امروز در حالی که روز ۷۰ #اعتصاب_غذا بود تصمیم گرفتم تا در مهمانی چارز سوم، پادشاه بریتانیا که دعوت شده بودیم شرکت کنم و از این موقعیت نیز برای رساندن صدای هموطنان شریف و عزیزم استفاده کنیم، آسان نبود، ولی در نهایت بسیار رضایت بخش…
نامه ای را که در ارتباط با لیست گذاری #سپاه_پاسداران و اعتصاب غذا مقابل وزارت خارجه تهیه کرده بودیم به دست پادشاه رساندیم و تا آنجا که می توانستیم از این موقعیت در جهت رساندن صدای شما مردم استفاده کردیم.
بر آن عهد که بستیم هستیم.
#مهسا_امينی #سپاه_تروریستی_پاسداران
با اقدام وزیر اطلاعات اسراییل، نمایندگان پارلمان اسراییل امضای خود در پای نامه علیه تمامیت ارضی ایران را پس گرفتند.
جمهوری اسلامی با سیاستهای ایدئولوژیک خود برای امنیت، تمامیت ارضی و منافع ملی ایران خطر ایجاد میکند و اپوزیسیون ملی و رهبری آن این خطرها را رفع میکنند.
این #پیروزی بزرگی بود برای ایران، #اپوزیسیون_ملی و رهبری آن و شکست بزرگی بود برای تجزبهطلبان و دولت باکو
سیاستهای جمهوری اسلامی بزرگترین خطر برای ایران است.
Iranian diaspora political group Solidarity for a Free Iran @7aban_H has strongly condemned a letter by 33 Knesset members to Israeli FM on Iran's Azerbaijani minority, describing it as "a hostile act against the Iranian nation and Iran's existence."
https://t.co/E9uYzxzAyx
آقای حاجتی عزیز، بنده نه مشروطهخواه هستم و نه جمهوریخواه. خود را چپ یا راست هم نمیشمارم زیرا تحری حقیقت را با اسارت در این اردوگاههای فکری ناسازگار میدانم. میکوشم تا مطابق تعریف مایکل والزر، فیلسوف آمریکایی، در کتاب «مبارزه برای سیاستی آبرومند»، لی��رال باشم، نه در مقام «اسم» و به عنوان هوادار یک نظام فکری به این نام بلکه به عنوان نوعی «صفت».
بنده راست افراطی و چپ افراطی را با «سیاست ارزشمحور» ناسازگار میدانم زیرا هر دو، البته از دو قطب متضاد، بر طبل «سیاست هویتمحور» میکوبند و امکان همبستگی و «وحدت در کثرت» را از میان میبرند.
راستگرایان و چپگرایان میتوانند «میهندوست» باشند. از قضا عنوان کتاب جدیدی که انتشارات دانشگاه استنفورد دربارۀ جورج اورول چاپ کرده «سوسیالیستِ میهندوست» است.
اما راست افراطی و چپ افراطی چنین نیستند؛ اولی به ورطۀ «ناسیونالیسم» میافتد و دومی در قفس «کمونیسم» اسی�� میشود. همانطور که کمونیسم به عدالتخواهی کمک نکرده، ناسیونالیسم هم با میهندوستی ارتباطی ندارد و حتی به آن صدمه میزند. میهندوستی و عدالتخواهی فضیلتاند اما ناسیونالیسم �� کمونیسم دو ایدئولوژیِ قرن نوزدهمی هستند که با نیازهای دنیای درهمتنیده مغایرند.
میهندوستی مبتنی بر مهر، وجدان، و دیگرپذیری/دوستی است اما ناسیونالیسم متکی بر غرور، برتریطلبی و دیگرستیزی/هراسی.
ان اپلبام، روزنامهنگار و مورخ، مینویسد: «جوهره و عصارۀ ناسیونالیسم عبارت است از نوعی احساس برتری: ما از شما بهتریم. کشور ما از کشور شما بهتر است… ناسیونالیسم با میهندوستی فرق دارد زیرا میهندوستی یعنی میل به فعالیت به نفع هموطنان خود، دفاع از ارزشهای مشترک و بنا نهادن چیزی سودمند…ناسیونالیسم هیچ ربطی به ارزشهای دموکراتیک ندارد: اقتدارگرایان میت��انند ناسیونالیست باشند؛ در واقع، اکثر اقتدارگرایان ناسیونالیستاند. ناسیونالیسم هیچ ربطی به قانونمداری، عدالت یا فرصت ندارد. ناسیونالیسم در اصل نوعی رقابت است، رقابتی زشت و زیانبار.»
به نظر آدام میچنیک، روزنامهنگار لهستانی، میهندوستیِ حقیقی یعنی اعتراف به خطا و اشتباه هممیهنان و احساس سرافکندگی از ظلم و ستم و بیعدالتیِ هموطنان: «کسی که از خطاهای لهستانیها شرمسار است، لهستانی است.»
مارک کوهن، نویسندۀ بریتانیاییِ لهستانیتبار، در تفسیر سخن میچنیک میگوید که او «وجدان را مبنای هویت میداند…میهندوستی بدون وجدان بیمعناست. میهندوستی اغلب مایۀ غرور است؛ غرور مستلزم وجدان است؛ و وجدان احتمالاً متضمن شرم است. اگر تنها احساس غرور مجاز باشد، وطندوستی چیزی جز شوونیسم نیست.» شگفت نیست که بسیاری از ناسیونالیستهای ایرانی تا همین چند سال قبل چشم بر جنایتهای جمهوری اسلامی در سوریه بسته بودند و قاسم سلیمانی را قهرم��ن ملی میخواندند.
حال میتوان فهمید که چرا یولین توویم، شاعر لهستانی، میگفت که از نقض حقوق بشر به دست هممیهنان خود بیش از نقض حقوق بشر به دست غیرلهستانیها برآشفته میشود، و این امر را گواه راستین لهستانی بودنش میدانست.
میهندوست روادار است و پذیرای کثرت اما ناسیونالیست ناروادار است و وطندوستی را ملک طلقِ خود میداند. درست همانطور که به روایت بیهقی در ماجرای اعدام حسنک وزیر، سلطان محمود به درخواست خلیفۀ عباسی بیوقفه به دنبال دگراندیشان میگشت تا آنان را «قرمطی» بخواند و «بر دار» کشد، امروز نیز ناسیونالیستها بی اعتنا به خِرَد و اخلاق، دگراندیشان را به «خیانت، مزدوری، بیوطنی و تجزیهطلبی» متهم میکنند تا اسباب حذف آنان را فراهم آورند.
یک ایرانیِ میهندوست بهرغم اختلافنظر با دیگر مخالفان ج.ا، هرگز به خود اجازه نمیدهد که چنین اتهامات بیاساسی را به آنان نسبت دهد، اما یک ناسیونالیست به آسانی مرتکب چنین کارهای غیراخلاقیای میشود زیرا رانۀ اصلیِ ناسیونالیست، نه مهر و دوستی بلکه ستیزهجویی و رقابتطلبی است. میهندوستی را باید از قفس ناسیونالیسم آزاد کرد. جانتان خوش باد
یکی از برنامههای اصلی سفر اخیرم به دو کشور اسرائیل و ایتالیا بازدید از اماکن مذهبی در اورشلیم، حیفا و واتیکان با هدف رساندن این پیام به افکار عمومی، و رهبران دینی و سیاسی بود که کشور کهن ایران از چند هزار سال قبل، مهد آزادی ادیان و آیینهای مختلف بوده است و پیروان ادیان و باورها تا پیش از روی کار آمدن رژیم سرکوبگر جمهوری اسلامی، آزادانه و با تساهل و مدارا در کنار هم زندگی میکردند. این رژیم از روز نخست، به جان و مال یهودیان، بهاییان، مسیحیان، زرتشتیان، اهل سنت، دراویش، جامعه یارسان، خداناباوران و حتی اکثریت شیعیان مخالف ولایت فقیه تعرض کرده. اما در ایران آزاد و سکولار فردا، حکومت قانون، ضامن آزادی مذهب و باور خواهد بود و ایران دوباره به اصل خویش باز خواهد گشت.
تحریمهای تازه علیه وابستگان سپاه پاسداران اقدامی است مثبت، اما ناکافی. اقدام ضروری و ��وثر، قرار دادن سپاه پاسداران در فهرست سازمانهای تروریستی اتحادیه اروپا، انگلیس، کانادا و سایر کشورهای همسو است.
پیام من همچنان به بدنه سپاه و دیگر نهادهای نظامی و امنیتی و سیاسی و اداری کشور این است: راه خود را از رهبران جنایتکار جمهوری اسلامی جدا کنید و به انقلاب ملت ایران بپیوندید.
@kayvanabbassi ۴ حزب فعال داریم
”حزب ایران ” اولین حزب دموکرات ایران بزودی اسناد به روز شده اش را منتشر میکنند و سه ”حزب مشروطه” ”حز ب ایران نوین ” و ”حزب چپ ”(فدائیان ) اینها احزاب نمونه هستند تا پس از ج ا عضو گیری در ایران را شروع کنند
همهی آنهایی که در سال ۵۷ به هر دلیل و با هر توجیه خمینی را به محمدرضاشاه ترجیح دادند امروز خامنهای را به رضا پهلوی ترجیح میدهند و در دشمنی با او از هیچچیز فروگزار نمیکنند. این افراد از تاریخ درس نگرفتهاند؛ بدون شک آه و نفرین چندین نسل را پشت سر خود دارند.
یاسمین و من مایلیم از مردم اسرائیل، آقای رئیسجمهور اسحاق هرتزوگ، آقای نخستوزیر بنجامین نتانیاهو، خانم وزیر گیلا گاملیل، و همه دیگر مقامات، رهبران اقتصادی، دانشمندان، و اعضای جامعه ایرانی در #اسرائیل که از ما به گرمی میزبانی و سفری پربار و بهیادماندنی را ممکن کردند، سپاسگزاری کنیم.
در سفرمان به نقاط مختلف اسرائیل، مهماننوازی و نیکبینی مردمی که در طول مسیر ملاقات ���کردیم، ما را تحت تاثیر ��رار داد و به ما انرژی بخشید. به خاطر استقبال گرم و توجه مهربانانه وزیر گاملیل در طول این سفر به شکل ویژهای قدردان او هستیم.
خشنودیم که توانستهایم به احیای روابط دوستانه میان دو ملت ایران و اسرائیل کمک کنیم. یک ایران دموکراتیک در آینده به دنبال تبادلات فرهنگی، علمی، و اقتصادی با اسرائیل و دیگر همسایگان در منطقه خواهد بود. آن روز نزدیک است.