بر اساس داستان قدیمی که نیچه در زایش تراژدی تعریف می کنه، شاه میداس در جنگلی دنبال سیلنوس دانا می گشت. وقتی بالاخره سیلنوس را گیر میاندازد، ازش می پرسه بهترین چیز برای آدمی چیست. سیلنوس تمایلی به جواب دادن نداره، اما بالاخره این نیمه خدا جواب میده
آه ای نژاد فلک زده،
مردها ساعتها وقت میگذارند تا مشخصات فنی، اسببخار، گشتاور و آیرودینامیک ماشین را بالا و پایین کنند؛ همهاش هم برای این است که به خودشان و دیگران ثابت کنند دارند یک «وسیلهٔ کاربردی» میخرند. اما به نظرم واقعیت چیز دیگری است؛ این تحلیلهای پیچیدهٔ فنی، فقط یک پوشش موجه است برای زنده کردن همان ذوق و شوقی که در کودکی پشت ویترین اسباببازیفروشیها داشتند. ماشین برای خیلی از مردها وسیلهٔ نقلیه نیست، یک اسباببازی بزرگ است!
در واقع، بخش عمدهای از این صنعت چند تریلیون دلاری، نه برای برطرف کردن نیاز به حملونقل، بلکه روی کاکل همین «دوران کودکی پایانناپذیر مردها» میچرخد. مردها هیچوقت بزرگ نمیشوند، فقط اسباببازیهایشان گرانتر میشود!
برای درک بهتر آرسنالی بودن و آرسنالی شدن این نکته رو فقط درباره خودم بگم بقیه رو نمیدونم
من از ۱۹۹۹ طرفدار آرسنال شدم در ۷ سالگی
قاعدتا بچه ۷ ساله عقل فوتبالی که نداره. در ۱۱ ۱۲ سالگی تیم شکست ناپذیران (۲۰۰۴/۲۰۰۵) دل منو برد و بعد تیم ونگر یک بازنده همیشگی بود
ولی زیبا بازی...
صدای خر از نظر آکوستیک منحصربهفرده. برخلاف سایر اسبسانان، الاغها هم در فاز دم و هم در فاز بازدم صدا تولید میکنن.
این الگوی دوجهته باعث مدولاسیون فرکانسی قوسی میشه و هر خر «امضای صوتی» خودش رو داره.
@GoodieHimSelf جرات نمیکنم پیامها رو باز کنم. نه بخاطر خشونت تصاویر.
اون انقدر سخت نیست که پرسشهای مادرانی که بچههاشون بازداشت شدند.
عکس گمشدهشون رو میفرستند با چهرههایی که در ویدیوها محو کردم مقایسه کنم!
التماس میکنند فرستنده ویدیوی پیکر عزیزشون رو معرفی کنم تا از آخرین لحظاتش بپرسند.
لذتی که در تماشای مرگ هست،در تماشای زندگی نیست.
این توصیفی از غریزهی مرگ یاDeath drive است
این لذت،ریشهی خلق ژانرهای درام اگزیستانسیال،وحشت،نوآر،جنایی،فانتزی تاریک،ملودارم،کمدی سیاه، مینیمالیستی..است
آدمها اگر نتوانند دیگری را بکشند،خود را میکشند که ما آن را افسردگی مینامیم