برایند مهم دو مصاحبه از یک مبارز و یک خانواده دادخواه از داخل ایران با صدای آمریکا:
- جمهوری اسلامی به نیکا تجاوز نکرد
- من در زندان شکنجه نشدم
- من از رفتار قاضی جمهوری اسلامی خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم
- من بازپرسی رو میشناسم که دو روز همه بازداشتیها رو با فیش حقوقی آزاد میکرد و از اون به بعد دیگه بازداشتی نیاوردن
- من قاضی رو میشناسم که حاضر شد فرمان نپذیره و طبق قانون رای بده
- همه چی (در سیستم) اونقدر سیاه و ناامیدکننده نیست!
بغض - اشک - گریه - گریه - گریه
لعنت به کسانی که مسأله زن ایرانی و جامعه کوئیر را به غزه و لبنان و فلسطین گره زدند
لعنت به کسانی که مسأله زن ایرانی را به تجزیه طلبی گره زدند
لعنت به آنهایی که از زن زندگی آزادی برای اصلاح طلبان کلاه دوختند.
لعنت به همتون که جنبش زیبای زن زندگی آزادی را نابود کردید و تمام اعتبار آن را پای رژیم اسلامی ریختید.
هیچگاه خیانت شما را فراموش نخواهیم کرد.
صبح تا شب دارن از مبارزه مدنی و راههای نرفته حرف میزنن ولی برای سادهترین اکت مدنی هم حاضر نشدن با مردم همراه بشن.
توی مبارزه مدنی مد نظرشون برای اونی که گفته گلم رو به رهبر قاتل جمهوری اسلامی تقدیم میکنم هورا کشیدن و از اینکه گلش پذیرفته نشد ناراحتن.
شما مایه وهن «مبارزه» هستید.
شما در زمان پاندمی کووید واکسن امریکایی رو تحریم کردید و باعث مرگ هزاران ایرانی شدید.
ولی امروز جشن پیروزی گرفتید چون میتونید نفت مملکت رو حراج کنید و در ازاش جو و گندم امریکایی بگیرید.
قاتلهای حقیر.
آمریکا که سهله، تمام ۲۰۰+ کشور جهان هم با آخوند صلح کنند، باز بین من و این رژیم و هرکس که مستقیم و غیرمستقیم از اینا دفاع کنه، هر «من خودم مخالف اینام ولی…» یک اقیانوس خون فاصله است.
خون و نفرت.
نفرت از تکتک کسانی که چشم رو جنون کشتار شیعه بستند و سعی در شستن خون کردند.