ขอโอบกอด ADHD woman ทุกคนโดยเฉพาะ typeที่ attention deficit เด่นกว่าhyperactivity จนทำให้ไม่ได้รับการวินิจฉัย จนโตมาแล้วก็เพิ่งค้นพบว่ามันเป็น disease you are not ขี้เกียจ you are just someone who wanna be great so bad แต่สมองมันไม่ไปด้วยอะ กอดนะ welcome to thrive
เราเพิ่งได้รับการวินิจฉัยว่าเป็น ADHD ตอนอายุ 25 😆
และมันเปลี่ยนชีวิตเราเลย
ตลอดชีวิตเราอยู่กับการเป็นคนที่ 'ฉลาดแต่ขี้เกียจ' 'ไม่มีความรับผิดชอบ' 'จัดการเวลาไม่ได้'
แน่นอนว่าวินัยเป็นสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นในชีวิต
แต่เราก็เอาตัวรอดมาได้ตลอดด้วยการ one night miracle เหมือนกับทุกคน
แต่พอเข้าสู่โลกการทำงาน วิธีนั้นมันไม่เวิร์คอีกต่อไป บางอย่างมันต้องการมากกว่า one night เราเลยเริ่มยอมรับสิ่งที่ตัวเองเป็นมาตลอดชีวิตมามันเป็นปัญหาสักที และเราแค่อยากได้คำตอบว่ามันเกิดจากอะไรกันแน่ ไม่ว่าจะเป็น ADHD หรือไม่ ก็จะได้รู้ไว้ ถ้าไม่ใช่ก็หาทางรับมือแบบอื่น
พอเราไปหาหมอและได้รับการวินิจฉัยว่าเป็น ADHD เราเลยได้รู้จักตัวเองมากขึ้น เลิกโทษตัวเองและรู้สักทีว่าจะรับมือกับมันยังไง
เราก็เหมือนทุก ๆ คนที่มีความฝัน/เป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ ซึ่งเราเกือบล้มเลิกแล้วด้วยซ้ำเพราะคิดว่าคงไม่สามารถเปลี่ยนตัวเองให้เลิก 'ขี้เกียจ' ได้
But you know what, my brian works just fine it just need a little dopamine boost so เราแค่กินยา เราก็สามารถทำงานได้เหมือนคนอื่นแล้ว
มันเปลี่ยนโลกเราไปเลย เราเริ่มงานที่ยาก น่าเบื่อได้แบบไม่ต้องนั่งคิด นอนคิด เหมือนเมื่อก่อน แล้วเราตื่นเต้นมาก ๆ ว่าเราจะสามารถทำอะไรได้บ้างต่อไปนี้ เมื่อไม่มีข้อจำกัดเหมือนแต่ก่อนแล้ว
So don't give up on your dream, keep believing in yourself guys!!
*this is not medical advice*