Yersiz inadın,çocuksu masum hallerin,güçlü duruşunun altındaki o kırılganlığın,gururlu ve idealist meşrebinle,kendime en yakın hissettiğim karakter oldun.
Burada da yazayım: Bir gün ben de Çalıkuşu olacağım!
#otdergi
İmam-ı Gazâli meşhur eserinde şöyle diyor; "kalbin hala insanların övgüsüyle sevinip yergisiyle daralıyorsa, bil ki gösterişten kurtulamamışsın. İnsanlardan beklentini kesmedikçe hakiki imana ulaşamazsın. "
Tavırlarıyla net bir duruş sergilemeyen insanlara bırakın inanmayı dinlemeyi bile bıraktım, hayat şunu gösterdi ki kendisini ifade edemeyen belirsizlerin peşinde harcanacak zaman ömüre yapılan ziyandır; insanı anlamamak çürütür ve ben anlayamadığım ile yola çıkmayı reddediyorum.
Öğrenciyken o zamanki adlandırmasıyla bir "akıl hastanesinde" staj yapıyordum. Orada kendi çocuğunu ve annesini öldürmüş bir hastayla karşılaşmıştım. Hastanenin bahçesinde yuvasına yiyecek götüren karıncaları ezmekten büyük zevk alıyordu bu hastalıklı zihin. Karıncaları öldürmezse kendisini yiyeceklerinden endişe ediyordu.
Benzer bir habis zihin yiyecek peşindeki insanları ve çadırdaki çocukları katleden bugünkü İsrail yönetiminde fazlasıyla var. Çocuğunun gözünde oluşacak küçücük pırıltı için canını adamış yüzlerce anneyi, babayı katletmek için akıl hastalığından fazlası gerekir. Küçücük bir çocuğun ellerine sığacak kadar yiyecek alabilme umudunu öldürmek barbarlıktan başka bir şey değil. İnancına bağlı olmaksızın tüm insanlığın ruhunu inciten böyle bir laneti alınlarında taşıyan katillerin zulümlerinde boğulması en büyük duam.