Physics is my religious belief. In the sense that in physics we discover a fantastically wonderful world out there that’s rich in potential, rich in realization, and that has ample scope for fantasy, because the laws are so strange and there’s so much stuff out there to understand. And when you understand it, you understand how that could be.
I learn that I myself am very small. But I am also very large because I contain multitudes, as Walt Whitman said. I can process information. I can understand things. I can imagine. I can have fun. That’s the essence of my religion. I learn my religion from the study of what the world is and how it works.
-- Frank Wilczek, Quanta Magazine
Carl Jung’a göre herkesin bir gölgesi var. Kendinde kabul etmediğin her şey orada birikir. Görmezden geldikçe de koyulaşır. Sonra bir gün, en tahammül edemediğin insanda karşına çıkar.
Etrafında mutlaka biri vardır. Hiç hata yapmaz, hiç yorulmaz. Carl Jung bu maskeye persona derdi. Latincede sahne maskesi demek. Ona göre herkes bir tane takar, takması da gerekir. Yeter ki fazla iyi oturmasın. Yoksa bir süre sonra hangisi maske, hangisi yüz, ayırt edemezsin.
Kendini olduğu gibi gösteren insan ise başka türlü durur. O kadar parlamaz belki. Ama yorulduğunu söyleyebilir, yanıldığını kabul edebilir. Carl Jung’un bütünlük dediği de buydu zaten, iyisiyle kötüsüyle kendin olmak. Antik dönemin yazarları, kusursuz olandan bir şey doğmaz derdi. Gölgeni tanıdığında ondan kaçmaya ömrünü harcamazsın.
Mükemmel görünen insan yorgundur. Bunu bir tek kendisi bilir.