رباعیات انوری

@/moulavi_robaee
@/saadi_robaee
@/khaghani_robaee
@/sanaee_robaee
@/_babataher
@/abusaeed_robaee
@/eraghi_robaee

[رباعیات انوری @anvari_robaee]

جوهر که ز ایزدش همی نامد یاد
وز مرتبه آفتاب را بار نداد

از مرگ به یک تپانچه در خاک افتاد
احسنت ای مرگ هرگزت مرگ مباد

[رباعیات انوری @anvari_robaee]

دادم به امید روزگاری بر باد
نابوده ز روزگار خود روزی شاد

زان می‌ترسم که روزگارم نبود
چونان که ز روزگار بستانم داد

[رباعیات انوری @anvari_robaee]

از چرخ که کامی به مرادم ننهاد
وز بخت که بندی ز امیدم نگشاد

پیروز شه طغان تکین دادم داد
پیروز شه طغان تکین باقی باد

[رباعیات انوری @anvari_robaee]

عمری جگرم خورد ز بدخویی چرخ
یک روز نرفت راه دلجویی چرخ

آورد و به دست جور مریخم داد
با زهره گرفتست مرا گویی چرخ

[رباعیات انوری @anvari_robaee]

عمری بادت کزو به رشک آید نوح
راحی به کفت کزو خجل گردد روح

شام همه شبهات به صبح آبستن
صبح همه روزهات ضامن به صبوح

[رباعیات انوری @anvari_robaee]

تا روز به شب چو سوسنم بی‌رویت
بیدار چو نرگسم به گرد کویت

چون لاله شوم سوخته‌دل گر بنهم
مانند گل دو رویه رو بر رویت

[رباعیات انوری @anvari_robaee]

ای روزی خصم پیش خورد حشمت
جزویست قیامت از نبرد حشمت

اندیشهٔ پل مکن که جیحون شاها
انباشته شد جمله ز گرد حشمت

[رباعیات انوری @anvari_robaee]

با یار مرا زور و ستم درنگرفت
زاری و فغان و لابه هم درنگرفت

از شعر ترم چو سنگ نم درنگرفت
تدبیر درم کنم که دم درنگرفت

[رباعیات انوری @anvari_robaee]

ای دل بخر آن زلف که دستت نگرفت
جز غمزهٔ آن نرگس مستت نگرفت

می لاف زدی که صبر دستم گیرد
از پای درآمدی و دستت نگرفت

[رباعیات انوری @anvari_robaee]

چون با غم عشق تو دلم ساز گرفت
چشمم ز طلب خون دل آغاز گرفت

تو دست به خون ریختنم رنجه مدار
هجران تو این مهم به جان باز گرفت

[رباعیات انوری @anvari_robaee]

از شعلهٔ لاله جهان نور گرفت
وز چهرهٔ گل روی زمین حور گرفت

صحرا سلب بزم ملکشه پوشید
بستان صفت مجلس دستور گرفت

[رباعیات انوری @anvari_robaee]

آن بت که دلم به زلف چون شست گرفت
عالم به خمار نرگس مست گرفت

بس دل که کنون به قهر در پای آورد
زین تیشه که آن نگار بردست گرفت

[رباعیات انوری @anvari_robaee]

حامی جهان ز جور افلاک برفت
بنیاد نظام عالم خاک برفت

آن زهر زمانه را چو تریاک برفت
او رفت و سعادت از جهان پاک برفت

[رباعیات انوری @anvari_robaee]

آن بت که به انصاف نکو بود برفت
حورا صفت و فرشته‌خو بود برفت

آسایش عمرم همه او داشت ببرد
آرایش جانم همه او بود برفت

[رباعیات انوری @anvari_robaee]

دلبر چو دلم به عشوه بربود برفت
غمهای مرا به غمزه بفزود برفت

بس دیر به دست آمد و بس زود برفت
آتش به من اندر زد و چون دود برفت

[رباعیات انوری @anvari_robaee]

سلطان که جهان به عدل آراست برفت
سرو چمن ملک بپیراست برفت

چون کژ رویی بدید از دور فلک
کژ را به کژان داد و ره راست برفت

[رباعیات انوری @anvari_robaee]

معشوق مرا عهد من از یاد برفت
وان عهد و وفا به باد برداد و برفت

پایم به حیل ببست و آزاد برفت
آتش به من اندر زد و چون باد برفت

[رباعیات انوری @anvari_robaee]

عیشی که نمودم از جوانی همه رفت
عهدی که خریدم از جهان دمدمه رفت

هین ای بز لنگ آفرینش بشتاب
وین سبزهٔ عاریت رها کن رمه رفت

[رباعیات انوری @anvari_robaee]

سلطان که جهان جواد ازو بیش نیافت
آن کیست کزو فراغت خویش نیافت

در دولت او عامل اموال زکات
صد باره جهان بگشت و درویش نیافت

[رباعیات انوری @anvari_robaee]

از گردش این هفت مخالف بر هفت
هر هفت در افتیم به هفتاد آگفت

می ده که چو گل جوانیم در گل خفت
تا کی غم عالمی که چون رفتی رفت