داداش من ضد جنگ و حتی کمی تا مقداری ابری چپه! ۹ سال از من کوچیکتره و از تینیجری خارج ایران بوده. امروز داشت منو مسخره میکرد. که تو جنگ میخواستی چرا الان نشستی ناراحتی میکنی برای صحنههای توی ایران؟ بهش نگاه کردم گفتم که تو فکر میکنی من یهو اینجوری شدم؟ خیر من سال ۸۸ اواخر نوجوونیم بود. تو خیابون رفتم گفتم یا حسین میر حسین. من به روحانی رای دادم. من به تمام لیست مجلس اصلاح طلبا رای دادم. منم وقتی سن تو بودم فکر میکردم که باید از درون درستش کنیم. بعد آبان ۹۸ شد و روحانی ۱۵۰۰ نفر رو کشت. و تمام امید منم با خودش کشت. بعد شد دی ۹۸ هواپیمای مسافربری رو زدن. تمام باورهای منم باهاش دود شد هوا. انقلاب مهسا شد و من برای لحظهای فکر کردم مردم میتونن و بعد کشته شدن و اعدام شدن عزیزانم، زندگی منم تیره شد. گفتن نه مردم تو میلیونی باهم نیومدن بیرون، نمیتونن همه رو بکشن، میدونستم دروغه، اما گفتم شاید اشتباه میکنم و واقعا بشه، دی امسال ثابت کرد اینا میلیونی هم میکشن و اصلا براشون مهم نیست. من تو ۳۳ سال عمرم تمام راهها رو برای آزادی امتحان کردم و هر بار سرشکسته شدم. و الان برای رفتن این قاتلان و آزادی مردمم راهی دیگهایی نمیبینم. من نه از بمباران راضیم نه دلم میخواد یه غیر نظامی خون از دماغش بیاد. اما راهی دیگهای ام نمیبینم.
این جانیا تا لحظهی آخر میمونن و ترجیح میدن ایران ویرون بشه ولی بر قدرت بمونن. یکی برام تعریف میکرد که به یه آخونده گفتن یه روزی از این درختای ولیعصر تک تک تون رو آویزون میکنیم. و اونم کفت روزی که قرار باشه ما بریم درختی نمیذاریم براتون بمونه که بخواین این کارو بکنید.
و الان دارن عملیش میکنن. وقتی اینا برن یه زمین سوخته باقی میذارن. ولی من هیچ راه دیگهای نمیبینم برای آزادی.
تا آخوند کفن نشود، این وطن وطن نشود یه شعار نیست. یه حقیقته. تنها حقیقت.
الان دیگه خامنهای نیست. تا دیروز خامنهای بود. امروز دیگه خامنهای نیست. یعنی صبح خامنهای بود. فردا خامنهای نیست. پس فردا خامنهای نیست. دو ماه دیگه خامنهای نیست. یک سال دیگهای خامنهای نیست. برای همیشه دیگه خامنهای نیست. امروز خامنهای مرد.
این روزا وقتی غذام خوشمزه است، وقتی یه لول بازی رو تو گوشیم برنده میشم، وقتی روی تردمیل میدوم، وقتی آب داغ حموم میریزه رو سرم بلافاصله اولین حسی که دارم عذاب وجدانه از این که چرا من این لذتای کوچیک رو دارم اما اون همه جوون رعنا زیر خاکن؟
میدونم غلطه ولی فعلا وضعم همینه.
"#سپهر_بابا کجایی؟"
⚠️12 minutes of heartbreaking footage from the Kahrizak Forensic Medicine Center in #Tehran:
لعنت بهت خامنهای جنایتکار! بچههامون رو کجا آوردی؟
این سند جنایت جمهوری اسلامیه!
این کشتار رو ۱۸و۱۹ دی مرتکب شده!
دنیا ببینید! فیلم نیست واقعیته!
#کهریزک#تهران#Iran
فک کنم تنها دلیلی که طرحدونی من جزو معدود شهراییه که اعتراضات بهش نرسیده، اینه که مردم جوری در نیاز های کف هرم مازلوشون موندن که اصلا با مفهوم آزادی و طبقات بالاتر هرم هیچ آشنایی ای ندارن
یک تیکه نون داشته باشن بخورن راضی ان
دو سال پیش امشب، کف کوچهپسکوچههای بوشهر نشسته بودیم؛ صدای خوندن، حرفزدن، خندهها… همهچی همونجا جا موند.
امشب ولی وسط طرحدونی وایسادم، منتظر زنگ ۱۱۵؛یه دلتنگی عجیبی ریخته رو دلم… انگار دلم هنوز همونجاست. 🌙💔
بزرگسالی این طوریه ک میری سر کار ولی با کسی دوست نیستی،دیگ اون آدمایی که باهاشون به هر چیز مسخره ای قهقه میخندیدی نیستن و تنهایی،بین این همه آدم تنهایی و تنها دستاویزت برا وصل شدن به زندگی خاطره ها و یاد هاست