Evine giren fareyi yakalayan vatandaş, kediye sitem etti:
"Oğlum ben yakalamayacağım, bunu sen yakalayacaksın. Tanıyor musun?
Bu yatıyor, ben içeride fare yakalıyorum."
Ev kedisi olmayı kabullenmeyip, sokakta özgür yaşamayı tercih eden Tefo'nun hikâyesini okumak ister misiniz?..
Akvaryumdaki bulanık suyu değiştirmek bazen balıkları öldürür. Temiz su koyarak iyi bir şey yaptığınızı sanırsınız ama farkında olmadan kötülük edersiniz. Çünkü o su bulanık da olsa, onlar oraya uyum sağlamıştır; başka bir yerde yaşayamazlar.
Tefo'nun hikâyesi de tam bu noktada başlıyor.
Siyah-beyaz kedilere "smokin" denilir, şık bir smokin olan Tefo henüz gençken sokakta bulunmuştu; üşümesin, aç kalmasın diye sahiplenildi. Yumuşak bir yatağı, önüne konan mama kabı, düzenli okşanmaları vardı. Aşıları yapılmış ve kısırlaştırılmıştı. Herkes çok şanslı bir kedi olduğunu söylüyordu.
Ama, Tefo ilk fırsatta evden kaçtı.
Onu bulan ve "Bu hayvan evcil, sokakta yaşayamaz" diyerek tekrar sahiplenen oldu. Başka bir ev, başka bir halı, başka bir pencere... Tefo her seferinde bir süre sessiz kaldı; sanki yeni suyuna alışmaya çalışan bir balık gibi... Sonra yine kaçtı.
İnsanlar Tefo'ya kızdı ama kimse ona sormadı: "Sen nerede mutlusun?.."
Tefo sokakta farklıydı. Çöplerin arasında ustaca dolaşır, tanıdığı esnaftan yiyecek kapar, geceleri bir arabanın altına kıvrılırdı. Zordu; evet, ama özgürdü. Kimin dokunacağına, nereye gideceğine, nerede uyuyacağına kendisi karar veriyordu. Sokak onun bulanık ama tanıdık suyuydu.
Bir gün yine sahiplenildi. Bu kez "Kesin alışır" dediler. Daha iyi mama, daha kaliteli kum, daha güvenli bir hayat… Ama Tefo yemeden içmeden kesildi. Gözleri donuklaştı, tüyleri matlaştı. Veteriner fiziksel bir sorunu olmadığını söyledi.
Sorun suyun temizliği değildi. Sorun, suyun ona ait olmamasıydı.
Sonunda biri ilk kez şunu düşündü: "Belki de bu kedi evsiz değil, sadece özgür."
Tefo tekrar sokağa döndü. Ama bu sefer "Kaçtı" denilmedi, "Gitti" denildi. Kendi isteğiyle...
O günden sonra Tefo özgürlüğüne kavuştu. Bazen aç, bazen ıslak, bazen yaralı; ama canlı... Gözlerinde o eski parıltıyı görüyorum. Kimse artık onun suyunu değiştirmeye çalışmıyor. Sadece uzaktan izliyoruz, destek oluyoruz, ama eve hapsetmiyoruz.
Çünkü bazı canlılar için iyilik, hayatı güzelleştirmek değil, olduğu gibi kabul etmektir.
#SokakHayvanlarıSahipsizDeğil