به وضوح حس میکنی چه شهر امنیه خصوصن واسه خانوما. که از هوشواره پرسیدیم و تایید کرد با آمار :)) محض فان از توزیع مذهب و کتابفروشیهای یه شهر میتونم حدس بزنم چطور شهریه
قسمت شد اومدیم سه روز پراگ. سه هیچ از معدود اقامتگاههایی اروپایی که تجربه کردیم این چند سال جلوعه. درصد بالایی از جامعه لاییک. شهر تمیز و خوش بو و خوش پوش و خوش مشرب. خبری از اسلام نمیجویی. زپرتیترین کتابفروشیش از بهترین کتابفروشی برلین به روز تر و مصفاتر. همه چپ و کافکا به دست
@sinashez حتا اگه موافق این تراوشاتِ معنایی از گرافیک مطابق چیزی که گفتی (مبل و تداعیِ آزادِ سرریز شده) باشیم، بازم این وظیفهی مترجم نیست که از خودش معنای گرافیکی دروَکنه، اگه مؤلف صلاح میدید میکرد خودش این کار رو. مترجم باید مثل یه پسر/دخترِ خوب ترجمهش رو دقیق و برنده انجام بده و بره.
@sinashez دقیقن برعکس. فرض کنیم حتا بسیار خوانا هم بود این گلوبتهها. مشکل جای دیگهست. کتابِ جدی در حوزهی علوم انسانی حداقل باید حتا از شیشه خیارشور سادهتر باشه. فقط عنوان و نامنویسنده، نه حتا مترجم، رو جلد اصلی. متن جدی در علوم نباید در خدمت شامورتیبازی و بادمجون دورقابچینی باشه.
@AlephMeme راست میگی:*)) منظورم این بود بادمجون دورقاب چین کردن و گول منگولی کردن کتابی که تو با متنش کلنجار میری نه با گلوبتهش، بیسلیقگیه. کتاب علوم انسانی رو جلدش باید فقط عنوان اثر باشه و نویسندهش (حتا مترجم هم روی جلد نه).
@AlephMeme شما کتاب حوزهی فلسفه-روانکاوی و امثالهم رو از رو طرح جلد اگه ترغیب میشی به خریدش که… .
مثلن میری میگی این جلد پدیدارشناسیِ هگل قشنگترز اون جلدِ فلان ناشره پس اینو میخرم؟:)))
@mr_alekhamis منم به عنوان مخاطبِ پیگیرِ چنین متونی طراحی جلد ناشر رو صد در صد بیشتر میپسندم و ممنونم ازش. طراحی جلد جای شامورتی بازی گرافیکی نیست اونم با موضوع روانکاوی-فلسفه. خواننده چنین کاری رو برای متنش میگیره، نه بادمجون دورقابچینیهاش.
@milad_dokhanchi منظورش همین بود که فرمودید خودتون: او مانندِ آنها بر اَه اَه و پیفپیفهای اینها و آنها شورید و همزمان از بهَبَه و چَهچَهها دفاع کرد.
@HazratAadam2 به عنوان یک تازهگذر کرده از جوانی خاطرم هست کودک بودیم و حجاقا شجاع هم وقتی میومد میگفتن پاهاتون رو جلوش دراز نکنین. خمینی درونمون رو کنترل کنیم خلاصه. همیشه یکی هست در مورد صلاحدید و تربیت بچه لکچر ارائه کنه. نسل زد دقیقن همین تو دهنی به اینهاست و پیدا کردن راه خودش.
@A_Farahrouz نکتهش رو متوجه نشدی متأسفانه. پاسخش بسی طنز و هوشمندانه بوده :/ طبق یه داستانِ معروفی هر موقع ازت سؤالی پرسیدن که جوابش رو نمیدونستی بهترین تخمین همیشه ۴۲ هست (یا مضربی ازش که ۴۲ درش هست، اینجا ۴۲۰). در واقع با این جوابش بیشتر امید داشته شما نکته رو بگیری و بخندی و اون دلداده :)
@badass_molook چاره خیلی سادهترز چیزیه که فکرش رو میکنید: اصولاً باید بلیط و صندلی رو با هم بگیرید. اینکه میذارن بلیط بدون رزرو صندلی بگیرید مشکله نه برعکسش. بابت ایمنی و اطلاعات سفر هم منطق اینه که جاها مشخص باشه. قطار کاروانسروای حج عباس نیست دوستان. ۱۰۰ یورو و ۱۱۰ یورو هم اونقدری فرق نداره
ما پارسال رفتیم کنسرت کلهر. من از نوجوانی که دستی به ساز داشتم و استاکرِ استاد بودم نشده بود برم. حتا یبار شهرمون اومده بود و من بلیطم رو دادم رفیقم با پارتنرش بره و فداکاری کردم. ولی کنسرتی که پارسال رفتیم خوب نبود. استاد خسته و همون قیژقیژهای تکراری/۱
به رفقایی که اومده بودن و حوصله موزیقی ایرانی نداشتن مجبور بودم توضیح بدم که چرا اجرای خوبیه و غنیمته. با رفقای ایرانیپسندم هم یه جلسه موازی داشتیم که چرا اجرای بدیه. در پایان فرصتی شد تا عشقِ دیرینم را در آغوش بکشم و شست و برد خلاصه./۲
با همین دغدغه و غمِ نجستنِ قوتِ غالبم که ماستِ ترشِ گوسفندی بود دارم الکی الکی ماسکده رو راه میندازم. یه خروار کارای اداریش مونده:)
https://t.co/VlqNiiwDeM
خبررسانی میکنم خدمتتون راه افتاد. در حال حاضر واسه حلقهی رفقای نزدیک پخت داریم.
یک ماست خریدم امروز و ترش بود. اینقدر تعجب کردم که سه بار بستهبندی رو چک کردم که تاریخ گذشته نباشه. چند سال اول اینجا خیلی کم ماست میخریدم، اونم منی که توی ایران برای ناهار و شام عصرونه قبل از هر چیزی ظرف ماست و خرما میومد روی میز.
@cara_gvm@ro_lebek احتمالن تو دیوایسهای مختلف متفاوت میشه. چون ریپلای زدم اول و دیدم راستچین چپچین کلی ریخت بهم. بعد دوباره نوشتم و با اینتر به نظر میرسید درست شد تا حدی. مثکه هنوز گیرندههایی هستن که نافرندلی میگیرنش:) ما هیچ ما نگاه
@mtphilosophy ریلی؟ «شیادی شریرانه»؟ گرفتی/گرفته ما رو؟ من کتابی ببینم که جاییش نقدِ کسی/جریانی اینطوری شروع میشه میبندم و مستقیمن به سطل زباله منتقل میکنم. عرض نکردم در مورد نقد خلجی به فردید هم؟ این ادبیات چاله میدان است نه نقد آکادمیک بک جریان.
چند وقته دیگه آفیس نمیرم میرم میشینم تو یه اتاق همگانی تو یه مالِ شلوغ سر کارام. آدما میان و میرن و همهمهست بهتر تمرکز میکنم برای جلو بردن کارام. مضرات خودش رو داره هرچند.
امروز مثلن چن نفرن اومدن نرم نرم شروع کردن گرم گرفتن و بساط تبلیغ دینی چیدن رو میز. پشت بندش یکی دیگه شاکی شد که این چرندیات چیه میگین. شروع کرد بساط عرفان کیهانی و سم زدایی و توهم توطئه و سیستم ما رو فلان کرده رو چید رو میز. منم هی لب گزیدم که بابا برین کارام مونده.