راستی هفتمین سیزده را هم به در نکردم. در میان عزاداران و روزهداران زیست میکردم و دیگر دوستی هم در شهر خودم نداشتم (اگر داشتم هم فرقی نمیکرد). نحسی همچنان ادامه دارد.
@persephone7597 ایول. جذابترین داستانیه که خوندم. یه جست و جو هم در مورد آتراهاسیس و انوما آلیش بکنین که حول محور افسانهی خلقته. همینطور کتاب زکریا سیتچین که ترجمهی الواح سنگی توش هست. یه انیمیشن باحالی هم از روی این کتاب ساخته شده که جالبه.
@Mousavi1355 این که بماند. بعضیها در انتقاد از افراد آزارگر و سکسیست هم همین الفاظ رو استفاده میکنن. یعنی میخوام بگم با جماعتی طرفیم که در لحظه چرخه رو بازتولید میکنن. و اصلیترین دلیلش همین آگاهیهای سطحی و زودگذربه که سوشال مدیا در اختیارشون میذاره. نجوییده تف میکننش.
خودم اصلاً نمیدونم قضیه چیه، ولی میدونم که ۱- از کسایی انتقاد میکنن که به شدت پیگیرشونن (همون قضیه که گفتم باد میکنن یکیو تا بترکه) ۲- چرخه رو ادامه میدن ۳- خودشون بدترن تو زندگی واقعی.
توییتر جاییه که اکثر آدماش به شدت رو یهسری چیزا حساسن و داغ میکنن. بهخاطر اینکه هنوز بیس فکریشون بر پایهی ایدئولوژیه. اینجا با لفظ مادرجنده از یه تفکر زنستیز انتقاد میکنن. اگه در مورد نژاد صحبت کنی در مورد نطفهت صحبتت میکنن.
فیلمی که بخواد درد و ناراحتی رو به زور بهم القا بکنه ارزشش در حد همون فیلمای دهه هشتاد سوپراستارمحوره. فقط جای جفتک زدن کمیک رو جفتکهای تراژیک گرفته. به جای اسهال، تهوع میگیری.