Ik ben terug nadat ik in 2020 door de politie ben "bezocht" en op "aandringen" van de overheid door twitter in de ban ben gedaan.
Libertarian, Austrian school.
Dit zijn desastreuze voornemens van @minlvvn. De hele kustzone N2000 gebied? Dat wordt een ramp voor bewoners, bedrijven, economie, boeren, vissers, toerisme en recreatie. Natuur, echt álles moet ervoor wijken. Het is doorgeslagen geradicaliseerd ecologisch systeemdenken. Het vernietigt de leefwereld van mens en maatschappij.
Dit zijn desastreuze voornemens van @minlvvn. De hele kustzone N2000 gebied? Dat wordt een ramp voor bewoners, bedrijven, economie, boeren, vissers, toerisme en recreatie. Natuur, echt álles moet ervoor wijken. Het is doorgeslagen geradicaliseerd ecologisch systeemdenken. Het vernietigt de leefwereld van mens en maatschappij.
Wordt u ook zo moe van dat VVD-gezwets?
Ik kom tot de conclusie dat de traditionele partijen van @gl_pvda tot en met @vvd en alles daar tussen in, niet meer van deze tijd zijn. Dinosaurussen in een moderne maar verwaarloosde wereld.
Het zijn systeempartijen die onze soevereiniteit, onze welvaart, ons verdienvermogen, onze veiligheid en ons als burgers hebben verkwanseld voor eigen gewin. Macht en topfuncties. Het is tijd voor echte bestuurlijke vernieuwing en verbetering.
Wat mij misschien nog het meest stoort aan die €380 miljoen extra voor ontwikkelingshulp, is hoe achteloos er met belastinggeld wordt omgegaan.
Een minister is geen ondernemer, hij is tijdelijk ambtsdrager en beheert geld dat onder dwang bij burgers en bedrijven is opgehaald.
En toch kan er via een politieke deal ineens honderden miljoenen worden verschoven. Niet omdat wij dat willen of omdat Nederland daar beter van wordt. Maar omdat een begroting gered moet worden.
Dan moet je je toch afvragen: zijn politici eigenlijk wel geschikt om met dit soort bedragen om te gaan?
Een ondernemer die €380 miljoen verkeerd besteedt, gaat failliet. Een politicus verhoogt de lasten, schuift met potjes of bezuinigt later op iets anders. De rekening komt toch wel bij de burger terecht.
Misschien moeten we de burger niet alleen beschermen tégen bedrijven, markten en 'graaiers', maar vooral tegen een overheid die bijna onbeperkt geld kan uitgeven. Ons geld.
https://t.co/0UR64Z5Fk3
https://t.co/vu2lT0SUOX
☝️☝️☝️☝️
Steeds meer Nederlanders openen de brievenbus en treffen daar een dwingende brief aan van hun bank. De strekking: “U heeft een paar duizend euro aan contant geld opgenomen. Wij willen binnen twee weken een schriftelijke onderbouwing en bewijsstukken zien van wat u met dat geld heeft gedaan. Doet u dat niet, dan sluiten we uw rekening.”
Laat het even op je inwerken. We hebben het hier niet over schimmige transacties op de Bahama’s. We hebben het over de hardwerkende burger die zijn netjes belaste, eerlijk verdiende euro’s van de bank haalt.
Misschien om een tweedehands auto van een particulier te kopen, misschien om de (klein)kinderen een extraatje te geven, of misschien simpelweg omdat hij een appeltje voor de dorst onder de matras wil leggen. Legitieme keuzes van vrije mensen in een vrij land.
Maar de bank heeft daar lak aan. Onder de vlag van de Wwft (Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme) zijn banken veranderd van dienstverleners in paranoïde rechercheurs.
Het fundamentele rechtsbeginsel – dat je onschuldig bent tot het tegendeel is bewezen – is geruisloos bij het grofvuil gezet.
Bij de bank geldt tegenwoordig: u bent verdacht, tenzij u met een overvloed aan bonnetjes en getekende verklaringen uw onschuld kunt bewijzen.
@Wim75780668 Yasser Feras toneelnaam @jesseklaver@groenlinks
Deze radicale extreemlinkse Marokkaan hoort niet in de Nederlandse Politiek en al helemaal niet andere partijen uit te sluiten!
Yasser Feras toneelnaam @jesseklver
@groenlinks
Lees de speech v Frans Timmermans @PvdA v MEI 2016 als EU-COMMISSARIS
Onderwerp:”DE OMVOLKING VAN EUROPA”!
Lees zijn opruiing in KIEV december 2013!
Lees de adoratie van Joop den Uyl 1935 voor H i T l er! @PvdA
Hoe durf juist JIJ andere de maat te nemen!
@Wim75780668 Yasser Feras toneelnaam @JesseKlaver@groenlinks
Vazalletje van Paul Rosenmöller
Mede partijlid is
TOM VAN LEE
Wegkijker seksueel zwaar grensoverschrijdend gedrag OXFAM
HOEZOO andere partijen de maat nemen! SPIEGELTJE YASSER FERAS!
☎️ Ongelooflijk.
De WHO 14 mei 2026: “De Covid-pandemie was gelinkt aan naar schatting 22,1 miljoen oversterfte”
Epstein Files 2015: “Graag een concept-agenda voor de vergadering over voorbereiding op pandemieën. Laten we bespreken hoe we de WHO officieel kunnen betrekken. Ik hoop dat we dit kunnen waarmaken!”
Ik denk dan: Wat deed die bomkoffer in zijn kantoortje van @DWARS in Utrecht? Waarom benoemde hij onlangs Wijnand Duyvendak tot strategisch adviseur van zijn partij @groenlinks aka @progressiefned, de zelfbenoemde inbreker in een ministerie, de man die de adressen van ambtenaren doxte die vervolgens brandende lappen in hun brievenbus gepropt kregen, de mans die verdacht werd van banden met de terreurorganisatie RaRa? En die nog zo wat subversieve mensen de hand boven het hoofd hield.
Kijk nog even waar dit nationale geweten van de rechtsstaat vandaan komt. 👇🏼
https://t.co/qweQ9dwGbG
@MaxVonKreyfelt Het is een schoffering van de macht aan ons adres, ze wanen zich onaantastbaar en lachen ons keihard uit. Westerse democratieën worden op meerdere terreinen van binnenuit uitgehold. Dit gaat hoe dan ook verkeerd aflopen.
Column: Daan de Kort, voorzitter van de coronaknutselclub
Soms zie je iemand en begrijp je onmiddellijk waarom Nederland inmiddels bestuurd wordt alsof het een eindeloze vergaderlocatie is met biologisch afbreekbare koffiebekers.
Neem Daan de Kort.
Voorzitter van de corona-onderzoekscommissie.
De man die moet uitzoeken hoe een compleet land jarenlang veranderde in een combinatie van QR-codes, avondklokken en persconferenties waarin volwassenen werden toegesproken alsof ze kleuters waren die lijm hadden gegeten.
Dat vraagt natuurlijk om iemand met gewicht. Gezag. Autoriteit.
En toen verscheen Daan de Kort.
Een man met de uitstraling van een projectleider die normaal gesproken drie kwartier praat over draagvlak bij een herinrichting van een fietspad in Oss.
Je verwacht niet dat hij een historische, parlementaire commissie leidt.
Je verwacht dat hij vraagt of iedereen de post-its wel op kleur heeft gesorteerd.
En dat is dus de voorzitter die moet onderzoeken waarom grondrechten werden beperkt, ondernemers kapotgingen en ministers elkaar drie jaar lang tegenspraken alsof het een dronken pubquiz was.
Het ongemakkelijke is: zelfs de mensen die hij ondervraagt lijken hem niet serieus te nemen.
Je ziet bewindslieden kijken alsof ze denken:
“Word ik nu echt gecontroleerd door iemand die eruitziet alsof hij net uit een cursus Scrum-management komt?”
Daan de Kort is het politieke equivalent van een lauwe kaassoufflé
Niet gevaarlijk.
Niet indrukwekkend.
Vooral wonderlijk dat iemand dacht: dát kwetsbare, naïeve, moet het gezicht van waarheidsvinding worden.
Maar misschien was dat precies de bedoeling.
Echte onderzoekscommissies zijn gevaarlijk.
Die trekken ministers uit elkaar, als een IKEA kast.
In Nederland organiseren we liever een procesbegeleider met het charisma van een boekhouder bij een regionaal verzekeringsbedrijf.
Alles aan deze commissie ademt dezelfde sfeer als het coronabeleid zelf: geen regie,
veel overleg, veel formulieren, veel “zorgvuldigheid” en ondertussen vooral voorkomen dat iemand echt verantwoordelijk kan worden gehouden.
En Daan zit daar zichtbaar ongemakkelijk middenin.
Met de uitstraling van iemand die nog steeds toestemming vraagt, voordat hij een toiletgang maakt.
Het knappe is dat niemand echt boos op hem wordt.
Hij oogt niet als een machtige bestuurder.
Hij oogt als iemand die bij een bedrijfsuitje, als enige de escape room niet wist te verlaten.
Maar misschien symboliseert hij de moderne Nederlandse politiek juist perfect:
Oneindig veel overleg.
Oneindig veel commissies en neutrale managers die nergens écht verantwoordelijk voor zijn.
Nederland onderzoekt de grootste maatschappelijke ontsporing van wellicht alle eeuwen.
En zet vervolgens een zeer kwetsbaar ogende Daan de Kort op de voorzittersstoel, de man die zelfs zijn achternaam niet weet te overtreffen.
In de hoop dat we lief voor hem blijven?
Je verzint het niet.
📌
Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY
📌
Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1

Column: Daan de Kort, voorzitter van de coronaknutselclub
Soms zie je iemand en begrijp je onmiddellijk waarom Nederland inmiddels bestuurd wordt alsof het een eindeloze vergaderlocatie is met biologisch afbreekbare koffiebekers.
Neem Daan de Kort.
Voorzitter van de corona-onderzoekscommissie.
De man die moet uitzoeken hoe een compleet land jarenlang veranderde in een combinatie van QR-codes, avondklokken en persconferenties waarin volwassenen werden toegesproken alsof ze kleuters waren die lijm hadden gegeten.
Dat vraagt natuurlijk om iemand met gewicht. Gezag. Autoriteit.
En toen verscheen Daan de Kort.
Een man met de uitstraling van een projectleider die normaal gesproken drie kwartier praat over draagvlak bij een herinrichting van een fietspad in Oss.
Je verwacht niet dat hij een historische, parlementaire commissie leidt.
Je verwacht dat hij vraagt of iedereen de post-its wel op kleur heeft gesorteerd.
En dat is dus de voorzitter die moet onderzoeken waarom grondrechten werden beperkt, ondernemers kapotgingen en ministers elkaar drie jaar lang tegenspraken alsof het een dronken pubquiz was.
Het ongemakkelijke is: zelfs de mensen die hij ondervraagt lijken hem niet serieus te nemen.
Je ziet bewindslieden kijken alsof ze denken:
“Word ik nu echt gecontroleerd door iemand die eruitziet alsof hij net uit een cursus Scrum-management komt?”
Daan de Kort is het politieke equivalent van een lauwe kaassoufflé
Niet gevaarlijk.
Niet indrukwekkend.
Vooral wonderlijk dat iemand dacht: dát kwetsbare, naïeve, moet het gezicht van waarheidsvinding worden.
Maar misschien was dat precies de bedoeling.
Echte onderzoekscommissies zijn gevaarlijk.
Die trekken ministers uit elkaar, als een IKEA kast.
In Nederland organiseren we liever een procesbegeleider met het charisma van een boekhouder bij een regionaal verzekeringsbedrijf.
Alles aan deze commissie ademt dezelfde sfeer als het coronabeleid zelf: geen regie,
veel overleg, veel formulieren, veel “zorgvuldigheid” en ondertussen vooral voorkomen dat iemand echt verantwoordelijk kan worden gehouden.
En Daan zit daar zichtbaar ongemakkelijk middenin.
Met de uitstraling van iemand die nog steeds toestemming vraagt, voordat hij een toiletgang maakt.
Het knappe is dat niemand echt boos op hem wordt.
Hij oogt niet als een machtige bestuurder.
Hij oogt als iemand die bij een bedrijfsuitje, als enige de escape room niet wist te verlaten.
Maar misschien symboliseert hij de moderne Nederlandse politiek juist perfect:
Oneindig veel overleg.
Oneindig veel commissies en neutrale managers die nergens écht verantwoordelijk voor zijn.
Nederland onderzoekt de grootste maatschappelijke ontsporing van wellicht alle eeuwen.
En zet vervolgens een zeer kwetsbaar ogende Daan de Kort op de voorzittersstoel, de man die zelfs zijn achternaam niet weet te overtreffen.
In de hoop dat we lief voor hem blijven?
Je verzint het niet.
📌
Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY
📌
Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1

De belastingingen gaan hier omhoog en de AOW en WW worden versoberd. Daarmee maken we een lagere pensioenleeftijd in Frankrijk en Italië mogelijk, het verschil is binnenkort acht jaar. De gekke Henkies in de polder lappen wel weer. https://t.co/et34syaUCo
In 2017 kondigde de Europese Unie een ambitieus plan aan. Europa moest minder afhankelijk worden van buitenlandse technologie. De toekomst van batterijen, chips, energieopslag, waterstof en andere strategische sectoren mocht niet langer worden bepaald in Silicon Valley, Shenzhen of Shanghai. Europese belastingbetalers zouden investeren in een nieuwe generatie industriële kampioenen die het continent technologisch onafhankelijk moesten maken.
Negen jaar later is het tijd om de balans op te maken. Die balans is een volledig apencircus.
Voor de European Battery Alliance werd ongeveer zeven miljard euro publieke steun vrijgemaakt. Het doel was een Europese batterij-industrie op te bouwen die kon concurreren met China en de Verenigde Staten. Northvolt werd het paradepaardje van die strategie. Het bedrijf haalde meer dan vijftien miljard dollar op bij investeerders, kreeg politieke steun vanuit heel Europa en werd gepresenteerd als het bewijs dat Europa opnieuw industriële leiders kon voortbrengen. In 2024 stortte het bedrijf in. Britishvolt ging failliet. Italvolt bestaat grotendeels nog steeds op papier.
Voor groene waterstof werden nog grotere bedragen uitgetrokken. Europese en nationale overheden reserveerden samen meer dan twintig miljard euro aan subsidies, garanties en steunprogramma’s. Daarnaast werd de European Hydrogen Bank opgericht met een budget van drie miljard euro. Het doel was een nieuwe industrie op te bouwen die Europa wereldwijd een technologische voorsprong zou geven. De werkelijkheid bleek minder rooskleurig. Hoge productiekosten, beperkte vraag en zwakke businesscases zorgden ervoor dat talrijke projecten werden uitgesteld, verkleind of volledig geschrapt.
In de halfgeleiderindustrie lanceerde Brussel de Chips Act met een aangekondigd budget van drieënveertig miljard euro. Europa moest opnieuw een belangrijke rol gaan spelen in een markt die essentieel is voor vrijwel iedere moderne technologie. Ondanks deze enorme bedragen blijft het continent afhankelijk van producenten zoals TSMC uit Taiwan, Samsung uit Zuid-Korea en Nvidia uit de Verenigde Staten.
Het probleem is niet dat politici verkeerde bedoelingen hebben.
Het probleem is dat industriepolitiek een verleiding creëert die telkens terugkomt: de overtuiging dat overheden de winnaars van morgen kunnen aanwijzen.
In werkelijkheid blijken ambtenaren, ministers en eurocommissarissen niet beter in staat om technologische doorbraken te voorspellen dan ondernemers en investeerders die hun eigen geld riskeren. Vaak zijn zij daar zelfs slechter in, omdat zij niet worden geconfronteerd met dezelfde financiële consequenties wanneer hun keuzes verkeerd uitpakken. Ondernemers leven van resultaten. Politieke projecten leven vaak van beloften.
Dat verklaart waarom miljarden euro’s kunnen worden uitgegeven zonder dat de beoogde doelstellingen ooit worden bereikt.
Na bijna tien jaar industriepolitiek heeft Europa meer dan honderd miljard euro ingezet om strategische autonomie te creëren. Toch blijft het continent voor batterijen afhankelijk van Aziatische producenten, voor chips afhankelijk van Taiwan en de Verenigde Staten, en voor veel kritieke grondstoffen afhankelijk van China.
Het resultaat is geen strategische autonomie, maar een kostbare demonstratie van een oude economische waarheid: politici zijn extreem slecht in ondernemertje spelen. Slecht en crimineel corrupt.
Als je de Nederlandse media volgt, krijg je al snel de indruk dat de grote bedreigingen voor de Europese democratie in Boedapest, Warschau of Washington zitten.
Daarom is het opvallend hoe weinig Nederlanders weten over wat zich momenteel afspeelt in Spanje.
De Spaanse premier Pedro Sánchez is geen nationalist, geen populist en geen rechtse rebel. Integendeel. Hij wordt in Brussel, Davos, internationale media en een groot deel van progressief Europa aanbeden als een modelleider. Een moderne sociaaldemocraat. Een verdediger van democratie, diversiteit, feminisme en de rechtsstaat. De held van Gaza en de arme Palestijnen.
Stel je voor dat de vrouw van de Nederlandse premier voor de rechter staat. Dat zijn broer eveneens terechtstaat. Dat de belangrijkste politieke bondgenoot van de premier verwikkeld raakt in een enorm corruptiedossier. Dat de voormalige nummer drie van de regeringspartij in voorarrest belandt. Dat de hoogste aanklager van het land wordt veroordeeld wegens het lekken van vertrouwelijke informatie.
In Nederland zou het politieke systeem op zijn grondvesten schudden.
In Spanje is dat een gemiddelde komkommerdag.
Wat de zaak rond Sánchez zo bijzonder maakt, is dat vrijwel iedere nieuwe onthulling terug lijkt te leiden naar dezelfde politieke omgeving. Neem José Luis Ábalos, jarenlang minister en de politieke rechterhand van Sánchez. Een van de machtigste mannen van Spanje. Zijn naam werd vervolgens verbonden aan het Koldo-schandaal, een dossier dat begon met mondkapjescontracten tijdens de pandemie en uitgroeide tot een onderzoek naar commissies, politieke gunsten en publieke aanbestedingen. Abalos zat 77 dagen in voorarrest.
Daar bleef het niet bij. Santos Cerdán, jarenlang de sterke man van de PSOE achter de schermen, viel eveneens. 142 dagen in voorarrest. Vervolgens ontstond de affaire rond Leire Díez, waarbij vragen worden gesteld over pogingen om rechters en opsporingsdiensten die corruptiezaken onderzooeken om te kopen, te chanteren of te beschadigen. Als een soort Watergate loodgieters outfit.
Ondertussen werd Álvaro García Ortiz, de procureur-generaal van Spanje, veroordeeld wegens het lekken van vertrouwelijke informatie van belastingbetalers die een relatie hebben met een bekend lid van de oppositie. Voor Nederlandse begrippen is dat alsof de hoogste aanklager van het land zelf onderdeel wordt van zaken die hij geacht wordt te bewaken.
Parallel daaraan verschenen audiobanden uit de Ábalos-Koldo kring met gesprekken over prostituees, escorts, appartementen, publieke salarissen en politieke gunsten. Zelfs binnen de socialistische partij veroorzaakten die onthullingen grote schade vooral bij de zogenaamde feministen. Duurde 72 uur 😂 voor de bühne en een nieuwe partijregel dat hoerenlopers uit de partij zullen worden gezet.
En boven dit alles hangt al jaren een andere controverse: de gay sauna’s van de familie van Begoña Gómez, de vrouw van de premier. Wat ooit werd weggezet als een marginaal verhaal is inmiddels onderdeel geworden van een veel bredere discussie over macht, invloed, chantages en de netwerken rond de politieke top van Spanje.
De vrouw van de premier. Zijn broer. Zijn voormalige rechterhand. De nummer drie van zijn partij. De procureur-generaal. Vertrouwelingen. Bondgenoten. Steeds opnieuw verschijnen dezelfde namen, dezelfde contacten en dezelfde politieke omgeving.
Het gaat over de vraag hoeveel toeval een samenleving nog gelooft voordat zij begint te spreken over een patroon. En het grootste schandaal heb ik nog niet eens genoemd. De relaties met narco regime in Venezuela via oud socialistische premier Zapatero. Is het voorgaande x 10. Goudmijnen, chantage met politieke gevangenen. Kluizen met peperdure juwelen. Stromannen, offshore rekeningen, illegale olie leveringen aan Chinese bedrijven etc.
Lang leve de EU en gezamenlijke schulden.
Update:
208.000 and counting.
We all should be very thankful to @EvaVlaar for creating an instrument that allows people to unite against the forces that want to destroy European civilization.
If you haven’t signed yet, please do.
@SaveEuropeAct
https://t.co/JE0D1B1ild
https://t.co/vu2lT0SUOX
☝️☝️☝️☝️
Steeds meer Nederlanders openen de brievenbus en treffen daar een dwingende brief aan van hun bank. De strekking: “U heeft een paar duizend euro aan contant geld opgenomen. Wij willen binnen twee weken een schriftelijke onderbouwing en bewijsstukken zien van wat u met dat geld heeft gedaan. Doet u dat niet, dan sluiten we uw rekening.”
Laat het even op je inwerken. We hebben het hier niet over schimmige transacties op de Bahama’s. We hebben het over de hardwerkende burger die zijn netjes belaste, eerlijk verdiende euro’s van de bank haalt.
Misschien om een tweedehands auto van een particulier te kopen, misschien om de (klein)kinderen een extraatje te geven, of misschien simpelweg omdat hij een appeltje voor de dorst onder de matras wil leggen. Legitieme keuzes van vrije mensen in een vrij land.
Maar de bank heeft daar lak aan. Onder de vlag van de Wwft (Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme) zijn banken veranderd van dienstverleners in paranoïde rechercheurs.
Het fundamentele rechtsbeginsel – dat je onschuldig bent tot het tegendeel is bewezen – is geruisloos bij het grofvuil gezet.
Bij de bank geldt tegenwoordig: u bent verdacht, tenzij u met een overvloed aan bonnetjes en getekende verklaringen uw onschuld kunt bewijzen.
Een stroman-drogredenering werkt als volgt: je geeft een karikaturale, onjuiste draai aan het standpunt van je tegenstander en gaat dát (feitelijk niet-ingenomen) standpunt vervolgens aanvallen, in de hoop dat de toeschouwer de truc niet opmerkt en zich verontwaardigd van de aangevallene afkeert.
Merk op hoe vrijwel alle media deze debattruc van de gevestigde partijen overnamen, afgelopen week.
Forum voor Democratie werd op TV, in de kranten en op de radio zwart gemaakt en commentatoren, kartelpolitici en journalisten gingen zich te buiten aan boosheid, beschuldigingen en geweeklaag over de zogenaamde normalisering van “extreem-rechts.”
Oordeel zelf. Iedereen moet dit filmpje eigenlijk even zien:
https://t.co/Mc0n50C5Bj