I warned that Mamdani was more than a cancer in New York, that he’d be the hub for expanding the Marxist-Islamist revolution throughout the country. That’s the plan and it’s working.
Iran can now sell oil. China buys more of Iran’s oil than any country. Upwards of 90%. They will be thrilled. What are the safeguards to prevent the Iranian regime from using the money to rebuild its war machine? I see none. Does that concern anybody? And please don’t blame Israel. We’re doing this with our Qatari and Pakistani friends.
It should be obvious to all Americans today (as before) that the Iranian regime is not more reasonable or moderate. A bunch of terrorist mass murderers. People on this site who threaten and belittle those patriots who see and know what’s blatantly obvious are contemptible political thugs whose posts will be long remembered and worn like Scarlet letters.
Why do @FIFAWorldCup and the free press bend over backwards to protect the Islamic Republic? The fact that cameras at the World Cup purposely cut off the shots of Iran fans to exclude their Lion and Sun flags is baffling. We should not have to convince anyone to care about the horrors this regime has inflicted on innocent Iranians for decades.
Since Qatar is a great ally, why not tell them to stop pouring tens of billions into our schools to fund anti-American ideologies, to stop funding the Muslim Brotherhood and other terror organizations.
ترامپ حتی اگر بتواند با تفالههای جمهوری اسلامی توافق کند، قادر به نجاتشان نخواهد بود.
در فرایندهای شیمی مرحلهای هست که انرژی لازم برای حفظ پایداری وضع موجود و اجتناب از تغییر، بسیار پرهزینه و عملا غیر ممکن است. ساختارهای اجتماعی نیز از این قاعده مستثنی نیستند. جمهوری اسلامی زمانی میتوانست توافق با آمریکا را به قایق نجاتی برای خود تبدیل کند، که ایران را در دریای خون ۱۸ و ۱۹ دیماه غرق نکرده بود!
اکنون اما از آن آستانه عبور کرده، خونهای بسیار ریخته و تمام فرصتهایش سوخته، هیچ نیرویی قادر نیست آنچه را که باید دگرگون شود، متوقف کند.
#انقلاب_شیروخورشید
#جاویدشاه
محسن قاصد در توصیف ویدیویی از دریاچه ارومیه نوشت: «این تصاویر را با گریه ثبت کردم، با گریه تدوین شد و حالا با گریه منتشر میشود. نه از سرِ غم، بلکه از جنس شوق و امید و آرزو...
به خانه خوش آمدید، ای غریبهایی که هرگز از یادمان نرفتید. دریاچه وان ترکیه شاید پرآب بود و جای زندگی داشت، اما هرگز برایتان وطن نشد. شما برگشتید تا بگویید: «هنوز مادری زنده است به نام دریاچه ارومیه.»
جمعی از سازمانهای مردمنهاد و فعالان حوزه حقوق کودک، با انتشار بیانیهای نسبت به تداوم محدودسازی و طبقاتیسازی اینترنت در ایران هشدار دادند و آن را عاملی در تشدید نابرابری آموزشی و اجتماعی، بهویژه برای کودکان و نوجوانان دانستند. در این بیانیه که به امضای ۱۹ نهاد رسیده، تاکید شده است دسترسی آزاد و برابر به اینترنت، بخشی از حقوق بنیادین شهروندان، بهویژه در حوزه آموزش، دسترسی به اطلاعات و رشد فردی است. این بیانیه، با اشاره به تعهدات بینالمللی ایران از جمله پیماننامه #حقوق_کودک، محدودسازی اینترنت را در تضاد با این تعهدات دانسته است و همچنین با اشاره به نقش #اینترنت در آموزش و معیشت خانوارها، تاکید میکند که اختلال در دسترسی بر شرایط اقتصادی و امنیت روانی خانوادهها نیز اثرگذار است.
ذبیح الله منصوری با اینکه فقط یک مترجم بود، ولی پانوشت کتاب هایش بیشتر
از خود کتاب بود
با اینکه من هیچوقت ازش خوشم نمی آمد
حالا جریان ما همینطور شده..
این مقاله در اصل فقط یک گزارش خبری نیست؛ یک «استدلال سیاسی ـ راهبردی» برای تغییر رژیم در ایران است. نویسنده تلاش میکند به مخاطب آمریکایی و غربی ثابت کند که
۱) جمهوری اسلامی اصلاحپذیر نیست
۲) اعتراض مردمیِ بدون سلاح شکست میخورد
۳) پس تنها راه، مسلح کردن مردم ایران و فشار حداکثری برای فروپاشی رژیم است
چند محور اصلی مقاله اگر تحلیلی نگاه کنیم:
۱) تبدیل «اعتراضات ایران» به یک استدلال تاریخی
نویسنده عمداً لیستی از سالها میآورد:
۱۹۷۹، ۱۹۹۹، ۲۰۰۹، ۲۰۱۷، ۲۰۱۹، ۲۰۲۲، ۲۰۲۵، ۲۰۲۶
هدفش این است که بگوید:
«مشکل مقطعی نیست؛ یک چرخه تکرارشونده است»
یعنی:
بحران اقتصادی
خشم اجتماعی
اعتراض سراسری
سرکوب خونین
و دوباره تکرار
تحلیل پشت این بخش:
نویسنده میخواهد نشان دهد رژیم نه توان اصلاح دارد نه توان آشتی با جامعه
پس هر توافق یا مذاکره فقط «خرید زمان» است
۲) مهمترین گزاره مقاله:
«مردم ایران اراده دارند، اما توازن قوا ندارند»
این شاید هسته مرکزی متن باشد
مقاله میگوید:
میلیونها نفر معترضاند
اما طرف مقابل:
سپاه
بسیج
نیروهای امنیتی
سلاح سنگین
تکتیرانداز
قطع اینترنت
ماشین سرکوب
دارد
یعنی نویسنده میخواهد «شکست اعتراضات» را نه به ضعف مردم، بلکه به عدم توازن سختافزاری نسبت دهد
این همان مفهومی است که در علوم سیاسی به آن میگویند:
«انحصار خشونت»
انحصار خشونت توسط دولت
۳) مقاله از «براندازی نرم» عبور کرده
این بخش مهم است
متن دیگر درباره:
اصلاحات
مذاکره
فشار دیپلماتیک صرف
نیست
بلکه وارد فاز:
تغییر رژیم
جنگ فرسایشی
تسلیح مخالفان
فشار اقتصادی کامل
میشود
یعنی مقاله عملاً دارد مدلهایی شبیه:
جنگ سرد
حمایت آمریکا از مجاهدین افغان علیه شوروی
حمایت از شورشیان در برخی انقلابها
را بهصورت غیرمستقیم یادآوری میکند
۴) استفاده هوشمندانه از تاریخ آمریکا
وقتی از انقلاب آمریکا و «متمم دوم قانون اساسی آمریکا» حرف میزند، هدفش فقط تاریخ نیست
دارد به محافظهکاران آمریکایی این پیام را میدهد:
همانطور که آمریکاییها علیه استعمار مسلح شدند،
ایرانیها هم حق دارند علیه حکومت مسلح شوند
این یک «قاببندی روانی» برای مشروعسازی حمایت تسلیحاتی است
۵) تشبیه به هیتلر و توجو
وقتی نویسنده میگوید:
«آیا هیتلر و توجو با دیپلماسی اصلاح شدند؟»
در واقع دارد جمهوری اسلامی را در دسته «رژیمهای ایدئولوژیک غیرقابل اصلاح» قرار میدهد
این تشبیهها در ادبیات سیاسی غرب خیلی مهماند
چون وقتی حکومتی با آلمان نازی مقایسه شود، نتیجه ضمنیاش این است:
مهار کافی نیست
تغییر ساختار لازم است
۶) نکته بسیار مهم:
مقاله نشانه تغییر بخشی از فضای فکری غرب است
شاید مهمترین بخش تحلیلی همین باشد
چند سال پیش، در فضای غرب بیشتر حرف از:
توافق هستهای
مهار
مذاکره
تغییر رفتار رژیم
بود
اما این مقاله نشان میدهد بخشی از جریانهای آمریکایی به این نتیجه رسیدهاند که:
رفتار رژیم تغییر نمیکند
تنها راه، تغییر خود ساختار قدرت است
یعنی از:
«تغییر رفتار رژیم»
به:
«تغییر رژیم»
رسیدهاند
۷) اما یک لایه مهمتر هم وجود دارد
با وجود لحن تند مقاله، نویسنده عملاً یک حقیقت مهم را هم اعتراف میکند:
بدون نیروی داخلی، هیچ تغییر پایداری ممکن نیست
یعنی حتی اگر:
اسرائیل حمله کند
آمریکا تحریم کند
اقتصاد فروبپاشد
باز هم در نهایت تعیینکننده اصلی، مردم داخل ایراناند
این همان نقطهای است که مقاله روی آن تأکید میکند:
«نیروی میدانی روی زمین»
یعنی مردم ایران بهعنوان نیروی اصلی تغییر
جمعبندی تحلیلی
اگر بخواهیم فشرده بگوییم، مقاله ۴ پیام اصلی دارد:
جمهوری اسلامی اصلاحپذیر نیست
اعتراض بدون توازن قوا شکست میخورد
فشار خارجی بدون نیروی داخلی کافی نیست
غرب باید از «مهار رژیم» به «تغییر رژیم» برسد
و مهمتر از همه:
این مقاله بیشتر از آنکه صرفاً درباره ایران باشد، نشانه تغییر ذهنیت بخشی از محافل سیاسی آمریکاست
اینکه جمهوری اسلامی دیگر نه بهعنوان یک «دولت مشکلدار»، بلکه به ساختار نامنظم با نظم منطقه ای و جهانی دیده میشود
که باید برود….
بعضی از ما اونقدر عادت کردهایم همهچیز رو به تنهایی تحمل کنیم که کمک خواستن برامون معادلِ تحقیر، وابستگی یا بیارزشی شده.
در حالی که توانایی گفتنِ: «الان به کمک نیاز دارم»، به عزتنفس، امنیت روانی و بلوغ بیشتری نیاز داره، تا تظاهر به بینیازی مطلق.
اختلال در زندگی روزمره مردم یه خاطر قطعی اینترنت دامنه خیلی گسترده و متنوعی داره.
مثلا فرد کمشنوایی نوشته بود که نمیتونه وارد حساب کاربری شرکت سازنده سمعکش بشه. این یعنی هر گونه بهروزرسانی دستگاهی که شنواییش رو تامین میکنه، غیرممکن شده.
حالا مثلا ایشون رو میخوای در کدوم طبقه و صنف جا بدی تا سمعکش رو آپدیت کنه؟
#آپارتاید_دیجیتال
#اینترنت_طبقاتی
#DigitalBlackOutIran
آدمها فقط وسایلشون رو حمل نمیکنن، چیزهایی رو با خودشون میکشن که دیده نمیشن.
ترس، خاطره، و چیزهایی که هیچوقت تموم نشدن.
- کتاب «آنچه با خود حمل میکردند»
تیم اوبرایان