Arkadaşlar, size Manhattan’ın göbeğinden bir yatırım fırsatı anlatayım. 😊
190 odalı bir otel. İnşaatın %95’i tamamlanm��ş.
Şirketi iflastan 3 milyon dolara almayı planlıyorum. İnşaat firmasının 60 milyon dolar alacağı var; pazarlıkla 30 milyona indirmeyi hedefliyorum.
Şirket satın alma: 3 milyon $
İnşaat borcu: 30 milyon $
Evrak ve diğer işlemler: 7 milyon $
Tamamlama ve diğer masraflar: 10 milyon $
Toplam hedef maliyet: 50 milyon dolar.
Hedeflenen satış değeri: 100 milyon dolar.
Hedefim, bu işi 6 ay içinde tamamlamak.
Cevad Prekazi’nin 2018 yılında Socrates’e verdiği röportajdan.
-WhatsApp profil fotoğrafınızda da Che Guevara var...
-Ben böyle doğmuşum kardeşim. Kalbim sol tarafta, ben de sol taraftayım. Hatırlıyorum; rahmetli annem anlatıyordu bazı şeyler, dinle ilgili falan, ben diyordum ki "Ya, nerede bu Allah?" Bu fakirler nasıl kendini bu kadar dine vermiş anlamıyordum. "Sen şeytansın" diyordu annem bana. Tabii ki okumaya başladım sonra. Büyük adamları okuyorsun, görüyorsun...
Dünyanın her yerinde savaş var. Ne için? Para. Kimse söylemiyor onu. Hepsi de hesapta dinle ilgili, dinciler yapıyorlar... Hangi Allah'a inanıyor bunlar? Sen dini seviyorsun, okey, bana ne? Ama ben de inanmıyorsam, sana ne? Benden beş yaş büyük olan abim de bir ara sardı bu işlere. Okuyup okuyup anlatıyordu. “Ya, tamam! Sen inan, beni bırak” diyordum...
Tito'nun sağ kolu vardı, Koca Popovic. O istasyonlar, caddeler; hepsi onun babasının ve dedesinindi. Gençliğinde çok büyük kapitalistmiş. Babası onu üniversite için İsviçre'ye göndermiş. Döndüğünde altı dil biliyormuş. Sonra Sorbonne'a gitmiş. Seine Nehri'nin sol tarafında en büyük solcular, sağ tarafında en büyük sağcılar vardır o dönem. Jean-Paul Sartre falan, hepsi solda... Popovic de o tarafı seçmiş. Çünkü o insanlarla tanışmak, oturup sohbet etmek istemiş. Ve döndüğünde komünist olmuş, her şeyi bırakıp İspanya İç Savaşı'na katılacak kadar... Çok büyük zengin kardeşim! Demek ki parayla olmuyor her şey.
Che Guevara... Aristokrat bir aileden geliyor, bilmeyen yok. Tatil yapayım diye kalkmış motosikletle Güney Amerika'ya gitmiş. Ama orada insanların ne kadar fakir olduğunu görünce dünyası değişmiş. Konfor alanını bırakmış, başka bir yola baş koymuş, bu yolda ölmüş... İnsan kardeşim, insan... Babam aynısını diyordu: “Bak oğlum, dünyada iki tane din var; biri iyi insanlar, biri kötü insanlar.” Bitti!
Mekanı Cennet olsun..
https://t.co/tNbgxSvm4u
Fatih Altaylı'dan Ahmet Nazif Zorlu yorumu:
"Vestel’in patronu Ahmet Nazif Zorlu hayatını kaybetti.
Adamın arkasından söylenenlere baktım, insanlıktan utandım.
Ahmet Nazif Zorlu adını ilk olarak Vestel’i satın aldığı zaman duydum.
Vestel, bir beyaz ve kahverengi eşya üreticisi olarak 1980’lerin başında kurulmuştu. Kurucusu Kıbrıslı İngiliz iş insanı Asil Nadir’di. Asil Nadir daha sonra Japon elektronik devi Sansui’yi de satın almış ve Vestel’i tüketici elektroniği alanına da sokmuştu.
Vestel, Türkiye’deki faaliyetleri ile beyaz eşya sektöründe önemli bir aşamaya neden olmuş, yarattığı rekabetçi ortamla başta Arçelik olmak üzere tüm sektörün kendine çekidüzen vermesine, modernleşmesine sebebiyet vermişti.
Sonra Asil Nadir battı. Vestel İngiliz kayyumların eline geçti. Yok olmaya doğru gidiyordu. Binlerce işçi işsiz kalma tehlikesi ile karşı karşıyaydı.
O sırada Ahmet Nazif Zorlu diye biri çıktı ortaya. Aslen tekstilciydi. Vestel’in Hollanda’daki çatı firmasını satın aldı. Türkiye’deki firmayı da kurtardı. Binlerce işçi işsiz kalmaktan kurtulmakla kalmadı, Vestel hızla büyümeye başladı, binlerce yeni çalışan Vestel’e katıldı.
Dünyanın en önemli beyaz eşya ve elektronik üreticilerinden biri haline geldi. Üretim tesisi de akıl almaz bir modernlikteydi. 20 yıl önce tüm beyaz eşya üreticilerinin ortak olup Türkiye’de bir ekran üretim tesisi kurması için uğraştı, “Biz satıyoruz ama aslan payını ekran için Kore’ye ödüyoruz.
Devlet öncü olsun, hepimiz ortak olalım ekran ve hatta çip üretelim. Asıl gelecek orada” diye uğraştı ama derdini kimseye anlatamadı.
Yıllar boyunca milyarlarca dolarlık ihracat yaptı Vestel.
Tekstil tarafı ise zaten çok güçlüydü ve orada da milyarlarca doları Türkiye’ye getiriyordu.
Sahibi olduğu Denizbank’ı 3,2 milyar dolara Dexia’ya satarak ülkeye yabancı sermaye girişi sağladı.
Hatası o günlerde çok popüler olan gayrimenkul işine girmek oldu.
800 milyon dolara devletten aldığı araziye Zorlu Center’ı kurdu. Hem milyarlar harcadı ve karşılığını alamadı hem de eleştirilerin odağı oldu. Ama ilginçtir, hemen yanında çok büyük bir imar rezaleti olan Türkerler’in yaptığı Çiftçi Towers’a kimse bir şey demedi ama ülkeye milyarlarca dolar döviz kazandırmış adama herkes hakaret etmeyi marifet bildi.
Üstelik Zorlu Center’da PSM ile sanata, kültüre büyük hizmet verdi. AKM’nin kapalı olduğu dönemde PSM İstanbul’a soluk aldırdı. Büyük zararlara rağmen PSM’yi hep açık tuttu, hep buradaki prodüksiyonlara destek verdi.
Batarya üretimi için madenciliğe girdi, mali olarak en zorlandığı dönemde TOGG için elini taşın altına koyan babayiğitlerden biri oldu.
Kendisi ile öyle bir yakınlığım falan da yoktu. Toplasan üç dört kez bir araya gelmişizdir, 5-6 kez telefonla konuşmuşuzdur. YouTube yayıncılığıma başladığımda arayıp kutlamış, elinden gelen desteği vermeye hazır olduğunu söylemişti.
Son konuşmamız da 2 sene kadar önce bu konuşmaydı.
Bana göre sevapları, hatalarından kat be kat fazla bir insandı.
Ülke için yaptıklarının milyonda birini yapmamış insanların hakaretlerini görünce insan üzülüyor.
Bir vatandaş olarak benim bir hakkım var ise helal olsun."
Özellikle "osmanlı torunu" olduğunu söyleyenler okumalı...
Yıl: 1828–1829
Osmanlı tahtında Sultan 2. Mahmut oturuyor.
Osmanlı-Rus savaşı sürüyor.
Osmanlı ordusunun Tuna garnizonlarında ekmek yok!
Çünkü ekmeği yapacak un yok, buğday yok!
Osmanlı, ünlü Yahudi banker Rothschild’e başvurur.
Rothschild, gerekli buğdayı satın alıp Osmanlı’ya verir.
Osmanlı devleti, aldığı buğdayın ancak yarı parasını ödeyebilir...
Yıl: 1834
Osmanlı tahtında Sultan 2. Mahmut oturmaktadır.
Yunanlar Osmanlı’ya başkaldırmış, savaşmış ve bağımsızlıklarını kazanmışlardır.
Ayrıca, Osmanlı devletinin Yunanlara tazminat ödemesi karalaştırılmıştır...
Osmanlı’nın tazminat ödeyecek parası yoktur, hazine boştur.
Osmanlı yine banker Rothschild’e başvurur.
Rothschild’in bir temsilcisi İstanbul’a gelir, sözü edilen parayı öder, Osmanlı’ya borç yazılır.
Yıl: 1853–1856
Osmanlı tahtında Sultan Abdülmecit oturmaktadır...
Kırım Savaşı sürmektedir...
Osmanlı ordusunun silaha ve mühimmata ihtiyacı vardır, ama bunları alacak parası yoktur...
Osmanlı, yine banker Rothschild’e başvurur.
Rothschild aracı olur, Osmanlı’ya 10 milyon 514 bin 976 kuruş borç verip
40 bin tüfek,
2 bin şişhane,
10 milyon fişek ve 50 milyon kapsül alınır.
Yıl: 1855
Osmanlı tahtında Sultan Abdülmecit oturmaktadır.
Zaten kasasında parası olmayan Osmanlı’nın, Kırım Savaşı sırasında masrafları çok artmıştır.
Çok acele ve çok büyük paraya ihtiyacı vardır.
Osmanlı yine banker Rothschild’a başvurur.
Osmanlı, istediği borç karşılığı Mısır vergisi, İzmir ve Şam gümrüklerinin gelirlerini teminat olarak gösterir, yani ipotek ettirir.
Rothschild bu teminatlarla yetinmez. Çünkü Osmanlı devleti, aldığı buğdaydan kaynaklanan borcun yarısını hâlâ ödememiştir.
İşte bu nedenle Rothschild; İngiltere ve Fransa’nın kefil olması koşuluyla Osmanlı’ya borç vermeyi kabul eder.
Osmanlı devletine 5 milyon Sterlin borç verir.
Yıl: 1891
Osmanlı tahtında Sultan 2. Abdülhamit oturmaktadır.
Hazinede para yoktur.
Bir kez daha banker Rothschild’e başvurulur.
Rothschild; yüzde 4 faizle, ödeme süresi 60 yıl olan, 6 milyon 316 bin 920 Sterlin borç verir.
Yıl: 1894
Osmanlı tahtında Sultan 2. Abdülhamit oturmaktadır.
Hazine tam takırdır.
Borç için yine banker Rorhschild’e başvurulur.
Rorhschild, yüzde 3,5 faizle 8 milyon 212 bin 340 Sterlin borç verir.
Borcun geri ödeme süresi 61 yıldır.
Osmanlı bu borcu yıllık 330 bin Sterlin taksitlerle ödemek üzere borç senetleri imzalar.
Tarih: 1 Kasım 1922
Türkiye Büyük Millet Meclisi, Osmanlı saltanatına son verdi,
Tarih: 17 Kasım 1922
Son Osmanlı Padişahı Vahdettin, bir İngiliz savaş gemisiyle İstanbul’dan kaçtı.
Tarih: 24 Temmuz 1923
Lozan Antlaşması imzalandı...
Genç Türk devleti, Osmanlı devletinin borçlarını yüklendi.
Bu borçlar arasında banker Rorhschild’den alınmış borçlar da vardı.
Lozan Antlaşması’nın ilgili hükümleri gereğince, banker Rorhschild’den alınmış olan borçlar Rothschild Ailesi’ne ödendi...
Değerli Dostlar,
Kamu maliyesi uzmanı Dr. Mahfi Eğilmez, Osmanlı’nın borçlarını hesapladı.
2013 yılının kurlarına göre, Osmanlı devletinin toplam borcu 500 MİLYAR DOLAR tutuyordu.
Bu borcu, büyük devrimci Atatürk’ün önderliğinde “Yeniden Doğan” Türk milleti ödedi...
Değerli Dostlar,
Bu yazının kısa özeti şudur:
Yıkılıp giden Osmanlı’nın 500 MİLYAR DOLAR borcunu, Osmanlı’nın aşağıladığı Türk halkı ödedi.
Bu gerçeği, Osmanlı palavralarıyla kandırılmak istenen halkımız, özellikle de gençlerimiz hiç akıllarından çıkarmamalıdırlar.
— Yılmaz Dikbaş
İzmir'e Geliş | Karar Anı #4 – 2. Bölüm
10-12 Eylül 1922
📚 Kaynakça: Bölümde yararlandığımız kaynaklara aşağıdaki bağlantıdan ulaşabilirsiniz:
https://t.co/FyK7LTgOcm
Mail: [email protected]
Tarihte ilk kez 1 milyar dolar kazanan kişi John D. Rockefeller.
Dünyanın en büyük servetini kurduktan sonra fark ettiği 7 gerçek:
1. Parayı kovalamaya çalışanlara para gitmez.
1. "Sufrimos más en la imaginación que en la realidad."
La mayoría de tus problemas nunca llegan a pasar. Los vives igual, una y otra vez, dentro de tu cabeza.
Casi toda tu ansiedad es futuro inventado que tomas por real.
🚨 رغم أن ثروته تتجاوز مئات المليارات "وارن بافيت" يكشف سرًا صادمًا عن الثروة والسعادة:
"لديّ كل ما أريده في الحياة لكن امتلاك 10 منازل بدل منزل واحد، أو 10 سيارات بدل سيارتين، لن يجعلني أكثر سعادة".
أما اليخت الضخم فيرى أنه مجرد مصدر جديد للمشاكل:
“سأحتاج إلى طاقم من 50 أو 60 شخصًا… بعضهم قد يسرقني، وبعضهم سيدخل في مشاكل مع بعضه. لماذا أحمّل نفسي كل ذلك؟”
الخلاصة:
كلما زادت الممتلكات زادت التعقيدات أكثر من السعادة!
- اللقاء من برنامج (تشارلي روز)
Türkiye'de bazı AVM'lerin günlük kira gelirleri:
▬ Mall of İstanbul — 11,46 milyon TL / gün
▬ Akasya AVM — 8,28 milyon TL / gün
▬ Optimum İzmir AVM — 6,79 milyon TL / gün
▬ Hilltown Karşıyaka AVM — 6,57 milyon TL / gün
▬ Hilltown AVM ve Ofis (Küçükyalı) — 5,57 milyon TL / gün
▬ Bursa Korupark — 5,04 milyon TL / gün
▬ Maltepe Piazza — 5,03 milyon TL / gün
▬ Samsun Piazza AVM ve Otel — 4,07 milyon TL / gün
▬ Akbatı AVM — 3,69 milyon TL / gün
▬ Optimum Adana AVM — 3,62 milyon TL / gün
▬ Maltepe Park — 2,74 milyon TL / gün
▬ Optimum Ankara AVM — 2,62 milyon TL / gün
▬ İstanbul Torium — 2,49 milyon TL / gün
▬ Kahramanmaraş Piazza AVM — 2,44 milyon TL / gün
▬ Şanlıurfa Piazza AVM — 2,07 milyon TL / gün
▬ Mall of Antalya — 1,93 milyon TL / gün
▬ Optimum İstanbul AVM — 1,56 milyon TL / gün
▬ Antalya Deepo — 1,37 milyon TL / gün
▬ Kozzy AVM — 730 bin TL / gün
Hayatta ne ekersen onu biçersin. Hak etmeden gelen zenginliğin sürdürülebilir olması mümkün değil ama en önemlisi bir bedeli var ve bu bedel bazen görünür, bazen görünmez şekilde ama günün birinde mutlaka öyle ya da böyle ödenir. - @Haydaracunn
🔗: https://t.co/OrxbWJagmg
"Paranın sana saglayacağı en büyük güç, ihtişamlı bir lüks değil; çıkarlarına ters düşen her masadan hiç tereddüt etmeden kalkıp gidebilme özgürlüğüdür."
— Niccolo Machiavelli
Dünyanın en zengin ilk 5 kişiden yatırımcı Warren Buffett: “Hayatta istediğim her şeye sahibim. Bir yerine 10 evim olabilirdi. Daha mutlu olur muydum? Asla. İki yerine 10 arabam olabilirdi. Daha mutlu olmazdım. 400 metrelik bir yatım olabilirdi.Ama o zaman onlarca kişilik mürettebatı yönetmek zorunda kalırdım.
İnsanlar zenginliğin daha fazla şeye sahip olmak olduğunu düşünüyor.
Oysa gerçek zenginlik; İstemediğin şeyleri satın almak zorunda olmamak, istemediğin insanlarla çalışmak zorunda olmamak, ve zamanını istediğin gibi kullanabilmektir”#warrenbuffet #söz
Mustafa Kemal ile Mazhar Müfit (Kansu) arasında Erzurum Kongresi yapıldığı dönemlerde geçen bir konuşma:
"Mazhar not defterin yanında mı?",
"Hayır paşam."
"Zahmet olacak ama bir merdiveni inip çıkacaksın. Al gel."
Mazhar Müfit Kansu'nun aşağıya gidip elinde not defteriyle geldiğini görünce, sigarasından bir iki nefes çektikten sonra: "Ama bu defterin, bu yaprağını kimseye göstermeyeceksin. Sonuna kadar gizli kalacak. Bir ben, bir sen, bir de Süreyya (Kalem Mahsus Müdürü) bileceksiniz, şartım bu..."
Paşa'nın şartı kabul edildi. Bundan sonrasını olayın şahidi Mazhar Müfit Kansu'nun ağzından dinliyoruz: "Öyleyse tarih koy" dedi. Koydum: 8 Temmuz, 1919 Sabaha karşı.
"Pek��lâ, yaz" diyerek devam etti.
Bir
"Zaferden sonra Hükümet biçimi Cumhuriyet olacaktır”...
İki
Padişah ve Haneden hakkında zamanı gelince gereken işlem yapılacaktır.
Üç
Örtünme kalkacaktır.
Dört
Fes kalkacak, uygar milletler gibi şapka giyilecektir."
Bu anda kalem elimden düşüverdi. Yüzüne baktım. O da benim yüzüme bakıyordu. Bu, gözlerin bir takılışta birbirlerine çok şey anlatan konuşuşuydu. Paşa ile zaman zaman senli benli konuşurdum.
"Neden duraksadın?" dedi.
"Darılma ama paşam, sizin hayal peşinde koşan taraflarınız var" dedim.
Güldü...
"Bunu zaman gösterir, sen yaz" dedi.
Beş
“Latin harflerini kabul edilecektir."
"Paşam yeter, yeter..." dedim. Biraz da hayal ile uğraşmaktan bıkmış bir insanın davranışı ile:
"Cumhuriyet ilanını başarmış olalım da üst tarafı yeter" dedim. Defterimi kapattım. "Paşam sabah oldu. Siz oturmaya devam edeceksiniz, hoşça kalın" dedim. Yanından ayrıldım. Gerçekten gün ağarmıştı.
O anda olayların beni nasıl aldattığını ve Mustafa Kemal'i doğruladığını ve Mustafa Kemal'in beni nasıl bir cümle ile yıllar sonra susturduğunu tarih önünde açıklamalıyım...
Aradan yıllar geçmişti...
Çankaya'da akşam yemeklerinde birkaç defa:
"Bu Mazhar Müfit yok mu, kendisine Erzurum'da örtünme kalkacak, şapka giyilecek, Latin harfleri kabul edilecek dediğim ve bunları not etmesini söylediğim zaman, defterini koltuğunun altına almış ve bana hayal peşinde koştuğumu söylemişti" demekle kalmadı, bir gün önemli bir ders daha verdi.
Şapka devrimini açıklamış olarak Kastamonu'ndan dönüyordu. Ankara'ya geldiği zaman da otomobille eski meclis binası önünden geçiyordu. Ben de kapı önünde bulunuyordum. Manzarayı görünce gözlerime inanamadım!
Kendisinin yanında oturan Diyanet İşleri Başkanı'nın başında da bir şapka vardı. Kendisi ne ise? Fakat kendisini karşılamaya gelenler arasında bulunan Diyanet İşleri Başkanına da şapkayı giydirmişti. Ben hayretle bu manzarayı seyrederken otomobili durdurdu. Beni yanına çağırdı ve şöyle dedi:
"Azizim Mazhar Bey, kaçıncı maddedeyiz? Notlarına bakıyor musun?"
Mazhar Müfit KANSU
Erzurum’dan ölümüne kadar ATATÜRK’le beraber.
Cilt bir Sayfa 130