Manolis Gavrilos

[Manolis Gavrilos @ManolisNG]

Η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ, ο Τραμπ και η αλλαγή τόνου στις εχθροπραξίες με Ιράν.

Οι υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ πληροφορήθηκαν πρόσφατα ότι το υπόγειο απόθεμα του εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν έχει υποβαθμιστεί κατά τη διάρκεια της παραμονής του σε υπόγειες αποθήκες και ως εκ τούτου δεν υπάρχει ��λέον πυρηνική απειλή από το Ιράν.

Οι Ισραηλίτες πιστεύουν ότι όλα αυτά είναι "τραμπικά" για μια προσπάθεια να πειστεί ο κόσμος ότι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας πυρηνικής απειλής του Ιράν τόσο για το Ισραήλ όσο και για τις ΗΠΑ. Ο πραγματικός λόγος στην κυβέρνηση Τραμπ είναι οι πτυχές της εξωτερικής πολιτικής του Τραμπ που βασικό στοιχείο της φαίνεται να είναι η επιθυμία του προέδρου να ελέγχει ένα μεγάλο ποσοστό της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου. Η φαινόμενη "σύμπλευση" Τουρκίας με Τραμπ εξυπηρετεί περισσότερο τις επιθυμίες του για σύσφιξη σχέσεων με Τουρκία και μειώνει το ενδιαφέρον της Αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής για Ελλάδα, Κύπρο και Ανατολική Μεσόγειο.

Το αυξημένο ρίσκο της Ελλάδος, στις σχέσεις με ΗΠΑ, γίνεται στοιχείο εθνικής ύπαρξης που όλο παραδόξως η κυβέρνηση Μητσοτάκη αδυνατεί να αντιληφθεί εγκαίρως.

[Manolis Gavrilos @ManolisNG]

Χωρίς τέλος στον ορίζοντα ο πόλεμος ΗΠΑ-Ισραήλ και Ιράν

Υπάρχει διαφορετική αντίληψη μεταξύ δεξαμενών σκέψεων των ΗΠΑ και Ισραηλινών για το κράτος του Ιράν:
· Ο Τραμπ και η κυβέρνηση του πιστεύουν, τουλάχιστον σε βραχυπρόθεσμο χρόνο, ότι η θρησκευτική κυβέρνηση του Ιράν θα χρεοκοπήσει καθώς θα του είναι αδύνατο να διαθέσει στην αγορά το πετρέλαιο του η και ακόμη να το αποθηκεύσει, καθώς αποτελεί την κύρια πηγή εισοδήματος του.
· Οι Ισραηλινοί πιστεύουν ότι το ποιο άμεσο ζήτημα στον τρέχοντα πόλεμο είναι η εξάλειψη του εμπλουτισμένου ουρανίου και διαφωνούν με την άποψη των ΗΠΑ ότι η λιμοκτονία της Ιρανικής κυβέρνησης είναι πιθανή.

Ο πολεμάς όμως με το Ιράν θα μπορούσε να αποδειχθεί καθοριστικός παράγοντας στις εκλογές που θα διεξαχθούν το φθινόπωρο στην Αμερική και στο Ισραήλ:
· Για τον Τραμπ η Βουλή των Αντιπρόσωπων και ίσως και η Γερουσία να χαθούν εάν οι τιμές της βενζίνης και το κόστος των τροφίμων παραμείνουν υψηλά.
· Για τον Νετανιαχου όμως η μη συμφωνία και η άρνηση του Ιράν να μην εγκαταλείψει τον εμπλουτισμό ουρανίου, ίσως του επιτρέψει να παραμείνει στην πρωθυπουργία.

[Manolis Gavrilos @ManolisNG]

Τι δεν καταλαβαίνει ο Λευκός Οίκος για το Ιράν.

Η ιρανική ηγεσία φαίνεται απρόθυμη να εγκαταλείψει το εμπλουτισμένο ουράνιο. Οι Ιρανοί φαίνονται σίγουροι ότι o Τραμπ, που αντιμετωπίζει πολιτικές εκλογές αυτό το φθινόπωρο καθώς οι τιμές της βενζίνης και άλλων παραγόντων θα εκτοξευθούν στα ύψη, θα αποφασίσει να αφήσει μόνο του τον Νετανιάχου αν καταφέρει με κάποιο τρόπο να πετύχει μια συμφωνία για να ρέει το πετρέλαιο. Περισσότεροι βομβαρδισμοί του Ιράν από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ δεν θα αλλάξουν το αδιέξοδο, ούτε η αυξανόμενη δυσαρέσκεια της Αμερικής και του κόσμου θα αλλάξει.

Μέχρι στιγμής, η ηγετική ομάδα του Τραμπ δεν δείχνει ότι κατανοεί πώς λειτουργούν τα ιρανικά στρατιωτικά και πολιτικά συστήματα. Κάποιο φως σε αυτό ρίχνει μια πρόσφατη μελέτη του Ισραηλινού ακαδημαϊκού Αματζία Μπαράμ. Ο Μπαράμ λέει ότι το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης είναι το κέντρο εξουσίας στο Ιράν σήμερα και ότι τα «πρώτα συμφέροντα» της ηγεσίας των Φρουρών της Επανάστασης είναι η επιβίωση του καθεστώτος, ακόμη και σε σημείο που τα στρατεύματά της σφάγιασαν έως και τριάντα χιλιάδες διαδηλωτές μετά από εκτεταμένες διαδηλώσεις κατά της κυβέρνησης τον περασμένο χειμώνα.

Οι Φρουροί της Επανάστασης έχουν τέσσερις βασικούς στόχους:
· Καμία άμεση παραχώρηση στο πυρηνικό ζήτημα.
· Πόροι για την αναζωογόνηση της οικονομίας, δηλαδή τον πλήρη τερματισμό του δυτικού εμπάργκο.
· Ακλόνητες εγγυήσεις για το οριστικό τέλος των αμερικανο-ισραηλινών επιθέσεων.
· De facto διεθνής αναγνώριση της κυριαρχίας τους επί του Στενού του Ορμούζ.

Ωστόσο, εάν ο Πρόεδρος Τραμπ επιμείνει σε μηδενικό εμπλουτισμό και σε ανοιχτό στενό, και το σημερινό καθεστώς απορρίψει αυτές τις απαιτήσεις, θα ρίχνει το Ιράν σ�� αναποφάσιστες συμφωνίες. Οι Φρουροί της Επανάστασης του Ιράν είναι αδίστακτοι, αλλά όχι παράλογοι.

[Manolis Gavrilos @ManolisNG]

Η διάσκεψη υπερδυνάμεων και τα δεινά επακόλουθα για Ελλάδα.

Καθώς οι επικεφαλής των δύο υπερδυνάμεων του κόσμου συναντώνται στο Πεκίνο αργότερα αυτή την εβδομάδα, ο Πρόεδρος Τραμπ και ο Κινέζος ηγέτης Σι Τζινπίνγκ θα ξοδέψουν πολύ χρόνο της συνόδου κορυφής για την κατάσταση στο Ιραν. Ο Τραμπ ανυπομονεί να αποχωρήσει από τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή που υπονομεύει την εγχώρια δύναμή του και επιβαρύνει την παγκόσμια οικονομία. Και οι δύο άνδρες κατευθύνονται προς τη σύνοδο κορυφής υψηλού διακυβεύματος επιδιώκοντας τις δικές τους νίκες στο Ιράν. Ο Τραμπ είναι έτοιμος να πιέσει τον Σι να βοηθήσει στη διαμεσολάβηση για μια συμφωνία που θα τερματίσει τη σύγκρουση, ενώ οι Κινέζοι θέλουν να διασφαλίσουν ότι το τρέχον ιρανικό καθεστώς θα παραμείνει άθικτο.

Οι Κινέζοι κάτω από αυτές τις συγκυρίες θα το παίξουν "Κινέζοι" δηλαδή να αποσιωπήσουν για μια ουσιαστική λύση του Ιρανικού προβλήματος καθώς για αυτούς είναι ένα έμμεσο πρόβλημα αλλά πολύ άμεσο για τον Τραμπ και τους Αμερικανούς. Αυτή είναι μια πάγια τακτική στην κουλτούρα του Κινεζικού λαού. Ο Τραμπ εγκλωβισμένος στον πόλεμο Νετανιαχου θα αναγκαστεί για μια άμεση και ταχεία αποχώρηση από την Μέση Ανατολή εγκαταλείποντας σύμμαχους πιεζόμενος από τις επερχόμενες εκλογές Νοέμβριου και τις τρέχουσες τιμές της βενζίνης, περισώζοντας ότι του έχει απομείνει από την προγραμματισμένη δεύτερη θητεία πολιτική του, αφήνοντας τα προβλήματα στη Μέση Ανατολή να λυθούν από τους ανίκανους Ευρωπαίους ενισχύοντας έμμεσα την Ρωσική εξωτερική πολιτική στην ευρύτερη περιοχή.

Η Ελλάδα εγκλωβισμένη σε μια εξωτερική πολιτική που μοιάζει ουτοπιστική και σε μια φιλελεύθερη οικογενειοκρατικη επιτελική οικονομική πολιτική ενισχύοντας μόνο την κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας αφήνοντας στάσιμη η ολισθαίνοντας τα μεσαία και κατώτερα στρώματα της Ελληνικής κοινωνίας, αδυνατεί να αντιμετωπίσει εξωτερικούς και οικονομικούς εσωτερικούς κινδύνους. Το ηγεμονικό όφελος Δένδρα (στην ουσία γκάφα) για την Λευκάδα και το διάβημα Μητσοτάκη στην Ουκρανία για το θαλάσσιο drone-καμικάζι είναι απλές ενδείξεις ότι κ κυβέρνηση Μητσοτάκη αδυνατεί να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της χώρας δυναμικά.

[Manolis Gavrilos @ManolisNG]

Η αθέατη στρατηγική λογική των ΗΠΑ.

Οι πολιτικές παρορμήσεις και αυτοσχεδιασμοί του Προέδρου Τραμπ μοιάζουν με αποσπασματικότητα, στην ουσία είναι ένα καλά επεξεργασμένο στρατηγικό σχέδιο που καλείται να διαχειριστεί πολλαπλά μέτωπα. Στην ��τρατηγική των ΗΠΑ διακρίνεται μια λογική που στηρίζεται σε τρεις στόχους: πρώτον, στην αναδιαμόρφωση της περιφέρειας ώστε να εξασθενήσει το αντίπαλο στρατηγικό κέντρο- δεύτερον, στον αποσυγχρονισμό πιθανών θεάτρων σύγκρουσης ώστε να αποφευχθεί η ταυτόχρονη πίεση σε πολλαπλά μέτωπα και τρίτον, στην εξουδετέρωση των γεωοικονομικών πλεονεκτημάτων που στήριξαν την άνοδο της Κίνας.

Συγκεκριμένα:
· Ο πρώτος στόχος είναι χωρικός. Οι ΗΠΑ δεν επιχειρούν να αναμετρηθούν μετωπικά με την Κίνα. Προσπαθούν πρώτα να διαμορφώσουν το στρατηγικό περιβάλλον γύρω της. Αντί να αντιμετωπίσει το Πεκίνο άμεσα, ασκεί πίεση σε όλη τη γεωπολιτική περιφέρεια που τροφοδοτεί την κινεζική ισχύ – στη Βενεζουέλα, στο Ιράν, στον Παναμά, στα θαλάσσια στενά, στις εφοδιαστικές αλυσίδες και στους ενεργειακούς κόμβους.

· Ο δεύτερος στόχος είναι χρονικός. Η ΗΠΑ δεν ανησυχούν μόνο για την ισχύ των επιμέρους αντιπάλων της, αλλά και για το ενδεχόμενο σύμπτωσης πολλαπλών κρίσεων: μια αναμέτρηση για την Ταϊβάν, ταυτόχρονα με πόλεμο φθοράς στην Ευρώπη λόγω Ρωσίας και περιφερειακή ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή λόγω Ιράν. Ακόμη και μια υπερδύναμη αντιμετωπίζει σοβαρούς περιορισμούς όταν καλείται να διαχειριστεί τρία απαιτητικά μέτωπα ταυτόχρονα.

· Ο τρίτος στόχος είναι γεωοικονομικός. Την τελευταία δεκαετία, η Κίνα απολάμβανε ένα εξαιρετικά σημαντικό πλεονέκτημα: την πρόσβαση σε φθηνό πετρέλαιο από χώρες υπό δυτικές κυρώσεις – Ρωσία, Ιράν και Βενεζουέλα. Οι ροές αυτές πρόσφεραν στο Πεκίνο όχι μόνο χαμηλότερο ενεργειακό κόστος αλλά και ενισχυμένη βιομηχανική ανταγωνιστικότητα.

Η στρατηγική αυτή δεν είναι χωρίς σοβαρούς κινδύνους. Η προσπάθεια αποσυγχρονισμού μπορεί να οδηγήσει στο αντίθετο αποτέλεσμα – δηλαδή σε ταυτόχρονη κλιμάκωση σε πολλά μέτωπα. Η αναδιάταξη των ενεργειακών αγορών πλήττει συμμάχους όσο και αντιπάλους. Το ερώτημα είναι αν η πολιτική Τραμπ είναι παρορμητική ή όχι. Δεν είναι αν πράγματι πίσω από τις πολιτικές κινήσεις υπάρχει μια υψηλή στρατηγική.

[Manolis Gavrilos @ManolisNG]

Μια ίσως αναπόφευκτη νέα πρώτου είδους εκτίμηση της στρατηγικής των ΗΠΑ.

Οι μέχρι τώρα πολεμικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ-Ισραήλ και Ιράν δείχνουν ότι η Μέση Ανατολή οδηγείται σε μια ανεπιθύμητη καταστροφική κατεύθυνση τόσο για την ιδία την περιοχή αλλά και για τις ΗΠΑ και συμμάχους. Η ενθάρρυνση των ΗΠΑ (Τραμπ) να επιτεθούν στο Ιράν από Ισραήλ (Νετανιαχου) και Σαουδική Αραβία δεν αντικατόπτριζε ολοκληρωτικά τα σχέδια διακυβέρνησης του Τραμπ για τις ΗΠΑ και γενικότερα για μια παγκόσμια πολιτική.

Το υπολογίσιμο ρίσκο της συλλογικής σκέψης του Τραμπ και Νετανιαχου ήταν ότι η αεροπορία θα μπορούσε σε σχετικά λίγο χρονικό διάστημα να αποκεφαλίσει την ηγεσία του Ιράν (πράγμα που έγινε) και συγχρόνως να καταστρέψει την πολεμική του μηχανή. Το δεύτερο, από ότι δείχνουν τα σημερινά πολεμικά γεγονότα, δεν έχει επιτευχτεί και η ένταση των πυραυλικών επιθέσεων του Ιράν δεν έχει μειωθεί, μάλλον είναι πυκνότερη και ίσως πιο έξυπνη.

Η μη μείωση των Ιρανικών πυραυλικών επιθέσεων είναι άκρως ανησυχητικό για τις ΗΠΑ διότι η αρχική εκτίμηση για σύντομη εξόντωση της πολεμικής μηχανής του Ιράν ήταν μάλλον ουτοπιστική. Η παράταση του πολέμου δεν είναι κάτι που ο Τραμπ θα αποδεχτεί στην προεδρία του διότι θα είναι καταστροφική για τη Μέση Ανατολή και την ευρύτερη περιοχή αλλά και για τα συμφέροντα των ΗΠΑ. Μια εφικτή λύση που η κυβέρνηση των ΗΠΑ βλέπει σε αυτή την πολεμική συγκυρία είναι μια χερσαία επιχείρηση στο έδαφος του Ιράν. Αυτή είναι μια στρατηγική που τα αποτελέσματα ίσως είναι απρόβλεπτα, αλλά εάν επιτύχει θα αποτελέσει μια νίκη για τον Δυτικό κόσμο.

[Manolis Gavrilos @ManolisNG]

Μια πρώτου είδους εκτίμηση της στρατηγικής του Ιράν

Από τις πρώτες ενδείξεις της σύγκρουσης των ΗΠΑ-Ισραήλ με το Ιράν θα μπορούσε κανείς να εκτιμήσει ότι η στρατηγική του Ιράν τις πρώτες μέρες της σύγκρουσης δεν είναι κατά προτεραιότητα οι στρατιωτικ��ς βάσεις των ΗΠΑ, αλλά οι κοντινές, κατά το πλείστον αραβικές, χώρες που φιλοξενούν βάσεις ΗΠΑ.

Συγκεκριμένα από ότι φαίνεται, που είναι ακόμη νωρίς για μια επιβεβαίωση στρατηγικής, είναι ότι το Ιράν επιθυμεί να καταστρέψει βασικές υποδομές σε αυτές τις χώρες που θα αναγκάσει τις ΗΠΑ να τις υπερασπιστούν είτε τοποθετώντας επιπλέον αντιαεροπορικά συστήματα η μετακινώντας μερικά από αυτά από τις βάσεις τους. Οι χώρες αυτές (Κατάρ, Σαουδική Αραβία, Ηνωμένα Εμιράτα, κα Ιράκ) βρίσκονται σε κοντινή ακτίνα από το Ιράν που μπορεί να τις στοχοποιησει με μικρού είδους βεληνεκές πύραυλους που ο αριθμός τους είναι τεράστιος και δεν υπάρχουν πληροφορίες για την ποσότητα τους. Δεν είναι εμφανές εάν οι ΗΠΑ είχαν προβλέψει μια τέτοια είδους στρατηγική του Ιράν και τι ακριβώς θα μπορούσαν να κάνουν.

Η Ελλάδα και η Κύπρος πρέπει να προετοιμαστούν για μια τέτοια Ιρανική στρατηγική ώστε να τις καθιστά ικανές στο μεγαλύτερο βαθμό αντιμετώπισης της.

[Manolis Gavrilos @ManolisNG]

Το "bypass" χωρών της ΕΕ και ο αντίκτυπος για την ίδια της την ύπαρξη.

Οι έξι κορυφαίες οικονομίες (Γερμανία, Γαλλία, Πολωνία, Ισπανία, Ιταλία και Ολλανδία) της ΕΕ ετοιμάζουν τρόπους προώθησης διαδικασιών και έργων που μπλοκάρονται από την διαδικασία λήψης αποφάσεων του συνόλου της.

Το γεγονός ότι δεν υπάρχει μια ομοσπονδιακή Ευρωπαϊκή κυβέρνηση, τύπου ΗΠΑ, να κυβερνά το σύνολο των μελών σύμφωνα με το γενικό συμφέρον, γεννά ερωτηματικά για το πόσο κάθε μέλος κράτος θα επωφελείται από την απόφαση των έξι. Είναι σαφώς κατανοητό ότι απαιτείται εγρήγορση αποφάσεων για ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της αμυντικής ικανότητας της Ένωσης. Όμως υπάρχουν γεωπολιτικές προκλήσεις όπως της Τουρκίας σε βάρος της Ελλάδος που η συγκρότηση ad hoc συνασπισμών, όπως αυτόν που οι έξι θέλουν να συγκροτήσουν που όχι μόνον δεν ενδιαφέρονται να λύσουν υπάρχοντα προβλήματα αλλά ίσως και να συμβάλουν σε αποφάσεις που είναι σαφώς αντίθετες με το συμφέρον κράτους μέλους της.

Το μέλλον της ΕΕ θα είναι μόνο ζοφερό, όταν συγκροτηθεί μια ενιαία οικονομική και στρατιωτική υποδομή με μια ομοσπονδιακή κυβέρνηση ισχυρή που θα μπορεί να αποφασίζει για το όφελος όλων των κρατών μελών της. Μέχρι τότε θα είναι μια 'οντότητα' δυο ταχυτήτων αμφιταλαντευόμενη μέσα στην ίδια της την ύπαρξη.

[Manolis Gavrilos @ManolisNG]

Γιατί οι ΗΠΑ πιστεύουν ότι η Γροιλανδία είναι ζωτικής σημασίας για την Αμερικανική άμυνα.

Η Γροιλανδία βρίσκεται εκεί που ο Ατλαντικός Ωκεανός συναντά τον Αρκτικό Ωκεανό. Ρωσικά πλοία και υποβρύχια που κατευθύνονται νότια από βάσεις γύρω από την Αρκτική περιοχή περνούν από τα νερά μεταξύ Γροιλανδίας, Ισλανδίας, Ηνωμένου Βασιλείου και Νορβηγίας.

Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους είχαν βάσεις σε όλη τη Γροιλανδία. Οι δυνάμεις εκεί ήταν σε επιφυλακή για σοβιετικά πλοία και υποβρύχια και ήταν έτοιμες να υπερασπιστούν το νησί από εισβολή ή επίθεση. Σήμερα, οι ΗΠΑ έχουν περίπου 150 στρατιώτες, μειωμένοι από περίπου 15.000 την εποχή του Ψυχρού Πολέμου.

Οι ΗΠΑ πιστεύουν ότι μια απόκτηση και επένδυση στην Γροιλανδία με Αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις τύπου Ευρώπης η Άπω Ανατολής θα ήταν η μόνη απάντηση σε Ρωσική η Κινεζική επέκταση στην περιφέρεια του Ατλαντικού ωκεανού.

[Manolis Gavrilos @ManolisNG]

Η προσέγγιση Τραμπ στην Αμερική.

Η σύλληψη του ισχυρού άνδρα της Βενεζουέλας και οι απειλές σε άλλες χώρες, σηματοδοτούν την επιστροφή της αμερικανικής πολιτικής στην εποχή των παρεμβάσεων. Οι ΗΠΑ ίσως να έχουν ήδη αποφασίσει ότι δεν θέλουν πλέον να είναι ο παγκόσμιος αστυνομικός, αλλά η επιχείρηση στη Βενεζουέλα δείχνει ότι είναι πολύ πιο πρόθυμες τώρα να επιβληθούν στο δικό τους ημισφαίριο.

Ο Τραμ ανήγγειλε ότι "Η αμερικανική κυριαρχία στο δυτικό ημισφαίριο δεν θα αμφισβητηθεί ποτέ ξανά" λίγες ώρες μετά την επέμβαση στη Βενεζουέλα συμπληρώνοντας "αυτό το ημισφαίριό είναι δικό ΜΑΣ". Επίσης οι απειλές στον αριστερίζοντα πρόεδρο της Κολομβίας δηλώνοντας ότι θα μπορούσε να είναι ο επόμενος καθώς επίσης ότι το καθεστώς της Κούβας είναι πιθανό να πέσει σύντομα από μόνο του, θέτοντας ξανά την ιδέα ότι οι ΗΠΑ θα πρέπει να ελέγχουν τη Γροιλανδία αποτελεί ένδειξη της πολιτικής του.

Για τους Ευρωπαίους είναι πια ξεκάθαρο ότι θα είναι υπεύθυνοι για την δική τους εθνική άμυνα. Η εποχή του διεθνούς δικαίου, εάν δεν έχει ήδη τελείωση, περνά σε δεύτερο η και κατώτερο επίπεδο. Οι δικοί μας ρομαντικοί Έλληνες πολιτικοί που εθελοντικά η όχι ακόμη το επικαλούνται θα πρέπει χωρίς χρονοτριβή να το επανεξετάσουν και να ενεργήσουν κατάλληλα για την αμυντική πολική της χώρας διότι η Τουρκική επεκτατική πολιτική καραδοκεί.

[Manolis Gavrilos @ManolisNG]

Το τέλος της 'διεθνούς τάξης' …

Η επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα υπενθυμίζει στους ρομαντικούς της Ελληνικής εξωτερικής πολιτικής ότι η εποχή του 'διεθνούς δικαίου' τελείωσε. Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι η κίνηση των ΗΠΑ πρέπει να προβληματίζει όλους τους Ευρωπαίους αλλά κυρίως τους Έλληνες πολιτικούς που αντιμετωπίζουν την εισβολή των Ρώσων στ��ν Ουκρανία σαν κατάλυση του διεθνούς συστήματος αλλά και του διεθνούς δικαίου.

Η μη δυνατότητα πλέον των ΗΠΑ να επιβάλουν τους κανόνες της διεθνούς τάξης αλλά και περισσότερο να ενεργούν σαν παγκόσμιος χωροφύλακας για την υποστηρίξει του φιλελεύθερου διεθνισμού αποτελεί την μετάβαση σε έναν πολυπολικό κόσμο που όλα τα δεδομένα αλλάζουν.

Για εμάς του Έλληνες και Κυπρίους έρχεται μια καινούργια εποχή με μεγάλη έλλειψη βεβαιότητας και το σημαντικότερο με μεγαλύτερες ανάγκες εθνικής ασφάλειας.

[Manolis Gavrilos @ManolisNG]

Η αλήθεια του εσπευσμένου ταξιδιού του Ζελένσκι στην Αθήνα …

Η κυβέρνηση δεν αναφέρεται στους κυρίους λόγους του ερχομού του Ουκρανού ηγέτη στην Αθήνα, αλλά φανερώνει σαν επίκεντρο των επαφών του Ζελένσκι με τον Πρωθυπουργό την ενέργεια και τον ρόλο της Ελλάδας σαν κόμβο για τη μεταφορά LNG προς την Ουκρανία. Όμως σε δήλωση του ο υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών Μάρκο Ρουμπιο εξηγεί ότι ο Ουκρανός πρόεδρος φτάνει εσπευσμένα στην Αθήνα διότι η Ουκρανία ξέμεινε από πυραύλους Πατριοτ. Δηλαδή έρχεται στην Ελλάδα για να ζητήσει από τον φίλο του Μητσοκατη δύο από τις πέντε εναπομείναντες συστοιχίες Πάτριοτ της Πολεμικής μας Αεροπορίας!!

Το πώς μια μπαταρία Patriot παρακολουθεί και αναχαιτίζει στόχους, απεικονίζεται στο παρακάτω διάγραμμα:

[Manolis Gavrilos @ManolisNG]

Κάπως έτσι φαντάζεται η συνάντηση Τραμπ-Πούτιν … με την θεατρική και υποκριτική 'φασαρία' των συνεταίρων του Ζελένσκι … αφού σε τελική ανάλυση τους βολεύει έχοντας κατακλέψει για τόσα χρόνια τους λαούς τους στο όνομα της 'συντριβής της Ρωσίας' φορτώνοντας την ήττα στο … αφεντικό τους!

[Manolis Gavrilos @ManolisNG]

Γεννιέται το δόγμα Τραμπ για τη μη διάδοση των πυρηνικών όπλων.

Τα κύρια διδάγματα από αυτήν την εβδομάδα είναι ότι οι χώρες που κατασκευάζουν την βόμβα κινδυνεύουν να βομβαρδιστούν οι ίδιες. Η επιδίωξη της απόκτησης πυρηνικών όπλων δεν είναι δρόμος προς την ασφάλεια, αλλά προς την ανασφάλεια.

Με το χτύπημα των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν το βράδυ του Σαββάτου, ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δεν κατάφερε απλώς ένα πλήγμα στις πυρηνικές φιλοδοξίες του Ιράν. Επίσης, δημιούργησε ένα σημαντικό νέο προηγούμενο. Δείχνοντας ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι πρόθυμες να χρησιμοποιήσουν στρατιωτική δύναμη για να σταματήσουν την εξάπλωση της βόμβας, κατέστησε πολύ λιγότερο πιθανό οποιαδήποτε άλλη χώρα να ακολουθήσει το μονοπάτι του Ιράν και να κατασκευάσει ένα παράνομο πυρηνικό πρόγραμμα.

Ένα καλό μάθημα για την Τουρκία που πρέπει να θυμ��ται έχοντας φιλοδοξίες για πυρηνικό οπλισμό.