وحشت من از سوسک خیلی بنیادیتر از این حرفاست. درواقع سوسک تجلی تمام چیزاییه که ازشون میهراسم: پیشبینیناپذیری، ناگهانیبودن، کثیفی، سرعت بالای رخداد پدیدهها و تهاجمیبودن.
ضمنا یه سوسک تو دستشوییه. احتمالا مهاجرت کنم.
گاهی مسئله move on کردن از یک آدم نیست.
مسئله move on کردن از چیزیه که میتونست بین شما اتفاق بیفته، اما هیچوقت نیفتاد.
و گاهی سوگواری برای «میتونست»ها،
از سوگواری برای «بود»ها پیچیدهتره.
خون، رنگِ سیاست ندارد.
چه جوانانی که در ۱۸ و ۱۹ دی جانشان را گرفتند،
چه کودکان معصوم مدرسهٔ میناب که قربانی جنگ شدند؛
اندوهِ هیچ مادری کمتر از دیگری نیست.
من میان اشکها مرزی نمیبینم؛
هر جانِ بیگناهی که خاموش شود،
زخمی بر پیکر ایران و انسانیت است.
«گاه فکر میکنم این ملت با این همه تاریخ، چگونه چنین در تاریکی فرو رفته؟ شب، تا دیروقت بیدار ماندم و به این اندیشیدم که آیا روزی میرسد که عقل و علم بر این سرزمین چیره شود؟»
زنده یاد محمدعلی فروغی
بنظرم اصن معلوم نمیکنه ترامپ از چین برگرده چی میشه الکی حدس نزنیم.
بعید نیست یهو تایوان رو بده به ایران تنگه رو بده به لبنان روبیو رو بده به سمنان.
هیچ بعید نیست