Gerçek yaratım ve üstün olgunluk, hazır konforun uyuşturucu mutluluğunu reddedip; insanın kendi "uçurumlu düşüncesiyle" yüzleşmek üzere fırtınalı yalnızlığı göze almasıyla mümkündür.
Ertelemenin bedeli:
Erteleyenlerin başlangıçta kazandığı rahatlık, sonradan ödedikleri ağır bedeli telafi etmeye yetmez; erteleyen kişiler genel olarak daha fazla stres ve fiziksel semptom gösterirler.
O tek şeyden vazgeçmektense ben yeğ tutarım yok olmayı; ve gerçek, nerde yok olma ile yaprak dökümü varsa, bakın, orada hayat feda eder kendini, – kudret uğruna!
-Nietzsche
Zeka tek başına mutsuzluk getirmez, ancak zeki bir insanı zihinsel olarak zorlamayan, ortalama bir işte tutarsanız zeka doğrudan mutsuzluk yaratabilir.
Nietzsche’nin de dediği gibi
Yaratmak ve büyümek ancak acı çekmeyi, değişmeyi, eski benliklere veda etmeyi ve tekrar bir "çocuk" olabilmeyi göze almakla mümkündür.
Mutlulukla Yaralanmak: İnsanlar genellikle sadece "acıyla" yaralanacaklarını düşünürler. Ancak bir vizyon edinmek, sınırlarını aşmak, içindeki potansiyeli sonuna kadar hissetmek de kendi içinde büyük bir gerilim (yaralanma) yaratır. Bu, yaratıcı insanın sancısıdır.