ظرافت گپ مفتی قومالله در این نیست که «پشتو یگانه زبان ملی است». در این هم نیست که پارسی فقط زبان رسمی است. بل عمق نفرت در آن جملهٔ آخر نهفته است که میگوید: «ده زبان رسمی میتوان داشت… هند ۲۲ زبان رسمی دارد…». این، یعنی تلاش برای کمزدن و کماهمیتجلوهدادن پارسی تا آخرین سرحد ممکن!
اما از آنجایی که طالب قوم نمیداشته بوده باشد، این سخنان قابل تشویش نمیبوده باشد و به همبودگاه غرزی لایق هیچ نوع ضرری را متوجه ساخته بوده نمیتواند.
کمیدین مشهور راسل پیتر، در یکی از نمایشهای خود — از زبان یک مرد عرب — شیوهٔ پختن کیک را بیان کرده میگوید: اول میروید از بازار کیک میخرید، بعد آن را برای بیست دقیقه در داش میپزید و… کیک آماده میشود.
عملکرد طالبان، همانند کیک تیار، خودش طنز است. به گفتهٔ احسان سلام، حیران میمانی از طنز، چگونه طنز بسازی!
مثال، مکتوب زیر را ملاحظه بفرمایید. انستیوت دفلوماسی وزارت خارجه به ریاست مفتی نوراللهخان برای کارمندان این وزارت چندین دوره کورس رانندگی و قواعد ترافیکی برگزار کرده و دفلوماتان فراوان را در این عرصه به جامعهٔ افغانی و جهانی جهت مصدرِخدمتشدن تهیه و ارایه میفرماید.
برخورد وحشیانه و نفرتانگیز طالبان با پیکر مبارز جسور حسیب پنجشیری، صحنهٔ هولناک دیگری را در ذهنم زنده کرد: رفتار ننگین و شرمآور همین گروه با پیکر داکتر نجیبالله فقید. او را شکنجه کردند، کشتند، به دار آویختند و سپس با پیکر خونیناش نمایش به راه انداختند: در دستش سگرت میگذاشتند، در بینیاش کاغذ فرو میبردند، جسدش را اینسو و آنسو میکشاندند و میچرخاندند و بعد با قهقهه و غرور، یکدیگر را در آغوش گرفته، تبریکی میدادند.
نزدیک به سی سال گذشت، اما طالبان اهلی نشدند؛ نه اخلاقشان تغییر کرد، نه جهانبینیشان و نه نسبتشان با انسان و کرامت انسانی. گاهی با ژستهای فریبنده و نمایشهای سیاسی میکوشند خود را «تحولیافته» جا بزنند اما همینکه این روکش دروغین اندکی کنار میرود، همان چهرهٔ مخوف، خشن و غیرانسانی دیروز آشکار میشود.
در جنگ، کشتن و کشتهشدن واقعیتی تلخ و گریزناپذیر است اما اهانت به پیکر دشمن دیگر جنگ نیست، بل نشانهٔ سقوط اخلاقی است. بیحرمتی به جسد دشمن، تنها اهانت به یک فرد یا یک جناح نیست؛ اهانت به کرامت انسانی، به نوع بشر و در نهایت به خودِ توهینکننده است. فهم این حقیقت، ابتداییترین نشانهٔ برخورداری از وجدان انسانی است – که طالبان فاقد آن اند.
خبرهای یکنفس
استقلال را مبارکباد نگفتم چون پنج سال است استقلالم خوابیده و هرچه میکنم، نمیخیزد. این در حالیست که وزیر امر بالمعروف طالبان در آستانهٔ روز استقلال، شریعت را «بیعقل» خوانده و عقلای پندگریز تاریخ - به جز غرزی لایق - را باردیگر خرفهم ساخته تا از پیروان آیینِ «بیعقلی» توقع انسانیت و عقلانیت نداشته باشند؛ اما اشرفغنی که در این اواخر استقلالش دوباره نیمخیز شده، هنوز به تکمیلِ فصل ناتمام اماناللهخان در حالی امیدوار معلوم میشود که آرینخان سالهاست سر در گریبان کرده و از شاهرخخان بودن انصراف داده است.
ای فاتح
ای ناقهرمان
ای فرزند ناخلف دروازها
ای امید «درو»غین آزادی
ای طالبِ ضدطالبِ در نهایت طالب
ای فاتحِ «مفتوح»
ای قاتل لوده
ای نسخهٔ لاغرکِ خودت هنگام تسلیمی
لتِ تاجمیر در فرودگاه
نخستین مدال تسلیمیات بود
نوش جانت!
ای شهیدِ راه غارت
گوزهای بلندپروازانهات
برای همیشه بند باد!
تنها زمانی انسان به هجرت و سرنوشت موهوم تن میدهد که امکان زندگی انسانی در جغرافیای موجود برایش میسر نباشد. هجوم بیپیشینهٔ شهروندان برای دریافت پاسپورت به امید رهایی از زندان بزرگی به نام افغانستان قابل درک اما بینهایت دردناک است.
انتشار ویدیوهایی از هجوم باشندگان کابل به ریاست پاسپورت، واکنشهای گستردهای در میان کاربران شبکههای اجتماعی برانگیخته است.
بسیاری از کاربران شبکههای اجتماعی با بازنشر این تصاویر میگویند هجوم مردم برای گرفتن پاسپورت نشان میدهد که «همه میخواهند از کشور تحت کنترول طالبان فرار کنند».
دیوهجان! نمیزیبد که معنای نامت نور و روشنی باشد و بیایی از ظلمت و تاریکی دفاع کنی! همو نام نازنینات را از دیوه به تیاره تبدیل کن، باز ما هرگز ازت گلایه نمیکنیم. یا کمازکم همو «ه»گکش ره غلیکده حذف کن!
The investigative report by Hasht-e-Sob & The New York Times titled “Taliban Promised Them Amnesty; Then They Executed Them” has won the Emmy award. Kudos to @SanjarSohail, Barbara Marcolini & Alexander Stockton for their relentless pursuit of truth & commitment to human rights!
خبر شهادت داوود سیاووش به پیمانهٔ شهادت فرزند دلبندش یما سیاووش دردناک و تکاندهنده است. درگذشت جناب سیاووش را به دوست عزیز بکتاش سیاووش، خانوادهٔ محترمشان و جامعهٔ فرهنگی افغانستان تسلیت میگویم. روح این بزرگمرد مبارز و ارزشمدار شاد و پرچم دادخواهی و عدالتخواهیاش برافراشته باد.
In this analysis, I discuss Taliban's evolving comms strategy, exploring both their motives for retaining media and their tactics to control it. Also discuss emerging trends and journalist pushbacks & offering recommendations for safeguarding the media.
https://t.co/kgTTnmohfj
تعجب یک باشنده کابل از رفتار دوگانه طالبان با زنان افغان و گردشگران چینی
یک باشنده کابل روز یکشنبه (۱۸ سرطان) با ارسال ویدیویی به افغانستان اینترنشنال میگوید هنگام عبور از شهر نو کابل، با دو زن چینی برخورده که بدون رعایت حجاب مورد نظر طالبان، در خیابان دوچرخهرانی میکردند.
فرستنده ویدیو میگوید برخورد دوگانه طالبان در برابر زنان افغان و زنان خارجی، حیرت او را برانگیخته است.
Unfortunately, my eight-year-old Twitter account was lost due to a technical issue, and I'm deeply sorry to say that I lost all of my followers as well. I've created a new account with the same name and profile and I look forward to reconnecting with all my friends and followers!
با کمال تأسف، حساب تویتری هشتسالهام را با جمله عزیزان دنبالکننده بنابر یک مشکل فنی از دست دادم. حساب جدید را با همان نام و نشان قبلی ایجاد کردهام و از این پس در خدمت خواهم بود. امیدوارم دو باره همه دوستان و مخاطبان عزیز را با خود داشته باشم.