nesliğğ

...

[Psikolog Hatice Kaymaz @HaticeKaymazz]

Yahya Kemal Beyatlı’nın; “Bir bitmeyecek şevk verirken beste, bir tel kopar ahenk ebediyyen kesilir…” dizesi ne derin bir mana içeriyor. İnsan rutinlerinin hep devam edeceğini, verilenin kıymetini bilmese de orada kalacağını, günlerin hep aynı döneceğini sanıyor oysa bir tel kopsa, sadece bir nimet alınsa, bir sabah aynı uyanmasa insanın dünyası alt üst oluyor. Bunu farkeden, vakitlice şükreden, varken kıymet bilen insan yaşamda vakur ve hürmetle yürür.

[ervović @shakamaticc]

kabullenmek bi cok savası bitiremese bile en azından ateskes getirdigi kesin. o yol oyle yokustur. o kapı hep kapalıdır. o sorunun cevabı yoktur. o dugum oyle kordur. o yara kabuk baglamaz. oyleyse oyle kalsın. onumuzde koca bi hayat seyri var. carkımızın takılı kalma luksu yok

[harâbi harabâti @lehcetulhakayik]

İnsanî ilişkilerde, zannedildiğinin aksine, fazla yakınlık bazı şeyleri bulanıklaştırır, ayırt edicilik kabiliyetini köreltir.

[Arif Nacaroğlu @arifzamankader]

Devletin üstündeki yapılar Haluk Levent'i neden şimdiye kadar korudu, neden suçlarını gizledi? Sedat Peker'i neden korudularsa öyle. Türkiye el değiştirirken sizi uyuşturacak sahte kahramanlara ihtiyacınız vardı. Çünkü kahramanlar, doğru ya da yanlış olmalarından bağımsız olarak, insanların umutlarını ve öfkelerini belirli noktalara yönlendiren figürlerdir.

[Merve Cemre Güler @mervcemr]

Gerçek için en az iki kişilik uzlaşı lazım

[Kitaplardan Alıntılar @sivriikalemler]

“İstediğin hiçbir şeye asla sahip olamama türünden bir yaşama alıştığında, ne istediğini bilmeyi de bırakırsın.” — Haruki Murakami

[Emre Valez @emrevalez]

Garip bir zamandayız. İnsanlar hissettiklerini söylemek yerine hissettirmemeyi marifet sanıyor. Birini merak ediyorsan yazmıyorsun, seviyorsan belli etmiyorsun, özlüyorsan içine atıyorsun. Çünkü ilk adımı atan kaybeder diye bir algı oluşmuş. Herkes güçlü görünmeye çalışırken, aslında en çok samimiyet kayboluyor. İlişkiler yarışa döndü; kim daha az konuşacak, kim daha geç cevap verecek, kim daha umursamaz duracak… Oysa gerçek değer, rol yapmakta değil, olduğu gibi davranabilmektedir. İnsan, değer verdiği kişiye sıcak davranmaktan çekinmemeli. Samimiyet hiçbir zaman zayıflık olmadı; sadece yanlış insanlara denk geldiğinde öyle hissettirildi. Bu yüzden artık insanlar birbirini değil, birbirine karşı oynadığı oyunu tanıyor. Sonra da herkes neden yalnız kaldığını merak ediyor. Çünkü maskeler çoğaldıkça, gerçek insanlar birbirini bulmakta zorlanıyor.

[Bahar @baharkarakrt]

Bir psikolog paylaşımı;

Kaygı ve depresyonla mücadele eden insanların pek bir şey hatırlayamadığını biliyor muydunuz?

Çünkü her anı nasıl atlatacaklarına, o yoğun duyguyu nasıl yöneteceklerine odaklanmakla o kadar meşguller ki, aslında yaşadıkları anı gerçekten deneyimleyemiyorlar. Günler, haftalar, aylar akıp gidiyor ama zihin sürekli “hayatta kalma” modunda olduğu için güzel detaylar, küçük mutluluklar, hatta acı bile tam olarak kaydedilemiyor. Sanki hayatı izliyorlar ama içinde tam olarak yer alamıyorlar…
Bu durum, birçok insanın sonradan “o yıllar niye böyle geçti, hiçbir şey hatırlamıyorum” demesine yol açıyor. Çünkü o dönemde asıl çaba, ayakta kalmaktı.

[Erik Kartman @eric_teocartman]

Bugün Nato gelse giycek bişiim yok!

[Melih Demirer @avmelihdemirer]

Okuduğum en güzel sözlerden biri

[anılcan galiba @anilcangaliba]

iletişim eksikliği hayal gücü için çok fazla alan bırakır

[melih yargıcı @yargicimelih]

nişanyanlar ilgi deniz göktaş'a kaydığı için acayip mutsuzdur her an babalarının çıplak fotosunu falan siteye salabilirler...

[Büşra Nur Honça @busranurhonca]

insanın en büyük özlemi, yine kendisinedir. henüz hasar almadan önceki hallerini, içinden gelerek güldüğü zamanları, birine güvenmek ne demek iyi bildiği günleri çok özler ama geri getiremez. çünkü esaslı bir biçimde yaralanmıştır ve esaslı bir biçimde yaralanan herkes çok iyi bilir ki, o eski hiç yaralanmamış hâline geri dönüş diye bir şey hiçbir zaman olmayacaktır. bir kere bilmek ve farkına varmak o eski günlere dönüşün önündeki en büyük engeldir.

[yasin ramazan @parmakuclari]

Kendinizi keşfederken dikkat edin. Açığa çıkan şeyden hiç hoşlanmayabilirsiniz.

[İhsan Fazlıoğlu @ihsanfazlioglu]

Pişman olmak,
kelimenin kadim kökleri dikkate alındığında,
tam anlamıyla,
kişinin geçmişte düşündüğü
ya da yaptığının
'tam-karşısı'nda konumlanması demektir.
Nedâmet ise, ayrıca,
hayıflanmayı
ve dahi vicdân azabı duymayı imler...
Sonuç, çaresizliktir yani imkânın yokluğu...

[Psikolog Fatma Ece Godeoglu @FatmaEceGdeolu]

“İnsan, ömrünün ikinci yarısında, ilk yarısında iddia ettiği her şeyin antitezine dönüşebilir.”

[İbrahim @yamalihirka]

Bu topraklarda sabahın yedisinde bir Anzakla karşılaşmak için en son Anneannemin dedesi Osman dedem falan uyanmıştır.

[melike ziyagiler @melikeziyagiler]

Ölmüşlerim ölmüş gibi gelmiyor, sanki başka bir yerde yaşıyorlarmış sadece ben oraya bayadır gitmiyormuşum gibi

[Virgie @young_virginia_]

Yükün birazını da zamana bırakmak. O en güzel taşıyıcıdır.