@SabetMasood یک روایتی هست که محمد در کنار بقیه مشکلات روانی که قطعا داشته، احتمالا صرع هم داشته. این حروف و کلمات نامفهوم رو احتمالا موقع حمله صرع به زبان آورده.
@saghitarin من هم دین ستیز هستم ولی دیندار ستیز نیستم.
به خودم حق میدم با هر آیین و قانون بدوی و غیرانسانی تو هر دینی ستیز داشته باشم. ولی سر ستیز با آدمهایی که شستشوی مغزی شدن و اون دین رو باور کردن (و خودشون هم قربانی اون دین هستن) ندارم، تا وقتی که خود اون آدم با من ستیز نداشته باشه.
بیست و چند سال است که #اکرم_نقابی مادر #سعید_زینالی میپرسد سعیدِ من کجاست؟ و پاسخی نمیشنود.
مادری که حسرت حال دیگر مادران داغدار را میخورد که حداقل جنازه فرزندشان را به آنها تحویل دادهاند!
یاد آر …
@EmilyAmraee موافقم باهاتون ولی کاش خرید قانونی کتابهای با فرمت الکترنیک راحتتر بشه. برای خارج از کشور تهیه کتابها خیلی سخته. من از فیدیبو میخریدم قبلا و راضی هم بودم ولی چند وقته میگه از کشور من (استرالیا) امکان پرداخت نیست!
@Fidibobooks
«نمیتوانی جلوی حقیقت را بگیری، هیچکس نمیتواند»
ما سوگوار خاکسپاری هستیم، اما نه برای شما،
که برای بزرگان این خاک و مردمانش که در دورانِ ظلمت ِضحاک، روزگارشان چنان بود که اینجاست؛
کاوه گلستانِ عکاس، دست ِهوشنگ گلشیری نویسنده را بر مزار محمد مختاری شاعر که به فرمان دجال در بیابان دارش زدند،
به تسلی میگیرد تا یادآورمان کند؛
که ما مردمانِ سالهای سیاه ِوطن، جز خود، هیچکس را نداریم!
کاوه گلستان که امروز ۷۶ ساله میشد، در جایی از مستندِ “ثبت حقیقت” که دربارهی سانسور و سرکوب ساخت میگوید:
«میخواهم صحنههایی را به تو نشان دهم که مثل سیلی به صورتت بخورد و امنیت تو را خدشهدار کند و به خطر بیندازد.
میتوانی نگاه نکنی. میتوانی خاموش کنی. میتوانی هویت خود را پنهان کنی، مثل قاتلها.
اما نمیتوانی جلوی حقیقت را بگیری. هیچکس نمیتواند»
هم فیلم توقیف شد، هم خودش ممنوعالکار./۱
این، روایت تلخ مردمان جنوب ایران است که جنگ، حتی پیش از آنکه جانشان را بگیرد، نانشان را نشانه رفته است.
صیادان جنوب ایران، از بیم آنکه قایقهایشان در حملات روزهای اخیر آمریکا آسیب ببیند، با تحمل رنجی طاقتفرسا، قایقهای خود را در خیابانهای شهر جابهجا میکنند؛ شاید بتوانند سرمایه و تنها منبع درآمد خانوادههایشان را از آتش جنگ خانمانسوز دور نگه دارند.
وقتی مردم ناچار میشوند ابزار کار و امید زندگیشان را بر دوش بکشند، یعنی جنگ از مرزهای میدان نبرد گذشته و به قلب زندگی روزمره رسیده است.
شرم و ننگ بر همه جنگطلبانی که با تصمیمها و سیاستهای خود، مردم بیدفاع را قربانی میکنند؛ چه در رژیم ننگین اسلامی، چه در میان تندروهای اسرائیلی و چه در میان تصمیمگیران جنگطلب آمریکایی. بهای این درگیریها را نه صاحبان قدرت، که خانوادههای بیپناه، کارگران، صیادان و هزاران مشاغل دیگر میپردازند.
#پاینده_ایران