نه به عنوان کسی که کمی سواد آکادمیک داره و صرفاً بخش روان رو گذرونده، بلکه به عنوان کسی که ۱۶ شب همونجا بستری بوده و بین انواع کیسهای سایکوتیک با علائم مثبت و منفی، بایپولار، ادیکتد، پستسوسایداتمپت و هر طیف دیگهای زندگی کرده، چقدر صحبتای این ویدئو درسته (دکتر نیما قربانی)
توییتر هیچوقت خسته کننده نمیشه. یکی داره از بی همسری زجه میزنه، یکی پول نداره، یکی مأمورا دنبالشن، یه با دوست پسرش خونه مردم رفته حموم، یکی به یکی دیگه گفته تو دایرکت شوهر من افتادی، یکی فال میگیره، یکی شوهر میخواد، یکی داره میزاد، یکی زاییده، یکی میخواد حامله شه
من همیشه اون "اگه تهران بودم" هستم
همیشه فکر میکنم اگه تهران بودم دوستهای بیشتری داشتم، لاو لایف بهتری داشتم، شغل خوب داشتم، خوشحال بودم، خوش میگذروندم، جوانی بهتری داشتم
نمیدونم...شاید فقط تصور من از تهران اینه
i once knew this girl who hated being the center of attention so she threw a “casual” party, got married mid-celebration, wore a dress that fully showed her 4-month bump, and cut a cake that was blue inside. girl literally said: THERE. i’m married, pregnant, and it’s a boy. we’re done. GOODBYE.
همیشه اولین ساعات پریود واسم خیلی جالبن. انگار کل اون افکار خودکشی و آسیب زدن به خودت و دیگران و احساس ناتوانی برای ادامهی زندگی با قطرههای خون از جسم و روحت خارج میشن. دیوی که تو هستی PMS.
جالبه خودتو گم میکنی، چند ماه بعد پیداش میشه و میفهمی بلدی کیک بپزی، به اساطیر یونان علاقهمند شدی، اهل تماشا کردن پرندههایی و باز د��ونت یه شعلهای زنده مونده که فکر میکردی از دستش دادی.
خواهش میکنم به من انگ فمینیست نزنین. فمینیسم خواهان برابری با شما نئاندرتالهاست. من کجام به برابری به شماها میخوره؟ قطعا با اینهمه زیبایی از شماها سرترم.