لطفا انقدر ازم نپرس چرا دیر سین میکنی، چرا جواب تلفن نمیدی، چرا نمیای پیشمون و چرا خبری ازت نیست. من هرروز صبح که بیدار میشم بین پرت کردن خودم از پشتبوم یا شروع کردن روزم کلی تلاش میکنم تا دومی رو انتخاب کنم و راستشو بخوای تو آخرین چیزی هستی که حوصلهشو دارم.
هر روز دارم زور میزنم اندک نوری رو که توی وجودم مونده، روشن نگه دارم. به معنای واقعی کلمه، آگاهانه براش تلاش میکنم. همزمان سعی میکنم تمام زندگیم به آینده گره نخوره، با فکر کردن به گذشته به هم نریزم، از حال ناامید نشم و اضطرابم رو هم مدیریت کنم. قرار نبود اینقدر سخت باشه.
ویلیام فاکنر یه جمله داره خیلی عجیب و عمیقه:
«بین غم و تهی بودن، غم رو انتخاب میکنم.»
گاهی آدم ترجیح میدهد از چیزی رنج ببرد که برایش ارزشمند بوده، تا اینکه به جایی برسد که دیگر هیچچیز برایش ارزشمند نباشد.