On August 19, 2026, the Afghan Bazaar was held at the Embassy of Afghanistan in Ottawa to mark the 107th Anniversary of the Restoration of Afghanistan’s Independence and celebrate Afghan culture, art, heritage, and women-led entrepreneurship.
The Bazaar brought together Afghan entrepreneurs, primarily women, from diverse sectors, including newcomers to Canada, and showcased Afghan art, traditional crafts, cuisine, products, and professional services.
In his remarks, Ambassador Hassan Soroosh highlighted the legacy of reform, modernization, and citizens’ rights under King Amanullah Khan, as well as the important gains achieved through the efforts of the people of Afghanistan and in partnership with the international community. He noted that the situation under Taliban rule represents a profound departure from that legacy, with Afghanistan facing interconnected humanitarian, human rights, political, and economic crises, with women and girls bearing the greatest burden.
He emphasized that the people of Afghanistan have a future beyond the Taliban and described the Bazaar as a powerful reflection of the resilience, determination, and aspirations of Afghans, particularly women.
Many of the women participating as vendors and entrepreneurs resettled in Canada after 2021. Since their arrival, they have rebuilt their lives, established and grown businesses, and made valuable contributions to their communities and Canada’s diverse economy.
The event was both a celebration of Afghanistan’s National Day and a tribute to Afghan women entrepreneurs. It also provided an opportunity to express gratitude to the Government and people of Canada for welcoming Afghan newcomers and providing them with opportunities to rebuild their lives, pursue their aspirations, and contribute meaningfully to Canadian society.
Other distinguished speakers during the opening and afternoon segments included Mr. David Hill, Deputy Mayor of Ottawa; Ms. Barbara Newbegin, President of CFUW-Ottawa; Mr. Aziz Amiri, President of the Canada Afghanistan Business Council; Mr. Sharif Ghalib, Executive Director of the Ottawa Consultative Process; Governor Abdul Jabbar Naeemi, former Provincial Governor in Afghanistan; Ms. Frances Harding, Co-Convener of UWHAW and Vice-President of CFUW-Ottawa; and Mr. Faizi, representing the Afghan Athletes of Ontario Association.
In their remarks, the speakers reflected on the significance of the occasion and highlighted the resilience, determination, and achievements of Afghan women, particularly those who have rebuilt their lives and established businesses after arriving in Canada. They also emphasized the importance of providing greater support, opportunities, and networks for Afghan women entrepreneurs to help them grow their businesses and expand their contributions to Canadian society.
The final part of the event included the presentation of Certificates of Appreciation to the following individuals and organizations from the community and among the friends of Afghanistan, in recognition of their remarkable dedication and longstanding contributions to supporting women’s empowerment, entrepreneurship, education, arts and culture, and community engagement.
- Canada Afghanistan Business Council
- Kakars & Pul Media
- Mustafa Homes
- The Right to Learn Afghanistan
- Afghan Canada Youth Council
- Afghan Canadian Capital Society
- Canadian Women’s Empowerment Association
- Canada Humanitarian Initiatives
- Afghan Athletes of Ontario Association
- Mr. Mushfiq Hashimi, Distinguished Afghan Artist
- Ms. Liyah Barekzai, Young Afghan Artist
- Ms. Yalda Sarwar, MC of the Event
The national anthems of Afghanistan and Canada were beautifully performed live by Ms. Liyah Barekzai, a talented young artist, adding a special touch to the opening ceremony.
The event also featured beautiful musical performance by Mr. Mushfiq Hashimi, a distinguished Afghan Artist.
The Embassy extends its sincere appreciation to all vendors and volunteers whose dedication and contributions made the Afghan Bazaar possible. We are particularly grateful to Kakars&Pul Media, Mustafa Homes, and Canada Afghanistan Business Council for their valuable advice, experience, and support in helping organize the event.
دا وطن افغانستان دی
دا عزت د هر افغان دی
دا وطن د ټولو کور دی
🇦🇫🇦🇫💚❤️🖤
د افغانستان د خپلواکۍ د بېرته ترلاسه کولو ۱۰۷مه کلیزه!
یکصدوهفتمین سالروز استرداد استقلال افغانستان!
زمري ۲۸ اسد، ۱۴۰۵ - Aug 19, 2026
سفارت جمهوری اسلامی افغانستان در آتاوا
@HassanSoroosh@AfghanistanInCA
Many many congratulations @matiullahwesa Saheb for winning the #PrixLiberte2026 freedom prize. You deserve this award! Your tireless efforts in promoting the education for the #Afghan girls & boys in the remote areas & villages will be remembered for ever. Keep shining! 🇦🇫🖤❤️💚
Matiullah Wesa est lauréat du #PrixLiberté 2026 ! 👏🏆
18 708 jeunes, issus de 75 pays, ont pris part au vote pour désigner #MatiullahWesa comme lauréat de cette 8eme édition du Prix Liberté. 🗳️
Découvrir son combat➡️ https://t.co/eFAp6Qwe0g
@MajeedQarar ګران قرار صاحب ستا او درنې کورنۍ اختر دې هم مبارک او بختور شي. د وطن د عزت او ارزښتونو څخه د دفاع په دې اوږده، ثابته او نه ستړیدونکې مبارزه کې درته توفیق غواړم. تل همداسې ځلاند او پیاوړی اوسې!
ستا هره خبره او نظر د یو باعزته افغانستان لپاره د کاڼي کرښه ده.🇦🇫💚❤️🖤
@MajeedQarar
وارخطایی پاکستان: علت چیست؟
از سفرهای اخیر مقامات ملکی و نظامی پاکستان به واشنگتن و ملاقاتهای پشتِ درهای بسته تا همزمانی آن با «ماستمالی»های علنی در ستیجهای بینالمللی میان مقامات آمریکایی و پاکستانی، روشن میشود که اسلامآباد بار دیگر در تلاش است پروژهٔ «ناامنسازی مهندسیشدهٔ افغانستان» را احیا کند؛ پروژهای که قرار است همچون گذشته بهعنوان تختهخیز برای صدور ناامنیها به آسیای میانه و مرزهای شرقی ایران عمل کند.
اما آنچه این بار معادله را متفاوت میسازد، درک تازه و هماهنگشدهٔ منطقه از نقش و نیت پاکستان است. برخلاف سالهای گذشته، امروز نه آسیای میانه در خلأ امنیتی قرار دارد، نه ایران، چین، هند و روسیه از وضعیت افغانستان و منطقه غافلاند، و نه این کشور ها به آسانی اجازه میدهند افغانستان دوباره میدان بازی استخباراتی پاکستان و متحدانش شود.
منابع آگاه امنیتی منطقهای از تحرکات غیرعادی در مناطق مستونگ بلوچستان، ملاکند باجور و وزیرستان ها خبر میدهند؛ مناطقی که گفته میشود محل استقرار و آموزش واحدهای وابسته به شاخهٔ داعش خراسان شدهاند. طرح اسلامآباد ظاهراً بر استفاده از این شبکهها بهعنوان ابزار فشار بر طالبان و در عین حال بهعنوان «برگ معامله» با واشنگتن و حتی با بازیگران منطقه است؛ یعنی: ایجاد تهدید و سپس پیشنهاد مهار آن.
اما بهنظر میرسد اینبار منطقه پیشدستی کرده است. شواهدی وجود دارد که برخی بازیگران منطقهای از جمله ایران، هند و روسیه در پی آناند که در صورت عملیاتیشدن این مراکز، دامنهٔ درگیری را از نواحی خط دیورند به داخل خاک پاکستان منتقل کنند. منابع مستقل حتی از امکان تجهیز رژیم طالبان با پهپادهای بدونمارک سخن میگویند که هدف آن جلوگیری از گسترش «پروژهٔ ناامنیِ اجارهای» است.
در همین حال، فعالشدن دوبارهٔ هند در پروندهٔ افغانستان، تماسهای استخباراتی پیدرپی دهلی با کابل، و سفرهای محرمانهٔ هیأتهای امنیتی چین به افغانستان که آخرین آن روز پنجشنبه گذشته به تاریخ ۲۳ اکتوبر سال جاری بود، نشاندهندهٔ افزایش نگرانی قدرتهای آسیایی از نیت واقعی پاکستان است. شتاب روسیه در نزدیکشدن به طالبان نیز احتمالاً ناشی از اطلاعات و درکِ پیشینِ این کشور از طرحهای ناامنسازی منطقه توسط پاکستان و متحدانش است. چین، بهویژه پس سرمایه گذاری هنگفت و بعد از آن حملات مکرر بر اتباع و پروژههایش در پاکستان، و معاملات پنهانی شان با امریکا به این نتیجه رسیده که اسلامآباد دیگر شریکِ قابلاعتماد نیست، بلکه منبعی مزمن از بیثباتی است.
از سوی دیگر، وضعیت داخلی پاکستان نیز برای اجرای چنین پروژهای مساعد نیست: بحران اقتصادی، فرار سرمایه، فروپاشیِ مشروعیت سیاسی، شکاف میان نهادهای نظامی و ملکی و افزایش حملات تحریکی طالبان پاکستان (TTP) و دیگر گروهها که وارد ائتلافِ نانوشته علیه حکومت شدهاند، همگی نشانههاییاند که این کشور بیش از هر زمان دیگر درگیر ضعف فرسایش درونی است. در چنین وضعیتی، بازی با کارتِ ناامنی افغانستان و تبدیل کردن آن به تختهخیزی برای بیثباتسازیِ منطقه، ممکن است آخرین برگ؛ اما خطرناکترین؛ برای خود پاکستان باشد.
به بیان دیگر، پاکستان اینبار در باتلاقی فرو خواهد رفت که خود آن را خلق کرده است. سالها بازی دوگانه با واشنگتن، استفاده ابزاری از گروههای نیابتی، و صادرات بحران به دیگران، اکنون دامنِ خود این کشور را گرفته است. فرو رفتن در این باتلاق نهتنها زمینهٔ بیثباتی داخلی را تشدید کرده، بلکه به بازیگران منطقهای و جهانی این فرصت را داده تا از سردرگمیِ اسلامآباد به نفع خود بهره ببرند.
احتمال آن نیز وجود دارد که با افزایش حملات تروریستی و گسترش تنشها، بحث دربارهٔ امنیت سلاحهای هستهای پاکستان بار دیگر در دستور کار محافل بینالمللی، از جمله شورای امنیت سازمان ملل، قرار گیرد؛ بهویژه پس از پایان پروندهٔ هستهای ایران، ممکن است توجه قدرتهای جهانی به سمت خطرِ سلاحهای هستهای در دست حکومتی متزلزل و غیر مصون بودن آن معطوف شود.
نه منطقه همان منطقهٔ دو دههٔ پیش است، و نه پاکستان همان پاکستانِ سابق. موازنهٔ جدید قدرت در آسیا دیگر بهسادگی اجازه نخواهد داد که کشوری با ابزار ترور، ایجاد پناهگاه برای گروههای نیابتی و سیاستهای دوگانه، آیندهٔ صلح و ثباتِ منطقه را به گروگان بگیرد.
اینبار اگر آتش ناامنی زبانه کشد، شعلههایش پیش از هر جای دیگر، دامنِ سازندهٔ آن را خواهد گرفت.
حمله به کابل، خوست یا قندهار، حمله به مردم است، به خاک است، نه به طالبان.
اگر پاکستان می خواست طالبان را هدف بگیرد، امروز اینجا نبودیم.
برخی از دور، برای راکتبارانِ کابل، خوست و قندهارکف میزنند.
دریغ ازاین فرزندان ناخلف که نه از سیاست شدند نه از وطن!