بخش بزرگی از اپوزیسیون ایرانی یک اپوزیسیون مدنی است، نه یک اپوزیسیون سیاسی. سالهاست نقش یک نیروی سیاسی رو بازی میکنه بدون اینکه ذهنیت و ابزار لازم رو داشته باشه.
و این مسئله تصادفی نیست. اپوزیسیون ایرانی از درون با فعالان مدنی اشباع شده. کسانی که تنها شکل فعالیتی که تجربه کردند همین بوده و افقی فراتر از آن نمیشناسند. بخشی از این اشباعسازی حاصل تلاش جمهوری اسلامی بوده. نفوذ و جاسازی در بدنه اپوزیسیون، به تدریج ماهیتش رو از فعالیت سیاسی به فعالیت مدنی تغییر داده. و نتیجه چنین تغییر پارادایمی این شده که اپوزیسیون به سمت بیخطرترین شکل فعالیت هدایت بشه: بیانیه، کنفرانس، مهمونی، حضور در رسانه، هشتگ، میزگرد و منازعات بیپایان.
حداقل دو فرصت طلایی در یک سال اخیر برای اثرگذاری اپوزیسیون فراهم شده اما هر بار یک الگوی آشنایی تکرار شده:
چند هفته شور و تحرک، سپس پراکندگی و فرسایش و در نهایت بازگشت به وضعیت عادی. مسئله این نیست که دستهای پنهان جمهوری اسلامی در شکلدهی و تشدید این الگو دیده نمیشه، مشکل، تمایل بازگشت بخش غیرنفوذی اپوزیسیون به قلمرو آشنایی است که سالها در آن تجربه داشته: بحث، تحلیل، مصاحبه، بیانیه و تولید محتوا. جایی که میشه بسیار فعال بود بدون اینکه ناچار به حل مسئله شد.
این قلمروی آشنا سه ویژگی داره: شبیه هدف اصلی به نظر میرسه، احساس پیشرفت تولید میکنه و ریسک شکست واقعی نداره. و بخش خطرناک هم اینجاست که چون شبیه هدف اصلی هستند، گروه رو از درون متقاعد میکنه که «داریم کار میکنیم.» یعنی نه فقط انگیزه تغییر رویه از بین میره، بلکه حتی درک اینکه رویه باید تغییر کنه هم از بین میره.
مجموعه این فعالیتها در این قلمروی آشنا از مخاطب پاداش هم میگیرند و این پاداشها، یک جریانی رو در یک مدار بسته میسازند که هیچ سیگنال بیرونی نمیتونه قطعش کنه چون از نگاه داخلی همه چیز درست به نظر میرسه. اینکه امروز این قبیل نقدها هم دشمنی یا تخریب تلقی میشن، خودش بخشی از همین مکانیزم هست که وقتی سیستمی حتی سیگنالهای تصحیح از بیرون رو هم به عنوان تهدید پردازش میکنه، یعنی مدار کاملا بسته شده.
کازینهام میگفتند مامانبزرگ یه چادر با همین پارچه داشت:
بقیۀ نوهها میگفتند مامانبزرگ یه چادر با همین پارچه داشت.
اگر چشمۀ فارسیدانیِ نسل جدید خشکیده، مشکل از فارسی نیست.
قدیما تو سواحل خلیج فارس یکی از شغلها صید مروارید بوده و غواصی که برای صید مروارید اقدام میکرده مجبور بوده نفسش رو حبس کنه و غوص عمیقی انجام بده، با ابزارهای اون موقع ارتباطش با آدمهای روی لنج قطع میشده، برای همین دنبال یه راه حلی بودن که اونایی که تو لنج هستن متوجه کم شدن نفس غواص بشن و طنابی که بهش بسته رو بالا بکشن ( ضمن اینکه غواص باید تا آخرین لحظه ممکن اون پایین دنبال صدف بگرده که به اصطلاح غوص هاش کارایی بالانری داشته باشه)، راه حل این بود که یه نفر رو پیدا میکردن که مدت زمان حبس نفسش با غواص برابر بشه که وقتی غواص دایو میکرد، اونم همزمان نفسش رو توی لنج حبس میکرد، وقتی بالاییه احساس میکرد که دیگه نفس داره تنگ میشه اعلام میکرد و غواص رو بالا میکشیدن،
به اون شخص میگفتن یار همنفس. نکته پشت اهمیت یار همنفس میزان اعتمادیه که غواص باید به یار همنفسش داشته باشه چون رسما شیشه عمر غواص دست طرفه، طرف اگه دیرتر اعلام کنه غواص خفه میشه و اگه زودتر اعلام کنه غواص به حد کافی نمیتونه مروارید صید کنه.
یکی از ظرافت های این بیت هم اینجاس که با به کار بردن «یار همنفس»، ذهن مخاطب رو میبره سمت ساحل دریا و بعد اونجا تصویر ماهی رو که به خاک افتاده ترسیم میکنه
این فیلم را با صدای بلند تماشا کنید. مربوط به ۱۸دی است. زبالههای مردمکش ج.ا با هرهر و کرکر از مردمی که کشتهاند فیلم میگیرند و خطاب به آنها میگویند "خوارتون گاییده شد؟".
تا مغز استخوان آدم تیر میکشه.
تا ابد از آمریکا و اسراییل ممنونم که بخشی از این مردمکشان را کشتند. دمشون گرم
THE TRUTH SHALL SET YOU FREE
Iran may have no navy and no air force, but Iran still has the IRGC, a large army, and most of all, a regime ideology that has not been defeated (we have not armed the Iranian people to try to take it out). They are still shooting ballistic missiles and drones (and it's not clear if those weapons are part of the negotiations, although none of it will ultimately be enforceable). It appears we are protecting Hezbollah from annihilation (no, Israel is not at war with Lebanon), which is Iran's most powerful militia and has killed and maimed Americans for the last 40 years, and Hamas is rearming rather than disarming (again, Israel sought to destroy it). This does not bode well for the future, certainly after the conclusion of the Trump administration. Moreover, I don't think Communist China, our biggest threat, is impressed today (I believe it was at the outset of our military operation). If billions are directly or indirectly released to the Iranian.
من فکر میکردم بعد از دیدن عکس بچه ده ساله که جوری با تیر جنگی زدنش که نصف صورتش نیست دیگه کسی صحبت از اخلاقیات نکنه ولی خب مادرقحبه تر از این صحبتا هستین.
@6aelish وقتی داری با یه سوپرتیمی رقابت میکنی که هیچ محدودیتی تو تقلب و دوپینگ مالی نداره باید هم وسواسی بشی چون راه دیگهای غیر از بینقص بودن برای شکستشون نیست.