✌🏻
#Iran
#DigitalBlackOutIran‌

[Lawdan Bazargan @LawdanBazargan]

دوستان در انگلستان حالا نوبت شما است که کمک کنید تا دکترای خانم دکتر قلابی رو هم کنسل کنیم.
#StopIRILobby
#FireSaeidian

[AAIRIA @AAIRIA_Org]

@fariba312 ممنونم فریبا جان 💕

[AAIRIA @AAIRIA_Org]

پس از یک سال فعالیت، پژوهش، مستندسازی و پافشاری، اتحاد علیه مهره های رژیم اسلامی ایران توانست خانم دکتر قلابی، شیرین سعیدی، را از جایگاه استادیِ دارای تنر و همچنین از سمت ریاست برنامه مطالعات خاورمیانه در دانشگاه آرکانزاس اخراج کند. آنچه به‌عنوان یک تلاش کوچک و داوطلبانه آغاز شد، به کارزاری برای پاسخگویی، سلامت علمی و حفاظت از حقیقت تاریخی ایران تبدیل شد.

از تمامی بازماندگان، خانواده‌های قربانیان، خبرنگاران، پژوهشگران، فعالان و آزادی‌خواهان که در کنار ما ایستادند، اطلاعات را به اشتراک گذاشتند و سکوت نکردند، سپاسگزاریم. این کمپین هرگز فقط درباره یک فرد نبود؛ بلکه درباره حقیقت و ایستادن در برابر فریب و دروغ بود.

اکنون سعیدی تلاش می‌کند خود را قربانی مبارزه برای آزادی بیان معرفی کند. اما این پرونده هرگز صرفاً درباره آزادی بیان نبود. همه افراد حق آزادی بیان دارند. نگرانی‌هایی که مطرح شد مربوط به رفتارها، درگیری‌های مکرر عمومی، استفاده از وابستگی دانشگاهی برای فعالیت‌های سیاسی و همچنین پرسش‌های گسترده‌تر درباره سلامت علمی و پاسخگویی عمومی بود.

نگرانی‌های ما در ابتدا از مداخله او در حمایت از حمید نوری، جنایتکار محکوم‌شده در سوئد به جرم جنایات جنگی و قتل در ارتباط با #کشتار۶۷ زندانیان سیاسی آغاز شد؛ آن هم در حالی که از اعتبار و وابستگی دانشگاه آرکانزاس استفاده می‌کرد. پرسش‌هایی درباره مرز میان فعالیت شخصی و استفاده از اعتبار دانشگاه مطرح شد.

با ادامه این ماجرا، نگرانی‌های بیشتری درباره اظهارات عمومی، نحوه بازنمایی واقعیت‌ها و پرسش‌هایی پیرامون فعالیت‌های علمی او مطرح شد؛ از جمله مواردی از تقلب های علمی او که به دانشگاه های کمبریج گزارش شده و دانشگاه کمبریج و انتشارات دانشگاه کمبریج نیز در حال بررسی ان هستند.

این داستان هرگز فقط درباره یک فرد نبود. موضوع این بود که چه کسانی به‌عنوان «مرجع ایران» معرفی می‌شوند، روایت‌ها چگونه در محیط دانشگاهی شکل می‌گیرند و آیا دانشگاه‌ها همان استانداردهای شفافیت و پاسخگویی را که از دیگران مطالبه می‌کنند، درباره خود نیز اجرا می‌کنند یا خیر.

همچنین از دانشگاه آرکانزاس به خاطر جدی گرفتن این نگرانی‌ها و پیگیری روند بررسی تشکر می‌کنیم. امیدواریم دانشگاه کمبریج و انتشارات دانشگاه کمبریج نیز هرچه زودتر بررسی‌های خود را به پایان برسانند و درباره نگرانی‌های مطرح‌شده پیرامون پایان‌نامه و کتاب بعدی شیرین سعیدی شفاف‌سازی کنند.

#FireSaeidi
@UArkansas
@MESA_1966
@CAF4MESA
@TheFIREorg
@Cambridge_Uni
@wlmsjctpatriot
@kimdhammer
@UAtrav
@arkansasalumni
@KJNBNews
@arkansasnews
@TomCottonAR
@SarahHuckabee
@JohnBoozman
@RepRickCrawford
@RepFrenchHill
@Rep_SteveWomack
@RepWesterman
@nwademgaz
@ArkansasOnline
@ARomirowsky
@UARKMEST
@micealamorano
@LillianaCa7781
@mightymaeveo
@JaredPoe007
@BellaLarue2
@CharlieBrandom
@abigail_harmon_

[AAIRIA @AAIRIA_Org]

دوستان خبرنگار،
فردا آخرین مرحله اپیل خانم دکتر قلابی، شیرین سعیدی، است و هیئت امنای دانشگاه تصمیم خواهد گرفت که آیا اخراج او نهایی شود یا خیر.
تا اینجا، بدلیل تلاش ها و افشاگری های ما در «اتحاد علیه مهره های رژیم اسلامی ایران» با وجود اینکه خانم دکتر قلابی استاد تمام و دارای تنر بود، ابتدا از ریاست مرکز مطالعات خاورمیانه کنار گذاشته شد، سپس توسط رئیس دانشکده از کار برکنار شد و بعد این تصمیم توسط ریاست دانشگاه نیز تأیید شد. اکنون این آخرین مرحله است و به احتمال زیاد هیئت امنا نیز به نهایی شدن اخراج او رای خواهد داد.
ما انتظار داریم شما این موضوع را پوشش دهید، چون فراتر از یک پرونده شخصی است. این پرونده پرسش‌های مهمی را درباره آنچه در مراکز مطالعات خاورمیانه دانشگاه‌های آمریکا می‌گذرد مطرح می‌کند: چه کسانی به‌عنوان «صدای ایران» معرفی می‌شوند و چه روایت‌هایی از ایران به دانشجویان و جامعه منتقل می‌شود.
این موضوع به شفافیت، مسئولیت‌پذیری دانشگاه‌ها و بررسی روایت‌هایی مربوط می‌شود که منتقدان معتقدند شامل تحریف و ارائه نادرست واقعیت‌های مربوط به ایران هستند.
#StopIRILobby
@Parpanchi
@ShahedAlavi
@JamshidBarzegar
@FardadFarahzad
@NiloofarMM
@NegarMojtahedi
@FSeifikaran
@MahtabVahidiRad
@KambizTavanaUS
@Michael_Lipin
@Sima_Sabet
@SamRasoulpour

[AAIRIA @AAIRIA_Org]

پس از یک سال فعالیت، پژوهش، مستندسازی و پافشاری، اتحاد علیه مهره های رژیم اسلامی ایران توانست خانم دکتر قلابی، شیرین سعیدی، را از جایگاه استادیِ دارای تنر و همچنین از سمت ریاست برنامه مطالعات خاورمیانه در دانشگاه آرکانزاس اخراج کند. آنچه به‌عنوان یک تلاش کوچک و داوطلبانه آغاز شد، به کارزاری برای پاسخگویی، سلامت علمی و حفاظت از حقیقت تاریخی ایران تبدیل شد.

از تمامی بازماندگان، خانواده‌های قربانیان، خبرنگاران، پژوهشگران، فعالان و آزادی‌خواهان که در کنار ما ایستادند، اطلاعات را به اشتراک گذاشتند و سکوت نکردند، سپاسگزاریم. این کمپین هرگز فقط درباره یک فرد نبود؛ بلکه درباره حقیقت و ایستادن در برابر فریب و دروغ بود.

اکنون سعیدی تلاش می‌کند خود را قربانی مبارزه برای آزادی بیان معرفی کند. اما این پرونده هرگز صرفاً درباره آزادی بیان نبود. همه افراد حق آزادی بیان دارند. نگرانی‌هایی که مطرح شد مربوط به رفتارها، درگیری‌های مکرر عمومی، استفاده از وابستگی دانشگاهی برای فعالیت‌های سیاسی و همچنین پرسش‌های گسترده‌تر درباره سلامت علمی و پاسخگویی عمومی بود.

نگرانی‌های ما در ابتدا از مداخله او در حمایت از حمید نوری، جنایتکار محکوم‌شده در سوئد به جرم جنایات جنگی و قتل در ارتباط با #کشتار۶۷ زندانیان سیاسی آغاز شد؛ آن هم در حالی که از اعتبار و وابستگی دانشگاه آرکانزاس استفاده می‌کرد. پرسش‌هایی درباره مرز میان فعالیت شخصی و استفاده از اعتبار دانشگاه مطرح شد.

با ادامه این ماجرا، نگرانی‌های بیشتری درباره اظهارات عمومی، نحوه بازنمایی واقعیت‌ها و پرسش‌هایی پیرامون فعالیت‌های علمی او مطرح شد؛ از جمله مواردی از تقلب های علمی او که به دانشگاه های کمبریج گزارش شده و دانشگاه کمبریج و انتشارات دانشگاه کمبریج نیز در حال بررسی ان هستند.

این داستان هرگز فقط درباره یک فرد نبود. موضوع این بود که چه کسانی به‌عنوان «مرجع ایران» معرفی می‌شوند، روایت‌ها چگونه در محیط دانشگاهی شکل می‌گیرند و آیا دانشگاه‌ها همان استانداردهای شفافیت و پاسخگویی را که از دیگران مطالبه می‌کنند، درباره خود نیز اجرا می‌کنند یا خیر.

همچنین از دانشگاه آرکانزاس به خاطر جدی گرفتن این نگرانی‌ها و پیگیری روند بررسی تشکر می‌کنیم. امیدواریم دانشگاه کمبریج و انتشارات دانشگاه کمبریج نیز هرچه زودتر بررسی‌های خود را به پایان برسانند و درباره نگرانی‌های مطرح‌شده پیرامون پایان‌نامه و کتاب بعدی شیرین سعیدی شفاف‌سازی کنند.

#FireSaeidi
@UArkansas
@MESA_1966
@CAF4MESA
@TheFIREorg
@Cambridge_Uni
@wlmsjctpatriot
@kimdhammer
@UAtrav
@arkansasalumni
@KJNBNews
@arkansasnews
@TomCottonAR
@SarahHuckabee
@JohnBoozman
@RepRickCrawford
@RepFrenchHill
@Rep_SteveWomack
@RepWesterman
@nwademgaz
@ArkansasOnline
@ARomirowsky
@UARKMEST
@micealamorano
@LillianaCa7781
@mightymaeveo
@JaredPoe007
@BellaLarue2
@CharlieBrandom
@abigail_harmon_

[AAIRIA @AAIRIA_Org]

After one year of advocacy, research, documentation, and persistence, AAIRIA was able to remove Fake Doctor Shirin Saeidi from her tenured faculty position and her role as Director of the Middle East Studies Program at the University of Arkansas. What started as a small volunteer effort grew into a campaign focused on accountability, academic integrity, and the protection of the historical truth about Iran.

Thank you to all the survivors, victims’ families, journalists, researchers, activists, and freedom fighters who stood with us, shared information, and refused to stay silent. This was never just about one person. It was about truth over deception.

Now she is trying to portray herself as a martyr for freedom of speech. But this controversy was never simply about free speech. People have free speech rights. The concerns raised involved conduct, repeated public disputes, use of university affiliation in political advocacy, and broader questions regarding academic integrity and public accountability.

Our concerns originally began with her intervention in support of Hamid Nouri, convicted in Sweden for war crimes and murder connected to the #1988Massacre of political prisoners, while using University of Arkansas credentials. Questions were raised regarding the distinction between personal advocacy and the use of university affiliation.

As the controversy continued, additional concerns emerged regarding public statements, representations, and questions surrounding her academic work, including matters that have reportedly been raised with Cambridge University and Cambridge University Press.

This story was never just about one person. It was about who is presented as an authority on Iran, how narratives are shaped within academia, and whether universities apply the same standards of transparency and accountability they ask of everyone else.

We also thank the University of Arkansas for taking concerns seriously and following through with its review process. We hope Cambridge University and Cambridge University Press will complete their ongoing review soon and provide clarity on the concerns raised regarding Saeidi’s dissertation and subsequent book.

#FireSaeidi
@UArkansas
@MESA_1966
@CAF4MESA
@TheFIREorg
@Cambridge_Uni
@wlmsjctpatriot
@kimdhammer
@UAtrav
@arkansasalumni
@KJNBNews
@arkansasnews
@TomCottonAR
@SarahHuckabee
@JohnBoozman
@RepRickCrawford
@RepFrenchHill
@Rep_SteveWomack
@RepWesterman
@nwademgaz
@ArkansasOnline
@ARomirowsky
@UARKMEST
@micealamorano
@LillianaCa7781
@mightymaeveo
@JaredPoe007
@BellaLarue2
@CharlieBrandom
@abigail_harmon_

[Jamshid Barzegar @JamshidBarzegar]

در نیمه آبان ماه ۱۴۰۴، وقتی که فیلمبرداری فیلم «دادگاه تاریخ» را به پایان بردیم، هرگز گمان نمی‌بردیم که تنها دو ماه بعد، جمهوری اسلامی دست به جنایتی چندان بزرگ خواهد زد که نه تنها بر جنایت‌های گسترده و فراوانش در نیم قرن گذشته سایه اندازد، بلکه حتی نظیری برایش در تاریخ ایران و جهان نتوان یافت.

جمهوری اسلامی در ۱۸ و ۱۹ دی ماه، فقط در چند ساعت ده‌ها هزار تن از شهروندان ایرانی را کشت، ده‌ها هزار نفر را مجروح و ده‌ها هزار نفر دیگر را بازداشت کرد تا اندکی بعد به اسم اعدام و در لباس بی‌قواره‌ای به اسم قانون، دست به قتل آنان در زندان‌ها بزند.

این کشتار و سپس جنگی که جمهوری اسلامی بر ایران و ایرانیان تحمیل کرد، نمایش این فیلم را که قرار بود در فروردین ۱۴۰۵ در حاشیه نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در ژنو انجام گیرد، به‌ناگزیر به تاخیر انداخت.

با این همه، تداوم جنایت و سوء استفاده از قوه قضاییه به‌عنوان بازوی اجرایی بیداد و سرکوب و قتل، حتی بیش از گذشته، مسئولیت جمعی ما برای اندیشیدن به نحوه اجرای عدالت در فردای پس از جمهوری اسلامی را سنگین‌تر کرده است.

چگونه می‌توان و باید هم به اجرای عدالت برای ملتی دادخواه متعهد ماند و هم، چرخه خشونت را در هم شکست و سرانجام به یکی از اصلی‌ترین خواسته‌های مردم که از انقلاب مشروطه تاکنون عملا تحقق نیافته، دست یافت و دستگاهی دادگستر بنیان نهاد که در آن، دادرسی در نهایت انصاف و عدل، شفافیت و با رعایت حقوق همگان، از شاکیان تا متهمان، و براساس قوانین پذیرفته‌شده جهانی و مبتنی بر اعلامیه جهانی حقوق بشر و کنوانسیون‌های بین‌المللی صورت گیرد.

دادگاه تاریخ، تلاشی برای به تصویر کشیدن چنین دادگاهی در ایرانِ رها شده از چنگ جمهوری اسلامی است؛ دادگاه‌هایی که می‌توانند تضمین‌کننده مسیر جمعی مردم ایران برای رسیدن به دموکراسی و آزادی و عدالت باشند و همچون فانوسی در طوفان حوادث، ساحلی را به ما نشان دهند که در آن ما یک بار برای همیشه از چرخه خشونت و تکرار آن رهایی یافته‌ایم.

همه امید ما این است که این فیلم مستند و داستانی، گامی در راستای تقویت همه تلاش‌ها در این جهت و کمکی به جنبش بزرگ دادخواهی مردم ایران باشد.

ساخت این فیلم بدون مشارکت بی‌دریغِ همه عوامل فیلم و یاری و مشورت بسیاری از حقوق‌‍دانان، کنشگران مدنی و سیاسی، سینماگران و هنرمندان و از همه مهم‌تر دادخواهانی که در همه این سال‌ها با همه دشواری‌ها، سوگ و اندوه و خشم و امید خود را نیروی برافراشتن پرچم دادخواهی کردند و این جنبش را به یکی از پایه‌های اصلی دموکراسی‌خواهی و پایبندی به حقوق بشر بدل ساختند، ممکن نبود.

دست همه این یاران را می‌فشاریم و امید آن داریم که این فیلم توانسته باشد بخشی از تلاش و نیز امید و رویای آنان را به تصویر کشیده باشد و تاکیدی دوباره بر این واقعیت باشد که بدون یک دستگاه قضایی مستقل، رسیدن به آزادی و عدالت، همچنان رویایی دوردست باقی خواهد ماند.

#جمشید_برزگر و #سعید_دهقان @vakilroaya

#دادگاه_تاریخ

#TheCourtOfHistory