RandomError

[RandomError @MaybeYourself]

@JoeAntonio63 کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد
یک نکته از این معنی گفتیم و همین باشد

[RandomError @MaybeYourself]

@deva_daru معنادار بودن گزاره‌ای درباره بی‌معنایی، مستلزم معنادار بودن موضوع آن گزاره نیست.اینکه چرا جهان بی معناست مستلزم این نیست که جهان معنا دارد. این گزاره معنایی به جهان نمی افزاید
مثلاً بگوییم جهان فاقد هدف نهایی است، خودش می‌تواند کاملاً معنادار باشد، بی‌آنکه جهان هدفی داشته باشد.

[RandomError @MaybeYourself]

@SEKoohzad وارد

[RandomError @MaybeYourself]

@SEKoohzad با

[RandomError @MaybeYourself]

@ParsehP پژوهشگر جهان را به اندازهٔ مسئله‌اش کوچک نمی‌کند؛ از طریق مسئله‌اش به جهان متصل می‌شود.

[RandomError @MaybeYourself]

@Arsen1388 آزادی، نام آن بخش از واقعیت است که هنوز به ضرورت تبدیل نشده و عامل می‌تواند در تعیین آن مشارکت کند.

[RandomError @MaybeYourself]

@Arsen1388 کسی که دیگر هیچ امکانی را باور ندارد، ممکن است به همان اندازه اسیر باشد که کسی که به نجات قطعی ایمان دارد. اولی اسیر ناممکن‌بودن تغییر است و دومی اسیر ضرورت وقوع آن.

[RandomError @MaybeYourself]

@peiman قاضی پرونده‌ای هستیم که خودمان متهم آنیم.

[RandomError @MaybeYourself]

@parniyan7msv احتمالا شما درباره منابع لذت نظریه پردازی نمی کنید دارید از فقر محیط اجتماعی شکایت می کنید.
اما...
پیش میاد که عقل خودش مانع لذت بشود، در نظر بگیر آبتنی می‌کنی و عقلت وارد عمل بشه و بپرسه که چرا دارم لذت میبرم، چطوری میتونم لذتم را بیشتر کنم و ...، در این وضعیت عقل مخل لذت است.

[RandomError @MaybeYourself]

@vanmutoka1 « L’inquiétude est aussi une forme d’intelligence, bien que passive. »

[RandomError @MaybeYourself]

@vanmutoka1 Pascal est mort à 39 ans (le 19 août 1662), sans avoir atteint les quarante ans dont parle la phrase, ce qui rend l’attribution encore plus improbable.
La formule la plus proche, et authentique, est de Nicolas Chamfort (1741-1794).

[RandomError @MaybeYourself]

@parniyan7msv شاید به این نتیجه برسیم پس همه ما گناهکاریم و تنها در نوع گناه با دیگری متفاوتیم پس چرا او را سرزنش می کنیم، اما
گناهکار بودن همه با هم‌وزن بودن گناه‌ها فرق دارد، و اگر این دو یکی شوند، حرف خطرناک می‌شود.

[RandomError @MaybeYourself]

@parniyan7msv ازیک شوایتزگبل، فیلسوف زنده.
او سال‌ها رفتار استادان اخلاق را با بقیه‌ی استادان مقایسه کرد. آنان در رفتار روزمره، مثل رأی دادن یا پس آوردن کتاب‌های امانت‌گرفته‌شده، بهتر از دیگران نیستند. در یکی از بررسی‌ها هم بسیاری از آنان خوردن گوشت را نادرست می‌دانستند، ولی گوشت می‌خوردند.

[RandomError @MaybeYourself]

@parniyan7msv :مجمل

[RandomError @MaybeYourself]

@parniyan7msv بعلاوه شوایتزگبل هشدار می‌دهد که مهارت استدلال فیلسوفان اخلاق گاه می‌تواند ابزار توجیه‌تراشی شود.
تو خود حدیث مفصل بخوان از این محمل.

[RandomError @MaybeYourself]

@parniyan7msv فکر و عمل تا اندازه ای زیادی مستقلند اما همین‌که شکاف را می‌بینیم یعنی دو ساحت کاملاً بیگانه نیستند. اگر کاملا بیگانه بودند، شکافی برای دیدن نبود.
شرم، عذاب وجدان، ناراحتی. این احساسات همان هستند که روی شکاف پل می زنند هر چند سست و ناپایدار.

[RandomError @MaybeYourself]

@parniyan7msv لاک کارمند و مشاور شفتسبری بود و زندگی‌اش به حمایت او بسته بود. خودش هم سهام شرکت سلطنتی آفریقا و سرمایه‌گذاری در تجارت برده داشت. او در عمل از نظام برده‌داری سود می‌برد.

[RandomError @MaybeYourself]

@parniyan7msv قانون اساسی بنیادین کارولینا (۱۶۶۹) ساختاری اشرافی و زمین‌محور داشت. درجات «لندگریو» و «کازیک» در آن بود، «مردان لیت» رعیت‌مانندهایی وابسته به زمین بودند، و قدرت پارلمان محدود شده بود. هدف اعلام‌شده‌ی سند هم پرهیز از «دموکراسی پرتعداد» بود.
تدوینگر اصلی آن هم جان لاک بود.

[RandomError @MaybeYourself]

@Raspina38 شما مطب دارید؟