م.هـ.م

دلم برای خانه‌ای تنگ است که هیچ‌وقت نداشته‌ام.

[م.هـ.م @MMoshrefpour]

“يا أَيُّهَا الْعَزِيز” سلام، همین.

[Job seeker in DE @Arepheh]

من سابقه کار تو حوزه گرافیک دارم. Mid-level یا سینیورم.
به زبان انگلیسی تسلط کامل، و مدرک ب۲ زبان آلمانی دارم و مدتهاست تو آلمان دنبال کار میگردم.
به تازگی هم یک دوره‌ی Cloud Specialist با آمازون و aws تموم کردم که Entry level محسوبم.

#تایملاین_آلمان
#بازارکار
#ریتوییت

[م.هـ.م @MMoshrefpour]

@___refigh____ کانفیگ خریدی؟

[Academics For Peace @academicspeace]

ACADEMICS FOR PEACE IRAN (API) Official Statement

Date: January 24, 2026

Subject: Condemning the Targeted Harassment and Transnational Repression of Independent Scholars

Academics for Peace Iran (API) stands in firm and unequivocal condemnation of the escalating campaigns of harassment, character assassination, and digital violence directed at Iranian scholars and anti-war voices by segments of the Iranian diaspora.

While we recognize and share the profound frustration and collective trauma stemming from decades of state repression in Iran, we reject the perverted logic that transforms this pain into a weapon used against independent thinkers. The targeting of academics—often through coordinated doxing, professional sabotage, and inflammatory labeling—is a direct assault on the principles of academic freedom and the right to dissent within our own community.

We find it deeply problematic that individuals claiming to seek a democratic future for Iran are increasingly employing the same authoritarian tactics they ostensibly oppose.

A central, cynical motive behind these attacks is the strategic attempt to transform intellectual assets into liabilities.

By exhausting every legal and administrative venue within academic workplaces and recruiting or coercing students to file bad-faith complaints against their own mentors, these actors seek to induce reputational fatigue.

The goal is to ensure that any academic who offers nuanced analysis is viewed not as a source of vital expertise, but as an exhausting administrative burden and a "risk" to their institutions. This deliberate effort to turn the Iranian intellectual community into a liability is a form of professional liquidation designed to silence any voice that does not conform to a specific political agenda.
The scope of this harassment has now expanded into a systemic campaign of character assassination that crosses pedagogical and digital boundaries.

We specifically condemn the orchestrated digital vandalism of professional profiles and online evaluation websites, where bad-faith actors manipulate ratings and spread misinformation to damage scholars’ standing with future students and colleagues.

By weaponizing the classroom and the digital commons, these groups have created a climate of McCarthyism where anti-war sentiment is treated as a betrayal rather than a principled ethical stance. This conflation of scholarly analysis with political loyalty undermines the integrity of higher education and discourages the next generation of Iranian researchers from engaging in public discourse for fear of being branded "apologists" or "agents."

Academics for Peace Iran remains committed to fostering a space where peace, human rights, and intellectual rigor can coexist without fear of retribution. We call upon the diaspora community, academic institutions, and human rights organizations to recognize these attacks for what they are: a form of
transnational repression that stifles essential voices.

We will not be intimidated into silence, nor will we allow our expertise to be marginalized by those who seek to destroy what they cannot control. The path to a better future must be paved with dialogue, respect for independent thought, and the protection of the right to speak truth to power, regardless of where that power resides.

Website: https://t.co/JF0dGMDwG9

[Academics For Peace @academicspeace]

دانشگاهیان برای صلح در ایران (API)

بیانیه رسمی تاریخ: ۴ بهمن ۱۴۰۴ موضوع: محکومیت آزار هدفمند و سرکوب فرامرزی پژوهشگران مستقل

”انجمن دانشگاهیان برای صلح برای ایران“ با قاطعیت و صراحت، کارزارهای رو به گسترش آزار و اذیت، ترور شخصیت و خشونت دیجیتالی علیه پژوهشگران ایرانی و صداهای ضد جنگ توسط بخش‌هایی از جامعه ایرانیان خارج از کشور را محکوم می‌کند.

در حالی که ما سرخوردگی عمیق و ترومای جمعی ناشی از دهه‌ها سرکوب دولتی در ایران را درک می‌کنیم و در غم و خشم آن شریک هستیم، منطق منحرفی را که این درد را به سلاحی علیه اندیشمندان مستقل تبدیل می‌کند، قویا رد می‌کنیم.
هدف قرار دادن آکادمیک‌ها — که اغلب از طریق «داکسینگ» هماهنگ، کارشکنی حرفه‌ای و برچسب‌زنی‌های تحریک‌آمیز صورت می‌گیرد — حمله‌ای مستقیم به اصول آزادی آکادمیک و حق مخالفت در درون جامعه خودمان است.
ما این مسئله را بسیار آسیب‌زا و پرمناقشه می‌دانیم که افرادی که مدعی تلاش برای آینده‌ای دموکراتیک در ایران هستند، به طور فزاینده‌ای از همان تاکتیک‌های اقتدارگرایانه‌ای استفاده می‌کنند که ظاهراً با آن مخالفند.

انگیزه مرکزی و بدخواهانه پشت این حملات، تلاش استراتژیک برای تبدیل دارایی‌های فکری به هزینه‌های سنگین و تهدید است. این بازیگران با سوءاستفاده از تمامی مجاری قانونی در محیط‌های کار و اجیر کردن یا تحت فشار قرار دادن دانشجویان برای ثبت شکایات واهی علیه اساتید خود، به دنبال ایجاد «فرسایش اعتباری» هستند.

هدف آنها این است که اطمینان حاصل کنند هر دانشگاهی ای که تحلیلی دقیق ارائه دهد، نه به عنوان یک منبع تخصص، بلکه به عنوان یک «بارِ اداری فرساینده» و یک «خطر اعتباری» برای نهادهای علمی دیده شود. این تلاش عمدی برای تبدیل سرمایه‌های فکری ایران به یک تهدید اعتباری، نوعی حذف حرفه‌ای برای خاموش کردن صداهای غیرهمسو است.

دامنه این آزارها اکنون به کارزاری سیستماتیک برای ترور شخصیت بدل شده که مرزهای آموزشی و دیجیتال را درنوردیده است. ما به ویژه «وندالیسم دیجیتال» و تخریب سازمان‌یافته در پلتفرم‌های حرفه‌ای و وب‌سایت‌های ارزشیابی آنلاین را محکوم می‌کنیم؛ جایی که افراد تخریب گر با دست‌کاری امتیازها و انتشار اطلاعات نادرست، قصد تخریب جایگاه اساتید نزد دانشجویان آین��ه و همکارانشان را دارند. این گروه‌ها با سلاح‌سازی از فضای مجازی، جوی از «مکارتیسم» ایجاد کرده‌اند که در آن صلح‌طلبی خیانت تلقی می‌شود. این خلطِ تحلیل علمی با وفاداری سیاسی، اعتبار آموزش عالی را تضعیف کرده و نسل بعدی محققان ایرانی را از ترس برچسب خوردن به عنوان «تو��یه‌گر» یا «عامل»، از مشارکت در گفتمان عمومی دلسرد می‌کند.

انجمن دانشگاهیان برای صلح در ایران متعهد به ایجاد فضایی است که در آن، دانشگاهیان بتوانند بدون ترس از انتقام در کنار هم زندگی کنند. ما از جامعه خارج از کشور، نهادهای آکادمیک و سازمان‌های حقوق بشری می‌خواهیم که این حملات را آنگونه که هست بشناسند: شکلی از سرکوب فرامرزی که صداهای ضروری را خفه می‌کند. ما با ارعاب ساکت نخواهیم شد و اجازه نخواهیم داد که تخصص ما توسط کسانی که به دنبال نابودی هر آن چیزی هستند که توان کنترلش را ندارند، حاشیه‌نشین شود.

مسیر رسیدن به آینده‌ای بهتر باید با گفتگو، احترام به اندیشه مستقل و محافظت از حق گفتن حقیقت به قدرت، فارغ از اینکه آن قدرت در کجا مستقر است، هموار شود.
وب‌سایت: https://t.co/JF0dGME4vH

[م.هـ.م @MMoshrefpour]

@YasserSaiedi @Tehran_Official حاجی من خودم اپل‌کورسای مدل C دارم برا ۲۰۰۶ که تا ماه می امسال هنوز TÜV داره 😁

[م.هـ.م @MMoshrefpour]

@Arepheh شمال و شرق رو بدن که چسبیده به لهستان‌جونشون، بی‌بی هم لهستانیه خودش، به جنوب چی‌کار دارن 😒

[م.هـ.م @MMoshrefpour]

@benimhikkayem و خیلی دوستش داشتی، داری و خواهی داشت و برای خیلی‌ها دوست‌داشتنی بوده، چقدر خوب زندگی کرده و چقدر خوب که چنین خواهری داشتی و چقدر حیف که انقدر کوتاه.

[م.هـ.م @MMoshrefpour]

@mmdmhdistv کاش انقدر دوست‌داشتنی باشیم وقت رفتن.

[م.هـ.م @MMoshrefpour]

مدتی‌ست این‌جا نمی‌نویسم، کلمات هر روز، هر ساعت، هر لحظه توی ذهنم ردیف می‌شن، جان می‌کنم جابجایشان کنم، شاید بشه معنایی پیدا کنم که آرامش بخش باشه برای آن‌ها که دوست‌شان دارم ولی کنارشان نیستم!
مادر حسین از دنیا رفت، در هیچ‌جا هیچ پیغامی ننوشتم.
۱

[م.هـ.م @MMoshrefpour]

به این فکر می‌کنم که زنده بودن هزینه سنگینی داره به قیمت غم ازدست دادن اون‌هایی که دوست داریم، دیدن رنج آن‌ها که دوست داریم و دلم می‌خواد شجاع باشم و هر روز بیش‌تر دوست داشته باشم، قیمتی زندگی کنم.
۳

[م.هـ.م @MMoshrefpour]

با خودم تکرار می‌کردم «زنگ می‌زنم، بهتره زنگ بزنم» بالاخره یک شب زنگ زدم، انگار تب‌داری که هذیان بگه ، چطور می‌شه با کلمات کسی رو محکم بغل کرد، هنوز بعد از این‌همه سال مرگ برایم فقط پر از سکوته.
امروز خواهر زهرا از دنیا رفت، چه غریب که اسم خواهر من هم نرگسه، چقدر ترسناکه!
۲

[م.هـ.م @MMoshrefpour]

@benimhikkayem خیلی سهمگینه، بهت‌زده شدم، برام قابل تصور نیست چه حالی داری، خدا بهت ظرفیت، صبر و آرامش بده، به دل پدرومادرت قوت بده.

[م.هـ.م @MMoshrefpour]

@caf_e_ein من خودم به عنوان یه شمای آماری از تصمیم‌گیران نظام این تو ذهنمه که تو این حرف دنبال رابطه علّی باشه که چون انرژی این‌جا صرف می‌شه اون‌جا کم می‌آد پس باید این‌طرف رو ببندیم که انرژی بره اون‌طرف، سعی کردم از آموخته جدیدم سریع استفاده کنم 😂

[م.هـ.م @MMoshrefpour]

@caf_e_ein آهان، خب این بدیهی نیست، یعنی حالت‌های محتمل دیگه می‌تونه این باشه:
- چون در خانواده رابطه خوبی نداره می‌آد کافه.
- بعد از کار می‌ره کافه که استرس و موضوعاتش رو نبره خونه.
- دوستانی هستند که خانواده‌هاشون امکان پذیرش جمعشون با هم رو ندارن.

«چون خانواده فضای مطلوبی نیست پس کافه»

[م.هـ.م @MMoshrefpour]

@caf_e_ein من راستش اصلاً «شمای آماری و شمای شخصی سوپرمن» نمی‌دونستم چیه، بعد رفت�� از جی‌پی‌تی خواستم برام توضیح بده، بعد از رو اون توضیحه اومدم تلاش کنم اون بخش آخر رو بفهمم 😂

[م.هـ.م @MMoshrefpour]

@caf_e_ein اون بخش آخر رو من این‌طوری فهمیدم که شمای آماری اینه که «هرچه بیرون خانه مطلوب‌تر وقت بگذرانی انرژی و وقت کم‌تری برای خانواده‌ات داری» و این بدیهی و واقعیه، درسته؟

[م.هـ.م @MMoshrefpour]

@caf_e_ein جریمه نداره؟ این‌جا (آلمان) جریمه زیادی داره این کار، حداقلی‌ترین جریمه اینه که هزینه آمبولانس رو بیمه پرداخت نمی‌کنه و باید خودت بدی. اگر ثابت بشه به مقام رسمی مثل پلیس یا مرکز اورژانس دروغ گفتی، جرمه و جریمه نقدی و ممکنه تا ۳ سال زندان داشته باشه.

[م.هـ.م @MMoshrefpour]

@caf_e_ein مرکزی که مأموریت رو دریافت و اعلام می‌کنه تشخیص نمی‌ده چی «اورژانس» نیست؟

[م.هـ.م @MMoshrefpour]

اون فلش زرده حدود بهمن ۱۴۰۳ تا فروردین ۱۴۰۴ هست، کم‌ترین اختلاف ارز آزاد و رانتی در یک سال اخیر، آقای همتی در اسفند ۱۴۰۳ از وزارت اقتصاد برکنار شد.