هممیهنان عزیز،
جمهوری اسلامی میکوشد صدای واقعی مردم ایران را در میان هیاهوی مراسم حکومتی برای یک جنایتکار بالفطره و یکی از منفورترین حاکمان تاریخ ایران پنهان کند. رژیمی فرسوده، پوسیده و رو به زوال، با نمایشهای ساختگی، تبلیغات دروغین و هزینههای هنگفتی که از جیب مردم ایران غارت میشود، تلاش دارد تصویری جعلی از مشروعیت برای خود بسازد.
اما حقیقت ایران جای دیگری ایستاده است؛ در کنار نام و یاد فرزندان دلاوری که با آگاهی، رشادت و فداکاری، در یکی از حساسترین لحظات تاریخ این سرزمین، جان خود را در راه آزادی ایران فدا کردند.
بیش از ۴۰ هزار جاویدنام دیماه، با آگاهی از خطرهای پیش رو، قدم در این مسیر گذاشتند. آنان میدانستند شاید دیگر هرگز به خانه بازنگردند، اما در لحظهای که ایران به آنان نیاز داشت، ایستادند. آنان بر خلاف مزدوران ضحاک، برای وعدههای ناچیز و منافع شخصی به میدان نیامده بودند. آنها، شکوهمند، برای ب��زپسگیری ایران و هویت ملیمان برخاستند. آنان که از جنس زندگی، باور و نور بودند، در برابر تاریکی ایستادند تا نام ایران زنده بماند؛ و نامشان بر��ی همیشه در تاریخ سرزمین ما ماندگار شد. آنان نشان دادند که عشق به میهن، از ترس مرگ نیرومندتر است.
امروز شش ماه از آن روزها گذشته است، اما برای خانوادههای شریف جاویدنامان، زمان همچنان در همان شبهای دشوار متوقف مانده است؛ خانوادههایی که عزیز و گاه تنها نانآور خود را از دست دادهاند؛ پدران و مادرانی که هر صبح با جای خالی فرزندشان چشم میگشایند؛ همسران، خواهران و برادرانی که در کنار رنج سوگ، فشار تهدید و سرکوب را نیز تحمل میکنند.
این خانوادهها تنها صاحبان یک داغ نیستند؛ آنها نگهبان و امانتدار یاد و فداکاری دلیرترین فرزندان ایران هستند. مسئولیت همه م��ست که اجازه ندهیم این بار سنگین را به تنهایی بر دوش بکشند. وظیفه ملی و میهنی ماست که بیش از پیش پشتیبانشان باشیم؛ به دیدارشان برویم، صدای آنان را بازتاب دهیم، یاد عزیزانشان را زنده نگه داریم و در حد توان خود، نگذاریم فشارهای روحی، تهدیدها و دشواریهای مالی، آنان را به سکوت و فراموشی وادار کند.
تاریخ بارها نشان داده است که هیچ قدرتی نمیتواند اراده ملتی متحد را که برای رهایی و ساختن آیندهای بهتر برخاسته است، برای همیشه خاموش کند. راهی که با فداکاری فرزندان جاویدنام ایران روشن شده است، ادامه خواهد یافت؛ تا روزی که ایران به آزادی، دولت ملی و آیندهای شایسته ملت بزرگ ما دست یابد.
پاینده ایران
هممیهنان عزیزم،
در روزهایی که شما با شجاعت در برابر رژیم اشغالگر ایران ایستادهاید، این نظام منفور و منزوی، همچنان به تجاوز به جان و مال مردم ادامه میدهد تا سرنگونی حتمی خود را اندکی به تعویق اندازد. در چنین شرایطی، وظیفه خود میدانم که تصویر عدالت در فردای ایران را برای کسانی که با جنایتکاران همکاری کنند، روشنتر ترسیم کنم.
در این راستا، از «کمیته تدوین مقررات عدالت انتقالی ایران» خواستم درباره دو موضوع مهم، نظر مشورتی خود را ارائه کند: نخست، موضوع مسئولیت کیفری افرادی که با ساختارهای سرکوبگر جمهوری اسلامی همکاری میکنند؛ و دوم، موضوع مصا��ره اموال معترضان و خانوادههای آنان.
این کمیته اکنون نخستین نظر مشورتی خود را صادر کرده و پیام آن روشن است: این اقدامات، همکاریهای ساده یا بیاهمیت نیستند؛ بلکه «یاریرسانی به جنایت علیه بشریت» محسوب میشوند. هیچ مقام، هیچ دستور و هیچ بهانهای نمیتواند مسئولیت کیفری فردی را از میان ببرد. بنابراین، هر فردی که آگاهانه و داوطلبانه با ساختارهای سرکوبگر رژیم همکاری کند، چه در داخل و چه در خارج از ایران، باید بداند که در معرض مسئولیت کیفری قرار خواهد گرفت:
خواه این همکاری از نوع گزارشدهی یا خبرچینی باشد؛
خواه از نوع مشارکت در ایستهای بازرسی باشد؛
خواه از نوع بهکارگیری کودکان و نوجوانان در سرکوب معترضان باشد؛
و خواه از نوع تحصیل، انتقال یا خرید و فروش اموالی باشد که در جریان سرکوب از معترضان و خانوادههای آنان مصادره شده است.
از این رو، نهتنها افرادی که در صدور دستور، اجرای آن، یا تسهیل این مصادرهها نقش دارند در معرض مسئولیت قرار خواهند گرفت، بلکه کسانی که آگاهانه و داوطلبانه به خرید و فروش این اموال میپردازند ن��ز باید پاسخگو باشند. این مسئولیت، استفاده از اموال یا داراییهای آنان برای جبران خسارت واردشده به مالکان اصلی را نیز شامل میشود.
بنابراین، به همه کسانی که امروز در صدد همکاری با دستگاه سرکوب رژیم هستند هشدار میدهم: پیش از آنکه دست به اقدامی بزنید که به مردم ایران آسیب جانی، مالی و یا اجتماعی برساند، به آینده خود و خانوادهتان بیندیشید. به آن روز ��یندیشید که ایران آزاد خواهد شد؛ روزی که حقیقت پنهان نخواهد ماند؛ روزی که اسامی آشکار خواهد شد؛ روزی که هیچ متجاوز و جنایتکاری از پاسخگویی در برابر قانون در امان نخواهد ماند.
آن روز، ملت ایران حکومتی خواهد داشت که حقوق ایرانیان را محترم میدارد و ایران را به سرزمینی آزاد و آباد بدل میکند.
پاینده ایران،
رضا پهلوی
We are relieved that President Trump and the First Lady, along with the Cabinet members in attendance at the White House Correspondents Dinner, are unharmed.
This attack on the American President and American democracy is appalling.
چه اروپا در کنار ما باشد، چه نباشد، چه روزنامهنگاران شما کار خود را انجام دهند، یا ندهند، چه سیاستمداران شما شجاعت اقدام داشته باشند یا نه، من برای مردم و کشورم مبارزه خواهم کرد. حتی اگر مجبور باشیم این کار را بهتنهایی انجام دهیم، تا زمانی که ایران آزاد شود، مبارزه خواهیم کرد.
Whether or not Europe stands with us, whether or not your journalists do their jobs, whether or not your politicians demonstrate the courage to act, I will fight for my people and my country.
در حالی که ایرانیان همچنان برای آزادی خود مبارزه میکنند، به برلین آمدهام تا صدای آنها باشم.
فردا در مجلس فدرال آلمان با مقامات منتخب از احزاب مختلف سیاسی این کشور دیدار خواهم کرد. همچنین، گفتوگوهایی با رسانهها و دیدارهایی با ایرانیان مقیم آلمان خواهم داشت.
As Iranians continue to fight for their liberation, I have arrived in Berlin to ensure their voices are heard.
Tomorrow I will meet at the Bundestag with elected officials across the German political spectrum, speak to members of the press, and meet with the Iranian diaspora.
۱۰۰ روز پیش، در ۱۸ و ۱۹ دی ماه، میلیونها ایرانی با آگاهی نسبت به ای��که چه بهایی ممکن است بپردازند، به خیابانها آمدند. بیش از ۴۰ هزار قهرمان، این بها را برای سربلندی، آزادی و رهایی ایران با فدا کردن جان خود پرداختند.
زنان جوان روسریهای خود را در مقابل سرکوبگران مسلح از سر ��رداشتند. دانشجویان با سازماندهی اعتراضات، در مقابل نیروهای لباس شخصی در دانشگاهها ایستادگی کردند. معلمان، وکلا و کارگران محل کار خود را ترک کردند. مغازهداران به نشانه همبستگی مغازههای خود را بستند. میلیونها تن از مردم ایران، شهر به شهر، جلوهای حماسی از همبستگی ملی به نمایش گذاشتند و جهان را مبهوت خود کردند.
رژیم با شلیک گلوله، بازداشتهای گسترده، و دادگاههای نمایشی و اعدام پاسخ داد. ایرانیان در رویارویی با یک شر غیرانسانی، شجاعتی مافوق بشری از خود نشان دادند. بیش از ۴۰ هزار تن جان خود را فدا کردند.
هموطنان من به راه خود ادامه دادند و شجاعت آنها در تاریخ ماندگار خواهد بود. این نبرد نهایی است و ملت بزرگ ایران برای غلبه بر جمهوری اسلامی آماده میشوند. در این نبرد برای بازپسگیری کشورمان و آزادی ملتمان، از مبارزه دست نخواهم کشید.
امیدوارم جهان در کنار ��ا باشد؛ اما چه باشد و چه نباشد، مبارزه ما ادامه خواهد یافت و ما ایران را آزاد خواهیم کرد.
100 days ago, on January 8th and 9th, millions of Iranians took to the streets knowing the price they might pay. More than 40,000 heroes paid that price for Iran's dignity, liberty, and freedom.
Young women tore off their headscarves in front of armed security forces. Students organized, marched, and faced plainclothes agents on campuses. Teachers, lawyers, and workers walked off their jobs. Shopkeepers shuttered their stores in solidarity. Millions of ordinary people did extraordinary things in city after city in an epic display of national unity.
The regime answered with bullets, mass arrests, and show trials and executions. Facing an inhuman evil, Iranians showed superhuman bravery. More than 40,000 gave their lives.
My compatriots kept going and their courage belongs to history. This is the final battle and they are preparing to win the war against the Islamic Republic. In this battle to reclaim our nation, I will not stop fighting until the day they are free.
We hope the world will be with us. Whether it is or not, our fight will continue and we will liberate Iran.