Yves Jacobs

[Brivael Le Pogam @brivael]

Tout le monde devient fou parce qu'Elon Musk a une fortune de 1 000 milliards de dollars.

Très bien. Faisons les comptes, calmement.

L'État fédéral américain dépense 7 000 milliards de dollars par an. La fortune entière d'Elon, accumulée sur 30 ans de travail, représente 52 jours de dépenses de Washington. L'État français dépense 1 700 milliards d'euros par an, 57% du PIB, record absolu du monde développé. La fortune d'Elon, c'est 7 mois de dépenses publiques françaises.

Maintenant, la question que personne ne pose : qu'est-ce que chacun a produit avec cet argent ?

Washington, avec 7 000 milliards par an : un déficit de 1 800 milliards, une dette de 38 000 milliards, et des intérêts de la dette qui dépassent désormais le budget militaire. La Californie de Newsom a brûlé plus de 15 milliards dans un train à grande vitesse qui n'existe pas. La NASA a dépensé plus de 24 milliards pour développer le SLS, une fusée jetable à 4 milliards le lancement.

La France, avec 1 700 milliards par an : un hôpital en crise permanente, une école qui s'effondre dans les classements internationaux, 3 400 milliards de dette, et pas une seule entreprise technologique de rang mondial créée en 25 ans.

Elon, avec une fraction microscopique de ces budgets : le Falcon 9 développé pour environ 400 millions de dollars, là où la NASA estimait elle-même qu'il lui en aurait coûté 4 milliards. Dix fois moins cher. Des fusées qui atterrissent. Le coût du kilo en orbite divisé par 20. Starlink qui connecte des millions de personnes que les plans d'aménagement du territoire ont oubliées pendant 40 ans. Tesla qui a forcé toute l'industrie automobile mondiale à basculer vers l'électrique, ce que 30 ans de COP et de subventions n'avaient pas réussi à faire.

Donc récapitulons. Les États ont des moyens 10 à 50 fois supérieurs, le monopole de la loi, le monopole de l'impôt, et des décennies d'avance. Elon a beaucoup moins de moyens, zéro pouvoir de contrainte, et il surperforme tout le monde, dans tous les domaines où il entre.

Ce n'est pas un hasard. C'est structurel. Quand un entrepreneur alloue son propre argent, chaque erreur lui coûte personnellement, donc il apprend vite. Quand un bureaucrate alloue l'argent des autres, chaque erreur est invisible, diluée, et souvent récompensée par un budget supplémentaire l'année suivante. L'un a une boucle de feedback, l'autre n'en a pas.

La conclusion s'impose d'elle-même : le pouvoir de créer des systèmes dans le monde réel doit TOUJOURS être donné aux entrepreneurs qui allouent leur propre argent. Pas parce qu'ils sont meilleurs moralement. Parce qu'ils sont les seuls à payer le prix de leurs erreurs, et donc les seuls capables de corriger.

Milei a TOUT compris. Re-regardez son discours de Davos. "L'État n'est pas la solution, l'État est le problème lui-même." Tout le monde a ri en 2024. L'Argentine est sortie de l'hyperinflation pendant que la France cherche encore 40 milliards d'économies qu'elle ne trouvera jamais.

L'histoire ne juge pas les intentions. Elle juge l'allocation.

[John LeFevre @JohnLeFevre]

This single tweet cost California hundreds of billions of dollars in taxes, revenue, and jobs:

[Anthony Swolfs @SwolfsAnthony]

Een overheid die jaar na jaar de schuldenberg blijft opstapelen, heeft twee keuzes: snoeien in de uitgaven of inkomsten zoeken.

Het werd het tweede.

Twee belastingen in het bijzonder: een meerwaardebelasting op aandelen, crypto en fondsen, en een exit tax die je vermogen vasthoudt bij vertrek.

De logica klopt op papier, maar de historische precedenten vertellen iets anders. Noorwegen voerde een vergelijkbare vermogensbelasting in en zag in één jaar 54 miljard euro het land verlaten.

Het verwachte extra belastinginkomen werd een nettoverlies. Denemarken belastte virtuele winsten en bleef zitten met aanslagen op vermogens die intussen al verdampt waren.

Een overheid die te veel schuld heeft, gaat zwaarder belasten. Daardoor vertrekken juist de meest mobiele vermogens, krimpt de belastingbasis en blijft de schuld doorgroeien.

België staat in 2026 aan de startlijn van precies die vicieuze cirkel.

Aan de beleidsmakers die dit lezen: het is nog niet te laat. Kijk naar wat er in Noorwegen en Denemarken is gebeurd. Leer ervan. Creëer een klimaat waarin vermogen blijft en groeit, in plaats van vertrekt. België heeft die kans nog. Maar niet lang meer.

[Anthony Swolfs @SwolfsAnthony]

Dezelfde man wiens partij de drijvende kracht is achter de meerwaardebelasting, kocht zelf nog nooit een aandeel. 🥴

Iemand die openlijk toegeeft dat hij het onderwerp niet snapt, schrijft wel de regels voor iedereen die het wél doet.

En kijk, ik snap die eerlijkheid op zich nog. Niet iedereen groeit op met beleggen. Ik ook niet. Ik heb ook weleens domme dingen gedaan met m'n geld.

Die drempel is echt. In veel gesprekken met ondernemers hoor ik exact dezelfde zin terugkomen. "Ik weet er te weinig van." Mensen met serieus geld op de rekening die niets durven doen, gewoon omdat niemand het hen ooit heeft uitgelegd.

Het verschil zit altijd in wat er na die zin komt. De een besluit het te leren. De ander vermijdt het, en laat anderen zijn rekening betalen zoals Rousseau doet.

En daar wringt het pas echt. Want een belasting is nooit neutraal, ze stuurt gedrag. Wie zelf nooit belegd heeft, ziet niet wat hij ontmoedigt.

De een ziet weer een mogelijke extra belasting. De ander ziet iemand die eindelijk de stap zette om zijn spaargeld te laten groeien in plaats van het te laten wegvreten door inflatie.

En zo raak je net de verkeerde laag. De grote vermogens kennen hun weg rond elke taks allang. Het is de ondernemer die de stap net zet die het voelt.

Dus de vraag die overblijft is simpel:

Wil je iemand die het spel weigert te spelen, de regels laten maken?

[Peter De Keyzer @PeterDeKeyzer]

Beeld je in: je stapt het vliegtuig in en je neemt plaats in business class. Ruime zetel en onmiddellijk champagne. Een menu met drie gangen. Je strekt je benen, leunt achterover, en denkt: zo hoort het leven te zijn. En het mooiste van al? Je betaalt maar de helft van je ticket. De andere helft? Die wordt betaald door je kinderen. Alleen: ze weten het zelf nog niet. Ze waren er niet bij toen de boeking werd gemaakt. Maar de steeds verder oplopende rekening staat wel op hun naam. Welkom aan boord van de Belgische welvaartsstaat.

Concreet: elk kind dat wordt geboren krijgt per onmiddellijk een schuld van zowat 50.000 euro mee. Geen pamperrekening maar een pamperfactuur. Bovendien dreigen alleen al de rentelasten tegen 2028 nog te verdubbelen tot 18 miljard euro per jaar. Miljarden die zullen gaan naar schuldeisers - niet naar scholen, lagere belastingen of betere infrastructuur. Dat is de prijs van de business class voor de happy few.

Tientallen jaren lang heeft elke Belgische regering meer uitgegeven dan er binnenkwam - jaar in, jaar uit. Het was comfortabel én populair. Iemand anders zou later wel de rekening betalen. Die iemand anders heeft een naam: Emma, Jack, Youssef of Mathis. Ze zitten vandaag in economy class betalen mee voor het comfort vooraan.

De regering vraagt om een inspanning: strengere regels voor langdurig zieken, minder indexering, hervorming van pensioenen, snoeien in subsidies. En dus wordt er geprotesteerd. Vakbonden. Mutualiteiten. Gepensioneerden. Middenveld. Ze zijn goed georganiseerd, ze zijn luid en ze zijn aanwezig. Decennialang boven je stand leven creëert namelijk gewoonten die beginnen aanvoelen als rechten. Stuk voor stuk zijn het passagiers in business class.

De jongeren die de rekening betalen worden nooit uitgenodigd. Ze hebben geen vakbond of lobby die voor hun toekomst onderhandelt. Ze zijn te jong, te verspreid, te druk bezig met spelen, studeren of met beginnen aan hun loopbaan.

Laat ons de sanering eens omdraaien. Niet als een aanslag op de rechten van business class. Wel als het mooiste cadeau dat we de volgende generatie kunnen geven.

We zouden bijvoorbeeld de pensioenen niet meer volledig kunnen indexeren. En de vrijgekomen middelen te besteden aan jongeren. Verlaag de belastingen op de laagste lonen. Meer overhouden van je eigen inspanning is meer rechtvaardigheid. Geef jongeren een groter fiscaal voordeel om zelf meer te sparen voor hun eigen pensioen. Het geeft hen een aansporing én ruimte om meer te werken, te sparen en te investeren in hun eigen toekomst.

Een land wordt namelijk niet groot door wat het vandaag uitgeeft. Wel door wat het morgen achterlaat. Het mooiste cadeau dat we de volgende generatie kunnen geven is een schone lei. Een land dat zijn facturen betaalt. Een arbeidsmarkt die loont. Een woonmarkt die bereikbaar is. Een pensioenlandschap dat eerlijk is. Maar vooral: de overtuiging dat elke generatie de plicht heeft om dit land sterker achter te laten dan ze het aantrof.

[Brivael Le Pogam @brivael]

"Communism > Capitalism"

Frère. Tu tweetes ça depuis un iPhone. Designé en Californie. Fabriqué dans une usine chinoise qui n'existe que parce que Deng Xiaoping a compris en 1978 que le maoïsme produisait surtout des cadavres et a décidé de faire du capitalisme en mode déguisé.

La plus grande réduction de la pauvreté de l'histoire humaine (Chine 1980-2020) s'est produite au moment exact où la Chine a arrêté de faire du communisme. La plus grande famine de l'histoire humaine (Chine 1958-62, 45M de morts) s'est produite au moment exact où ils ont commencé.

Même pays. Mêmes gens. Même territoire. Deux systèmes. L'un a construit des smartphones, l'autre a construit des fosses communes. Choisis ton camp.

Le tableau de chasse du communisme :
URSS : effondrée
Chine : a pivoté vers le capitalisme, a prospéré
Vietnam : a pivoté vers le capitalisme, a prospéré
Cuba : rationne encore le savon en 2026
Corée du Nord : mange de l'écorce d'arbre
Venezuela : assis sur les plus grandes réserves de pétrole du monde, importe de l'essence
Cambodge : a tué 25% de sa propre population

Le communisme n'est pas une idéologie. C'est un programme d'embauche pour les gens incapables de trouver un vrai job, déguisé en théorie économique. Quand tu sais pas construire, tu redistribues. Quand la redistribution échoue, tu cherches des saboteurs. Quand tu manques de saboteurs, tu deviens toi-même le saboteur de quelqu'un d'autre.

100 millions de morts. Zéro exemple qui fonctionne. Le LARP le plus cher de l'histoire de l'humanité.

Mais s'il te plaît, continue de tweeter "Communism > Capitalism" depuis ton téléphone capitaliste, sur ton app capitaliste, financée par de la pub capitaliste. On a besoin de la comédie.

[Brivael Le Pogam @brivael]

Le capitalisme sort les gens de la pauvreté. Et uniquement ça.

Mais c'est la seule chose qui compte vraiment.

Imagine 100 gamins qui doivent traverser la France pour aller voir leur grand-mère malade. En 1800, ils sont tous à pied. Égaux. Sauf que la moitié n'arrivera jamais. Maladie, épuisement, accident. Les autres mettront 3 semaines.

C'est ça, "l'égalité" qu'on regrette.

Arrive le capitalisme. Les plus malins fabriquent des charrettes. Puis des trains. Puis des voitures. Puis des avions. Puis Elon Musk lance SpaceX et bosse sur des fusées qui feront Paris-Tokyo en 40 minutes.

À chaque étape, l'écart se creuse entre celui qui peut payer le mieux et celui qui prend le moins cher. Toujours.

Et à chaque étape, le moins cher d'aujourd'hui est mieux que le plus cher d'hier.

Un SMICard en 2026 prend un vol Ryanair Paris-Marseille pour 30 balles. Louis XIV, l'homme le plus puissant de France, mettait 5 jours en carrosse pour faire le même trajet, en risquant de mourir d'une infection à l'arrivée.

Le pauvre d'aujourd'hui voyage mieux que le roi d'hier.

Le pauvre d'aujourd'hui mange mieux que le roi d'hier (le scorbut était fréquent à Versailles).

Le pauvre d'aujourd'hui a accès à plus d'informations en 10 secondes sur son téléphone que toutes les bibliothèques royales d'Europe réunies en 1700.

Et là arrive le socialiste. Il regarde Elon Musk dans sa fusée et dit : "C'est scandaleux. Il faut taxer."

Il ne regarde pas le SMICard dans son Ryanair. Il ne regarde pas le gamin du Bangladesh qui sort de la pauvreté extrême parce qu'il bosse pour une usine textile qui exporte en Europe. Il regarde le sommet. Et il appelle ça "lutter contre les inégalités".

Voilà l'arnaque intellectuelle.

Parce que ce qu'il appelle "réduire les inégalités", c'est en réalité empêcher le bateau de monter pendant qu'il fait semblant de baisser le yacht.

Les chiffres sont là, indiscutables. En 1800, 90% de l'humanité vivait dans l'extrême pauvreté. Aujourd'hui, moins de 8%. Cette chute, c'est la plus grande victoire morale de l'histoire humaine. Elle n'a pas été produite par une révolution. Pas par un programme d'État. Pas par un manifeste.

Elle a été produite par des gens qui avaient le droit de créer, de vendre, de garder ce qu'ils gagnaient, et de réinvestir.

Et c'est précisément ce moteur que la bureaucratie socialiste a capturé en France.

Le mécanisme est simple. Le capitalisme produit la richesse. Puis l'État arrive, prend 57% du PIB, redistribue une partie, et te dit : "Tu vois, sans moi tu n'aurais rien." Comme si le boulanger devait remercier le mec qui lui pique la moitié de sa fournée chaque matin.

Pire : il interdit progressivement aux gens de créer cette richesse. Il étouffe les boîtes naissantes sous les normes, les charges, les autorisations, les CDI à vie, les seuils à 50 salariés. Puis il s'étonne que la croissance soit nulle. Et il en conclut qu'il faut taxer encore plus.

C'est exactement ce qu'a décrit Hayek en 1944. Un pays qui confond "égalité de résultat" et "justice" finit toujours par devenir plus pauvre et moins libre. La France est le cas d'école.

Pendant ce temps, en Pologne, en Estonie, en Irlande, à Singapour, ils ont fait l'inverse. Bas impôts, droit de propriété solide, État léger. Résultat : ils nous rattrapent ou nous dépassent en niveau de vie en 30 ans.

Le capitalisme n'est pas un système qui crée des riches. C'est un système qui détruit la pauvreté.

Et la seule raison pour laquelle on en doute encore en France, c'est qu'on a délégué le discours économique à des gens dont le métier est de vivre de l'argent des autres.

[Richard Hanania @RichardHanania]

Sweden is choosing capitalism.

Social spending as percentage of GDP is now 24%, lower than most of Northern Europe.

Sweden has surpassed the US in billionaires per capita.

School choice is universal, one in ten teens goes to a school operated by a company listed on the Stockholm stock exchange.

Taxes have been cut three years in a row.

Sweden has seen "more than 500 initial public offerings over the 10 years through 2024, more than Germany, France, the Netherlands and Spain combined"

Nearly half of primary healthcare clinics are now privately owned.

The result? Same as always. Sweden is projected to grow 2% a year through 2030, which is the same as the US and double France and Germany.

How many times does this have to keep happening across the world? How many times does free market capitalism have to prove itself superior to socialism before the world accepts the truth?

[Hombre Imparable @Hombrelmparable]

Tres personas quedan atrapadas en una isla: un empresario, un trabajador y un político.

El empresario construye una red para pescar.
El trabajador recoge madera y hace fuego.
El político organiza reuniones para discutir cómo repartir el pescado.
La primera semana sobreviven bien:
el empresario pesca 30 peces,
el trabajador cocina y mantiene el refugio,
y el político promete que pronto todos tendrán igualdad.
La segunda semana, el político propone una nueva regla:
“Es injusto que uno tenga más peces que otro. A partir de ahora, todo se repartirá por igual.”

El empresario acepta a regañadientes.
El trabajador también.
La tercera semana, el empresario deja de esforzarse tanto:
“¿Para qué pescar 30 si terminaré con la misma cantidad?”
Pesca 10.
La cuarta semana, el trabajador deja de trabajar horas extra:
“¿Para qué mantener el fuego toda la noche si da igual cuánto aporte?”

Trabaja menos.
Mientras tanto, el político sigue dando discursos sobre solidaridad y justicia social.

La quinta semana ya casi no hay comida.
La isla entra en crisis.
Y el político convoca otra reunión para debatir quién es el culpable.
Y así, amigos, es como muchas veces colapsan los sistemas donde se castiga al que produce y se premia al que solo administra discursos.

[Michael A. Arouet @MichaelAArouet]

Isn’t it a real mystery why more people don’t want to move to Europe?

It’s such a great environment to build your career, start and grow a business, and raise your children safely.

[David Criekemans @DavidCriekemans]

🫵

[Pieter Boudry @BoudryPieter]

Zonder elektriciteit, geen economie, geen jobs, geen welvaart.

Er staan intussen 1.800 bedrijven in de file voor een aansluiting. Dat zijn 1.800 investeerders, ondernemers, fabrieken, kmo’s en starters die geld, banen en toekomst willen brengen naar Vlaanderen. Maar het net zit vol. En dus moeten we “kiezen”: gezinnen of bedrijven?

Neen. We moeten niet kiezen. Dat is beleidsfalen.

Bedrijven zijn geen luxe. Zij betalen de facturen van de gezinnen. Zij betalen de lonen van élke ambtenaar. Zij creëren de netto welvaart waarmee we onze sociale zekerheid, onze zorg en onze subsidies kunnen ophoesten. Zonder hen wordt die “sociale welvaartstaat” een armoedestaat.

De echte keuze is dus niet gezinnen versus bedrijven.
De echte keuze is: welvaart of armoede.

@MathieuBihet @E_Simonet @DavidClarinval @HansBonte1 @MDiependaele @Bart_DeWever @conner_rousseau @GLBouchez @SammyMahdi @valerievanpeel @vadderiVRT @Isoldevde

Al 1.800 bedrijven ‘in de file’ voor aansluiting op het elektriciteitsnet. Vlaanderen moet kiezen wie eerst stroom krijgt: gezinnen of bedrijven
https://t.co/x9hw8ptiiH

[mitsuri @0xmitsurii]

MIT's 1 trillion fps camera can film light in motion.

[Let's Compound @letuscompound]

Renault Vilvoorde, Ford Genk, Opel Antwerpen, Audi Vorst en Volvo Gent. Toen ik op de schoolbanken zat en mijn eerste economische weetjes voorgeschoteld kreeg, was één van de zaken die ik leerde dat België het land was met het hoogste aantal geproduceerde wagens per capita. Fast forward 30j en we mogen vrezen voor de sluiting van onze allerlaatste fabriek.

Crash in slow motion. Symbolisch voor het verdwijnen van onze industrie. En akkoord, we zijn niet het land waar het beslissingscentrum ligt, EV's komen op, China ligt op de loer etc. Dus was het des te meer de taak om ons competitiever te maken. Loonlasten, energiekosten, regulering zijn de schakelaars waarmee je moet spelen. Meer is het niet. In al die tijd, waarbij diverse regeringen in diverse samenstellingen aan de macht waren, heeft men echter niets met enige impact gedaan om de teloorgang te stoppen.

Normale gang van zaken, overstappen naar kenniseconomie was het makkelijke en goedkope antwoord. Industrie hebben we niet nodig, diensten gaan ons redden. Maar zonder dat we het wisten, hadden we onze hoop gelegd op het domein waar de volgende crash zit aan te komen.

Die van automatiseren en AI-agents en het zal geen 30j duren vooraleer het daar ook uitgroeit tot een slagveld. Kennis wordt geen schaars goed meer, rolt uit computers en gsm's, draait 24 op de 24, gestuurd uit datacenters gelegen waar energie (zijn we weer) goedkoop is.

Zoals een belegger zijn vermogen verdeelt over verschillende mandjes, zou een economie van een land idealiter gestoeld zijn op meerdere stevige poten. Iedere poot die je afgeeft, komt niet terug en maakt de rest alleen maar kwetsbaarder.

[Planet Of Memes @PlanetOfMemes]

You get what you incentivize.

[Roaldcs 🚲 📣 @roaldcs]

De nieuwe fiscale obsessie in Europa is simpel: belast niet wat iemand verdient, maar wat iemand bezit. Je huis, je spaargeld, je aandelen, je bedrijf. Alsof eigendom een abonnement is waarvoor je elk jaar huur moet betalen aan de staat. Alsof jij nooit echt eigenaar bent, maar slechts gedoogde bewaarder van wat de staat je voorlopig gunt.

Dat wordt verkocht als strijd tegen ongelijkheid. In werkelijkheid is het een aanval op het fundament van een vrije samenleving: het eigendomsrecht.
Politici zoals Pedro Sánchez in Spanje en economen zoals Gabriel Zucman doen alsof de oplossing eenvoudig is: pak de rijken, financier de verzorgingsstaat en iedereen wint.

Maar dat is een leugen die ze zelf ook kennen. Als je een grote verzorgingsstaat wilt onderhouden, moet je uiteindelijk de middenklasse belasten. Dat is precies wat Europa al decennia doet via inkomstenbelasting, btw en sociale premies. De rijken zijn daarvoor numeriek te klein. De rekening komt altijd bij de gewone burger terecht. Altijd!

Vermogensbelasting klinkt aantrekkelijk omdat ze zogenaamd alleen de rijksten raakt. Maar kapitaal werkt anders dan politici willen geloven. Kapitaal is mobiel. Kapitaal reageert. Kapitaal verdwijnt. En met kapitaal verdwijnen banen, investeringen en toekomst. Altijd.

De voorbeelden zijn gedocumenteerd en onweerlegbaar. Noorwegen zag een exodus van ondernemers en vermogende burgers nadat de vermogensbelasting werd verhoogd. Zweden had decennialang een zware vermogensbelasting en schafte die uiteindelijk af nadat kapitaal en ondernemers massaal vertrokken. Frankrijk joeg met zijn solidariteitsbelasting duizenden miljonairs het land uit en verloor enorme kapitaalstromen voor een opbrengst die nauwelijks de beleidskosten dekte. Dit zijn geen anekdotes. Dit is wat er altijd gebeurt.

En nu wil Nederland proefkonijn worden. Box 3 dreigt nu zelfs belasting op papieren winsten die nog niet gerealiseerd zijn. Je wordt belast op iets wat je nog niet hebt. Dat raakt niet alleen de ultrarijken. Het raakt particuliere beleggers, angel investors, starters, familiebedrijven en mensen die eindelijk proberen vermogen op te bouwen vanuit niets.

Dat is het punt dat de pathologische herverdelers structureel weigeren te begrijpen. Het probleem is niet alleen dat rijke mensen vertrekken. Het echte probleem ontstaat ook vóór iemand rijk wordt. De ingenieur, de consultant, de ondernemer in wording ziet dat succes steeds zwaarder wordt bestraft. Hij/zij spaart uit zwaar belast inkomen, neemt risico, werkt harder dan zijn omgeving, bouwt iets op, en zodra het lukt staat de staat klaar om mee te graaien. Op dat moment stopt hij. Of hij vertrekt. Of hij/zij begint nooit.

Het resultaat is precies het tegenovergestelde van wat links belooft. Bestaande vermogens worden beschermd, nieuwe toetreders worden geblokkeerd. De gevestigde rijke heeft structuren, adviseurs, internationale spreiding en juridische buffers. De nieuwe ondernemer heeft een laptop, wat spaargeld en risico. Juist hij wordt ontmoedigd. Juist hij betaalt de prijs van beleid dat zegt de rijken te treffen.

De GINI discussie verhult dit bewust. Nederland en Denemarken kunnen relatief laag scoren op inkomensongelijkheid dankzij herverdeling, terwijl vermogensongelijkheid hoog blijft. Inkomens nivelleren is niet hetzelfde als eigendom spreiden. De staat kan stromen herverdelen, maar creëert geen vrije kapitaalvorming. Integendeel: herverdeling vernietigt precies de prikkels die brede welvaart mogelijk maken.
Dit is geen rechtvaardigheid. Dit is georganiseerde verarming.

Een neomarxistische jacht op succesvolle mensen, verpakt als solidariteit, uitgevoerd door een klasse die zelf nooit iets heeft opgebouwd.

Europa heeft geen tekort aan belastingen. Europa heeft een tekort aan vrijheid, eigendom, kapitaal en lef. En Nederland dreigt opnieuw het proefkonijn te worden voor beleid dat iedereen armer maakt, behalve de staat zelf en haar achterlijke nomenklatura.

[Jesse The Free 🏴 @Jessethefree]

Socialism is the flat earth theory of economics.

[NoodweerBenelux @NoodweerBenelux]

Kritieke situatie op het Belgische elektriciteitsnet (Elia) houdt actueel aan. We noteren nog steeds -15.000 euro/MWh. Dat betekent dat ook alle andere buurlanden waarmee België geconnecteerd is een overshot aan zonne-energie niet kwijt kunnen. Vorig record lag rond -5000 euro. #extreem

[Handre @Handre]

Modern socialists rail against capitalism on iPhones, tweet revolution from Starbucks, then wonder why Venezuela collapsed.

You want worker ownership? Start a co-op. You want wealth redistribution? Donate your trust fund. You want economic justice? Study why 100 million died under socialism in the 20th century.

Markets liberated more people from poverty than every government program combined. Your feelings don't override economic laws.

[Magatte Wade @magattew]

You don't need a PhD to understand why people are poor.

Poverty goes away when prosperity shows up. And prosperity doesn't fall from the sky or get delivered by a UN truck. 

It gets built by entrepreneurs who start businesses, hire people, and create things worth buying. 

But those entrepreneurs need somewhere they can actually operate without spending half their life begging for permits and paying fees to people who produce nothing.

Countries that get this right get rich. Countries that don't, stay poor. 

The whole thing fits on a napkin and yet we've got entire university departments overcomplicating it.