@carlmoon They won’t have the votes. Even some of the 53 republican senators have indicated they will vote against if the yield language doesn’t change. That’s plus the 7 dems that need to cross the isle.
Guys, let’s be realistic. Despite all good efforts and intentions, things are not looking great for #ClarityAct. Market is going to tank within a few weeks and 2026 through the toilet. Greed ruined the party.
@WayneVaughan Trump and his entourage ruined it and gave the Dems all te reasons to push back. They should have known better and chose greed over progress. Let's hope I'm wrong
Na Box 3 wordt middenklasse ook tot zijn dood belast.
Er was een tijd dat Nederlanders belegden voor hun kinderen.
Niet voor prestige. Niet voor een villa aan het Comomeer.
Niet om zichzelf “vermogend” te voelen.
Gewoon voor later.
Voor een studie.
Voor een eerste huis.
Voor een buffer als het leven tegenzit.
Voor de stille gedachte dat je kinderen het misschien iets makkelijker zouden krijgen dan jij.
Dat was ooit de belofte van verantwoordelijkheid. Je werkte, betaalde belasting, spaarde wat overbleef, belegde voorzichtig, liet de tijd zijn werk doen en hoopte dat er aan het einde van je leven iets overbleef om door te geven.
Maar ergens is dat morele contract verschove
Wat vroeger zorg voor je gezin was, wordt steeds vaker gezien als een fiscale kans voor de staat.
Tijdens je leven betaal je belasting over je inkomen. Daarna over je consumptie. Over je woning. Over je spaargeld. Over je beleggingen. Vanaf 2028 mogelijk zelfs over papieren rendement dat je nog niet hebt verkocht. En als er na al die jaren discipline nog iets overblijft voor je kinderen, dan staat de overheid opnieuw aan het bed van de overledene.
Niet met verdriet.
Niet met dankbaarheid.
Maar met een aanslag
De discussie wordt nu verkocht als een debat over ongelijkheid. En ja, die ongelijkheid bestaat. Wie ouders met een koophuis heeft, begint straks vaak met een enorme voorsprong.
Volgens cijfers die NOS aanhaalt, erven kinderen van 75-plussers met een huurwoning gemiddeld veel minder dan kinderen van ouders met een koopwoning; in sommige vergelijkingen loopt dat verschil op tot twintig keer zoveel.
Dat is een reëel probleem.
Maar de oplossing kan niet zijn dat de middenklasse opnieuw de makkelijkste prooi wordt.
Want de echte elite vindt routes. Die heeft BV’s, estate planners, stichtingen, adviseurs en internationale structuren. De onderkant heeft meestal weinig te erven en betaalt vaak geen erfbelasting.
Daartussen zit het gezin dat precies genoeg heeft opgebouwd om zichtbaar te worden, maar niet genoeg om zich te verdedigen
De leraar met een afbetaald huis.
De ondernemer met een kleine zaak.
De kapster en de taxichauffeur die samen een ton hebben belegd.
De ouders die elke maand iets opzijzetten voor hun kinderen.
Zij worden in dit debat te snel vermomd als “vermogend”.
Maar dit is geen abstract vermogen. Dit is uitgestelde consumptie. Dit zijn vakanties die niet zijn genomen. Auto’s die langer zijn doorgereden. Avonden overwerken. Jaren discipline. Het is liefde in financiële vorm.
En precies dat lijkt Nederland steeds minder te begrijpen.
Een gezin dat iets wil nalaten, is geen fiscale maas.
Een vader die belegt voor zijn kind, is geen ongelijkheidsmachine.
Een moeder die spaart voor later, is geen probleem voor de schatkist.
Toch verschuift de taal. Eerst was vermogen opbouwen verstandig.
Nu klinkt het verdacht. Eerst was nalaten aan je kinderen een teken van zorg. Nu wordt het gepresenteerd als iets waar de samenleving “recht” op heeft.
Dat is de echte culturele draai
Nederlanders beleggen niet meer alleen voor hun kinderen. Ze beleggen steeds vaker met het gevoel dat de overheid alvast meerekent.
Een deel voor box 3.
Een deel voor inflatie.
Een deel voor toekomstige regels.
En aan het einde: nog een deel bij overlijden.
Dan moet je niet verbaasd zijn dat mensen hun vermogen anders gaan structureren, eerder gaan schenken, minder vertrouwen hebben of zich afvragen waarom ze überhaupt nog zo braaf zouden opbouwen.
Een land dat gezinnen vertelt dat ze zelfstandig moeten zijn, maar hun zelfstandigheid telkens opnieuw belast, zaagt aan zijn eigen fundament.
Want vermogen doorgeven is niet alleen economie. Het is continuïteit. Het is familie. Het is de gedachte dat jouw arbeid niet ophoudt bij jouw dood, maar nog iets mag betekenen voor wie na jou komt. Als de staat zelfs dat moment steeds meer naar zich toetrekt, verandert de burger langzaam van vader, moeder, kind en erfgenaam in iets kleiners.
@pete_rizzo_ I don’t believe it. Why haven’t other countries done this yet? Secretly all who are in power want crypto to fail as it takes away their control.
I remember when he lauched Trump coin and later Melania coin. I was very disappointed and felt it was disgusting. Should have listened to my gut feeling and sold everything. The amount of greed in the world is repulsive. Greedy narcessitic f#ck. I had good hopes when he won the electionsbut he has been nothing less than a disappointment.
@MerlijnTrader Trump and his family torched any bipartisan goodwill with the meme coins and WLFI. Democrats who were genuinely open to letting crypto thrive in the US got handed the perfect excuse to walk away — and they took it.
Nog niet eerder kregen vrouwen in Nederland zo weinig kinderen.
Jongeren stellen hun kinderwens uit omdat het leven te duur is geworden. Niet omdat ze geen gezin willen. Niet omdat ze geen verantwoordelijkheid willen. Maar omdat verantwoordelijkheid in Nederland steeds vaker wordt bestraft.
Een kind krijgen is geen lifestylekeuze zoals een nieuwe telefoon of vakantie. Het is de meest fundamentele voortzetting van een samenleving. En toch hebben we een land gebouwd waarin jonge mensen eerst moeten rekenen of liefde wel in hun maandbudget past.
Een huis is te duur. Kinderopvang is duur. Energie is duur. Boodschappen zijn duur. Studeren is duur. En als je dan toch probeert vooruit te komen, als je spaart, belegt of iets opbouwt voor later, dan staat de overheid alweer klaar met box 3.
En dan vragen we ons verbaasd af waarom jonge mensen wachten met kinderen.
Geen wonder.
We hebben gezinnen jarenlang verteld dat ze belangrijk zijn, maar behandelen ze ondertussen als sluitpost.
De gewone Nederlander wordt steeds vaker teruggebracht tot een administratieve eenheid. Een BSN-nummer. Een inkomenscategorie. Een huishoudenstype. Een belastinggrondslag. Een variabele in een model.
Man, vrouw, vader, moeder, gezin, thuis, land, wortels; het zijn woorden die in beleidsstukken steeds kouder klinken, alsof ze verdacht zijn geworden. Alsof identiteit alleen nog mag bestaan zolang ze abstract, tijdelijk en bureaucratisch genoeg is.
Maar mensen zijn geen regel in Excel.
Een gezin is geen fiscale constructie.
Een kind is geen kostenpost.
Een vader is geen ouder 1.
Een moeder is geen ouder 2.
Een Nederlander is geen administratief incident.
En vermogen opbouwen voor je kinderen is geen misdaad.
Het wrange is: je mag als burger steeds minder vanzelfsprekend bestaan, maar je mag wel steeds vanzelfsprekender betalen. Je bestaat niet als persoon. Je bestaat niet als gezin. Je bestaat niet als ouder of iemand met een kinderwens.
Maar je bestaat wél als belastingplichtige.
Je mag je kinderwens uitstellen.
Je mag langer doorwerken.
Je mag je pensioen onzeker zien worden.
Je mag belasting betalen over rendement dat je nog niet hebt verzilverd.
Je mag je gender heruitvinden in elk formulier dat de staat voor je maakt.
Maar ergens houdt die ontmenselijking op.
Ieder mens draagt een unieke genetische DNA in zich.
On-aanpasbaar. Eén keer in de geschiedenis van de mensheid. En of men dat nu graag hoort of niet: daar zit iets heiligs in. Dat verdient bescherming.
Een samenleving die dat vergeet, raakt meer kwijt dan koopkracht.
@SuiNetwork The January post-mortem promised better validator tooling and testing protocols. Were those actually implemented? If yes, why didn’t they catch this? The report is silent on that.