Değerli takipçilerim,
Yeni kitabın türkçesi de iki ya da üç hafta içinde yayınlanacak. Daha fazla bilgim olduğu zaman sizlere bildireceğim. Çok çok teşekkürler
Dear followers,
I am delighted to see this excellent review of my new book. I thank Julia Cartwright and the Washington Post for this.
Opinion | A book by economist Daron Acemoglu offers a future for liberalism - The Washington Post https://t.co/zsZCBds0cS
سرانجام بحران اقتصادی ایران
گفتوگوی مسعود نیلی، جواد صالحی اصفهانی و امیر کرمانی
مسعود نیلی:
اصلاحات اقتصادی نظیر ۱۰ برابر کردن قیمت انرژی، باعث یک انفجار اجتماعی-سیاسی میشود. این سیاست ابدا قابل توصیه نیست، چون ممکن است منجر به کشته شدن چند هزار نفر بشود. پیش از اصلاحات اقتصادی باید روابط خارجی و اعتماد اجتماعی را بازسازی کرد. در حال حاضر، تعارض سیاسی در کشور وجود دارد که فعلا نمیتوان بر بستر آن اصلاحات اقتصادی انجام داد و نیز هر لحظه ممکن است زیرساختهای اقتصادی کشور، بیشتر مورد حمله قرار بگیرد.
جواد صالحی اصفهانی:
طرح هدفمندی یارانهها در سال ۱۳۸۹ طرح موفقی بود. ممکن است انتقاد شود که چرا آقای احمدینژاد بهجای ۲۵ هزار تومان، ۴۵ هزار تومان یارانه داد، اما سایر اجزای طرح درست بود. تقریبا تنها طرح قابل اعتنای افزایش قیمت در دنیا بود که با شورشهای اجتماعی همراه نشد، ولی دولت روحانی آن را نادیده گرفت و تجربه اقتصادی دهه نود، بخشی از مردم را به این نتیجه رساند که منافع اصلاحات اقتصادی به آنها نمیرسد.
امیر کرمانی:
در پاییز ناترازی حوزه انرژی در کشور واضح و آشکار خواهد شد و انجام اصلاحات ضروری و البته دردناک است، چون سالها اصلاحات اقتصادی را عقب انداختیم. در میانه جنگ این امر پیچیدهتر شده است و امکان دارد تجربه عراق بعد از دهه نود میلادی که بخشی از زیرساختهای حوزه انرژیاش را از دست داده بود، برای ایران تکرار شود. ایران برای بقا نیاز به صادرات روزانه یکمیلیون بشکه نفت دارد، ولی برای مهار ابرتورم، یکونیم میلیون بشکه و برای توسعه، دو میلیون بشکه باید صادر کند.
@amirrkermani
لینک مشاهده ویدیوی کامل گفتوگو در کامنت
Dear followers, my book will be out in two days. For those who want to pre-order or purchase it after Tuesday, the same link as below works. Thank you.
مخاطبان عزیز آزاد،
این گفتوگو میان فواد ایزدی و ناصر هادیان را نباید صرفاً مناظرهای میان نمایندگان دو جریان فکری دانست.
ناصر هادیان، بهعنوان یکی از مهمترین چهرههایی که طی دههها در مذاکرات مسیر دو - Track II (غیررسمی) با آمریکا نقش داشته، و فواد ایزدی، بهعنوان یکی از مهمترین منتقدان رادیکال در بحث توافق با آمریکا، صرفا نماینده دو دیدگاه نیستند. آنها را باید ایدئولوگها و نظریهپردازان و البته فعالان دو رویکرد متضاد دانست؛ دو رویکردی که بخش مهمی از سیاست ایران در قبال آمریکا طی چند دهه گذشته در کشاکش میان آنها شکل گرفته و پیامدهای آن بر سرنوشت ایرانیان اثر گذاشته است.
این گفتوگو، از بحث درباره ریشههای تخاصم ایران و آمریکا آغاز میشود و به ارزیابی علل و اهداف آمریکا از آغاز جنگ، تغییرات احتمالی در سیاست آمریکا، راهحلهای پیشنهادی برای ایران و پیامدهای هر یک از این مسیرها میپردازد. از این منظر، آنچه مقابل دوربین میبینیم، نمونهای از همان گفتوگویی است که سالها در محافل سیاستی و پشت درهای بسته جریان داشته است.
این گفتوگوی ۴ ساعته، با وجود همه فراز و فرودهایش، تلاشی همدلانه است از سوی هر دو طرف برای ارائه استدلالها و شواهد لازم جهت تبیین دو نگاه و دو راهحل متفاوت.
از همه متخصصان و علاقهمندان دعوت میکنیم با نقد و داوری درباره دیدگاهها و استدلالهای ارائهشده، به ادامه و توسعه این گفتوگو کمک کنند.
نهایتا، این گفتوگو میتواند به سندی تاریخی از یکی از مهمترین اختلافات راهبردی در سیاست خارجی ایران در نظرگرفته شود؛ سندی که شاید در آینده امکان داوری دقیقتری درباره نتایج پیگیری یا کنار گذاشتن هر یک از این دو دیدگاه فراهم کند.
فیلم کامل این گفتوگو در یوتوب آزاد:
https://t.co/QzSvUkDaEp
#خبر_خوب
وبالاخره #ایران برای اولین بار به مدال طلای #المپیاد جهانی هوشمصنوعی رسید…❤️
تیم ۴نفره کشورمان درحالی موفق به کسب ۱ مدال طلا، ۲نقره و ۱برنز شد که با چالشهای عدیدهای ازجمله محدودیتهای جنگی، قطعی اینترنت و حمله به زیرساخت ملی #هوشمصنوعی توسط آمریکا مواجه شدهبود.
فقط خواستم عکس قهرمانان ملی خودم را داشته باشم - کسانی که طرفدار ایران و استقلال و دموکراسی و مشروطیتی که صد و بیست سال پیش مردم برایش جان داده بودند
حال ما در دوران دیگری زیست می کنیم
دوران پولولیسم و با رهبران رقاص و رپر و فوتبالیست
@Zeidabadi_Ahmad جناب زیدآبادی
اگر شما باور کرده باشی جمله آخری که نوشتی رو نشون میده چیزی از روابط بین الملل نمیدونید.
ترکیه عضو ناتو هست و برای هر گونه دخالت اینجوری باید از 27 کشور مجوز بگيره
➖ منطق راهبردی پشت ائتلاف مکه
مصطفی نجفی، تحلیلگر مسائل بینالملل، در یادداشتی که در اختیار انصاف نیوز قرار داده است، نوشت:
جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران بسیاری از مفروضات حاکم بر معادلات منطقه را به چالش کشید و نظم امنیتی و سیاسی منطقه را به مرحلهای تازه رساند. نتانیاهو در پی آن بود که به گفته خودش با حذف ایران و محور منطقهای آن، موازنه قدرت در خاورمیانه را به سود اسرائیل تغییر دهد و زمینه شکلگیری نظمی جدید را فراهم کند. اما تحولات جنگ نشان داد که این محاسبه با واقعیتهای پیچیده منطقه فاصله دارد.
ساختار سیاسی ایران پابرجا ماند، تهران توانست دامنه جنگ را فراتر از مرزهای خود گسترش دهد و با منطقهایکردن منازعه، هزینههای آن را برای سایر بازیگران افزایش دهد. ورود تنگه هرمز به معادله جنگ نیز نشان داد که در خاورمیانه، هیچ جنگ بزرگی را نمیتوان در یک جغرافیای محدود نگه داشت.
این وضعیت بیش از همه اعراب و مشخصا عربستان سعودی را نسبت به آسیبپذیریهای نظم امنیتی موجود حساس کرده است. ریاض طی دهههای گذشته امنیت خود را تا حد زیادی بر شراکت راهبردی با آمریکا بنا کرده بود، اما جنگ با ایران نشان داد که اتکا به یک قدرت خارجی الزاماً به معنای مصونماندن از تبعات جنگ نیست.
از این رو، نزدیکشدن عربستان به ترکیه و پاکستان را باید بخشی از راهبرد ریاض برای متنوعسازی شرکای امنیتی، کاهش وابستگی به یک محور و جبران کسری موازنه در برابر تهدیدهای احتمالی ایران و اسرائیل دانست.
بنابراین، توافق دفاعی میان عربستان، ترکیه و پاکستان نیز در همین چارچوب معنا پیدا میکند. برای عربستان، این توافق ایجاد یک لایه امنیتی جدید در کنار شراکت با آمریکاست؛ برای ترکیه، فرصتی برای تقویت نقش منطقهای و ایجاد موازنه در برابر افزایش نفوذ اسرائیل و برای پاکستان، ترکیبی از منافع اقتصادی، امنیتی و تلاش برای حفظ جایگاه خود بهعنوان یک قدرت نظامی مهم در جهان اسلام است.
به همین جهت، سه کشور با انگیزههای یکسان وارد این توافق نشدهاند، اما در یک نقطه اشتراک دارند و آنهم افزایش گزینههای خود در برابر محیط امنیتی متغیر منطقه است.
بر اساس توافق دفاعی مکه، حمله مسلحانه علیه هر یک از اعضا، حمله علیه تمامی اعضا تلقی میشود. با این حال، مسئله اصلی نه متن توافق، بلکه میزان آمادگی اعضا برای تبدیل این تعهد سیاسی و حقوقی به اقدام نظامی است.
پرسش اساسی این است که اگر در یک جنگ گستردهتر میان ایران، آمریکا و اسرائیل، تهران در واکنش به حملات آمریکا عربستان را هدف قرار دهد، آیا ترکیه و پاکستان نیز علیه ایران وارد جنگ خواهند شد؟ به نظر میرسد پاسخ منفی است و احتمال چنین سناریویی پایین باشد.
ترکیه، با وجود رقابتهای جدی با ایران، منفعتی در ورود به یک جنگ مستقیم و گسترده با تهران ندارد. ایران برای آنکارا همسایهای مهم و بازیگری تأثیرگذار بر محیط امنیتی و اقتصادی آن است و ترکیه ترجیح میدهد در معادلات میان ایران، عربستان، اسرائیل و آمریکا امکان مانور داشته باشد، نه اینکه خود را به یکی از طرفهای جنگ تبدیل کند. پاکستان نیز با توجه به محدودیتهای اقتصادی و چالشهای امنیتی خود، بعید است بخواهد با ورود مستقیم به جنگ با ایران، جبههای پرهزینه برای خود ایجاد کند.
بنابراین، اگر ایران به عربستان حمله کند، واکنش ترکیه و پاکستان احتمالاً در نقطهای میان «بیتفاوتی» و «ورود مستقیم به جنگ» قرار خواهد گرفت. حمایت سیاسی، همکاری اطلاعاتی، پشتیبانی دفاعی و لجستیکی، افزایش آمادگی نظامی و تلاش برای مهار بحران، گزینههایی محتملتر از ورود مستقیم و تمام عیار به جنگ با ایران خواهند بود.
از این منظر، قدرت واقعی ائتلاف مکه را باید بیشتر در تلاش برای تقویت بازدارندگی آن جستوجو کرد تا در توانایی اعضا برای ورود به یک جنگ مشترک.
اهمیت توافق در این نیست که عربستان مطمئن باشد ترکیه و پاکستان در هر شرایطی ارتشهای خود را وارد میدان خواهند کرد؛ بلکه در این است که ...
ادامهی این یادداشت را در لینک زیر بخوانید:
https://t.co/Wemz9j7YCG
@ensafnews
اگر - و این اگر بزرگیست که تا دو سه روز دیگه معلوم میشه - توافق ایران و عمان مورد قبول دولت آمریکا قرار بگیره، اساسا برمیگردیم به همون تفاهم نامه آتش بس: با این تفاوت که حاکمیت ایران بر تنگه هرمز بیشتر تثبیت شد. فقط حیف اون همه تخریب و خرابی در مناطق جنوب ایران: برج چابهار، لنج های صیادان، پلها، تونل های شهیدمیرزایی، آشفتگی حال مردم بندرعباس و بوشهر و ... و اون همه حرف و حدیث الکی راجع به حمله زمینی.