تصاویر جنگ از ایران بعد ۹۰ روز خاموشی
نه که این ویدیوها توی پلتفرمهای داخلی منتشر نشده بود و به دست کسی نرسیده بود. نه! منتشر نشدن اینها برای این بود که فضا توئیتر دست پرواسرائیلهای پهلویچی بود که جنگ رو سفیدشویی میکردن و موساد به فارسی که میگفت این مردم بازیگرن. شرم بهتون
دلم میخواد نیم ساعت قبل از اذان کنار مسجد سر کوچه بایستم و این پیرمردها و پیرزنهایی که آرامآرام بعضی با عصا، خندان، ذکرگویان میان، رو نگاه کنم
+ بغل و بوس!
همهی حس های وطندوستیت رو فعال میکنی، مشکلات و تبعیضها رو نادیده میگیری، بخاطر کوری چشم دشمن، خانوادهت رو میذاری و یک شب تنها میری میدان تجریش، و میشنوی که گروه کنارت شعار میدن؛ مرگ بر سازشکار، مرگ بر مدافع آتشبس، مرگ بر دیپلمات خائن و خیلی مرگبرهای مسخرهی دیگه!
میانسال هستم. تحصیلاتم در فلسفه بوده است، تخیلم قویست، شعر و رمان زیاد خواندهام، تاریخ ایران را میشناسم، دربارهی جنگها بسیار شنیدهام و خصوصا با کنجکاوی جنگ ایران و عراق را بررسی کردهام.
جنگ ۱۲ روزه را تهران بودم.
در این جنگ هم در جنوب تهران.
با همهی این مقدمات حالا دیگر برایم واضح است که من تا هفتهی دوم این جنگ نمیدانستم جنگ یعنی چه.
شاید هم بهتر است بگویم صرفا میدانستم، اما نمیفهمیدم.
در آن صبح کذا صدای جنگندهها طولانی و شدید بود و بعد موشکباران شروع شد، و سپس چندین انفجار شدید در نزدیکی خانهی ما.
...
ثانیهها کش میآمدند.
آن لحظات شوم اولین حضور جدی جنگ در ذهن من است.
با خودم فکر میکنم حتما وضعی هست که جنگ را بیشتر از اینها هم بفهمم و حتی همین امکان این فهم هم برایم فرساینده است.
بگذریم، حرف زیاد است و مجال کم.
آخرش اینکه از آن روز بهبعد من منتظر وقتی بودهام که خستگیام را عیان کنم.
خستگی شدیدی که حس میکنم عمق وجودم را لمس کرده.
من منتظرم تا وقت سوگواری برسد.
من بازماندهام، ما.
بازماندگانی که هنوز فرصت نکردهاند خسته باشند.
بازماندگانی که مشغول دفاع از زندگیاند.
[پایدار وطن!]
رضا پهلوی می تونست در کتابهای تاریخ ایران یه ولیعهد لوزر و گاگول و شیرین عقل و دزد اموال مردم ایران باقی بمونه ولی بخاطر کینه ای که از ایران و ایرانی داشت تبدیل شد به یه خائن پست فطرت و بی وطن که سگ اسرائیله و به کفش کل جهان هم حساب نمیشه، البته بجز دگوری ایرانی خارج نشین!
زخم این مردم مظلوم و داغ کودکان میناب، باید برای همیشه در گوشه وجدان ملی ما باقی بماند.
تا دفعه بعد خیلی زودتر، در همان اولین مراحلی که داشت قبح مزدوری و وطنفروشی و عادی سازی دخالت بیگانه ریخته میشد مقابلش بایستیم.
ما به عنوان یک ملت باید هر روز اینرا به خودمان یادآوری کنیم.