جواب تراز با بی بی نتانیاهو ( آب ریخت رو سر اروپا):
چرا عربی یاد میگیری؟
بی بی نتانیاهو :
برای اینکه بتونم به لندن و پاریس برم.!!
وقتی کنترل مرزهات رو از دست بدی، در واقع کنترل سرنوشت و آیندهات رو هم از دست دادی.
I had the honor of meeting Crown Prince Reza Pahlavi in Paris to discuss our 2,500-year biblical bond, and work towards a free and democratic Iran.
Beyond supporting the Iranian people's fight for liberty, I announced the launch of the Iran Peace and Prosperity Fund - a global private investment initiative designed to mobilize international business and capital to rebuild Iran’s economy the moment the regime falls.
To mark this turning point, I presented him with two Jerusalem-stone Mezuzahs, inscribed by an Iranian-Israeli scribe. One will hang at the future Israeli Embassy in Tehran, and the other at the Iranian Embassy in Jerusalem.
We stand shoulder to shoulder with the brave people of Iran as we prepare for a future of freedom, peace, and mutual prosperity.
URGENT: Reports indicate that the Islamic Republic is preparing to publicly execute several protesters in Isfahan.
Families of death-row protesters have reportedly been summoned for final visits. The lives of Amirhossein Safari, Abolfazl Sepahi, and Alireza Sepahi are at imminent risk.
The world must act NOW to stop these executions.
چهل و شش سال از درگذشت پدرم میگذرد، اما او امروز زندهترین چهره سیاسی در پیشگاه تاریخ و دل ایرانیان است.
شعله عشق ملت ایران به او روز به روز بلندتر و فروزانتر میشود. همانطور که جاویدنام مجیدرضا رهنورد به نیابت از میلیونها جوان ایرانی نوشت: «نسلی عاشقت شد، که تو را هرگز ندید».
پدرم با تمام وجود، عاشقِ ایران بود. قلب او با طبیعت این خاک میتپید و باریدن باران بر دشتهای ایران، برایش بهترین و زیباترین خبر بود.
او در ۲۲ سالگی، کشور را در شرایط دشوار اشغال متفقین تحویل گرفت و با تکیه بر میهنپرستی، ایران را به سوی دروازههای تمدن بزرگ هدایت کرد. اگر فاجعه ۵۷، مسیر تاریخ ما را منحرف نمیکرد، ایران امروز یکی از درخشانترین قطبهای رفاه و توسعه در جهان بود.
هممیهنانم، اگر به راه او باور داریم، مسئولیت بزرگی بر دوش ماست. برای وفاداری به نگاه او، ما باید ایران را از این فرقه تبهکار پس بگیریم و آن را دوباره بسازیم.
پاینده ایران
ما نمیگذاریم حقیقت وارونه شود.
این جنگ را جمهوری اسلامی به ایران تحمیل کرده، و مسئولیت آن بر عهده همین رژیم و حامیان آشکار و پنهانش است.
کسانی که سالها در برابر فقر، فساد، تبعیض و ویرانی کشور سکوت کردند یا در آن شریک بودند، امروز نمیتوانند با پناه گرفتن پشت نام «ایران»، کارنامه سیاه خود را سپید کنند.
هممیهنانم، ملت بزرگ و دلیر ایران،
امروز، با افزایش تنشها و احتمال گسترش حملات، بهویژه در جنوب کشور، میخواهم با شما سخن بگویم؛ بهویژه با مردم شریف سیستان و بلوچستان، هرمزگان، بوشهر، خوزستان و همه ساکنان سواحل خلیج فارس و دریای مَکران.
جنگ و بحرانی که امروز کشور ما با آن روبهروست، تنها یک باعث و بانی دارد: رژیم جمهوری اسلامی.
اما جنگ اصلی، یعنی جنگ جمهوری اسلامی علیه ملت ایران، چهلوهفت سال پیش آغاز شد و تا امروز ادامه یافته است.
همه ملت ایران از این رژیم زخم خوردهاند. نگذاریم بگویند که جنوب ایران تازه وارد جنگ شده است. جنوب ایران از همان روزی وارد جنگ شد که کودکان بلوچ، به دلیل نبود آب آشامیدنی و زیرساختهای اولیه، قربانی گاندوها شدند؛ از روزی که در سیستان و بلوچستان، سرزمین رستم و قلب اسطورههای ایران، جوانان برای تامین معاش ناچار به سوختبری شدند؛ از روزی که استان هرمزگان و بندرعباس، بزرگترین بندر ایران، در فقر و محرومیت رها شدند؛ از روزی که بوشهر، تأمینکننده بخش بزرگی از گاز کشور، و خوزستان، قلب صنعت نفت ایران، خود از ثروتشان بیبهره ماندند.
اما ایران آزاد، ایرانی متفاوت خواهد بود.
با استقرار دولتی ملی، کارآمد و توسعهگرا، سیستان و بلوچستان میتواند با تکیه بر موقعیت راهبردی، نیروی انسانی جوان و دسترسی به آبهای آزاد، به یکی از موتورهای اصلی رشد و شکوفایی کشور تبدیل شود. چابهار میتواند قلب تجارت ایران و دروازه اتصال اقیانوس هند، آسیای مرکزی و بازارهای جهانی باشد؛ با بهروزرسانی همان برنامه جامعی که پیش از فاجعه ۵۷ قرار بود اجرا شود.
هرمزگان، بوشهر، خوزستان و جزایر خلیج فارس میتوانند با توسعه تجارت، گردشگری، صنعت و جذب سرمایهگذاری، به ثروتمندترین و پیشرفتهترین مناطق ایران بدل شوند.
هممیهنانم،
این رژیم جنگافروز نه برای مردم پناهگاهی ساخته است و نه توان دفاع از آسمان کشور را دارد. سردمداران آن در حالی که زیر زمین پنهان شدهاند، از مدارس، بیمارستانها و دیگر مراکز غیرنظامی، استفاده نظامی میکنند، و مردم ایران، از جمله سربازان وظیفه را در پادگانها، به سپر انسانی تبدیل کردهاند.
در جنگی که جمهوری اسلامی بر کشور تحمیل کرده است، نخستین و مهمترین وظیفه شما حفظ جان، امنیت و سلامت خود و خانوادههایتان است. زیرا شما سرمایه ایران و سربازان واقعی نبرد برای بازپسگیری میهن هستید.
در همین ارتباط، دفتر ارتباطات و رسانه من، توصیهها و راهنماییهای لازم را برای افزایش امنیت هممیهنان منتشر خواهد کرد.
مبارزه و کسب آمادگی برای پیروزی نهایی یک وظیفه همیشگی است. در نبرد نهایی، هر قدر ما توانمندتر، و جمهوری اسلامی ضعیفتر باشد، پیروزی سریعتر و کمهزینهتر به دست خواهد آمد.
پاینده ایران
این شاید سختترین و دردناکترین نوشته من در این فضا باشد.
هممیهنان عزیزتر از جانم در جنوب ایرانِ زیبا و یکپارچه؛
در قشم، #بندرعباس، جاسک، سیریک، خارک و دیگر شهرهای جنوب؛
اگر با حضور نیروهای خارجی روبهرو شدید، آرامش خود را حفظ کنید. آرام بمانید و فاصلهتان را حفظ کنید؛ یک سوءبرداشت میتواند به بهای جانتان تمام شود.
هدف، اشغال ایران نیست؛ هدف، مقابله با حاکمیتی است که سالها ایران و ایرانی را به گروگان گرفته و کشور را به بحران کشانده است.
ایران خانه ماست و حفظ جان مردم، مهمترین اولویت ماست.
ایران اشغالشدنی نیست؛
ایران آزادشدنی است.
ونس اخیرا مردم ایران رو ۹۴میلیون تروریست دونسته که اگه رژیم عوض بشه سرازیر میشن تو اروپا و تروریسم رو تو کل غرب بنیانگذاری میکنن. ضمنا مخالفین توافق و منتقدین خودش رو مزدوران پولی اسراییل دونسته. صدای اعتراضتون رو با توییتهای انگلیسی تا میتونید بلند کنید.
حالا که رفتی زیر خاک ریدم تو تک تک سلولهات،
ریدم تو باقیمونده کثیف تنت،
ریدم تو خاطرات گند و متعفنت،
ریدم تو اسمت، رسمت، اصلت، نسبت،
ریدم تو ریشت، قوم و خویشت،
ریدم تو یادت، بنیادت،
ریدم تو طرز تفکرت، تو مدیریتت و رهبریتت،
ریدم تو طرفدارات، هوادارات، عزادارات،
ریدم تو رحمی که ازش متولد شدی، خونه ای که توش بزرگ شدی، مسجدی که توش کونت گذاشتن، حمامی که توش معروف شدی،
ریدم تو ولایتت، تو فقاهتت، تو زعامتت،
ریدم تو عبات، عینکت، عمامهت،
ریدم تو لباده و نعلین و سجادهت،
ریدم تو مغزت، دهنت، اون گوشات،
ریدم تو لب و دماغ و اون ابروهات،
در نهایت اگه روحی هم وجود داشت ریدم تو روحت!
Iran's team represents the Islamic Republic, not the Iranian people.
While tens of thousands of innocent Iranians were being massacred, they stayed silent. They never stood with the people. They never condemned the regime.
So yes, we're glad they're out of the World Cup.