کودکی که مدام مورد سرزنش و انتقاد قرار میگیره، باور میکنه که انسان نادرستیه. اون خودش رو ذاتاً معیوب و ناقص میپنداره و از ترس شکست و اشتباه تمام زندگیش رو یا در فرار از تواناییهاش میگذرونه، یا در تلاش وسواسگونه برای بیعیب بودن.
توى سنى هستم كه برام مهمه با آدم هايى در ارتباط باشم كه ته مونده ى اميدم رو ازم نگيرن بهم اضطراب ندن،حسادت نداشته باشن،ذوقم و کور نکنن،بدیهیات و بلد باشن،مقايسه نكنن و هدفمند باشن.
بهم ثابت شده وقتى رابطه هات درسته،همه چى سر جاى خودش اتفاق ميافته.
اینکه به چی میگی ادا، خلاصهای از وضعیت زندگیت رو نشون میده. آدمی که همیشه با دست غذا خورده، به قاشق میگه ادا؛ اونی که با قاشق غذا خورده، به کارد و چنگال میگه ادا. بهتره اول یکم از اطرافیانت فاصله بگیری و بفهمی آدما خیلی وقته مثل شامپانزه زندگی نمیکنن، بعد واژه «ادا» رو خرجش کنی.