Mee

[ʚ🍄ɞ @nonnornon]

ขอพูดถึงส่วนราชการแล้วกัน กรณี ‘พนักงานราชการ’

ผู้ชายลาบวชได้ 120 วัน ได้รับเงินเต็ม
ผู้หญิงลาคลอดได้ 90 วัน ได้รับเงิน 45 วัน

[𝐁𝐥𝐚𝐜𝐤𝐔𝐧𝐢𝐜𝐨𝐫𝐧🦄 @EiwHappypypy]

พ่อที่เป็นครูเป็นชู้กับครูประจำชั้นของเราตอน ป.2 เราที่ยังเด็ก เพื่อนบอกว่า พ่อมันเห็นพ่อเราขับรถออกมาจากโรงแรมกับครู...
เรากลับบ้านไปเจอแม่ ก็ถามแม่ว่าโรงแรมคืออะไร แม่ก็ถามว่าทำไมถึงพูดคำนี้ เราก็เล่าตามที่เพื่อนพูด จำไม่ได้ว่าแม่ตอบว่าอะไร แต่หลังจากนั้นบ้านก็ไม่เหมือนเดิม มีแต่ความเงียบ
นานแค่ไหนไม่รู้แต่คืนหนึ่งพ่อแม่ก็ทะเลาะกัน พี่ชายพาเราไปดู เห็นรูปถ่ายกระจายทั่วห้อง อีกมุมพ่อก็ถือปืนเดินไปเดินมา แม่โวยวายเสียงดัง
พ่อถูกฟ้องวินัย ต้องย้ายภายใน 7 วัน มีการทำข้อตกลง ว่าพ่อต้องรับเลี้ยงเรา แม่เลี้ยงพี่ พ่อขอให้แม่รับเราไว้ก่อน ได้บ้านพักแล้วจะมารับ
จำได้ว่าพ่อบอกว่า แม่ทำให้บ้านเราเป็นแบบนี้เองนะ แล้วพ่อก็ไป
เราเรียนจะจบ ป.2 พ่อก็ไม่เคยมา แม่เราแทบไม่ออกไปไหน เวลาไปไหน เจอใคร ก็จะกลับมาร้องไห้ พูดประมาณว่า กูมันคนผัวทิ้ง มีแต่คนนินทากู งานสอนที่โรงเรียนแม่ไม่ไปเลย เหมือนแค่เซ็นชื่ออย่างเดียว จนเราขึ้น ป.3 แม่เริ่มบ่นว่าพ่อไม่มารับเราซักที ตีเราไม่มีสาเหตุ กลางคืนเราโดนทุบ ตบ กระทืบ แทบทุกคืน แรงสุดคือแขนหัก จนข้างบ้านแจ้งตร. เหตุการณ์วนแบบนั้นจนเราจบ ม.3 เราขอแม่มาเรียนม.ปลายที่กรุงเทพ เราจึงหลุดจากการโดนแม่ทำร้าย แต่ต้องหาเงินเรียนเอง รับทำรายงาน ทำความสะอาดหอ รับจ้างเฝ้าเน็ตคาเฟ่ ขายเสื้อผ้าถนนสีลม จนจบมหาลัย
ถามว่าครอบครัวฐานะเป็นไง ก็ไม่ได้มีไม่ได้จนแต่ช่วงที่เรียนและแยกมาอยู่ ไม่ได้ติดต่อใคร เพราะกลัวแม่มาเจอ มีย่ามาเป็นผปค.ตอนเข้าม.ปลาย กับ มหาลัย เรื่องเงินไม่เคยรบกวนตอนนั้นเหนื่อยทุกวัน ร้องไห้ทุกวัน ชุดนร.มีชุดเดียว ไม่เคยกินข้าวครบ 3 มื้อ ไม่เคยได้เที่ยว เล่นสักวัน
แต่พอมองย้อนกลับไป ก็ต้องขอบคุณตัวเองที่พาตัวเองผ่านมาได้เท่านี้ แม้จะไม่ประสบความสำเร็จ ไม่รวยเหมือนคนอื่น บวกโรคซึมเศร้ามาอีกหนึ่ง 😌
ทุกวันนี้เรากลัวการนอนบนเตียงคนเดียว ภาพที่แม่ลากเราลงจากเตียงไปกระทืบยังฝังใจ ตอนนี้เราเจอแม่เดือนละ 2-3 ครั้ง ให้เงินแม่ใช้จ่าย อะไรที่แม่อยากได้ อยากทำเราพยายามให้ พอโตมาเราจึงรู้ว่าแม่เราโดนพ่อทำร้ายจิตใจจนเสียงาน เสียอนาคต เราเป็นคนคิดลบ มองโลกในแง่ร้ายมากๆ เพื่อเป็นเกราะป้องกันตัวเอง

[blur @usedtobefound]

ถ้าจะมีแฟนอย่างแรกเลยที่สำคัญมาก ๆ คืออยากได้คนที่พร้อมเคลียร์ เพราะไม่ชอบคนที่เก็บ มีอะไรแล้วไม่พูด มันเดายาก บางอย่างในความสัมพันธ์ ไม่ต้องให้เดากันหรอก ที่เคลียร์เพราะเรายังอยากมีกันและกันอยู่นะ เป็นอะไรไหนพูด ถ้าเธอพูดยังไงเราก็พร้อมฟังอยู่แล้ว

[Babymeltyx.(เรียกเม้ลได้น้า) @__meltx]

เออเริ่ด “การใช้เงินกับสิ่งที่ชอบคือค่าใช้จ่ายในการรักษาสติให้ปกติ”

พี่ให้เลยล่ะ5555555555

[🥂PK @augusttherain]

จากความสัมพันธ์ 10 ปี
• อย่าปล่อยให้เรื่องเล็กสะสมจนกลายเป็นเรื่องใหญ่
• ยังมีชีวิตของตัวเอง งาน เพื่อน งานอดิเรก ไม่ยึดติดกันทั้งชีวิต
• ทะเลาะกันได้ แต่ไม่ใช้คำพูดทำลายกัน
• อย่าไปคิดว่าอีกฝ่ายจะอ่านใจเราได้ มีอะไรให้พูดกันตรงๆ
• ยังชวนกันไปทำอะไรใหม่ๆ บ้าง ไม่ปล่อยให้ทุกวันเหมือนเดิม
• ขอบคุณและขอโทษให้เป็น แม้กับเรื่องเล็กๆ
• เลือกคู่ที่ "คุยกันรู้เรื่อง" สำคัญกว่าคู่ที่ "นิสัยเหมือนกัน"

[My @Bosskaku69]

@nchdaq ไม่รู้มีใครเม้นยัง แต่ชอบมากอ่ะอันนี้

[◟✦ memory.𓎆 @minisky___]

ไอ้คำว่าความรักเป็นเรื่องละเอียดอ่อนไม่เกินจริง ส่วนตัวที่เจอคือ

-โตไม่ทันกัน อีกคนไปไกลแล้วมีพร้อมทุกอย่างที่จะใช้ชีวิต แต่อีกคนไม่ไปไหน ยังอยู่กับที่ การพัฒนาเลยไปยาก
-สถานะทางการเงินต่างกัน
-อีกคนติดเพื่อน อีกคนติดบ้าน
-สังคมใหม่ มุมมองชีวิต เป้าหมายก็ใหม่
-เวลาการทำงาน สังคมการทำงาน รูทีนมันเปลียนการใช้เวลาด้วยกันน้อยลง อีกคนทำอะไรด้วยตัวเองได้มากขึ้น นานไปเป็นความชินชาค่อยๆหมดรักกันในที่สุด
-รักกันจนเสียความเป็ยตัวเอง ยอมไปหมดสุดท้ายปลายทางอึดอัด เพราะไม่มีใครหนีตัวตนของตัวเองได้
-ทะเลาะแล้วเลือกที่จะหนี กลับมาขอโทษแล้วก็ทำแบบเดิม

จริงๆมีเยอะมากสุดท้ายเลือกคนที่เรา Deep Talk ได้ ต่างคนต่าง Gift & Share ซึ่งกันและกันปลายทางเมื่อเราอายุมากขึ้น 30+ การได้อยู่กับคนที่สบายใจ ให้กำลังใจกัน แก้ไขปัญหาไปด้วยกัน เรียนรู้กันในทุกวันที่เจอกัน นั้นละคือความรักที่เบาสบายที่สุดแล้ว
(ไม่ต้องเสียดายเวลาในความรักที่ไม่ใช่ มันจะมีคนที่ใช่สำหรับเราเสมอ)

[⋆𝖦𝖺𝖭𝗈𝗄⋆(ฝุ่น) @typhoon_tnb]

อย่าเอาตัวเองไปผูกติดกับใครมากเกินไป เราต่างคนต่างมีชีวิต มีเส้นทางของตัวเองที่ต้องเลือกเดิน

และไม่ว่าใครจะเลือกเดินไปทางไหน สุดท้ายแล้วปลายทางข้างหน้า อาจเหลือแค่ตัวเราที่ต้องเดินต่อด้วยตัวเอง

เพราะฉะนั้น รักตัวเองให้มากพอ ดูแลหัวใจของตัวเองให้ดี และอย่าลืมว่า คนที่ควรอยู่กับเรามากที่สุด ก็คือตัวเราเอง รักตัวเองบ้างจะได้ไม่เจ็บมาก ถึงเจ็บก็เป็นเจ็บที่ทนได้ ไม่ตายหรอก

[mimi ( ´͈ ᵕ `͈ )◞ ♡ @qxxsunshine]

🙂

[🐰⌇ Iris @yoursxbibi]

มีประโยคจากฟิคเรื่องนึงนานละแต่ชอบมาก เพื่อนนายเอกพูดขึ้นมาว่า “มึง สมองคนเราหนักไม่ถึง2โล มันแบกโลกทั้งใบไม่ได้นะ ปล่อยวางบ้าง” เหมือนโดนดึงสติไปด้วยอะ

[เส้นทางชีวิตสีพาสเทล @PastelLifeLines]

เมื่อเราเติบโตขึ้น ความล้าที่แท้จริงกลับไม่ใช่แค่เรื่องของปริมาณงาน แต่คือการพยายามประคองทุกบทบาทให้สมบูรณ์แบบที่สุด ในวันที่พลังใจข้างในแทบจะหมดลง การแสร้งทำเป็นไหวในวันที่เหนื่อยล้าจนถึงที่สุด มันกัดกินพลังชีวิตมากกว่าที่ใครจะเข้าใจ

ในโลกที่บีบให้เราต้องวิ่งอยู่ตลอดเวลา สิ่งที่ปรารถนาที่สุดจึงไม่ใช่ความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ แต่คือสิทธิ์ในการได้หยุดพักจริง ๆ สักครั้ง พักผ่อนโดยไม่ต้องมีความรู้สึกผิดคอยกัดกินใจ ไม่ต้องกังวลถึงวันพรุ่งนี้ และไม่ต้องหวาดระแวงกับหน้าที่ที่แบกไว้

สุดท้ายแล้ว ปลายทางของความพยายามทั้งหมด ก็แค่อยากมีความมั่นคงมากพอที่จะโอบอุ้มตัวเองในวันที่อ่อนแอ และมีกำลังมากพอที่จะปกป้องรอยยิ้มของคนที่เรารักให้อยู่ดีมีสุข... แค่นั้นก็เกินพอแล้วสำหรับชีวิตนี้

[คิดมาก @kidmakk]

ชอบประโยคนี้

[คิดมาก @kidmakk]

โตขึ้นจึงรู้ว่า… “ความสุขบางส่วนของชีวิต เกิดจากการยอมให้ตัวเองไม่ต้องรู้ทุกเรื่อง” ไม่รู้ว่าใครกำลังพูดถึงเราอย่างไร ไม่รู้ว่าทำไมบางคนจึงเปลี่ยนไป และไม่รู้ว่าวันพรุ่งนี้จะพาอะไรเข้ามา เพราะยิ่งพยายามตามหาคำตอบจากทุกคน คาดเดาทุกเหตุการณ์ และควบคุมทุกความเป็นไปได้ ใจก็ยิ่งเหนื่อยกับเรื่องที่อยู่นอกเหนือการควบคุมของเรา ในความเป็นจริง บางคำถามอาจไม่มีคำตอบ บางความลับอาจไม่จำเป็นต้องถูกเปิดเผย และบางเรื่องปล่อยให้จบลงโดยที่เราไม่เข้าใจทั้งหมดก็ได้ ‘เราไม่จำเป็นต้องรู้ว่าใครไม่ชอบเรา เพื่อกลับมาชอบชีวิตของตัวเอง’ ไม่จำเป็นต้องรู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร เพื่อมีความสุขกับวันนี้ และไม่จำเป็นต้องรู้เหตุผลของทุกการจากลา เพื่ออนุญาตให้หัวใจเดินต่อไป เพราะสุดท้ายแล้ว ‘ชีวิตจะเบาลง เมื่อเรายอมรับว่า บางเรื่องการไม่รู้ อาจดีกับความรู้สึกของเรามากกว่าการรู้ความจริงทั้งหมด’

[PP. 🐈‍⬛ @Porpor_1124]

แล้วเลือกคนที่สามารถคุยแบบ deep talk ได้ด้วยจะดีกับความสัมพันธ์มาก เพราะพัฒนาความสัมพันธ์ได้ไว และรู้จักกันดีขึ้น เข้าใจกันมากขึ้น

จากปสกคุยกับคน introvert ที่ไม่ชอบบอกความรู้สึกตัวเอง ต่างฝ่ายต่างคิดไปเอง ทำให้เรารู้สึกเหนื่อยใจและมีปัญหากับความสัมพันธ์มาก เพราะเวลามีปัญหา เค้าเลือกที่จะเงียบ แล้วปล่อยให้ทั้งเราและเค้าเย็นทั้งคู่ แล้วก็ปล่อยผ่านไปเฉยๆแบบค้างๆคาๆ ข้อดีคือแทบไม่เคยทะเลาะกันเลย ข้อเสียคือปัญหาสะสมพอถึงจุดๆนึงก็จะเลิกกันไปเฉยๆเหมือนกัน

[จrบร🐰~ @jerriesberryy]

Deep Talk โคตรยากอะ
มันไม่ใช่จู่ๆ 'เรามาพูดเรื่องนี้กันเถอะ' เหมือนเป็นแบบสอบถาม

แต่มันมีจังหวะเวลาของมัน อาจจะเกิดจากสถานการณ์บางอย่างให้เราได้มาแชร์มุมมองเรื่องนี้กัน

นี่จังหวะเวลา สถานการณ์ มันมีผลต่อคนๆ หนึ่งว่า Comfortable ที่จะแชร์หรือเปล่า

ยิ่งกับคนที่มี Trauma หรือ Trust issue ยิ่งยากเลย ไม่ใช่ว่าเราไม่เชื่อใจหรือไม่ไว้ใจ

[แม่หมอจูดี้ シ ft.โพสไปเรื่อย @judyfortune_]

มึง แล้วคือกุคิดแบบนี้จริงๆ มันลดการเปนไข่ไก่อารมณ์วีนได้ด้วยนะ แบบบูสๆเอนเนอร์จี้ได้ดีมากอะ เพราะตอนนี้ทำงานติดต่อกันมาเดือนนึงแบบไม่พัก แต่พลังงานล้นเหลือ และหมั่นเติมวิตามินให้สมอง ให้ผิว ออกกำลังกายควบคู่ด้วย มันดีมากๆอะ 🙏🏻💘

[Mumeenn ° ✿ @aaurorax_]

คนที่เป็นแฟนกันถ้าไม่มีเรื่องนอกใจ มีเรื่องไหนอีกบ้างที่ทำให้เลิกกันได้

[🍭ypnkn975💜 @gloomysidelove]

@aaurorax_ การไม่พูดกัน เรื่องปัญหาเล็กๆน้อยๆ จนค่อยๆสะสมเป็นปมใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ แล้วรอระเบิดทีเดียว

[𝕡𝕒𝕡𝕚 (ปะปี) @chaixxxpapi]

นักจิตวิทยาของเราเคยพูดว่า: 'คนที่ควรมาบำบัดจริงๆ เขาไม่มาหรอก, คนที่มาน่ะคือเหยื่อของพวกเขาต่างหาก' และยิ่งพิจารณาดูดีๆ, มันคือเรื่องจริงเลยนะ ทำไมนะเหรอ เพราะว่าคนที่มีความเข้าอกเข้าใจผู้อื่น (Empathy) มักจะเป็นฝ่ายวิ่งเข้าหาความช่วยเหลือ, ส่วนคนที่เป็นฝ่ายสร้างบาดแผลให้คนอื่น เขามักจะไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองคือตัวปัญหา

[Eva Galán @clariateka]

Cuando tu jefe te dice: "Estamos todos en el mismo barco"