Zakhar (ตอบช้าแอคทีฟช่วงดึก)

Zakhar Zel'dovich (แซค) 48Yr | เขต9 โซนริมทะเล | ชาวประมง/ครูสอนแล่นเรือใบ (สมาชิกกิลด์นักผจญภัย) DM always open #SVCS_Commu ผปค.เดียวกับ @SVCS_StenVH

[Zakhar (ตอบช้าแอคทีฟช่วงดึก) @SVCS_Zack]

"วันนี้อากาศดี ออกไปแล่นเรือใบกันหน่อยไหม?"
"ถ้าอยากให้ช่วยอะไรก็บอก ฉันยินดี"

ซาร์คาร์ เซลโดวิช (แซค) | ชาวประมง-ครูฝึกแล่นเรือใบ | เขต9 (โซริมทะเล)

Bio : https://t.co/nddELrjDnV
ตัวละครSS1 สามารถเนียนรู้จักได้
Co-Role โปรดDM

#SVCS_SS3

[Zakhar (ตอบช้าแอคทีฟช่วงดึก) @SVCS_Zack]

“อืม” เขาพยักหน้า “ถ้ายึดติดมันไม่เคยพอยิ่งอยากได้ ต้องมีน้อยๆ ไว้ก่อน”

นับเสื้อผ้าหรือของใช้ในบ้านซาคาร์ได้ว่ามีกี่ชิ้น ส่วนใหญ่จะแค่อุปกรณ์จำเป็นอย่างสำหรับทำอาหารหรือซ่อมแซมที่มีเยอะแต่สภาพของมันเก่าตามเวลา, เพราะไม่อยากยึดติดกับของนอกกาย จากเสื้อผ้ากลายเป็นรองเท้า จากรองเท้ากลายเป็นนาฬิกาและนาฬิกากลายเป็นรถยนต์ นี่คือคำว่าไม่เคยพอ

เขาเห็นสีหน้าคุณกำลังนึกตามแล้วไม่อยากให้ใส่ใจ บางครั้งความคิดก็แปลกไปสักหน่อย, เคยมีคนพูดไว้นานแล้ว

“อย่าสนใจคำพูดไปเรื่อยเลย ฉันไม่มีปัญหากับน้ำหนักกระเป๋าหรอก ถ้าเธอไม่ยกบ้านมาด้วย” เสียงทุ้มหัวเราะในคอ เอ่ยแซวกับมุกขบขันของอีกฝ่ายกลับ

“นั่นสินะ ไม่ก็แจ้งไว้ก่อนว่าติดธุระช่วงไหนดีไหม? ฉันเองก็คงไม่รับงานตั้งแต่วันที่ยี่สิบ แล้วกลางทะเลติดต่อยากเสียด้วย”

[Zakhar (ตอบช้าแอคทีฟช่วงดึก) @SVCS_Zack]

07 ฤดูหนาว
เขต7 ช่วงเวลาบ่ายโมงเป็นต้นไป
/w @SVCS_Vincent

ท้องฟ้าปลอดโปร่ง อากาศหนาวเย็น ชายร่างสูงสวมชุดยีนกันหนาว กางเกงขายาวและรองเท้าหนัง เป็นการแต่งตัวเรียบง่ายอีกครั้งหลังผ่านพ้นช่วงซัมเมอร์พักใหญ่ ฤดูใบไม้ผลิเดือนก่อนชีพจรเท้าแกว่งบนทะเลมากกว่าพื้นหาดทราย มีแต่ปลาและปลาติดมือกลับขึ้นฝั่ง สรุปว่าเขาแทบลืมสิ้นว่าควรทำอะไรบ้างนอกจากงานแม้กระทั่งวันเกิดที่สำนึกได้ตอนสิ้นฤดู

อ่า... อย่างน้อยก็ไปซื้อของลดราคาในซุปเปอร์ทัน เป็นของขวัญวันเกิดให้ตัวเองแล้วกัน

หากไม่เขียนโน๊ตบนปฏิทิน เขาอาจลืมไปอีกหนึ่งสิ่ง โชคดีในเดือนก่อนทำเอาไว้ ‘ความตั้งใจ’ ของสิ้นปีนี้ ข่าวว่าแสงเหนือจะปรากฏบนฟ้าทางเหนือชัดที่สุด ซาคาร์มักออกเรือช่วงสองสัปดาห์สุดท้ายก่อนหมดฤดูหนาว ใช้ชีวิตกับธรรมชาติและเดินทางไปยังสถานที่ต่างๆ

แค่ปีนี้ต่างออกไป...

เพราะเขาอาจไม่ได้พจญภัยเพียงลำพัง

สองเท้าหยุดยืนหน้าประตูบ้านหลังหนึ่ง ด้านหน้ามีสวนต้นไม้ขนาดเล็กกับบ้านนกตั้งสูง, เจ้าตัวถือถุงกระดาษดูมีน้ำหนักไม่มาก

หวังว่าเจ้าบ้านจะไม่ติดธุระอะไรตอนนี้

ปึก ปึก

หลังมือเคาะประตู

[Vincent (ติดงาน) @SVCS_Vincent]

สัมผัสแผ่วเบาที่เหนือลำคอนั้นหยุดลงอย่างรู้ขอบเขตก่อนเปลี่ยนมาวางทาบข้างไหล่ แต่วินเซนต์รับรู้ถึงความอ่อนโยนที่แฝงอยู่ในการกระทำนั้นได้เป็นอย่างดี

"ถึงจะพกมีดไปเกรงว่าฉันคงได้ใช้แค่ตอนทำอาหารอยู่ดี" เขากล่าวขำๆ เป็นการบ่งบอกว่าตนไม่มีทักษะด้านการต่อสู้เลยสักนิด

วินเซนต์หยุดไปชั่วครู่ ระบายรอยยิ้มอ่อนโยนรับคำพูดที่แสดงความห่วงใยของคุณ

"ฉันเองก็เป็นห่วงคุณนะแซค"

ไม่ได้หมายถึงเรื่องการเดินเรือที่อีกฝ่ายเชี่ยวชาญ คงเป็นเรื่องอย่างอื่นของคุณที่เขาไม่รู้

[Zakhar (ตอบช้าแอคทีฟช่วงดึก) @SVCS_Zack]

ขอบเขตที่เกือบล้ำเส้น— มันอาจมากเกินไปแต่ในความมากนั้นแฝงด้วยสัมผัสที่คุณรู้สึกถึง

เดินทางลำพังจนเคยชิน หากไม่พกมีดทุกสิ่งรอบตัวสามารถหยิบจับเป็นอาวุธได้ ซาคาร์ใช้ชีวิตแบบนั้นและเขาไม่เคยชวนใครขึ้นเรือนอกจากว่าจ้างไปส่งระหว่างเกาะขิง เพียงไม่กี่ชั่วโมงจึงไม่จำเป็นต้องระวังตัวขนาดนั้น

“นั่นแหละฝีมือชั้นดี” ต่อให้ไม่มีทักษะ สัญชาตญาณจะกระตุ้นให้คุณกลายเป็นยอดฝีมือในพริบตา, พูดแล้วตบไหล่เบาๆ สองสามทีค่อยปล่อย

“ขอบใจที่ห่วง ไม่มีอะไรต้องกังวลหรอก ใช่ไหมลูน่าน้อย?” หันหน้าถามเจ้านกสีขาวทำตัวเรียบร้อยเชียวไม่ส่งเสียงระหว่างพวกเขาคุยกันสักแอะ

“พูดถึงเตรียมตัว... เสื้อผ้าก็ลองคำนวนดูในหนึ่งสัปดาห์ อาหารสดไม่ต้อง พวกกระป๋องกับแช่แข็งฉันมีแล้วแต่จะเอาไปเพิ่มก็ไม่ขัด ฮืม...” ลูบคางคิด

“...เท่านี้ก็พอ? เพราะฉันพกไม่เยอะโดยเฉพาะเสื้อผ้า ยิ่งใส่เยอะก็ยิ่งยึดติด”

[Zakhar (ตอบช้าแอคทีฟช่วงดึก) @SVCS_Zack]

มือใหญ่ไม่รุกล้ำไปกว่านั้น เพียงปล่อยสัมผัสแผ่วบางพอรับรู้ ภายนอกไม่ว่าร่างกายหรืออาภรณ์ล้วนต่างกันอย่างสิ้นเชิง เสี้ยวนาทีหนึ่งมองมือของตนตัดกับความสมส่วนของแขนอีกฝ่าย, ทบทวนภายในใจ คำพูดเมื่อครู่กรั่นกรองออกมาดีแล้ว

มองสบตาคุณในระยะใกล้ ยิ่งมองลึกเข้าไปในดวงตาสีทะเล, ใบหน้าของคุณที่ไร้อารมณ์ขันสะท้อนตัวตนในอดีต ซาคาร์จมอยู่กับมันในห้วงความคิด กระทั่งอีกมือขยับเชื่องช้าเหนือลำคออีกฝ่ายระดับเดียวกับใบหน้า หมิ่นเหม่จะแตะแก้มและเว้นระยะห่างไว้ราวกับอยากประโลมด้วยสัญชาตญาณ

“ฉันเข้าใจ...” เอ่ยเสียงทุ้ม ทุกคำเหมือนถูกกักในลำคอ “แต่จะอยู่ที่ฉันคนเดียวก็กะไร”

ไม่ต้องการผลักภาระใดๆ ใส่ เลือกเบนเป้าหมายบทสนทนาให้ผ่อนคลาย

“สิ้นปีเตรียมตัวให้ดี เสื้อหนาหน่อย พกมีดไปด้วย ทางเหนือน่ะหนาวมากแล้วก็อันตราย...” ยิ้มนิด, มือข้างนั้นจับไหล่แทน น้ำหนักเบา เบาที่สุดที่เขาทำได้

“เป็นห่วงน่ะ”

[Zakhar (ตอบช้าแอคทีฟช่วงดึก) @SVCS_Zack]

คำพูดนั้นทำให้เขาชะงักปากชั่วครู่, ฟังแล้วบาดใจ การที่ได้เฝ้ามองผู้คนใช้เวลาแสนมีค่านี้แต่ตนเองกลับห่างออกไปเผชิญหน้ากับความโดดเดี่ยว ช่องว่างที่บางครั้งสัมผัสถึง—

“อย่างนั้นหรือ...”

กระทั่งกับคนแปลกหน้ายังรู้สึกดีกว่า ภายใต้รอยยิ้มกับเสียงหัวเราะเรื่องราวมันเป็นอย่างไร ความใคร่รู้ของมนุษย์ไม่มีสิ้นสุดเพียงแต่ไม่เอ่ยถาม กลับกันเขาเองก็พ่นลมหัวเราะครั้งแล้วครั้งเล่า, ทุกสิ่งเคยขอร้องมันคือความหนักใจเสมอจากคนที่ไม่เคยต้องการสิ่งใด เป็นเรื่องใหญ่ซะหมด

“ถ้าไม่เหนือบ่ากว่าแรงแล้วรู้สึกดี... แปลว่าไม่เบื่อที่จะอยู่ด้วยกัน งั้นสินะ?”

ทวนประโยคให้มั่นใจก่อนเคลื่อนตัวอีกเล็กน้อย จนหลังฝ่ามือแตะกับแขนอีกฝ่าย

“ช่วยบอกทีสิวินเซนต์ อะไรจะทำให้เธอปฏิเสธฉัน? มากไปหรือน้อยไป...?”

[Zakhar (ตอบช้าแอคทีฟช่วงดึก) @SVCS_Zack]

“จะไม่ให้กังวลได้ยังไง...”

“ช่วงเวลาที่ใครก็อยู่กับคนสำคัญ กับคนในครอบครัว แต่ฉันเป็นคนนอก ดีใจก็ไม่แปลกหรอก”

เขาเป็นทั้งคนนอกและคนไม่มีพันธะใดๆ คุณคงเห็นว่าเขาใช้ชีวิตอย่างไร หายก็หายจะมาก็มาแค่พักนี้ดูวนเวียนใกล้คุณเป็นพิเศษ, รู้เพียงคุณมาจากเมืองใหญ่และพอมีฐานะอย่างน้อยน่าจะมีคนใกล้ชิดบ้าง? นั่นก็สันนิฐานตามประสาเอา ซาคาร์ไม่เคยถามเรื่องส่วนตัว ไม่ก้าวก่ายเส้นที่ขีดไว้บนกำแพง

กระทั่งร่างสูงนั่งโน้มตัวขยับไปข้างหน้า วางมือขวาแนบกับโต๊ะข้างแก้วชาอุ่นๆ

“เรารู้จักกันมากี่ปี...หนึ่ง สอง? แต่ไม่สำคัญหรอก ที่ทำให้ฉันมีคำถามถึงตอนนี้ เธอไม่เคยปฏิเสธสักครั้ง ฉันถึงยิ่งได้ใจ ไม่คิดว่า... ฉันจะทำตัวได้ใจมากกว่านี้รึ, วินเซนต์?”

[Zakhar (ตอบช้าแอคทีฟช่วงดึก) @SVCS_Zack]

เป็นวันเดียวในปีที่เขาจำได้และฉลองให้กับมัน เพียงนั่งดูท้องฟ้านับถอยหลังเวลาหรือพูดคุยกับมิตรสหายต่างถิ่น, ซาคาร์บอกกับตัวเองในครั้งนี้ว่าอยากทำอะไรที่ต่างจากเดิม เขาทำแล้วในปีนี้ ‘เริ่ม’ ทำบ้างแล้ว

ทำไมถึงเป็นคุณ? ชายแก่เองกำลังหาคำตอบ คงเพราะเรื่องคราวนั้น ว่าสุดท้ายคนรอบตัวจะลดลงหรือไม่ก็ตั้งใจเลือกรู้จักใครสักคน ทีแรกเผื่อใจด้วยซ้ำว่าถูกปฏิเสธด้วยเหตุผลใดแต่กลับ— รู้สึกโล่งอก เขาผ่อนลมเฮือกใหญ่แสดงออกชัดว่ากำลังสบายใจ

ซาคาร์สบตากับวินเซนต์ ปกติเขาไม่เคยละจนกว่าบทสนทนาเปลี่ยนแต่ไม่ใช่กับครั้งนี้ ที่ตนเป็นฝ่ายหลับตาหลังมองเพียงครู่เดียว, มือยกนวดระหว่างคิ้ว

“อุส่าห์ทำใจเผื่อไว้ แต่...ขอบคุณที่ตอบรับ”

“ฉันดีใจจริงๆ นะนี่”

[เอสล่า ฮันท์ || เจ้าของไร่ชา ( แอคทีฟแค่ตอนดึก ) @Esla_SVCS]

[ 25 ฤดูหนาว | เขต 7 | #FOWSSVCS3 ]

ท่ามกลางแสงแดดอ่อนๆของฤดูหนาว คุณเจ้าของไร่ชายืนอยู่ตรงนั้น

คนคุ้นหน้าที่ไม่ได้เห็นกันเสียนาน คนที่อยู่ๆก็หายไปจนสงสัยว่าไปไหน

เอสล่า ฮันท์ คลี่ยิ้มเพื่อทักทายคนรู้จัก ในอ้อมแขนของเขามีห่อผ้าสีชมพูห่อหุ้มนางฟ้าตัวน้อยๆอยู่

" ลูกสาวของฉันเอง~ "

" รีเบคก้า ฮันท์ "

" เธอน่ารักมากเลยใช่มั้ยล่ะ~~"

ชายหนุ่มเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล บรรยากาศรอบตัวอวลด้วยความสุขมากล้น

คุณพ่อมือใหม่นั้นกำลังหัดอวดลูกสาวอยู่ล่ะ

[𝐖𝐢𝐥𝐥𝐢𝐚𝐦𖤐ˊ˗❄️ @William_SVCS]

( hbd to my precious star 🐰🤍🎂✨
ดีใจที่ได้รักครับ @AL1S3_SVCS )

[Zakhar (ตอบช้าแอคทีฟช่วงดึก) @SVCS_Zack]

เลิกคิ้วกับรอยยิ้มคาดเดายากรอบที่ร้อย ใจคอไม่คิดหูทวนลมหรือปฏิเสธบ้างหรืออย่างไรกัน, ซาคาร์ถึงกับพ่นลมส่ายหน้าปล่อยให้คุณไปตระเตรียมสิ่งที่ต้องการ

การสนทนากับสัตว์คือเรื่องปกติเสียแล้ว ยิ่งกับนกตัวน้อยคล้ายจะเข้าใจทุกประโยคที่กล่าวมา หากฟังภาษามันออกเจ้าลูน่าคงเล่าเรื่องของคุณให้ฟังบ้างล่ะมัง

“หืม? แน่นอนสิ เราคุยภาษาจิ๊บจิ๊บกันน่ะนะ” จีบนิ้วโป้งกับชี้แล้วขยับเหมือนปากไปมาหยอกล้อ, ยกแก้วชาดำขึ้นดมกลิ่น ความร้อนอุ่นลอยผ่านผิวหยาบกร้านไป

“ไม่ใช่เรื่องนั้นหรอก”

“มีข่าวจากสหายต่างแดนทางเหนือ เขาว่าปีนี้แสงเหนือจะชัดเจนในรอบร้อยปี ฉันออกเรือไปที่นั่นตลอดกลับอีกทีก็ต้นฤดูใบไม้ผลิ...”

จิบชาให้ร่างกายอุ่นขึ้น มือยังประคองแก้วรับอุณภูมิแก้หนาวรอบมือ แม้ไม่สันทัดการดื่มชาแต่มันพร่องไวพอสมควร

“หากเธอมีเวลาหลังคริสมาสต์แล้วฉันอยากชวนไปสัปดาห์หนึ่ง ฉลองปีใหม่บนเรือกับแสงเหนือด้วยกัน”

“เรื่องทะเลไม่ต้องกังวล ฉันจะดูแลอย่างดี”

น้ำเสียงทุ้มห้วนกระชับ ซาคาร์ไม่อ้อมค้อมเอ่ยปากชวน ทุกอย่างผ่านการคิดมาถีถ้วนแล้วภายในเวลาไม่ถึงวัน— อันที่จริงมันก็สักพักจากช่วงใบไม้ผลิ

“แม็กซ์ โจ ก็ไปด้วยน่ะ”

[Stardew Valley : City Of Stars @SVCS_commu]

PART XXXXI #SVCS_Commu👾

𝘼 𝙫𝙤𝙞𝙘𝙚 𝙩𝙝𝙖𝙩 𝙨𝙖𝙮𝙨, 𝙄'𝙡𝙡 𝙗𝙚 𝙝𝙚𝙧𝙚

[เทศกาลสิ้นปี] #FOWSSVCS3❄

รายละเอียดกิจกรรม🎄
[Highly recommend to read]
https://t.co/5LH8fSj2eq

now playing : CITY OF STARS - LA LA LAND✨

[Zakhar (ตอบช้าแอคทีฟช่วงดึก) @SVCS_Zack]

“หมายถึง? อ๋อ...”

มือตบเสื้อสูทบนไหล่ พาดไว้สะดวกกว่าเยอะไม่ต้องงอแขน เดี๋ยวกลับไปซักไปแขวนที่ประตูห้องก็เรียบดังเดิม เขาคิดอย่างนั้นถึงได้รู้ตัวว่าไม่เหมาะกับเสื้อผ้าราคาแพง

“โทษทีนะ ไอ้หนูนี่ทนไม้ทนมือดี ซื้อมาหลายปีแล้วนานทีได้ใส่”

ให้พูดอีกสิบครั้งทุกอย่างคงไม่เปลี่ยนแปลง วินเซนต์เป็นชายที่เขาคาดเดาความคิดยาก แววตา รอยยิ้ม บรรยากาศรอบตัวไม่ต่างจากครั้งแรกที่เคยพบ กำแพงสูงหนากั้นอย่างระแวดระวัง— ซาคาร์เพียงสัมผัส เฝ้าดูจากทางด้านหน้าไม่ย่างกรายก้าวก่าย

“ไม่ ไม่ ฉันไม่รู้” ส่ายหน้าปฏิเสธ “บอกไว้ก่อนน่ะว่าถ้าจับได้อะไรก็ยกให้เธอ”

“สมมติว่าจับได้ของใช้ในบ้าน กับฉันยิ่งไม่คุ้มเลย เอามาตั้งเสียเปล่า”

[Zakhar (ตอบช้าแอคทีฟช่วงดึก) @SVCS_Zack]

“ฉันกลับฝั่งไม่ทันเทศกาลกุ๊กกู๋เลยได้พวกต้นไม้น่ารักนี่มาแทน น่าเสียดายจริงๆ ขอโทษด้วยถ้ามาเซอร์ไพรส์เธอกระทันหัน”

น้ำเสียงคล้ายไม่จริงจังแต่ไม่โกหก ก่อนอีกฝ่ายจะขอตัวเก็บของ เจ้านกน้อยสีขาวทำให้นึกถึงนกของเขาเช่นกันแต่หนูน้อยตัวนี้ออกจะเรียบร้อยสักหน่อย

“งั้นหน้าหนาวก็แต่งสีดำอีกจะเป็นไรไป จริงไหมวินเซนต์” เสียงดังขึ้นไล่ตามหลังพร้อมกับหัวเราะ, นิ้วชี้หยาบค่อยๆ กระดิกเรียกลูน่าแล้วเกาใต้คาง ซาคาร์รักสัตว์ เพราะพวกมันซื่อตรงและน่าเชื่อถือ

“...ว่าแต่เมื่อก่อนที่ว่ามันยังไงกัน เธอรู้รึเปล่าสาวน้อย หืม?” ลดระดับเสียงลงได้ยินแค่เขากับเธอ แม้การตอบกลับเป็นเพียงเสียงแหลมเล็กเอียงคอ ดูเขาคุยกับลูน่ารู้เรื่อง?

“ฉันเองก็อยากรู้เหมือนกันน่า”

[Zakhar (ตอบช้าแอคทีฟช่วงดึก) @SVCS_Zack]

ซาคาร์ฉุดคิดกับคำพูดนั้น, อีกครั้ง

ชายคนนี้จะเข้าใจความหมายได้สักเท่าไหร่ ชีวิตแสนสั้นกับวงสังคมแคบลง จะด้วยตั้งใจหรือไม่กับการเลือกสนใจใครสักคนก็อาจคุ้มค่าที่มอบและใช้เวลาร่วมกัน

“คนที่ฉันใส่ใจมีไม่กี่คน...” พ่นลมเบาๆ “ก็ยอมรับว่าเลือกสนใจอยู่”

สักพักก็เอาสูทพาดไหล่เหมือนเสื้อตัวนอกสักตัวตอนออกไปจับปลา ไม่ต้องแปลกใจถ้าสภาพผ้าแต่ละจุดมีแต่ร่องรอยไม่ถนุถนอม

เลิกคิ้วมองใบติดประกาศบนบอร์ดก่อนก้มตัวดูใกล้ให้ชัดตาหน่อย

“เอาไงก็ว่างั้น แต่ของเธอต้องเอาไปน่ะ ได้ใช้ประโยชน์มากกว่าฉัน”

[Zakhar (ตอบช้าแอคทีฟช่วงดึก) @SVCS_Zack]

จะโผงผางเปิดประตูเลยก็ใช่ที เขาดันติดนิสัยชอบเคาะประตูก่อนไม่ว่าจะแวะไปไหนและวันนี้ไม่มาในฐานะลูกค้า แต่คงรบกวนเจ้าบ้านพอสมควรต้องเดินมาต้อนรับถึงที่

“บ่ายสวัสดิ์วินเซนต์” สายตาสอดส่องด้านในเห็นไม่มีใครจึงก้าวเข้าตามคำเชื้อเชิญ “ขอโทษที ฉันมาเวลางานของเธอ พรุ่งนี้น่าจะวุ่นวายกับเทศกาลตกปลาเลยต้องรีบ”

โต๊ะสำหรับรองรับลูกค้ายังว่าง เสียงวางถุงกระดาษดังปึกเล็กน้อย

“นี่ของฝากจากเกาะขิง ต้นดอกม่วง ดอกจะออกเป็นสีม่วงสดใหญ่ๆ โดนแดดได้เลยทนหนาวทนร้อน” ว่าแล้วมือค่อยตบๆ ถุง เป็นของชิ้นขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่, ต้นปลูกในกระถางที่เหมาะกับการตกแต่งภายในบ้านเสียมากกว่า

...?

เหมือนจะแปลกตาเล็กน้อย เสื้อเชิร์ตดำใต้สเวตเตอร์สีอ่อนดึงสายตาให้มองได้ครู่หนึ่งทีเดียว

“เธอดูเข้ากับชุดสีดำ เปลี่ยนบรรยากาศเหรอปกติเห็นใส่แต่สีขาว?”

[Stardew Valley : City Of Stars @SVCS_commu]

#SVCS_Commu👾

📢 ประกาศเกี่ยวกับกิจกรรม #NmargetSVCS3 ✨

:: ท่านที่ต้องการออกบูธขายของในงานไนท์มาร์เก็ต

สำหรับผู้ที่สนใจตั้งร้านขายของในงานไนท์มาร์เก็ตที่จะจัดขึ้น สามารถลงทะเบียนเพื่อออกบูธ ได้ตั้งแต่วันที่ 10 - 14 พ.ย. 68

ในการลงทะเบียน: ทักแอคไก่ แจ้ง รายการสินค้าที่จะขาย พร้อมผู้ร่วมบูธ และหากมี กิจกรรมหรือมินิเกม ในร้าน กรุณาแนบไฟล์รายละเอียดกิจกรรม เข้ามาเพิ่มเติม ด้วยนะคะ

[Zakhar (ตอบช้าแอคทีฟช่วงดึก) @SVCS_Zack]

@SVCS_commu ซาคาร์ เซลโดวิช

[Stardew Valley : City Of Stars @SVCS_commu]

PART XXXIX #SVCS_Commu 👾

ᴀɴᴅ ʏᴏᴜ'ʟʟ ʙᴇ ᴀʟʀɪɢʜᴛ

[เทศกาลตกปลาน้ำแข็ง] #IceFishingSVCS3 ☃️

[Highly recommend to read] https://t.co/uyM3LhYxWU

now playing : CITY OF STARS - LA LA LAND ✨

[Stardew Valley : City Of Stars @SVCS_commu]

#IceFishingSVCS3🧊

[การแข่งขันตกปลา]

สตาฟจะทำการสุ่ม
จำนวนปลาที่จับได้ ให้+จำนวนปลาตามนี้

ตัวละครตกปลาเป็นอาชีพ
[ที่สุ่มได้+4ตัว]

ตัวละครมีทักษะในการตกปลาดีเยี่ยม
[ที่สุ่มได้+3 ตัว]

ตัวละครมีทักษะในการตกปลาดี
[ที่สุ่มได้+2ตัว]

ตัวละครมีอุปกรณ์ที่ดีมาก
[จำนวนที่สุ่มได้+1ตัว]

[Zakhar (ตอบช้าแอคทีฟช่วงดึก) @SVCS_Zack]

(ชุดที่ใส่)