Freedom

May freedom, dignity, and human rights belong to every person, in every corner of the world— no matter their language, belief, gender, or birthplace ✌️

[Neo @Realneo101]

از زندانیان در بند بگو. از فاطمه سپهری بگو.

[Freedom @Freedom99676996]

@kshahrooz ریدم تو تحلیلت
#کوسو-شر

[Pierre Poilievre @PierrePoilievre]

Thank you to Crown Prince @PahlaviReza for discussing how Canada can protect our country from IRGC terrorists and stand with the Iranian people in their fight for a free and democratic Iran.

Canada must expel terrorist regime operatives, protect our communities from threats and intimidation, and stand for freedom.

[Reza Pahlavi @PahlaviReza]

امروز، در سالروز جنایت هولناک سینما رکس آبادان، یاد صدها قربانی بی‌گناه این فاجعه را گرامی می‌داریم.

یک واقعیت تاریخی که بسیاری در جهان غرب هنوز از آن آگاه نیستند این است که جنایات بنیادگرایان اسلامی و دشمنی آنان با ایران، فرهنگ ایرانی و زندگی مدرن، پیش از روی کار آمدن جمهوری اسلامی آغاز شده بود، و جنایت سینما رکس یکی از آشکارترین نمونه‌های آن است.

اتفاقی نیست که عاملان این جنایت پس از فاجعه ۵٧ در ساختار جمهوری اسلامی به مقام و موقعیت رسیدند.

این تاریخ باید گفته و آموزش داده شود. برای فهم جمهوری اسلامی و دشمنی آن با ایران و ایرانی، باید دانست که این دشمنی در بهمن ۱۳۵۷ آغاز نشد، بلکه جمهوری اسلامی آن را به قدرت سیاسی و حکومتی تبدیل کرد.

[Zagros @zagrosrashidi]

China: Behind the Scenes of the Mecca Pact

Exactly on the day the Mecca Pact was announced, I said that Pakistan, as a Chinese proxy actor—or, more precisely, as a pillar of the Chinese geopolitical order—is seeking to replace Israel as a pillar of the American geopolitical order.

In this context, the more successful China and Pakistan become in designing and advancing frameworks such as the Mecca Pact as an alternative to the Abraham Accords, the more they will draw Islamic actors such as Saudi Arabia and Turkey, followed by Syria, Kuwait, Bahrain, and eventually Jordan and the UAE, into the Chinese orbit. The result would be a shift in the geopolitical playing field in China’s favor, the growing isolation of Israel, and increased pressure on the United States to withdraw from the region.

The choice now lies with the United States: whether to sacrifice its broader geopolitical interests for the sake of gasoline prices, a few days of inflation, and the global left’s media campaign, along with Chinese, Islamist, and Russian disinformation. Continuing down this path would inflict enormous damage on vital U.S. interests—from the dollar’s position and the global financial transaction system to American naval power and energy markets—and would ultimately accelerate China’s replacement of the United States in the global order.

[Zagros @zagrosrashidi]

دوستان این توییت رو لطفا حمایت بفرمایید

سپاسگزارم🙏

[Freedom @Freedom99676996]

@kshahrooz فقط ميگم كص ننت، همين.
خيلي نظرت كيري هستش
مادر قحبه مگه داريم فوتبال بازي ميكنيم كه يار كشي ميكني. كص مغز عقده اي

[Reza Pahlavi @PahlaviReza]

جمهوری اسلامی در شرایط ضعف شدید ساختاری و بحران مشروعیت، قصد پیشبرد و اجرای «کنوانسیون رژیم حقوقی دریای کاسپین» (کنوانسیون آکتائو) را دارد. این تلاش رژیم، بدون پشتوانه اراده ملت ایران و بدون تضمین روشن و کامل حقوق تاریخی کشور، اقدامی نگران‌کننده و تهدیدی جدی علیه منافع ملی ایران است.

بر اساس معاهدات ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰ میان ایران و اتحاد جماهیر شوروی، رژیم حقوقی دریای کاسپین بر پایه حقوق مشترک طرفین و اصل توافق و منافع مشترک شکل گرفته بود.

پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، کشورهای تازه‌استقلال‌یافته در «اعلامیه آلماتی» (دسامبر ۱۹۹۱) بر پایبندی به معاهدات شوروی سابق و تضمین اجرای تعهدات بین‌المللی ناشی از قراردادها و پیمان‌های آن توسط دولت‌های جانشین تأکید کردند.

بر همین اساس، هرگونه تغییر اساسی در وضعیت حقوقی این پهنه آبی راهبردی باید با توافق مشترک همه کشورهای ساحلی و با رعایت کامل حقوق ایران انجام شود.

با این حال، کنوانسیون آکتائو امکان انعقاد توافق‌های دوجانبه و چندجانبه میان کشورهای ساحلی درباره بخش‌هایی از بستر و زیربستر دریای کاسپین را پیش‌بینی کرده است؛ بخش‌هایی که قبلاً بخشی از پهنه آبی مشترک ایران و اتحاد جماهی�� شوروی محسوب می‌شدند.

این بدعتی خطرناک است که با دور زدن اصل اجماع همه کشورهای ساحلی، عملاً جایگاه تاریخی ایران را تضعیف می‌کند و نقش کشور را در تعیین سرنوشت دریای کاسپین کاهش می‌دهد.

از زمان امضای کنوانسیون آکتائو در سال ۲۰۱۸، بارها هشدار داده‌ام که «پاسداری از منافع ملی از موضع ضعف ممکن نیست». همان زمان نیز تأکید کردم که فرقه تبهکار جمهوری اسلامی، منافع ملت ایران و میهن را قربانی بقای خود می‌کند و در سیاست خارجی، از موضع ضعف به باج‌دهی‌های پی‌درپی تن می‌دهد.

موضع من درباره روند کنونی همان است. تلاش جمهوری اسلامی برای تصویب این کنوانسیون را اقدامی مغایر با منافع ملی ایران می‌دانم.

هیچ تصمیمی درباره منابع، مرزها و حقوق ایران در این پهنه آبی، بدون رضایت و مشارکت واقعی ملت ایران، از مشروعیت برخوردار نخواهد بود. حقوق ایران در دریای کاسپین قابل معامله یا چشم‌پوشی نیست. هرگونه اقدام در جهت تضییع این حقوق، در حافظه تاریخی ملت ایران ثبت و تصمیم‌گیرندگان در برابر ملت ایران پاسخگو و بازخواست خواهند شد.

پاینده ایران

[David Vance @DavidVance]

Javid Shah

[عامل ناشناس @DNA_shadowx]

شاه آخرین مهره‌ای است که باید حرکت کند. چون اگر در آن لحظه خطایی رخ دهد، ممکن است کل بازی از دست برود.

شاهزاده رضا پهلوی سال‌ها پیش یک پرسش مهم مطرح کرد: «شما از نهاد پادشاهی چه انتظاری دارید؟»

اگر پادشاهی می‌خواهید، پادشاه نباید مسئول اجرای امور روزمره باشد. در هر جامعه‌ای کمبودها، اشتباهات و نارضایتی‌ها وجود دارد. اگر قدرت اجرایی در دست شاه باشد، همه ناکامی‌ها دیر یا زود به نام او نوشته می‌شود و همان نهادی که باید مایه ثبات باشد، به هدف حملات سیاسی تبدیل خواهد شد. اگر حکومت اجرایی می‌خواهید، آن مسئولیت بر عهده رئیس‌جمهور و دولت است.

اما نکته مهم‌تر جای دیگری است.

در این ۴۷ سال، بسیاری از مخالفان جمهوری اسلامی سخن گفتند، نقد کردند و تحلیل نوشتند؛ اما کمتر کسی حاضر شد تمام اعتبار، آبرو و سرمایه سیاسی خود را ��وی میز بگذارد، فراخوان بدهد و کمک بخواهد و مسئولیت آن را بپذیرد. چون هزینه شکست سنگین است.

رضا پهلوی این کار را کرد.

کسی اعتبار خود را بی‌محابا خرج نمی‌کند. او این مسیر را انتخاب کرده، چون به پیروزی ملت ایران باور دارد؛ باوری که حاصل محاسبه، تجربه و شناخت جامعه ایران است.

و مسئولیت ما چیست؟

فارغ از سلیقه‌ها، گرایش‌ها و اختلاف‌های سیاسی، باید از نقطه‌های مشترک خود محافظت کنیم. ملت‌هایی که در تاریکی راه خود را پیدا می‌کنند، پیش از هر چیز حول یک نماد، یک امید و یک مسیر مشترک متحد می‌شوند.

نور را نمی‌توان در پراکندگی پیدا کرد، و بدون یک رهبری هیچ وقت ملتی در جنگ پیروز نخواهد شد

هر وقت ناامید شدید، بدانید که شاه آخرین مهره ای بود که حرکت کرد و یقینا به پیروزی ایمان داشت
و مهمتر از همه دنیا ما را میبیند که اگر این حرکت به ثمر نرسد کل بازی نابود میشه

در نتیجه یا همه میمیریم ، یا آزادی را با هر قیمتی به دست می آوریم…

[Freedom @Freedom99676996]

@Realneo101 Javid shah ✌️

[Reza Pahlavi @PahlaviReza]

هم‌میهنانم،

امروز، سالروز امضای فرمان مشروطیت در ۱۴ مرداد ۱۲۸۵، برای ما یادآور یکی از بزرگ‌ترین جنبش‌های تاریخ معاصر ایران است، جنبشی که از دل اندیشه و تلاش ده‌ها ساله‌ی ایران‌دوستانی برخاست که از عقب‌ماندگی و نابسامانی ایران در دوران قاجار رنج می‌بردند.

آرمان مشروطیت بر سه اصل بنیادین استوار بود:
حاکمیت قانون،
حاکمیت ملی و اراده ملت،
و پیشرفت و ترقی ایران.

مشروطه‌خواهان به‌خوبی دریافته بودند که بدون قانون، دادگستری مدرن و سامان اقتصادی، استقلال و پیشرفت کشور امکان‌پذیر نخواهد بود. شاید بتوان سخن ابوالحسن‌خان‌ پیرنیا، نماینده تهران در جلسه ۱۵ شهریور ۱۲۸۶ نخستین مجلس شورای ملی، را چکیده و تجلی خواست آنان دانست:

«ایرانیان را دیگر جان به لب رسیده است؛ دو چیز لازم داریم، یکی مالیه و یکی عدلیه.»

کتاب «یک کلمه» اثر میرزا یوسف‌خان مستشارالدوله نیز همین حقیقت را یادآور می‌شد: راز پی��رفت کشور در یک کلمه خلاصه می‌شود، قانون.

اما این مبارزه با مقاومت مشروعه‌خواهانی روبه‌رو شد که حاکمیت شرع و فقها را بر قانون و حاکمیت ملی برتری می‌دادند. آن جریان فکری، دهه‌ها بعد در ق��لب جمهوری اسلامی و ولایت فقیه بر ایران حاکم شد. تأسف‌بار آنکه امروز نیز برخی جریان‌های سیاسی، هرچند با ظاهری متفاوت، همچنان با اصل حاکمیت ملت و پذیرش رأی مردم به‌عنوان مرجع نهایی تعیین نظام سیاسی آینده ایران مخالفت می‌کنند.

اگرچه آشفتگی‌های سال‌های پایانی حکومت قاجار، و کارشکنی مخالفان مشروطه مانع از تحقق کامل آرمان‌های این نهضت شد، اما بخش مهمی از آن آرمان‌ها در دوره حکومت دو پادشاه پهلوی تحقق یافت و به اجرا درآمد، از جمله با تأسیس دادگستری مدرن، احداث راه‌آهن سراسری، نوسازی ارتش، تأمین امنیت کشور، بنیان‌گذاری بانک ملی، سامان‌دهی امور اقتصادی و مالی و ایجاد دیگر نهادهای بنیادین توسعه.

امروز پاسداشت انقلاب مشروطه یعنی تأکید بر حاکمیت قانون، رأی و اراده ملت، جدایی کامل دین از حکومت، و بازگرداندن ایران به ریل ترقی و تمدن.

بر همین اساس، برنامه من برای هدایت ایران در دوران گذار بر برگزاری انتخابات آزاد، حاکمیت رأی ملت، تشکیل مجلس مؤسسان برای تعیین مسیر آینده کشور و فراهم آوردن زمینه شکوفایی و رفاه برای همه ایرانیان تأکید دارد.

سالروز صدور فرمان مشروطیت گرامی باد و یاد همه تلاشگران راه آزادی، قانون و پیشرفت ایران جاودان.

[Mark R. Levin @marklevinshow]

READ THIS.  ARM THE IRANIAN PEOPLE!  I'VE BEEN SAYING THIS FOR MONTHS!  I posted this earlier, but it needs to be read and circulated.  

https://t.co/MnSeZgeIPl

[Freedom @Freedom99676996]

@marklevinshow You are the best one ☝️

[Freedom @Freedom99676996]

@LauraLoomer @Ario1401 @PahlaviReza @elonmusk @Starlink @khamenei_ir @LauraLoomer
Please break the Ice first before President
You need to arrange a meeting with crown prince Reza Pahlavi as we believing you it could be very fair interview rather than rubbish Reuters’s interview. I believe you can manage this.
Thanks you Laura for your support ✌️

[Freedom @Freedom99676996]

@Reuters @Reuters = Fake News 🗞️
I am so sorry for your holding side
This will be passed soon 🔜
No worries, The life going to hard sometimes but it’s going to be okay

[Freedom @Freedom99676996]

@Javanmardi75 Fuck off, man.
You two-faced fraud.
From morning till night you kept saying you were the head of the VOA Persian Service. So what happened now? You got caught lying?
You’re rotten to the core by nature
Your face radiates filth. Why should someone like you hold any position at all

[nejat.bahrami نجات بهرامی @nejatbahrami]

آره شاهزاده شغلی نداره اما خمینیِ شما در نجف عطاری و در پاریس تعویض روغنی باز کرده‌بود!

[Freedom @Freedom99676996]

@YAGHI404 @Hashshaashin Javid Shad

[روان‌شناسِ ایرانی @TheIranianPsy]

دو نفر روبه‌رویت می‌نشینند،
نه برای شنیدن، که برای متهم کردن.
نه برای فهمیدن، که برای مچ گرفتن.
فضایی سرد، بی‌روح و غریب، آن‌قدر دور از شأن گفت‌وگو که بیشتر به اتاق بازجویی شباهت دارد تا یک مصاحبه.
و درست همان‌جا، بیش از هر پاسخ، این وقار تو بود که دیده شد.
نه صدایت لرزید، نه احترامت کم شد، نه از کوره در رفتی و نه حتی اجازه دادی تلخی رفتار دیگران، شخصیتت را تغییر دهد. تا آخر ایستادی، با همان آرامش، همان متانت و همان صلابتی که سال‌هاست از تو می‌شناسیم.
این بار، بیش از همیشه، به تو افتخار کردم شاه من.